Een ideaal vervolg op de Maesschalk zijn werk "De Graven van Vlaanderen". De auteur besteedt zelfs wat tijd aan de voorgeschiedenis van het Bourgondische huis om uiteraard uit te komen op het huwelijk van de laatste telg van de Vlaamse graven, met name Margaretha van Male. Deze stapt in het huwelijk met Filips de Stoute. Hoewel het Bourgondische huis heel nauw is verbonden met het Franse koningshuis, evolueren Vlaanderen-Artesië en Bourgondië zich snel tot een gesel voor het Franse koninkrijk. Midden in de 100-jarige oorlog kan Engeland ook gebruik maken van sterke bondgenoten. De geopolitieke tegenstelling blijft echter bestaan. Ook Jan zonder Vrees, Filips de Goede en Karel de Stoute maken handig gebruik van verdeeldheid aan het Franse Hof om Parijs en zijn militaire arm af te houden. Ze zijn bovendien handige diplomaten die Brabant, Henegouwen, Brabant, Limburg en Holland voor zich weten te winnen via familiebanden en strategische huwelijken. De Bourgondische landen zijn niet enkel politiek en militair machtig, maar laten ook graag hun rijkdom tonen.
Als Karel de Stoute enkel een dochter krijgt, Maria van Bourgondië wordt zij meteen de meest begeerde bruid van Europa. Maximiliaan van Oostenrijk wint het pleit en zo komt Vlaanderen nog wat minder in het hart te liggen van de politieke besluitvorming. De sterke steden als Brugge en Gent zullen zijn autoritaire houding maar matig waarderen. Wie met meer respect voor de politieke tradities regeert, zoals Filips de Schone (zoon van Maria van Bourgondië) en zijn zus, regentes Margaretha van Oostenrijk zijn wel populair.
Overgoten met de nodige aandacht voor de persoonlijke karakters van de vorsten en hun respectievelijke, soms complexe stamboom en mooie illustraties, is het boek bijzonder lezenswaardig. Zeker voor wie zijn/haar vaderlandse geschiedenis en een van zijn hoogtepunten wil herbeleven.