ทะเลแปร

by ว.วินิจฉัยกุล

ชายหนุ่มผู้ทรนงว่าตนพร้อมสมบูรณ์กว่าคนอื่น จากแสงสี สิ่งลวงใจ ความฟุ้งเฟ้อ ทว่าเมื่อมายาทั้งหลายมลายไป เขาจึงยอมรับกับความผันแปรของชีวิต ว่าไม่มีสิ่งใดเท่าเที่ยงแท้แปรเปลี่ยนได้ตลอดเวลา

472 pages

About the author

ว.วินิจฉัยกุล เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ ซึ่งเป็นนักประพันธ์นวนิยายชาวไทย นามปากกาที่เป็นที่รู้จักอื่นๆ ได้แก่ แก้วเก้า, รักร้อย, ปารมิตา, วัสสิกา และ อักษรานีย์

Reviews

[SleepRunner · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องดราม่าที่ค่อยข้างอ่านไปอึดอัดไป (อินจัด 55) แต่เรื่องน่าสนใจ สำนวนดี อธิบายลักษณะนิสัย ความคิดของแต่ละตัวละครชัดเจน และซับซ้อนได้ดี (เอกลักษณ์หนึ่งที่ชอบนักเขียน) เหมือนคนจริง ๆ ทั้ว ๆ ไปที่สามารถพบได้ โดยนิสัยแต่ละคนผู้เขียน มีเหตุและผล อะไร ยังไง ถึงต้องกลายเป็นคนนิสัยเป็นแบบนี้ (แม้จะนิสัยดี ชั่วก็ตาม)
เรื่องช่วงแรกค่อนข้างจะอึดอัด และสงสารนางเอกมาก ปน ๆ กับเกลียดพระเอก (เนื้อเรื่องเขียนดีจนอินจัด 55) แต่ก็ทำให้ต้องพยายามอ่านต่อแบบวางไม่ลง เพราะอยากรู้ว่าสุดท้ายแล้ว นางเอกจะตัดสินใจอย่างไรกับปัญหาชีวิต และพระเอกจะได้รับผลสุดท้ายยังไง
ลดความอึดอัดลงในช่วงหลัง ที่นางเอกตัดสินใจเด็ดขาดได้ และตอนจบที่ทำให้ผู้อ่านคิดและพิจารณาเอาเองว่า สุดท้ายนางเอกเลือกแบบไหน (แต่ก็พอเดาได้)
เป็นนวนิยายของ ว. วินิจฉัยกุลที่อ่านแล้วอึดอัด และเจ็บจี๊ดแทนนางเอก เธอช่างอดทนเหลือเกิน แต่เนื้อเรื่องดี มีอะไรให้คิด ตามสไตล์นักเขียนชั้นครู จะติดตามผลงานต่อ ๆ ไป

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

ยังนึกอยู่ว่าตัวเองจะอ่านเรื่องนี้จบไหม

อ่านไปก็หงุดหงิดไป

ช่วงแรก ๆ รำคาญมาก มากถึงมากที่สุด
ลูกสาวมีปัญหาอยากหาคนรับฟัง คนเข้าใจ แต่พอแม่ก็ไม่เข้าใจเอาแต่บอกว่าปัญหาแค่นี้มันเล็กน้อย ให้อดทน ไม่สิ พ่อแม่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกตัวเองต้องอดทนแค่ไหน

สามีของนาง (ลูกสาว) โคตรเอาแต่ใจ (ที่จริงอยากใช้คำว่าระยำมาก) มีเมียน้อย มีกิ๊กอีกเป็นโขยง และพอนางบอกสามีว่ารับไม่ได้ ทำร้ายนางเกินไป อิสามีก็บอกให้เข้า ถ้าฉลาดไม่เอาเรื่องแบบนี้มาคิด ก็ไม่ทุกข์ใจ (โหววว พูดเอาแต่ได้ทั้งนั้น) เรื่องแบบนี้ใคร ๆ เขาก็มีกัน

และนางซึ่งเป็นภรรยาก็เอาแต่ทน ทน ทน และ ทน กลัวมากว่าจะทำไรให้สามีต้องเคืองใจ จนทำให้เสีย คือกลัวอารมณ์สามีจนตัวลีบ (อิคนอ่านยิ่งหวุดหงิด)

แต่มาถึงจุดที่นางเอกตัดสินใจทำบางอย่างกับชีวิตตัวเอง อาการหงุดหงิดของคนอ่านค่อยคลายลงหน่อย

[Lllalita · Rating 4 out of 5]

อ่านไปโมโหไป พระเอกสันดานเสียมาก เราไม่ติเรื่องสำนวน การเล่าเรื่อง เพราะล้วนดีงามตามแนวของนข. แม้จะขัดใจกับตอนจบก็ไม่เป็นไร

ข้อติเดียวของเราคือ เราไม่เชื่อเลยว่าพระเอกจะนิสัยดีขึ้นได้ เนื้อหาหนังสือยาวระดับนึง ซึ่งล้วนแต่บรรยายความชั่วของพระเอก แต่พอกลับตัว สั่นจิ๊ดนึง เลยยากจะเชื่อว่ากลับตัวกลับใจได้จริง ตอนจบเลยคิดว่า ถ้านางเอกกลับไป ทะเลคงแปรแน่ แปรเป็นทะเลเดือด วนอยู่กับความทุกข์เหมือนเดิม