دیدن اینکه چنین کتابی نویسنده ای ایرانی دارد نویدبخش آن است که نوشته اش طوری است که پیشاپیش برخی فقدان های دانش عمومی ما نسبت به رخدادهای هنری و غیرهنری تاریخ غرب را فرض می گیرد و توضیحاتش برای ما گویاتر از این یا آن نویسنده ی آمریکایی یا فرانسوی و آلمانی است. اما بر خلاف تصور این کتاب اینگونه نیست
کتاب دارای افت و خیز است. اگر بنا باشد به نکات زندگی نامه ای اکتفا کنیم و به اینکه در چه دوران هایی رویکرد های کلی دالی عوض شده اند - مثلا دوره ای با سورئالیست ها انس داشته ولی بعدش از آنها بریده یا اینکه بعدتر به فیزیک جدید زیراتمی علاقه مند شده و ... - ، کتاب اطلاعات کلی مفیدی در اختیار خواننده می گذارد. همچنین گاهی توضیحاتی که در مورد برخی نقاشی های دالی آورده شده به نزدیک شدن به فضای آنها کمک می کند. اما از آن سو اگر جزئی تر شویم و بگوییم فلان دوره ی هنری او چه ویژگی هایی دارد و چه عناصری، چیز چندانی دستمان را نمی گیرد. همچنین اصطلاحات در این کتاب بدون توضیحی آمده اند و امری که خواننده را متحیر و معلق در جهل نگه می دارد
همچنین در بخش های آغازین کتاب نویسنده جمله ها و بندهایی نوشته که بیشتر یادآور نوشته های "ادیبانه" و "فاضلانه" است تا نوشته هایی که بشود چیزی از آنها فهمید - همان آفت هندوانه زیر بغل هنرمندان و حکما و ... گذاشتن که خواندنش اطلاعات یا بینش چندانی به آدم نمی دهد
اما با این حال همان اطلاعات زندگی نامه ای و توضیحات و اشارات کلی آنقدری مفید هستند که کتاب به خواندنش بیارزد. اما به هر حال کتاب جای کار دارد