Ah Bayım Ah

by Nazlı Eray

Ah Bayım Ah, değerli yazarımız Nazlı Eray'ın ilk kitabı. İlk basımı 1967 yılında yapılan bu kitapla edebiyat dünyamıza giren Nazlı Eray, gerçekliğin sınırlarını zorlayan değişik öyküleriyle kısa zamanda ilgileri üzerine çekmişti. Ah Bayım Ahın yıllar sonra yeni basımını sunarken, ilk basımının uyandırdığı yankılardan alıntılar yapıyoruz.

Büyük bir fantezi, bu fantezinin altında coşkuyla, duyarlıkla çarpan bir yürek, içtenliğin yazdırdığı öyküler. Dünyayı kucaklamak isteyen bir öykücü Nazlı Eray.
- Selim İleri

Olayları ve durumları tersine çevirerek anlatıyor, bir masal dünyasına, bir düş evrenine sokarak anlatıyor. Ama hakçası, güzel anlatıyor. Gerçekten şaşırtıcı bir yazar.
- Cemal Süreya

Genres: Short Stories, Turkish

Unknown Binding

First published January 1, 1967

About the author

Nazlı Eray, Ankara'da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı'nda tercüman olarak çalıştı. Edebiyatçılar Derneği'nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası'nın kurucusu, Uluslararasi Yazarlar Birligi (PEN) üyesi, 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazım dersleri verdigi ABD Iowa Üniversitesi'nin onursal üyesidir.
Yazmaya 1959'da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü "Mösyö Hristo" ile başlayan Eray'ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975'te çıktı. "Laz Bakkal" başta olmak üzere pek çok öyküsü kültleşti. "Karanfil Gece Kursu" öyküsüyle 1988 Haldun Taner Öykü Ödülü'nü, kazandı. Aşkı Giyinen Adam romanıyla 2002 Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazandı. Eski Güneş, Cumhuriyet, Radikal, Akşam gibi gazetelerde köşe yazarlığı yapan Eray, yazılarını "Düş İşleri Bülteni" ve "Gece Uçuşu" isimleri altında yayınladı. Türk Kütüpahaneciler Derneği En İyi Romancı Ödülü (2009), Başkent Rotary Kulübü Meslek Ödülü (2010) ve Fantazya ve Bilimkurgu Sanatları Dernegi'nin ilk Mavi Anka Ödülü'ne (2014) layık görüldü.
azlı Eray'ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer'in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and lnk'te (Kan ve Mürekkep) yer aldı, Öykülerinden, kısa film ve televizyon dizileri yapıldı. "Monte Kristo" ve "Rüya Sokağı" öyküleri 2005'te İtalyan yönetmen Angelo Savelli tarafindan L'ultimo Harem (Son Harem) adıyla oyunlaştırıldı, İtalya
ve Türkiye'de sahnelendi.
Nazlı Eray, anılarını Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) ve Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni (DK, Mayis 2013) adlarıyla kitaplaştırdı.

Reviews

[Behçet Necatigil]

Nazlı Eray’m hikâye kitabı (1976) • On sekiz hikâye.

İlk hikâye kapıcı İdris Efendi’nin kansının Kabul Günü’ne gelmiş mahalle kapıcı eşlerinin, gündelikçi kadınların konuşmalanyla oluşur, onların hayat anlayışlarını saptar. İç Dünya (2) bir alegoridir, zenginleşmelerine rağmen insanın yalnızlık sorununu araştırır. Bayım (3) hikâyesinde ebe okulunu bitirmiş ve yaşh annesiyle yalnız, yirmisinde bir kız, iç konuşmalarla kenarda
kalmışlığın mutsuzluğunu açığa vurur. Acının Öyküsü (4) ve Mutluluk (5) bağırsak düğümlenmesinden beş gün önce ameliyat olmuş, kendisine içecek bir şey ancak iki hafta sonra verilmiş, sonunda iyileşmiş bir hastanm hayata dönüş sevincini vurgular. Dursen Hanım Hep Aklımdasm (6) hikâyesindeki kadm, Marmaris’te üç katlı beton evin alt katmda oturan, di­ğer iki katı turistlere kiralayan Poyraz Kaptan’m eşidir. Uykusuzluktan ve yürek çarpıntılanndan şikâyetçidir. Kitapta gerçeküstü, masalsı hikâyeler de var: Bunlardan Bir Sinek Masalı (7’)nda bir ilkokul öğrencisinin sineksi hayatım, Çevre Sokağı (l l)’nda tavuklarla horozların konuşmasını. Mösyö Hristo (12)’da apartman kapıası Hristo’nun bir sabah kuş olup Kuledibi’ne uçtuktan üç saat sonra eski insan haline ve evine, karısmm yanma dönmesini, Monte Kristo (14)’da bir kadının çatalla duvarı oyup bitişik eve tünel açarak o evin erkeğiyle gizlice yaşamaya başlamasını görüyoruz.
Bağırsağı delinmiş olması söz konusu bir hastanm ameliyata hazırlanışı
Sedyedeki Adam (16)’ın; kadm-doğum polikliniğinden notlar, daha sonra
hayattan kesitler Yeraltı Kenti (17)’nin konularıdır. Son hikâye Geceyarı-
sı İnsanları, daktilo kursu öğrencisi bir genç kızın seyrettiği "çevresinden
insan manzaraları".

[Kira Kiralina · Rating 3 out of 5]

Yalnızca “İçdünya”, “Mösyö Hristo” öykülerini sevdim.

[G. İlke · Rating 5 out of 5]

Koluna girmişim bir yaz akşamı, hafiften esen rüzgârın serinliğinde sahilde yürüyoruz Nazlı Hanım'la. Bütün öyküleri bana bu yürüyüşte anlatıyor o, kâh gülüyorum kâh hüzünleniyorum. Keyifli, hep enerjik bir kadın. Anlattıkları da yarı düş yarı gerçek. Allah'ım hiç bitmesin bu gece diyorum ama göz açıp kapayıncaya kadar bitiyor maalesef. Bakıyor benim hâlime, gülüyor Nazlı Hanım. Sana anlatmadığım o kadar çok öyküm var ki, hiç sıkma canını, diyor. Ne zaman istersen gel yürüyelim beraber, anlatayım onları da. Böyle teklife dünden razı, ayrılıyorum yanından. Hepinize de tavsiye ediyorum, hayatınızda bir kerecik olsun Nazlı Eray'la o sahilde yürümelisiniz çünkü. =)