เร้นรู้สึก

by กระต่ายเงาจันทร์

“เขารู้สึก เธอรู้สึก และเร้นมันเอาไว้”
————————
“ฉันมีเอกสารมาให้เซ็นค่ะ”
“เมื่อกี้ไอ้ต้นที่เธอถามชื่อ มันบอกหรือเปล่าว่ามันชื่ออะไร” เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องงานเสียด้วยซ้ำ
“ท่านประธานถอยไปค่ะ ฉันจะไปหยิบเอกสาร”
“ท่าทางชอบต้นไม้อย่างเธอ ถ้าเปลี่ยนจากเลขามาเป็นหัวหน้าคนสวนท่าทางจะรุ่ง สนใจมั้ย”
“กรุณาสนใจเรื่องงานด้วยค่ะ” เธอหันขมับสู้สายตากลับอย่างหมดความอดทนในความยียวนของคนไม่รู้จักเวล่ำเวลา
เขาชอบที่เธอกล้าท้าทายเขา ชอบเสียงเล็ก ๆ ที่แสร้งทำเป็นเก่งนั่นช่างยั่วบางอย่างในกายชะมัด
“ฉันสนใจเรื่องงานมาทั้งวันแล้ว ตอนนี้อยากสนใจอย่างอื่น”
“แต่ตอนนี้ยังเป็นเวลางานของฉัน กรุณาเซ็นเอกสารด้วยค่ะ ฉันจะได้รีบกลับ”
“ชักอิจฉาภรรยาตัวเองแล้วสิที่ได้เลขาขยันขนาดนี้” นิ้วเรียวสากม้วนปอยผมนุ่มหนาเข้ากับนิ้วตัวเอง ทว่าดวงตาร้อยเล่ห์เมื่อก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดำมืดขึงขังขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ชีวิตเธอนี่คงเร่งรีบมากเลยสินะ รีบมา รีบไป แล้วก็หายตัว ลืมทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้น แม้กระทั่ง...ฉัน”
น้ำลายในคอเหนียวกลืนแทบไม่ลงคอ หญิงสาวเกร็งตัวแข็ง ดวงตาไหวระริกจนจับจริตได้ไม่ยาก กับสิ่งที่คนตรงหน้าพูดเหมือนเธอทำผิดมหันต์ เขาต่างหากที่ลากเธอลงนรกมาด้วยกับเรื่องในคืนนั้น
“ฉันว่าคงไม่เหมาะจะพูดเรื่องนี้อีกค่ะ”
“แต่ฉันว่าเวลานี้เหมาะที่สุดแล้ว เมนิลา...”

เธอคือผีเสื้องดงาม ในมือปีศาจอย่างเขา
——————————
“ฉันต้องเริ่มเมื่อไร คุณบอกสิ่งที่ฉันต้องทำมาได้เลย”
“วู้ ใจร้อนจัง” หัสดินทร์ลุกจากที่นั่งเดินมานั่งพิงขอบโต๊ะทำงานของตน ดวงตานักล่าแฝงไปด้วยความเลือดเย็นจับเพ่งไปที่ดวงหน้าเมนิลาไม่ละ
“ถ้าฉันบอกว่า ฉันเปลี่ยนใจแล้วล่ะ” หัวใจคนฟังวูบตกลงพื้น หากยังคงเก็บอาการ
“เริ่มหมดอารมณ์จะขึ้นเตียงกับเธอแล้วสิ คงไม่จำเป็นต้อง...”
“คุณหัสดินทร์ได้โปรดฉันมีความจำเป็นจริง ๆ” เมนิลาเอ่ยแทรก ตัวเธอเริ่มสั่นเล็ก ๆ เมื่อรู้ว่าหนทางเดียวกำลังจะหลุดลอยไป
“ความจำเป็นที่ว่าของเธอมันคืออะไร”
“ธุระส่วนตัวค่ะ”
“เราคงไม่สนิทกันมากพอที่จะบอกฉันได้สินะ แล้วมีอะไรที่ฉันพอจะรู้ได้บ้างล่ะ เผื่อว่าจะช่วยเปลี่ยนใจฉันได้บ้าง”
“ฉันมีเงื่อนไขค่ะ” เขานับถือความใจกล้าของเธอ แม้เป็นรองแต่ไม่มีสักนิดที่เธอจะวางตัวอ่อนแอ แถมยังอาจหาญมีเงื่อนไข
“ยังไง”
“ฉันจะยอมทำตามที่คุณบอกทุกอย่าง แต่ฉันจะขอเบิกเงินล่วงหน้าก้อนหนึ่ง คุณสามารถหักเงินเดือนฉันได้เลย ฉันจะทำงานจนกว่าจะใช้หนี้หมด”
“เท่าไร”
“หนึ่งล้าน”
“ถ้าเธอได้เงินแล้วหายตัวไปอีกล่ะ”
“ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น”
“หึ ไม่จริงมั้ง” ครั้งหนึ่งเธอก็เคยหายตัวไปจากเขา หัสดินทร์หรี่ตาแคบลงมองเธออย่างรู้ทัน หญิงสาวร้อนวูบเมื่อเดาออกว่าชายหนุ่มหมายถึงอะไร
“ฉันรับรองค่ะ อีกอย่างหลักฐานการโอนคุณก็มี ถ้าฉันหายไปทนายกับลูกน้องคุณคงไม่เอาฉันไว้”
“รู้ตัวก็ดี แต่...” คนเจ้าเล่ห์ทำท่าครุ่นคิด ต่อหน้าคนอื่นทำเป็นขรึมเหมือนไม่มีปาก ทีเวลาต่อหน้าเธอไม่รู้สรรหาความร้ายกาจมาไหนหนักหนา
“ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน”
“ความจำเป็นของฉันรอนานไม่ได้ค่ะ”
“ทีฉันยังรอขึ้นเตียงกับเธอได้ตั้งหลายวัน พอถึงเวลาเธออยากบ้างเนี่ย ก็ต้องรู้จักรอนะ...เมนิลา”
หน้าครามเข้มแสยะยิ้ม เธออยากวิ่งไปข่วนหน้าให้ขึ้นรอยแล้วด่ากราดให้เสียความมั่นหน้ามั่นโหนกนัก
“แต่คุณหัสดินทร์...”
“ฉันมีประชุมกับทีมต่างประเทศต่อ เธอกลับไปทำงานเถอะ”
“คุณจะให้คำตอบฉันได้เมื่อไร”
“ไม่ต้องห่วง คำตอบของฉันทันเวลาของเธอแน่ บางทีอาจไม่ต้องรอให้ฉันเดินไปบอกก็ได้” พูดพลางเดินกลับไปนั่งยังเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวเดิม ท่วงท่าผ่อนคลายนั้นช่างยั่วโทสะเสียจริง
“เชิญไปทำงานต่อได้แล้วครับ คุณเลขา”

469 pages, ebook

Published April 26, 2023

Reviews

[Biaza44 · Rating 4 out of 5]

ช่วงนี้อ่านแต่นิยายไม่เครียด 😆😆

เรื่องนี้ก็เหมือนเดิมพล็อตตลาด นางเอกเผลอ one-night stand กับพระเอกที่พึ่งเจอกันครั้ง แรก แล้วดันสปาร์คกันเข้า โดยพระเอกก็เหมือนกัน พระเอกก็บอกไว้ว่าจะของคุยกันเมื่ตื่น นางเอกดันลงมาเอาของแล้วดันเห็นรูปเจ้าบ่าวในงานแต่งพรุ่งนี้ ดันเป็นผู้ชายที่ดันเผลอไปนอนด้วย นางเอกก็เลยหนีไป อย่างที่บอกค่ะ พล็อตตลาดทั่วไป นางเอกท้อง แล้วเลี้ยงลูกเองโดยพี่สาวนางเอกออกตัวว่าเป็นแม่แทน ปัญหาคือลูกดันป่วย นางเอกเลยต้องหางาน แล้วดันมาโป๊ะ ตรงเมียพระเอกกำลังหาเลขา พระเอกเลยเลือกนางเอกมาทำ เพื่อฟื้นความสัมพันธ์ต่อ

บทเมื่อนางเอกจะเป็นน้อยใช่มั้ยค่ะ ถ้าตามนิตินัยก็ใช่ แต่พฤตินัยไม่ใช่ เพราะพระเอกแต่งงานกับเมีย เพราะต้องการแก้แค้นแม่ยาย+ตัวเมียของพระเอกเองด้วย ทั้งคู่ไม่เคยมีอะไรกันและแยกกันอยู่หลังแต่งได้ 7 วัน เพราะเมียในนามเป็นเลสเบี้ยนค่ะ คือทั้งคู่แต่งเพราะมีสาเหตุ เมียพระเอกก็มีคู่ขาอยู่แล้ว

เนื้อเรื่องเน้นไปที่คู่พระนาง พระเอกหาทางผูกมัดนางเอก นางเอกไม่ยอม จนสุดท้ายก็ต้องยอมให้พระเอกผูกปิ่นโต เพราะต้องการเงินมารักษาลูกที่กำลังจะเสียชีวิต ที่ทางกำลังจะถูกยึด และกิจการทางบ้านไม่ได้ดีนัก นางเอกหมดหนทางสุดๆ เหตุผลนี้โคตรจะเข้าใจนางเอก ถ้าไม่ทำลูกก็ต้องตาย

แต่เนื้อเรื่องมันมีไปมากกว่านั้น มันก็ดำเนินไปเรื่อยๆ พร้อมกับพระเอกเริ่มล้างแค้น + รู้ว่าดันมีลูกกับนางเอก เลยรีบปิดจบ เพื่อให้นางเอกได้เป็นภรรยาถูกต้องตามกฏหมาย และลูกได้เป็นลูกในสมรส

คนเขียนลืมพล็อตเกี่ยวกับนางเอกไปหน่อย ตอนแรกบอกนางเอกกำลังเรียนโทหลังเลิกงาน ตอนหลังไม่พูดถึงเลย แต่ดันบอกนางเอกว่างหลังเลิกงาน

ในเรื่องนางเอกก็ผิวนิ่ม ผิวสวย หน้าตาดี พี่ชายเมียพระเอกก็อยากได้ ก็แย่งกันจีบไปมา แต่สุดท้ายก็ไปได้กับตัวละครอื่น ซึ่งดึงออกมาเป็นนิยายจักวาล

พระเอกก็ไม่น้อยหน้า ทั้งคู่ขาเมียตัวเอง (พระเอกก็ฝาดเรียบ เอามาไว้ใช้งาน) ลูกค้าที่จีน มาหลงรัก แต่ส่วนมาก ไม่ค่อยมีผล
เนื้อเรื่องหักกันไปหักกันมา โดยรวมสนุกพอใช้ NC หลายฉากเชียวละ

[Linii · Rating 3 out of 5]

สารภาพความจริง อ่านจบมาหลายวันแล้ว ลืมรีวิวแล้วไปอ่านเรื่องอื่นต่อ จำเรื่องนี้ไม่ค่อยได้แล้วอ่ะ

เมี่ยง สาวลูกเจ้าของสวนดอกไม้ ผู้รับงานดูแลจัดแต่งดอกไม้ให้ลูกค้า ได้ไปส่งดอกไม้ที่งานแต่งหนึ่ง ได้เจอรักแรกพบกับชายหนุ่งคนนึง และถูกช่วยเหลือจากการโดนรถเฉี่ยวชนจนขาเจ็บ หนุ่มคนนั้นเลยชวนขึ้นห้องไปทำแผล......สุดท้ายก็ได้กันอ่ะนะ พอเช้ามาถึงรู้ว่าตัวเองได้เผลอนอนกับเจ้าบ่าวของงานแต่งที่ตัวเองมาส่งดอกไม้ เมี่ยงเลยหนีหายหน้าไปเกือบ 2 ปี

จนภพ หลานอายุขวบครึ่งป่วยเป็นโรคหัวใจ เมี่ยงจึงตัดสินใจเข้ากรุงเทพเพื่อหางานทำ ได้งานเลขาของคุณนิตา ที่ปรึกษาใหญ่ของบริษัทเครือข่ายการสื่อสารยักษ์ใหญ่ วันที่มาทำงานถึงได้รู้ว่า เจ้าของบริษัทคือคุณพลาย หัสดินทร์ อัศวะ คนที่เมี่ยงเคยนอนด้วย และคุณนิตา เจ้านายโดยตรงของเมี่ยงคือ เมียของคุณพลาย ลำบากใจไปกันใหญ่เลย

คุณพลายยังพยายามจับเมี่ยงกินตลอดเวลา ความสัมพันธ์ผัวเมียของคุณพลายกับนิตาแปลกมากๆ ไม่เคยมีอะไรกัน ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เหมือนแต่งเพราะธุรกิจมากกว่า คุณพลายเอง สมัยก่อนก็แอบกินกับสาวๆหลายคน รวมไปถึง ฮานะ เพื่อนสนิทนิตาโดยแอบเป็นความลับ ลึกๆฮานะรอว่าเมื่อไรที่เพื่อนสนิทจะหย่ากับคุณพลาย ตัวเองจะได้ขึ้นมาเป็นเมียของคุณพลายสักที

ระหว่างที่คุณพลายจับเมี่ยงแอบกิน เมี่ยงรู็สึกผิดตลอดเวลาเพราะตัวเองคือชู้ที่แท้ทรู ขณะเดียวกัน พี่ชายของคุณนิตา จอมทัพ ก็พยายามเข้ามาจีบเมี่ยง แต่มักจะโดนคุณพลายกันท่า เพราะจอมทัพกับคุณพลายเป็นคู่แค้น คู่แข่งกันตลอด

ความสัมพันธ์ ตัวละครในเรื่องเยอะ ซับซ้อนจนแอบงงเล็กๆ เพราะสร้างตัวละครมาหลายคน กะจะให้มีเล่มต่อแน่ๆ

เรื่องของเรื่องคือ คุณพลายเคยถูกทำร้ายมาก่อน และพยายามจะล้างแค้น ทำให้ตั้งใจแต่งงานกับคุณนิตาเพื่อเอาคืน มันเป็นความแค้นที่จุดเริ่มมาตั้งแต่รุ่นแม่แล้ว สุดท้ายกว่าจะจบเรื่องก็ท้ายเล่มเลย

อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้มีหลายคู่ มีคู่ของผู้ช่วยคุณพลายกับลูกค้าคนจีนที่ตอนแรกนักธุรกิจจีนส่งลูกสาวมาเพื่อให้จับคุณพลาย แต่โดนกลับลำ คุณพลายรู้ทันเลยส่งผู้ช่วยไปแทน โดยให้ไปนอนกับลูกสาว เอาจริงๆอ่านแล้วงง character ของผู้ช่วยคุณพลายดูนิ่งๆ ทำงานเก่ง แต่ผู้ชายเขาเล่นงานกันแบบนี้หรอ ตั้งใจหลอกไปนอนกับสาวเพื่อให้สาวตัดใจจากเจ้านาย มันดีต่อสาวหรอ ถ้าสาวชอบคุณพลายจริงๆจะทำไงอ่ะ เอาจริงๆใส่คู่นี้มาน้อย ทำให้ไม่อินอะไรเลย ไม่เชียร์ ยิ่งไม่เข้าใจการกระทำ ตอนแรกที่ชอบผู้ชายคือไม่ชอบแล้วนะ

ส่วนคู่จอมทัพ กับเนย ผู้ช่วย/เพื่อนของเมี่ยงในบริษัท อันนี้น่าสนใจมากกก มีเกริ่นมาท้ายเล่มแบบมีตอนต่อแน่ๆเพราะจอมทัพบอกให้เนยไปเป็นเด็กเลี้ยง เล่มต่อไปคงเป็นเรื่องตอนเป็นเด็กเลี้ยงให้คุณจอมทัพ

แต่เอาจริงๆที่ติดอย่างนึงคือ เรื่องนี้ตัวละครชอบมีคำอุทาน หรือเป็นพวกคำพูดที่คิดในหัว แต่เราอ่านแล้วไม่สมูทเท่าไรเลย อ่านแล้วติด ไม่รู็ทำไม จะว่าใช้คำไม่สุภาพหรอ ไม่แน่ใจ แต่อ่านแล้วขัดๆค่ะ

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

นางเอกเป็นลูกสาวชาวสวนมะลิ แต่หน้าตาสะสวยและมีเอกลักษณ์อยู่ที่ความนุ่มนวลผุดผ่องของผิวพรรณที่เหมือนอายุผิวหนังถูกหยุดไว้ที่อายุ 10 ขวบ ทำให้ผิวนุ่มละเอียดเหมือนผิวเด็ก วันหนึ่งเธอมาส่งมะลิในสวนให้กับออร์แกไนเซอร์จัดงานแต่งที่โรงแรม แต่อุบัติเหตุบางอย่างที่เกิดขึ้นทำให้เธอขาเจ็บ และเขาคือคนที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือ จับกันไปแตะกันมาเลยสปาร์กจนไปจบกันบนเตียง ตื่นมาตอนเช้ามืดเธอตั้งใจลงมาที่รถเพื่อหยิบที่ชาร์จโทรศัพท์มือถือ กลับพบว่างานแต่งที่เธอมาส่งดอกไม้ให้กับออร์แกไนซ์นั้น มีภาพของเขาคนนั้นเป็นเจ้าบ่าว นางเอกที่เพิ่งจะฟีลกู๊ดกับรักแรกพบเลยถึงขั้นช็อก หนีเตลิดเปิดเปิงหายไป แต่สองปีถัดมา เมื่อเธอมีความจำเป็นต้องเข้ามาหางานประจำทำในกรุงเทพ งานที่เธอได้รับกลับเป็นงานเลขาของภรรยาของผู้ชายคนนั้น

เรื่องนี้คือจัดมาครบความเป็นนิยายรักตามขนบครบสูตร พระเอกสายรุก นางเอกสายถอย ส่วนนางร้ายก็ร้ายแบบไร้สติ แต่เอาจริงคืออ่านเพลินมากนะคะ เคมีคู่พระนางชัดเจน พระเอกดูเอาแต่ใจไปหน่อย แถมยังทำอะไรกั๊ก ๆ ก็จะออกแนวเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง แต่ด้วยความที่นักเขียนทำให้คนอ่านเห็นภาพความจำเป็นบางอย่างของพระเอก ก็เลยอ��านแบบพอทำใจได้บ้าง ส่วนนางเอกก็ไม่อยากจะผิดศีลกาเม แต่เหตุสุวิสัยก็ทำให้ต้องจำยอมนอนกับพระเอก ในใจก็พยายามท่องว่าฉันบาปเพราะฉันเป็นชู้ แต่เจอพระเอกทีไรก็ใจระทวย ซึ่งก็อีกนั่นแหละ ถ้าไม่ใช่เพราะอ่านแล้วรู้เบื้องลึกเบื้องหลังพระเอก ก็อาจจะมีเหตุให้เหม็นความระทวยของนางเอกได้ แต่ชอบความหน้าหนารุกไม่ถอยของพระเอกอยู่นะ แถมบทรักยังเผ็ดร้อนและปล่อยมาแบบไม่มีกั๊ก บรรยายชัดแบบไม่หยาบและไม่ต้องเน้นซาวด์เอฟเฟ็ค มีเสริมอดีตดาร์ก ๆ ของพระเอกนิดหน่อย แต่ไม่เน้นดราม่า ไม่มีบทโศกเสียน้ำตาใด ๆ ค่ะ

นักเขียนปล่อยเรื่องรักของคนรอบตัวค้างไว้หลายคู่ คาดว่าคงได้มีภาคต่อตามออกมาแบบต่อเนื่องแหละ

ป.ล. แต่คำผิดเยอะมาก ๆ นะคะ ยิ่งโดยเฉพาะของเล่น rubic ที่นักเขียนใช้คำว่า "รูบิด" ทุกคำเนี่ย มันไม่ได้เลยนะ อ่านแล้วขำอย่างเดียวเลย มองภาพให้เป็นรูบิคไม่ออกจริง ๆ