Deze schrijver kan schrijven, prachtige zinnen, mooie dialogen en elkaar opvolgende gedachten. Ook beschrijft hij geweldig de liefde, als troostend, erotisch en ontredderend fenomeen. Daar hoort in dit verhaal ook incest bij, goed beschreven maar afschuwelijk en noodlottig. Daardoor is het lezen een wrange ervaring, vooral omdat aan het einde veel vragen onbeantwoord blijven. Het boek boeit, maar bevredigt niet - ik kan me niet voorstellen dat Glastra van Loon juist dat gevoel wilde overbrengen.