What do you think?
Rate this book
Dolers
In een door zombies overspoelde wereld gaat Max op zoek naar een medicijn om de zombieficatie van zijn oudste dochter terug te draaien, want liefde overwint alles. Of niet?In een door zombies overspoelde wereld gaat Max op zoek naar een medicijn om de zombieficatie van zijn oudste dochter terug te draaien, want liefde overwint alles. Of niet? Van de ene op de andere dag bevindt Max Berkheij zich in een nachtmerrie als er een wereldwijde zombieplaag uitbreekt. Het meedogenloze virus krijgt zijn vrouw en dochter Charlotte al snel te pakken. Dankzij een flinke dosis geluk en vindingrijkheid weet Max echter zichzelf en zijn jongste dochter Maud in relatieve veiligheid te brengen. Maar hoelang kan hij hen verborgen houden voor de dolers? Terwijl Max probeert te overleven, komt hij erachter dat er mogelijk een medicijn is. Hij aarzelt geen moment en gaat op zoek, zich wanhopig vasthoudend aan de mogelijkheid dat zijn oudste dochter nog te redden is. Maar is die hoop gegrond, of slechts een manier om overeind te blijven? Dolers is een huiveringwekkend, maar meeslepend verhaal over de grenzeloze liefde tussen een vader en zijn dochters. Dit is het eerste deel van de Dolers trilogie. ÔEen luguber boek vol vaart, waarin hoop en wanhoop elkaar afwisselen en liefde de boventoon voert.Õ Tamara Geraeds, auteur van o.a. Echo, Kwelling en Woede
Paperback
Published October 20, 2022
7 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
December 27, 2022
8+ Zombies zijn niet het meest originele thema voor horrorromans. Een paar jaar geleden waren ze heel populair, met boeken als 'World war Z' en TV-series als 'The Walking Dead'. Ook in de bioscoop kwamen zombies vaak voorbij. Er kwam een golf van zombiemedia en literaire agenten waarschuwden in blogberichten dat uitgevers niet langer op zombieboeken zaten te wachten. Nu lijkt het een beetje stil te zijn geworden rond zombies, terwijl schrijvers en filmmakers zoeken naar het volgende monster dat aansluit bij de tijdgeest.
Natuurlijk kun je nog steeds zin hebben in een boek over zombies - dat de markt ermee verzadigd was, betekent niet dat zombies niet eng meer zijn. Vooral in onze tijd waarin de angst voor epidemieën om zich heen grijpt, besmettelijke aandoeningen waarvoor je je moet isoleren om jezelf te beschrijven, zijn zombies nog steeds een krachtig beeld. Het kan bovendien nog eens extra leuk zijn om een zombieverhaal te lezen dat zich niet in Amerika afspeelt, maar gewoon in Nederland. In Katwijk, om precies te zijn, met een uitstapje naar Leiden. De herkenbaarheid van de locaties draagt bij aan het plezier! En dan ook nog eens een schrijver als hoofdpersoon (getuige de flaptekst heeft de auteur de hoofdpersoon Max behoorlijk op zichzelf gebaseerd).
Dit is niet een heel vernieuwende zombieroman. Behalve de keuze voor Nederland als locatie lijken er weinig heel originele aspecten in te zitten. Maar wel is het heel onderhoudend. De uitbraak van de zombiebesmetting wordt goed opgebouwd. Zonder internet weet Max niet wat er aan de hand is, en hij probeert er het beste van te maken, door bijvoorbeeld bij de buurtsuper eten te gaan inslaan. Door dicht bij het karakter te blijven krijg je als lezer ook het claustrofobische gevoel dat er van alles aan de hand is in de wereld waar je geen idee van hebt. Als dan de zombies opduiken weet de auteur die lekker gruwelijk te beschrijven. De actiescènes zijn goed geschreven, met een mooie afwisseling van korte en lange zinnen en precies genoeg details. Ik kan best genieten van een zin als: 'Hij leek er geen last van te hebben dat zijn ingewanden achter hem aan over de vieze grond sleepten, als een steeds langer wordende sliert natgeregende verjaardagsslingers.' Ook wordt de omgeving goed gebruikt, met bijvoorbeeld een scène in een manege ... (Ja, met zombiepaarden!). Ook een verkenning van een laboratoriumgebouw is goed spannend. Dat de hoofdpersoon probeert zijn gebeten dochter te redden maakt de spanning persoonlijk. Wat helpt is dat Max niet perfect is. Hij aarzelt vaak op cruciale momenten en heeft moeite een man van actie te zijn. Dat hij geen superheld is, helpt bij de geloofwaardigheid.
Zoals ik al zei vond ik het goed geschreven, al gebruikte de auteur soms te veel aanduidingen van tijd/locatie. Neem de zin 'Amper met twee voeten in de woonkamer trok hij onmiddellijk de gangdeur achter zich dicht.' Hier had of 'onmiddellijk' kunnen worden weggelaten, of 'amper met twee voeten in de woonkamer' - nu voelt het dubbelop en dat vertraagt de tekst nogal. Een schoonheidsfoutje, wat vooral zorgt dat het niet zo vlot leest als had gekund.
Kortom, wil je onbekommerd genieten van een zombieverhaal, zonder dat je iets vernieuwends verwacht in het genre, dan kom je hiermee wel aan je trekken.
Natuurlijk kun je nog steeds zin hebben in een boek over zombies - dat de markt ermee verzadigd was, betekent niet dat zombies niet eng meer zijn. Vooral in onze tijd waarin de angst voor epidemieën om zich heen grijpt, besmettelijke aandoeningen waarvoor je je moet isoleren om jezelf te beschrijven, zijn zombies nog steeds een krachtig beeld. Het kan bovendien nog eens extra leuk zijn om een zombieverhaal te lezen dat zich niet in Amerika afspeelt, maar gewoon in Nederland. In Katwijk, om precies te zijn, met een uitstapje naar Leiden. De herkenbaarheid van de locaties draagt bij aan het plezier! En dan ook nog eens een schrijver als hoofdpersoon (getuige de flaptekst heeft de auteur de hoofdpersoon Max behoorlijk op zichzelf gebaseerd).
Dit is niet een heel vernieuwende zombieroman. Behalve de keuze voor Nederland als locatie lijken er weinig heel originele aspecten in te zitten. Maar wel is het heel onderhoudend. De uitbraak van de zombiebesmetting wordt goed opgebouwd. Zonder internet weet Max niet wat er aan de hand is, en hij probeert er het beste van te maken, door bijvoorbeeld bij de buurtsuper eten te gaan inslaan. Door dicht bij het karakter te blijven krijg je als lezer ook het claustrofobische gevoel dat er van alles aan de hand is in de wereld waar je geen idee van hebt. Als dan de zombies opduiken weet de auteur die lekker gruwelijk te beschrijven. De actiescènes zijn goed geschreven, met een mooie afwisseling van korte en lange zinnen en precies genoeg details. Ik kan best genieten van een zin als: 'Hij leek er geen last van te hebben dat zijn ingewanden achter hem aan over de vieze grond sleepten, als een steeds langer wordende sliert natgeregende verjaardagsslingers.' Ook wordt de omgeving goed gebruikt, met bijvoorbeeld een scène in een manege ... (Ja, met zombiepaarden!). Ook een verkenning van een laboratoriumgebouw is goed spannend. Dat de hoofdpersoon probeert zijn gebeten dochter te redden maakt de spanning persoonlijk. Wat helpt is dat Max niet perfect is. Hij aarzelt vaak op cruciale momenten en heeft moeite een man van actie te zijn. Dat hij geen superheld is, helpt bij de geloofwaardigheid.
Zoals ik al zei vond ik het goed geschreven, al gebruikte de auteur soms te veel aanduidingen van tijd/locatie. Neem de zin 'Amper met twee voeten in de woonkamer trok hij onmiddellijk de gangdeur achter zich dicht.' Hier had of 'onmiddellijk' kunnen worden weggelaten, of 'amper met twee voeten in de woonkamer' - nu voelt het dubbelop en dat vertraagt de tekst nogal. Een schoonheidsfoutje, wat vooral zorgt dat het niet zo vlot leest als had gekund.
Kortom, wil je onbekommerd genieten van een zombieverhaal, zonder dat je iets vernieuwends verwacht in het genre, dan kom je hiermee wel aan je trekken.
December 27, 2022
4,5 ***
Dolers is een goed en spannend verhaal, een echte mustread voor liefhebbers van zombieverhalen of horror in het algemeen. Het is het eerste deel van een trilogie. Het verhaal begint met een spannende proloog die de toon zet voor de rest van het verhaal. Mark van Dijk weet de zombiepandemie overtuigend neer te zetten. Ik vond de manier waarop hij de zombies neergezet intrigerend en verfrissend. De schrijver heeft een eigen, originele draai aan hen gegeven. Het verhaal is meeslepend geschreven, de schrijver heeft oog voor detail. Daarnaast is het feit dat het verhaal zich in Katwijk en omgeving afspeelt een leuk gegeven. Door de prettige schrijfstijl vloog ik door het verhaal heen. Je moet af en toe stalen zenuwen hebben, er zitten enkele bloederige en lugubere stukken in, maar juist dit maakt het mede zo spannend.
Max Berkheij is een bijzonder personage. Hij is een zachtaardige en wat onzekere man die zielsveel van zijn dochters houdt en alles voor hen overheeft. Hij heeft er een handje van zichzelf steeds in benarde situaties te brengen. Gelukkig krijgt hij hulp van een jonge vrouw, Max heeft haar vindingrijkheid nodig om te kunnen overleven.
De schrijver maakt af en toe gebruik van droge humor, zodat er ook luchtige momenten zijn. Om een voorbeeld te geven: Max is een verzamelaar van boeken en als hij deze gebruikt om een deurklink klem te zetten en er vervolgens tegen aan schopt, mompelt hij zachtjes: "Sorry boeken". Ik schoot toen enorm in de lach. Ik ben zelf een boekliefhebber en verzamelaar en dit voelde als iets dat ik zelf ook had kunnen zeggen.
"Dolers" is geen voorspelbaar zombieverhaal. Niet alleen geeft de schrijver een eigen draai aan de zombies, ook het verhaal loopt anders dan ik verwachtte. Ik was aangenaam verrast door de wending die het neemt. Je wordt af en toe op het verkeerde been gezet. Dit zorgt ervoor dat de spanning hoog blijft, mijn hartslag ging dan ook regelmatig even omhoog. En dan die geweldige epiloog! Kom maar op met het volgende deel van de trilogie, ik kijk er naar uit!
Dolers is een goed en spannend verhaal, een echte mustread voor liefhebbers van zombieverhalen of horror in het algemeen. Het is het eerste deel van een trilogie. Het verhaal begint met een spannende proloog die de toon zet voor de rest van het verhaal. Mark van Dijk weet de zombiepandemie overtuigend neer te zetten. Ik vond de manier waarop hij de zombies neergezet intrigerend en verfrissend. De schrijver heeft een eigen, originele draai aan hen gegeven. Het verhaal is meeslepend geschreven, de schrijver heeft oog voor detail. Daarnaast is het feit dat het verhaal zich in Katwijk en omgeving afspeelt een leuk gegeven. Door de prettige schrijfstijl vloog ik door het verhaal heen. Je moet af en toe stalen zenuwen hebben, er zitten enkele bloederige en lugubere stukken in, maar juist dit maakt het mede zo spannend.
Max Berkheij is een bijzonder personage. Hij is een zachtaardige en wat onzekere man die zielsveel van zijn dochters houdt en alles voor hen overheeft. Hij heeft er een handje van zichzelf steeds in benarde situaties te brengen. Gelukkig krijgt hij hulp van een jonge vrouw, Max heeft haar vindingrijkheid nodig om te kunnen overleven.
De schrijver maakt af en toe gebruik van droge humor, zodat er ook luchtige momenten zijn. Om een voorbeeld te geven: Max is een verzamelaar van boeken en als hij deze gebruikt om een deurklink klem te zetten en er vervolgens tegen aan schopt, mompelt hij zachtjes: "Sorry boeken". Ik schoot toen enorm in de lach. Ik ben zelf een boekliefhebber en verzamelaar en dit voelde als iets dat ik zelf ook had kunnen zeggen.
"Dolers" is geen voorspelbaar zombieverhaal. Niet alleen geeft de schrijver een eigen draai aan de zombies, ook het verhaal loopt anders dan ik verwachtte. Ik was aangenaam verrast door de wending die het neemt. Je wordt af en toe op het verkeerde been gezet. Dit zorgt ervoor dat de spanning hoog blijft, mijn hartslag ging dan ook regelmatig even omhoog. En dan die geweldige epiloog! Kom maar op met het volgende deel van de trilogie, ik kijk er naar uit!
Read
February 28, 2023Aanrader voor alle liefhebbers van het zombieverhaal! En vooral diegenen die smullen van Hollandse nuchterheid temidden de gruwelijkste omschrijvingen van scheurend vlees ;)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews