What do you think?
Rate this book
錦灰
魂魄散盡，化成一團錦灰。理想與信仰的覆滅，化為一團錦灰。
短暫的輝煌之後，華麗迅速燃成灰燼，錦飛灰滅。
救救她們吧！
余華：盛可以說她是我的徒弟，但在某些方面，她是我的老師。
莫言：盛可以是一個大膽的、有才華的作家。她的語言充滿了野性和原始的生命力。
以及王德威、哈金、閻連科一致推薦肯定盛可以《錦灰》！
是太平盛世？或新時代的惡托邦？美麗新世界原來是一個大謊言！
人吃人不是預言，而是最荒謬的現實，狠狠一刀直切下去的疼痛
盛可以顛覆「新中國未來記」，寫出了21世紀的末日寓言，對未來的恐怖預測！
作品入圍曼氏亞洲文學獎；華語文學傳媒大獎、人民文學獎、郁達夫小說獎、未來文學大家TOP20等多種文學獎項得主，震撼之作
女記者姚皿珠的比喻嗜好來自父親的遺傳（她生於父親中彈死亡的時刻）。「比喻」在小說中象徵知識分子的理想與信仰。因為追求真理，屢次使用尖銳的比喻，政府認為姚皿珠患了一種嚴重的「新病」：比喻症。她被進了戒喻中心隔離治療，強制吃藥、注射思想液，輔以抄寫背誦歷屆國家領導人的思想著作。
戒喻中心的患者全是有理想、有想像力的人。他們被當做實驗品，管理人員用各種手段摧毀他們頭腦中使用比喻的才華與意志。他們使用藥物讓姚皿珠和律師顧鄉在戒喻中心產生了激烈的愛情。
被藥物弄得頭腦迷糊、精神錯亂的姚皿珠，將記憶中的文本誤作了愛人周密給她的信件，將顧鄉說的福音鎮想成了周密所去的地方。在戒喻中心死於可疑的「心臟病突發」之後，她失憶的鬼魂前往福音鎮。造蠱的巫婆給了她一種眼藥，讓她看見和聽到了福音鎮過去的事情，鎮裡的死鬼、活人、畜生和植物也都爭相講述他們的經歷。
偶然在山上挖墳地挖出金沙之後，福音鎮決定開礦致富，建設美麗新樂園。同時統一12個少數民族， 摧毀教堂，給菩薩鍍金，全鎮信仰佛教。生活上進行統一分配，精神上信奉絕對的無私主義。他們經歷了短暫的共產主義階段，隨後進入了饑餓時期，靠吃野菜、觀音土充饑，吃人肉成了普遍現象。
福音鎮被幾個猥瑣邪惡者控制。他們隨意制定法律，隨意扭曲村民說的話，讓人與人之間相互批鬥。為了養出牛一般大的豬，他們讓公牛和母豬交配；為了肥田，他們要每一個女性剪光頭髮做肥料，不剪髮的直接被迫害；為了控制村民思想，請國際上的捕夢師來訓練本地捕夢者，根據夢來抓人……在鎮裡死亡人數過半之後，為了盡快恢復經濟，加速人口繁殖，扭轉局面，福音鎮迅速制定了人口增長計畫，統計育齡女性，掌握每個女人的經期排卵期，確保有效快速的懷孕。已有初潮的少女馬上接受配種，絕經婦女開始吃激素，甚至向閻王租借女鬼的子宮繁殖生育……姚皿珠最後聽到律師與福音鎮人洽談毒蠱生意，明白他是一個和政府握手言歡的成功商人，他也是戒喻中心的商業合作夥伴……她要張嘴說話，但終於魂魄散盡，化成一團錦灰。理想與信仰的覆滅，此為錦灰之一。
這一荒誕、奇怪的故事發生在當代一個兩三萬人口的小鎮。福音鎮短暫的輝煌之後，華麗迅速燃成灰燼──此為錦灰之二。這是一個寓言故事，有歷史的影子，有當下的影射，也有對未來的恐怖預測。
短暫的輝煌之後，華麗迅速燃成灰燼，錦飛灰滅。
救救她們吧！
余華：盛可以說她是我的徒弟，但在某些方面，她是我的老師。
莫言：盛可以是一個大膽的、有才華的作家。她的語言充滿了野性和原始的生命力。
以及王德威、哈金、閻連科一致推薦肯定盛可以《錦灰》！
是太平盛世？或新時代的惡托邦？美麗新世界原來是一個大謊言！
人吃人不是預言，而是最荒謬的現實，狠狠一刀直切下去的疼痛
盛可以顛覆「新中國未來記」，寫出了21世紀的末日寓言，對未來的恐怖預測！
作品入圍曼氏亞洲文學獎；華語文學傳媒大獎、人民文學獎、郁達夫小說獎、未來文學大家TOP20等多種文學獎項得主，震撼之作
女記者姚皿珠的比喻嗜好來自父親的遺傳（她生於父親中彈死亡的時刻）。「比喻」在小說中象徵知識分子的理想與信仰。因為追求真理，屢次使用尖銳的比喻，政府認為姚皿珠患了一種嚴重的「新病」：比喻症。她被進了戒喻中心隔離治療，強制吃藥、注射思想液，輔以抄寫背誦歷屆國家領導人的思想著作。
戒喻中心的患者全是有理想、有想像力的人。他們被當做實驗品，管理人員用各種手段摧毀他們頭腦中使用比喻的才華與意志。他們使用藥物讓姚皿珠和律師顧鄉在戒喻中心產生了激烈的愛情。
被藥物弄得頭腦迷糊、精神錯亂的姚皿珠，將記憶中的文本誤作了愛人周密給她的信件，將顧鄉說的福音鎮想成了周密所去的地方。在戒喻中心死於可疑的「心臟病突發」之後，她失憶的鬼魂前往福音鎮。造蠱的巫婆給了她一種眼藥，讓她看見和聽到了福音鎮過去的事情，鎮裡的死鬼、活人、畜生和植物也都爭相講述他們的經歷。
偶然在山上挖墳地挖出金沙之後，福音鎮決定開礦致富，建設美麗新樂園。同時統一12個少數民族， 摧毀教堂，給菩薩鍍金，全鎮信仰佛教。生活上進行統一分配，精神上信奉絕對的無私主義。他們經歷了短暫的共產主義階段，隨後進入了饑餓時期，靠吃野菜、觀音土充饑，吃人肉成了普遍現象。
福音鎮被幾個猥瑣邪惡者控制。他們隨意制定法律，隨意扭曲村民說的話，讓人與人之間相互批鬥。為了養出牛一般大的豬，他們讓公牛和母豬交配；為了肥田，他們要每一個女性剪光頭髮做肥料，不剪髮的直接被迫害；為了控制村民思想，請國際上的捕夢師來訓練本地捕夢者，根據夢來抓人……在鎮裡死亡人數過半之後，為了盡快恢復經濟，加速人口繁殖，扭轉局面，福音鎮迅速制定了人口增長計畫，統計育齡女性，掌握每個女人的經期排卵期，確保有效快速的懷孕。已有初潮的少女馬上接受配種，絕經婦女開始吃激素，甚至向閻王租借女鬼的子宮繁殖生育……姚皿珠最後聽到律師與福音鎮人洽談毒蠱生意，明白他是一個和政府握手言歡的成功商人，他也是戒喻中心的商業合作夥伴……她要張嘴說話，但終於魂魄散盡，化成一團錦灰。理想與信仰的覆滅，此為錦灰之一。
這一荒誕、奇怪的故事發生在當代一個兩三萬人口的小鎮。福音鎮短暫的輝煌之後，華麗迅速燃成灰燼──此為錦灰之二。這是一個寓言故事，有歷史的影子，有當下的影射，也有對未來的恐怖預測。
210 pages, Paperback
First published September 21, 2018
6 people are currently reading
237 people want to read
About the author
Sheng Keyi
43 books40 followers盛可以 - Sheng Keyi
Born in the 1970s in Hunan province, Sheng Keyi now lives in Shenyang, Guangdong province, and is usually considered one of the group of "female writers from Guangdong" that includes Wei Hui. Sheng is one of the newer generations of writers who deal primarily with modern China (as opposed to rural themes), but displays none of the immaturity or naivete that often plagues China's younger writers. She tends to begin with female characters and themes, but is a ferocious experimenter with style and voice, and her works cover a wide range of emotional and social territory.
Born in the 1970s in Hunan province, Sheng Keyi now lives in Shenyang, Guangdong province, and is usually considered one of the group of "female writers from Guangdong" that includes Wei Hui. Sheng is one of the newer generations of writers who deal primarily with modern China (as opposed to rural themes), but displays none of the immaturity or naivete that often plagues China's younger writers. She tends to begin with female characters and themes, but is a ferocious experimenter with style and voice, and her works cover a wide range of emotional and social territory.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Read
November 26, 2023Wymagająca lektura. Posłowie od tłumaczki wiele rozjaśnia, ale pozostawiam bez oceny, bo czuję że nie zrozumiałam jej w pełni.
May 25, 2024
narazie wiedzcie, że zasługuje na 5 gwiazdek, jak już będę w trasie wyjaśnię dlaczego:)
January 29, 2022
Wow. Po prostu wow.
Jestem pod ogromnym wrażeniem jak można wymyślić tyle określeń na tak straszne sytuacje, które miały miejsce kiedyś w Chinach. Autorka ciągnie nas przez całą książkę w takiej tajemniczości, ciągle jakbyśmy byli w takiej niewiedzy, a mamy ją podaną na tacy. Bardzo podobało mi się to, że język jest prosty i dosłowny. Nie ma owijania w bawełnę, tylko jak trzeba nazwać rzecz po imieniu to tak jest.
Książka zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, wywołała pełno emocji w głowie i jest to coś wyjątkowego, niespotykanego. Piękna pozycja w całej swojej okrutnej historii.
Weszła na wysokie miejsce w moim rankingu książkowym, bo jest to ten typ, którego się nie zapomina, a wręcz ciągle się o nim myśli. Pełno pytań, rozmyśleń i niedopowiedzeń...
Polecam.
Jestem pod ogromnym wrażeniem jak można wymyślić tyle określeń na tak straszne sytuacje, które miały miejsce kiedyś w Chinach. Autorka ciągnie nas przez całą książkę w takiej tajemniczości, ciągle jakbyśmy byli w takiej niewiedzy, a mamy ją podaną na tacy. Bardzo podobało mi się to, że język jest prosty i dosłowny. Nie ma owijania w bawełnę, tylko jak trzeba nazwać rzecz po imieniu to tak jest.
Książka zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, wywołała pełno emocji w głowie i jest to coś wyjątkowego, niespotykanego. Piękna pozycja w całej swojej okrutnej historii.
Weszła na wysokie miejsce w moim rankingu książkowym, bo jest to ten typ, którego się nie zapomina, a wręcz ciągle się o nim myśli. Pełno pytań, rozmyśleń i niedopowiedzeń...
Polecam.
September 28, 2022
“Tęczujący popiół” jest jedną z tych polifonicznych, szkatułkowych opowieści z elementami mitorealizmu, o których nie wiem jak się wypowiadać - czytałam ją przez zaskakująco długi czas, ale nie żałuję ani sekundy spędzonej przy prozie Sheng Keyi. Swtorzyła absurdalny świat na podstawie Chińskiej Republiki Ludowej, w którym Yao Minzhu odwiedza Nowy Raj, tzw. Ewangelię, a jednocześnie wraz z poznawaniem nowego otoczenia, poznaje zapomniane fakty o sobie.
Odkrywanie Ewangelii przeplata się z utraconymi wspomnieniami dziennikarki z odwyku od “metaforozy”, osądem sytuacji z perpsektywy Króla Yamy, a także pospolitego knura umierającego w upadającej dystopii. “Ktoś powiedział, że nawet pies wie, że trzeba dobrze trzymać z władzą” - ludzie oddają całe złote na rzekome przetapianie go na posąg Bodhisattwy, umierają w imię lepszego jutra danego od oświeconej istoty po wyrzeczeniu się Chrześcijanizmu na rozkaz Ośmiokieszennego, który trzyma całe społeczeństwo w ryzach przez jedynie swój statut wyrażany przez posiadanie największej ilości kieszeni w swoim ubiorze.
Pod alegoryczną przykrywką Sheng pokazuje gnijące drewno skrywające się pod pozłacaną powłoką posążku Bodhisattwy, a także przedstawicieli Nowego Raju. Charaktery mieszkańców na przestrzeni opowieści zmieniają się, ulegają mutacji aż w końcu ciężko rozpoznać w nich ludzi, którzy pojawili na pierwszych kartkach książki - ukazuje co zostaje z człowieczeństwa w reżimie i ślepym podążaniu za autorytetami. Może z tego powodu cenzura chińska nie przepuściła powieści do druku.
Nawiązania intertekstualne były dla mnie dosyć mylące - tj. twórczość Borgesa, z którą nie jestem zaznajomiona, jednak posłowie tłumaczki Joanny Krenz w większym stopniu rozjaśniło mi znaczenie wspomnianych w książce tworów. To samo odnosi się do realiów przedstawionych w książce: zarządzanie przyrostem naturalnym w społeczeństwie oraz indoktrynacją religijną - to wszystko w jakiś sposób nawiązuje do historii Chin i posłowie przybliża znaczenie przedstawionego onirystycznego świata. Nagromadzenie metafor i wielowątkowość historii nie sprzyjają liniowemu rozwojowi akcji, ale ubarwiają przeżycie czytelnicze po tysiąckroć i nadają niepowtarzalny klimat.
“Jej [Minzhu] niestrudzona reporterska dusza, błądząc po widmowym miasteczku, prowadzi wywiady z żywymi i umarłymi, odkrywając po drodze przerażającą historię Ewangelii - dystopijnego mikrokosmosu, w którym pieniądze i władza wydobywają z ludzi to, co najgorsze, obnażając ich najprymitywniejsze instynkty” - cytat z posłowia Joanny Krenz.
Odkrywanie Ewangelii przeplata się z utraconymi wspomnieniami dziennikarki z odwyku od “metaforozy”, osądem sytuacji z perpsektywy Króla Yamy, a także pospolitego knura umierającego w upadającej dystopii. “Ktoś powiedział, że nawet pies wie, że trzeba dobrze trzymać z władzą” - ludzie oddają całe złote na rzekome przetapianie go na posąg Bodhisattwy, umierają w imię lepszego jutra danego od oświeconej istoty po wyrzeczeniu się Chrześcijanizmu na rozkaz Ośmiokieszennego, który trzyma całe społeczeństwo w ryzach przez jedynie swój statut wyrażany przez posiadanie największej ilości kieszeni w swoim ubiorze.
Pod alegoryczną przykrywką Sheng pokazuje gnijące drewno skrywające się pod pozłacaną powłoką posążku Bodhisattwy, a także przedstawicieli Nowego Raju. Charaktery mieszkańców na przestrzeni opowieści zmieniają się, ulegają mutacji aż w końcu ciężko rozpoznać w nich ludzi, którzy pojawili na pierwszych kartkach książki - ukazuje co zostaje z człowieczeństwa w reżimie i ślepym podążaniu za autorytetami. Może z tego powodu cenzura chińska nie przepuściła powieści do druku.
Nawiązania intertekstualne były dla mnie dosyć mylące - tj. twórczość Borgesa, z którą nie jestem zaznajomiona, jednak posłowie tłumaczki Joanny Krenz w większym stopniu rozjaśniło mi znaczenie wspomnianych w książce tworów. To samo odnosi się do realiów przedstawionych w książce: zarządzanie przyrostem naturalnym w społeczeństwie oraz indoktrynacją religijną - to wszystko w jakiś sposób nawiązuje do historii Chin i posłowie przybliża znaczenie przedstawionego onirystycznego świata. Nagromadzenie metafor i wielowątkowość historii nie sprzyjają liniowemu rozwojowi akcji, ale ubarwiają przeżycie czytelnicze po tysiąckroć i nadają niepowtarzalny klimat.
“Jej [Minzhu] niestrudzona reporterska dusza, błądząc po widmowym miasteczku, prowadzi wywiady z żywymi i umarłymi, odkrywając po drodze przerażającą historię Ewangelii - dystopijnego mikrokosmosu, w którym pieniądze i władza wydobywają z ludzi to, co najgorsze, obnażając ich najprymitywniejsze instynkty” - cytat z posłowia Joanny Krenz.
Read
December 15, 2025„Tęczujący popiół” to historia o okrucieństwie systemu (ale także jednostki) oraz o duszy uwikłanej w machinacje władzy w świecie, w którym dobro ludu przestaje być ważne i liczy się wyłącznie dobro rządzących. Akcja toczy się na granicy między jawą a rzeczywistością, w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości - właściwie trudno stwierdzić, co jest prawdą, a co jedynie snem głównej bohaterki, która egzystuje pomiędzy światem żywych a umarłych. Bohaterka, czyli dziennikarka chora na metaforozę - uzależnienie od metafor, postanawia wyruszyć na poszukiwanie ukochanego do Ewangelii, miasteczka, które opisuje w listach jej partner. Już od samego początku zostajemy wplątani w skomplikowane i przerażające życie jej mieszkańców, gdzie miejscowy rząd chce za wszelką cenę wprowadzić projekt Nowej Wiary.
Jednak ze względu na odstręczające, naturalistyczne sceny i opisy, które jedynie mnie odrzucały, nie uważam tej lektury za powieść dla mnie. Może gdyby nie to, przeczytałabym „Tęczujący popiół” z prawdziwym zainteresowaniem, ale obecnie czuję jedynie niesmak. Ale może właśnie o to chodziło autorce…
Jednak ze względu na odstręczające, naturalistyczne sceny i opisy, które jedynie mnie odrzucały, nie uważam tej lektury za powieść dla mnie. Może gdyby nie to, przeczytałabym „Tęczujący popiół” z prawdziwym zainteresowaniem, ale obecnie czuję jedynie niesmak. Ale może właśnie o to chodziło autorce…
March 25, 2023
Książka dla dorosłych. Początek i koniec powieści są bardzo trudne do zrozumienia, część środkowa trochę ratuje książkę. Niemniej, bardziej polecam inne książki w temacie Chin drugiej połowy XX wieku (np. reportaż "Prowadzący umarłych").
November 14, 2023
Absolutnie genialna książka. To aż przerażające jak dokładnie opisuje sytuację w tak wielu krajach dzisiaj. Chwilami jest na prawdę trudna do czytania, ale wciąga niesamowicie. Nie umiem pisać dobrych recenzji, ale uważam, że ta książka zasługuje na to by ją czytać wiele razy.
June 8, 2025
Trochę mnie zawiodła? To nie jest zła książka, jest bardzo kompetentna, surrealistyczna i naturalistyczna co, mimo iż brzmi absurdalnie, łączy się ze sobą bardzo dobrze. Mam jednak wrażenie, że ilekroć autorka zaczynała się rozkręcać, rozdział się kończył i cała ekscytacja gasła. Dodatkowo, pomimo że wiem, jak istotny jest to temat, powoli mam dość krytyki totalitaryzmu, jest wiele innych rzeczy które także tej krytyki wymagają, a pozycje, jakie ostatnio pochłaniam, bardzo się tej tematyki trzymają. Dobre, ciekawe, ale nic wybitnego.
Read
September 19, 2022*read for uni
Displaying 1 - 9 of 9 reviews