Wat diepgravender stukjes die mij, op een enkeling na, nauwelijks raken. Het oude taalgebruik belemmert de pointe, plus dat de weergegeven context tijdsgebonden is: de tekst is lastig te duiden. Wat natuurlijk ook volledig aan mij kan liggen. De gedachten in sommige stukjes, zoals bijvoorbeeld in “de kunst van het reizen” zijn echter van fabuleus hoog niveau en spreken mij meer aan vanwege het briljante onzinnige gehalte van de tekst.
Het is jammer dat er zo weinig Bomans meer gelezen wordt. Natuurlijk zijn de verhalen soms belegen en ademt alles een reeds lang verdwenen tijdgeest (dit deed het overigens ook al in Bomans' tijd). Maar als stilist en humorist is hij zo fantastisch en uniek. Het blijft erg inspirerend om af en toe een paar van zijn Buitelingen, Capriolen of Facetten te lezen.
Een bundeltje van Godfried Bomans met Capriolen als titel? Leesplezier gegarandeerd, dacht ik. Helaas werd ik wat teleurgesteld. Het ontbreekt het boek aan samenhang (van biljartguitigheid tot Goethe-eruditie), er is een gekke overlap (de Dickens Society wordt wel erg vaak geïntroduceerd) en sommige teksten slepen al te lang aan. In Capriolen zit echter ook heel wat moois. 'De waarheid omtrent Sinterklaas' was bijvoorbeeld uiterst verhelderend: 'Lijm! IJzerdraad is knoeiwerk!'
Grotendeels leuk lezen. Sommige stukjes zijn echt grappig. Een paar zijn belerend, moralistisch en volgens mij compleet voorbijgestreefd. Anderen geven dan weer blijk van grote belezenheid en cultuur.