برشی از دیکتاتوری و شب ژنرالهای شیلی. اگر شانس یافتن این کتاب را داشتید و علاقمند به ادبیات آمریکای لاتین هستید،قطعا تجربه جدید و خشنی براتون ایجاد خواهد شد.
گومز شناختی مقرون به واقعیت از بیش تر جنبش های آزادی بخش دنیا - به ویژه آمریکای لاتین دارد. هـمـه ی کـوشـش «گومز» در این است که با جامعه و تاریخ برخوردی علمی داشته باشد و اگر از لایه های عاطفی، طنز، تخیل در کارهایش عبور کنیم، این چالش را به روشنی می بینیم . در داستان های «گومز» درستی و نادرستی بسیاری از تئوری های اجتماعی در چندین و چند شرایط ، مورد ارزیابی قرار می گیرد... به هر حال به عقیده ی من «خورخه کاره را گومز» با توجه به مجموعه داستان های کوتاهش و داستان بلندش، در آغاز نه تنها دستکمی از « گابریل گارسیا مارکز»» «صد سال تنهایی» ندارد؛ بلکه آغاز کننده راهی است نوین...
سگی دارد میآید طرفم. دهانش را باز میکند.دهانش را میبینم.دندانهایش را میبینم... دیگر نمیبینم...دیگر نمیبینم....نمیبینم.صدای دندان ها ،صدای ناخن سگ ها،صدای ملچ ملچ سگ ها. شکمم را دندانی دارد میدرد. بویی نیست.صدا هم. شب... شب دندان،سنگ نیز.زلزله.طولانی.رنگ.خط.رنگ.نفسم...
ما خیلی گشتیم ولی نه کسی به اسم خورخه کارهرا گومز پیدا کردیم نه بیژن نیکبین!!!۰ آشنایی معتقد بود نویسندهای ایرانی اینو نوشته برای بیان شرایط ایران و برای رد گم کردن و لابد گرفتن مجوز چاپ وانمود کرده درباره امریکای لاتین هست. اینم فکر خوبیه