Στη διαπασών

by Βασίλης Παπαθεοδώρου

Librarian's note: There is an Alternate Cover Edition for this edition of this book here.

Ο Θανάσης αγαπά το μίσος. Επίσης τρελαίνεται για τη μουσική, αλλά εκνευρίζεται με τους καθηγητές του, τους ξένους και τ’ αδέλφια του. Δέρνει τους συμμαθητές του, μαλώνει με τον πατριό του, εγκαταλείπει το σπίτι του, μπλέκεται σε ρατσιστικές οργανώσεις. Προτιμά τη βία, και ό,τι κάνει το βρίσκει σωστό. Βγάζει γλώσσα στη ζωή και τη μουντζώνει. Τι θα γίνει όμως όταν και η ζωή αποφασίσει να του βγάλει τη γλώσσα; Όταν ο ίδιος καταλάβει ότι εκείνο που μισεί περισσότερο είναι το είδωλό του στον καθρέφτη;

Το Στη διαπασών είναι ένα νεανικό μυθιστόρημα, μελωδικό όσο και η μουσική, σκληρό όσο και η εφηβεία. Μιλά γι’ αυτούς που αισθάνονται νικητές, ενώ οι άλλοι τούς θεωρούν χαμένους, ή γι’ αυτούς που βλέπουν τον εαυτό τους σαν λούζερ, αλλά θέλουν να γίνουν νικητές. Αφορά τελικά και όλους εκείνους που κάποια στιγμή καταλαβαίνουν ότι το ίδιο πράγμα που τους «αρρωσταίνει» είναι συγχρόνως η ίδια τους η γιατρειά. Κυρίως, όμως, είναι ένα βιβλίο για τους νέους που δεν αρκούνται μόνο στο να φαντάζονται τη ζωή τους μέσα από τα τραγούδια που ακούν, αλλά πατάνε το stop, βγάζουν τα ακουστικά και αποφασίζουν να τη ζήσουν.

Genres: Young Adult

253 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Τελείωσε τη Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε μεταλλουργός και χημικός μηχανικός στο ΕΜΠ, ενώ έκανε μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έξι από τα νεανικά και εφηβικά μυθιστορήματά του (Το μήνυμα, Οι Εννέα Καίσαρες, Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών, Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας, Ιπτάμενες σελίδες) διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε μετεκπαιδευόμενους δασκάλους, και τέσσερα από αυτά (Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας, Μια αστεία επιδημία, Ιπτάμενες σελίδες, Η λευκή απεργία των ροζ φλαμίνγκο) έχουν μεταφραστεί στα τουρκικά από τις εκδόσεις Kelime Yayιnlarι. Για τα βιβλία του Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών και Τη νύχτα που έσβησαν τ’ αστέρια έχει τιμηθεί τρεις φορές με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (2008, 2010, 2019). Έχει τιμηθεί επίσης δύο φορές με το Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω (2008, 2010) και τρεις φορές με το Βραβείο του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης (2013, 2014, 2019). Υπήρξε, επίσης, άλλες πέντε φορές υποψήφιος για το Κρατικό Βραβείο Παιδικής και Εφηβικής Λογοτεχνίας. Το 2015 τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού Public για το βιβλίο Το ημερολόγιο ενός δειλού, ενώ το 2018 το Μα γιατί μου φταίνε όλα;! (Το βιβλίο της γκρίνιας) απέσπασε το Βραβείο Κοινού στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς. Επίσης έχει αποσπάσει άλλα οκτώ λογοτεχνικά βραβεία για διάφορα έργα του από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά και τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου. Τέσσερα από τα μυθιστορήματά του έχουν συμπεριληφθεί στους ετήσιους καταλόγους White Ravens, της Διεθνούς Βιβλιοθήκης Νεότητας Μονάχου, με τα διακόσια καλύτερα βιβλία παγκοσμίως. Έχει διατελέσει μέλος σε κριτικές επιτροπές των Κρατικών Βραβείων, του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης, του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Έχει διδάξει ως επισκέπτης εισηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και έχει συνεργαστεί με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου και το Πανεπιστήμιο Frederick. Υποψήφιος της Ελλάδας για το Διεθνές Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας Astrid Lindgren το 2021. (less)

Reviews

[BitsA56 · Rating 4 out of 5]

Ο Παπαθεοδώρου για ακόμη μια φορά με άφησε να κοιτάω τον τοίχο δίχως συναισθήματα.

Δεν ξέρω πως το κάνει σε κάθε βιβλίο του αλλά δεν συμπαθώ τους πρωταγωνιστές.

Ο Θανάσης ήταν μια τραγική φιγούρα. Ότι έκανε το έκανε γιατί νόμιζε ότι ήταν το σωστό. Ο ίδιος ήταν ο κακός στην ιστορία του.

Μια αρκετά λυπητερή ιστορία με πολλές ανατροπές που με συγκίνησε και με έκανε να σκεφτώ κάποια πράγματα από μια άλλη οπτική γωνία.

[Emma Taylor · Rating 4 out of 5]

Στην αρχή αυτού του βιβλίου, ομολογώ πως ο κεντρικός χαρακτήρας μου φαινόταν αχόνευτος, αλλά συγχρόνως πολύ ενδιαφέρων. Άλλωστε, νομίζω αυτό είναι που ζητάς από έναν χαρακτήρα-όχι να σου αρέσει, αλλά να σε ιντριγκάρει, να σε προκαλεί, να σε βάζει σε σκέψεις. Η πρώτη σκέψη που μου δημιούργησε λοιπόν ο Θανάσης είναι πως γίνεται κάποιος να είναι τόσο κακός, τόσο απαιχθής, τόσο οργισμένος. Ήθελα να δω πως θα δώσει τελικά "τόπο στην οργή" και πως θα αρχίσει να ενδιαφέρεται περισσότερο για αυτά που συμβαίνουν γύρω του, για αυτά που κάνει αυτός.
Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου έχει ταλέντο μέσα από εξτρίμ καταστάσεις να δίνει τα πιο αισιόδοξα μηνύματα.
Επίσης, λάτρεψα τον μουσικό τόνο του βιβλίου. Ανακάλυψα πολλά καινούρια τραγούδια που προστέθηκαν στη λίστα των αγαπημένων μου. Κατά τη γνώμη μου, ήταν πανέξυπνο το πως ο συγγραφέας συνδύαζε ένα τραγούδι με κάθε κατάσταση.
Πολλές φορές αυτό το βιβλίο με έκανε και να γελάσω. Τα σαρκαστικά σχόλια και σκέψεις του Θανάση είναι απλά όλα τα λεφτά.
Κάτι που δεν μου άρεσε είναι το ότι κάποιοι χαρακτήρες παρουσιάζονταν πολλοί επίπεδοι. Για παράδειγμα, η Λουίζα, που παρόλο που μου άρεσε πολύ, δεν πάυει να ήταν μονόχρωμη. Γιατί, ας πούμε, είναι τόσο έξυπνη για την ηλικία της? Γιατί είναι τόσο δυνατή? Σίγουρα είχε και αυτή καποια σκαμπανεβάσματα στη ζωή της. Κανείς δεν είναι τέλειος. Παρουσιαζόταν απλά ως ένας μοχλός για να βγάλει την καλή πλευρά του Θανάση. Επίσης, δεν μου άρεσαν οι στερεοτυπικοί χαρακτήρες: Η κυρά-Ελευθερία, η κλασική Ελληνίδα μαμά που κάθεται σπίτι, ράβει ρούχα για τις γειτόνισσες και γενικά δεν κάνει τίποτα για τη ζωή της... πολύ επίπεδος χαρακτήρας κατά τη γνώμη μου, όπως επίσης και ο παππούς με τη γιαγιά.
Αλλά πέρα από αυτά τα αρνητικά, το βιβλίο είχε πολύ νόημα και πολλά ωραία διδάγματα. Απόλαυσα το διάβασμα και σίγουρα θα το πρότεινα και σε άλλους.

[Despina Frantzi♡ · Rating 5 out of 5]

αυτο το βιβλιο απλα το αγαπησα!
ηταν πολυ ενδιαφερον και πανευκολο στο διαβασμα..
η υποθεση ηταν πολυ ωραια..και το πιο ωραιο ηταν οτι ολο το βιβλιο ειχε αμεση σχεση με τη μουσικη!

[Infada Spain · Rating 3 out of 5]

3,5

[Vagelis Tachmatzidis · Rating 4 out of 5]

Το είχα διαβάσει στα εφηβικά μου χρόνια και είχα καταφέρει να δεθώ πολύ με τον χαρακτήρα, κάτι που δεν μου είχε ξανά συμβεί μέχρι τότε, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό. Ένα βιβλίο που περιγράφει την εφηβεία, τον θυμό, την οικογένεια και τον πόνο με τέτοιο τρόπο που αισθάνεσαι σαν να είσαι ο κεντρικός χαρακτήρας. Είναι ένα από τα βιβλία που όσος χρόνος και αν περάσει θα έχει μία θέση στη βιβλιοθήκη μου.

[MidnaOS · Rating 1 out of 5]

Η πλοκή αυτού του βιβλίου είχε δυνατότητες και αφορούσε ένα θέμα καθημερινό και επίκαιρο. Αν και είχε δυναμικό ξεκίνημα στη πορεία το έχασε με έναν αρκετά απαγοητευτικό τρόπο.

Σε ένα βιβλίο τέτοιου είδους θα περίμενε κανείς να καταδικαστεί ο φασισμός, κάτι το οποίο δεν έγινε ποτέ! Ναι το επαναλαμβάνω, ως υποψήφιος νεοναζί ο Θανάσης είχε αρκετά ρατσιστικές αντιλήψεις από την αρχή του έργου, οι οποίες συνέχισαν να υφίστανται μέχρι το τέλος. Ναι μεν υπήρχαν ενδείξεις ότι δεν συμφωνούσε απόλυτα με αυτές τις πρακτικές, όμως ποτέ δεν το συνειδητοποίησε με βεβαιότητα. Βέβαια στο τέλος σταμάτησε να έχει επαφές μαζί με τους νεοναζιστές, αλλά όχι επειδή διαφώνησε με τις απόψεις τους περί μεταναστών. Ήταν λόγοι προσωπικοί και όχι ηθικοί.

Οι επιλογές του Θανάση στη μουσική ήταν «κλασσικές». Θα περίμενα από έναν νέο να ακούει ανάμεσα σε αυτά και τίποτα πιο πρόσφατο, γεγονός που μου έδωσε την εντύπωση ότι μάλλον αυτά ήταν τα τραγούδια που άκουγε ο συγγραφέας όταν ήταν αυτός νέος και δεν ασχολήθηκε με περαιτέρω έρευνα σε νέους καλλιτέχνες. Ακόμα, φάνηκε ότι για την συμπεριφορά του Θανάση είχε ευθύνη η μουσική και όχι ο ίδιος. Θεωρώ αυτή την στάση απαράδεκτη και ως χρόνιος οπαδός της ροκ μουσικής με ενόχλησε ιδιαίτερα. Aναπαράγονται κοινωνικά στερεότυπα τυφλά από τον συγγραφέα, ενώ φάνηκε ότι ταυτίζει την καταδικαστέα συμπεριφορά με την μουσική. Aυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι ο Θανάσης αποφάσισε στο τέλος να σταματήσει να ακούει αυτά και προτίμησε ποιο «απαλά» ακούσματα, λες και η μουσική ήταν ο λόγος που κατέφευγε σε βίαια ξεσπάσματα τόσο καιρό.

Επιπλέον, η περιγραφή των νέων μου φάνηκε κάπως υπερβολική. Φοίτησα στο Γυμνάσιο λίγο αφού εκδοθεί αυτό το βιβλίο και μπορώ να πω ότι δεν έχει απαραιτήτως ιδιαίτερη σχέση με την πραγματικότητα της εποχής, όπως έγω την έζησα. Θεωρώ ότι τα πάντα είναι «τραβηγμένα» με σκοπό απλά και μόνο να σοκάρουν τον αναγνώστη και να δείξουν πόσο «επαναστάτης» είναι πια αυτός ο Θανάσης.

Όλοι οι χαρακτήρες με εξαίρεση τον Θανάση είναι στερεοτυπικοί και δεν είχαν κάποια ιδιαίτερη προσωπικότητα. Ήταν σαν μαριονέτες που χρησίμευαν μόνο για να μπορεί να εξελιχθεί η ιστορία του Θανάση και δεν υπηρετούσαν κανέναν άλλον σκοπό πέρα από αυτό.

Το τέλος μου φάνηκε κάπως πρόχειρο και βιαστικό, σαν εκείνη την στιγμή να κατάλαβε ο συγγραφέας ότι ο εκδοτικός οίκος ζητά να τελειώσει το έργο του.

Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν πολλά προβλήματα, η ιστορία ήταν ιδιαίτερα καλογραμμένη και συγκράτησε το ενδιαφέρον μου καθ'όλη τη διάρκεια της. Έχω ξαναδιαβάσει έργα του συγκεκριμένου συγγραφέα, τα οποία απόλαυσα ιδιαίτερα και θα συνιστούσα, ενώ δεν αμφιβάλλω ότι έχει τεράστιες δυνατότητες. Όμως, από ότι φαίνεται το συγκεκριμένο δεν ήταν για μένα.

[lyria soso · Rating 5 out of 5]

Ακόμη ένα καλογραμμένο ριζοσπαστικό και επίκαιρο βιβλίο από τον Βασίλη Παπαθεοδώρου, που θίγει αμφιλεγόμενα θέματα και θέματα ψυχολογίας. Πιστεύω οτι είναι ένα βιβλίο που όλοι θα έπρεπε να διαβάσουμε στην σύγχρονη κοινωνία στην οποία ζουμε, και να αναρωτηθούμε κοιτώντας τον καθρέφτη αν η αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας είναι αυτή που νιώθουμε μέσα μας.

[Πασχάλης Ρετζέπης · Rating 5 out of 5]

Έχει ήδη μπει στα αγαπημένα μου.
Πολύ ωραία περιγραφή του εσωτερικού κόσμου του πρωταγωνιστή. Απλή γλώσσα και προσιτή, ότι πρέπει για το νεανικό κοινό και για αναγνώστες μεγαλύτερης ηλικίας. Πολύ έξυπνη η σύνδεση μουσικών κομματιών με την ιστορία και ο χωρισμός των κεφαλαίων με κάθε ένα από αυτά. Και φυσικά το μυστικό της επιτυχίας κάθε αγαπημένου μου βιβλίου, να σε κάνει η ανάγνωση της ιστορίας πότε να κλαις από συγκίνηση και πότε να γελάς με τον σαρκασμό των ηρώων.

[Michalis Chalkias · Rating 4 out of 5]

Πολύ ευχάριστο, το τελείωσα σε μια μέρα. Ήταν στιγμές που γέλασα με τη ψυχή μου και στιγμές που με έριξε στα τάρταρα. Γενικά μ' άρεσε η ροή του και η περιγραφή της ψυχοσύνθεσης του κεντρικού ήρωα μέσα από τις σκέψεις του.
Προβλέψιμο; Λίγο. Κοινότυπο ως σενάριο; ναι, αλλά και τι έγινε; Το θέμα είναι ότι πέρασα πολύ καλά διαβάζοντας το. Γεμάτο από πολλές μικρές δόσεις πικρής αλήθειας και ρεαλισμού μέσα από γλαφυρές σκέψεις και διαλόγους.

[Reader · Rating 5 out of 5]

Το συγκεκριμένο το είχα διαβάσει όταν είχα μπει στην εφηβεία. Ήταν μια περίοδο στην ζωή μου που δεν ήξερα τι συνέβαινε -όπως όλοι μας στην εφηβεία. Εν τέλει ο Θανάσης μας εξήγησε λίγο αυτές τις πρωτοεμφανιζόμενες περίεργες σκέψεις και στεναχώριες, τους νέους έρωτες. Ο πόνος του όμως είναι κάτι που ποτέ δεν θα ξεχάσω, είναι κάτι που εύχομαι ποτέ να μην βιώσω. Η πρώτη συγκίνηση μου διαβάζοντας ένα από τα πρώτα μου μυθιστορήματα, απλά μοναδικό:)

[Kwnstantina Pap · Rating 4 out of 5]

Κεφάλαια με τίτλους μουσικών κομματιών. Κάθε κεφάλαιο κρατάει όσο περίπου και το κάθε κομμάτι. Πολύ ευκολοδιάβαστο, πιστεύω ότι αν το είχα διαβάσει όταν ήμουν έφηβη θα με είχε κερδίσει.

[Γιάννης Τζανής · Rating 5 out of 5]

Ένα υπέροχο βιβλίο που μέσα από την ένταση και τις κακές καταστάσεις που περιγράφει βγάζει τεράστια ευαισθησία. Αξίζει και με το παραπάνω να διαβαστεί, από εφήβους μέχρι και μεγαλύτερους!

[Βαλεντινα · Rating 4 out of 5]

Ένα πάρα πολύ ωραίο και καλογραμμένο βιβλίο που πρωσοπικα το ευχαριστήθηκα. Αυτό το βιβλίο έχει να κάνει με τον Θανάση, έναν 17χρόνο έφηβο ο οποίος δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά με την οικογένεια του λόγο του πατριου του, έχει μείνει 2 χρονιές ίδια τάξη αλλά το σημαντικότερο είναι μεγάλο παλιόπαιδο.
Τώρα στα θετικά του βιβλίου.
Έχει μικρά κεφάλαια. Κάτι πρωτότυπο είναι ότι για τίτλους έχει τίτλους τραγουδιων. Κατά την γνώμη μου ο λόγος που συμπεριφερόταν ο Θανάσης έτσι ήταν εξαιτίας του τι συναίβενε στο σπίτι του και αυτό τον επειρέαζε. Δεν περίμενα τόσα plot twist σε ένα εφηκό βιβλίο, 253 σελίδων. Πιστεύω πως είναι απίστευτο που ο συγγραφέας περιγράφει τόσο καλά τις σκέψεις ενως έφηβου παρόλο που αυτός έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια το στάδιο της εφηβείας. Ήταν ένα πάρα πολύ γρήγορο βιβλίο καθώς το τελείωσα σε λιγότερο από 2 μέρες. Του έδωσα 4/5 αστέρια ✨✨✨✨ για τον μοναδικό λόγω (spoiler alert) επειδή ο Θανάσης δεν αποκάλυψε τελικά στον πραγματικό του πατέρα το ότι είναι γιος του. (end of spoilers) Κατά τα άλλα ήταν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα και σας προτείνω να το διαβάσετε.

[Noni Koun · Rating 2 out of 5]

Στην αρχή ο χαρακτήρας του Θανάση με εκνεύρισε πάρα πολύ ! Τελικά της έφαγε πολύ το χάρηκα ! Δεν ήταν ωραία το σημείο που έχασε την μάνα του !
Σε γενικές γραμμές το βιβλίο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο μιλάει για έναν έφηβο ο οποίος είναι ρατσιστής θέλει να κάνει κακό στους ανθρώπους και βαράει κόσμο ώσπου μια μέρα αλλάζει αλλά αφού έχει κάνει ένα σωρό βλακείες ! Απλά τα περνάει όλα από την μουσική ! Οκ όσο τρελός και να είσαι αυτά που γράφει το βιβλίο είναι ακραίες καταστάσεις !

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Άλλο ένα από τα καλογραμένα βιβλία του Βασίλη Παπαθεοδώρου και μάλιστα το πιο πολυβραβευμένο. Η ιστορία ενός επαναστάτη εφήβου που βρίσκει καταφύγιο στη μουσική κι όταν ακούει ένα πραγματικά δυνατό κομμάτι εκστασιάζεται και ωθείται σε βίαια ξεσπάσματα. Με διαλυμένη οικογένεια κι έναν περίγυρο που δεν τον καταλαβαίνει. Κι ένα σχολείο που δεν του λέει τίποτα. Και μια συμμορία που τους θεωρεί κολλητούς αλλά δεν αργούν να τον προδώσουν. Ένα παιδί που μιλάει ωμά, περιπαιχτικά, σπάει πράγματα, δέρνει κόσμο, κάνει τον νταή, πλακώνεται με τον πατριό του.

Ένα παιδί που ερωτεύεται μια κοπέλα που σκαλίζει κάτω από την επιφάνειά του και του βγάζει απίστευτα συναισθήματα. Που ανακαλύπτει μια αλήθεια για την πραγματική ταυτότητα του πατέρα του που τον σοκάρει. Που παίρνει τη ζωή της μάνας του στα χέρια του αλλά δεν βγάζει σε καλό. Ένα παιδί που νομίζεις ότι δεν έχει τίποτα να προσφέρει στην κοινωνία κι αναρωτιέσαι πότε θα πάει φυλακή. Κι όμως, ο συγγραφέας διάλεξε να μας πει την ιστορία ενός παιδιού με αισθήματα, χαρακτήρα, ντομπροσύνη και ανδρισμό. Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν τα αναγνωρίζει σε πρώτη φάση, τα γεγονότα της ζωής όμως τον φέρνουν αντιμέτωπο με τον πραγματικό εαυτό του, αυτόν που θέλει να κρύψει πίσω από τη βιτρίνα και τον δηθενισμό.

Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, άμεση, διάφανη και ωμή. Ένα παιδί που βλέπει τον κόσμο του να ανατρέπεται και δεν ξέρει πού να στηριχτεί. Συγκινητικό και ειλικρινές. Ο συγγραφέας μας μεταφέρει βαθιά στην ψυχολογία του εφήβου με τις πλάκες του, το νταηλίκι του, τις καταλήψεις του σχολείου (περιγράφει τα γεγονότα και τα αίτια των καταλήψεων επακριβώς με υποδόριο χιούμορ όπου το σηκώνει η περίσταση βέβαια). Δύο πολύ συγκινητικές σκηνές που με σόκαραν ήταν ο ξυλοδαρμός ενός ανάπηρου παιδιού και ο θάνατος της μητέρας του παιδιού. Και μετά; Το παιδί ξανασηκώνεται στα πόδια του, γίνεται άντρας κι ωριμάζει. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Πάω να ακούσω τα τραγούδια που μας προτείνει ο συγγραφέας γιατί οι στίχοι είναι τόσο ωμοί και ειλικρινείς και έμπλεοι συναισθημάτων που θα ξανακούσω όσα ξέρω με καινούργιο αφτί και όσα δεν ξέρω με ανυπομονησία. Το βιβλίο είναι ένα έντυπο σιντί που θα θέλετε να ξαναδιαβάσετε, πότε με χαμηλή ένταση, πότε στη διαπασών.

[Emily · Rating 4 out of 5]

Μου αρέσει πολύ ο Βασίλης Παπαθεοδώρου ως συγγραφέας. Ήδη από το πρώτο του βιβλίο που διάβασα, τα "Χνότα στο τζάμι" τον ξεχώρισα. Δεν τον ξεχώρισα μόνο για τις αρετές της γραφής του. Τον ξεχώρισα κυρίως για την αισιόδοξη ματιά του.
Ό,τι και να γράφει, όπως και να το γράφει, η αισιοδοξία, η ελπίδα και οι στόχοι ξεπροβάλλουν αβίαστα από τις γραμμές του.
Το "Στη διαπασών" δανείζεται τον τίτλο του από την εκκωφαντική μουσική που αρέσει στο Θανάση να ακούει. Αλλά και την αναταραχή που βιώνει μέσα του ο ήρωας. Με μια πρώτη ματιά αντικοινωνικός, ξεχειλισμένος από ορμόνες επανάστασης δεν παύει να είναι ένα παιδί στο χείλος του "κακού δρόμου". Είναι δυνατόν αυτό το παιδί να μην πάρει τον κακό δρόμο; Το μήνυμα που δίνει ο συγγραφέας είναι ότι είναι δυνατόν, αρκεί να υπάρχει αγάπη και ενδιαφέρον.
Με τα τραγούδια να τον οδηγούν, με ήχο στη διαπασών αλλά και συναισθήματα στη διαπασών, ο Θανάσης παραπαίει προσπαθώντας να βρει πού ανήκει. Με τις βάσεις που του έδωσε η μητέρα του, με την κρίση του που αρχίζει να διαμορφώνεται, με τη φυσική του ευαισθησία που αναδύεται από εκεί που είναι κρυμμένη, με την προσέγγιση της Λουίζας ο Θανάσης βάζει υγιή στηρίγματα για το μέλλον του.

Μου άρεσε που ο συγγραφέας ενσωμάτωσε φυσικά τη γλώσσα που μιλάει ο έφηβος Θανάσης χωρίς να φαίνεται ψεύτικη απομίμηση. Ήταν σα να τον είχα μπροστά μου το Θανάση και να τον άκουγα.
Πολύ ωραίες οι επιλογές των τραγουδιών. Δεν είναι ψέμματα ότι πλέον κάποια τραγούδια είναι διαχρονικά. Τα άκουγαν οι παλιότερες γενιές και τα ακούν και τα παιδιά τους.
Η μόνη μικρο-ένσταση που έχω είναι ότι περίμενα πιο καλοδουλεμένη τη μεταστροφή του παιδιού. Θα την ήθελα με περισσότερα βήματα, μου φάνηκε κάπως βιαστική. Ένας τέτοιος αδάμαστος έφηβος περίμενα να χρειάζεται περισσότερες διεργασίες για να φτάσει να αλλάξει.

[Nektaria · Rating 5 out of 5]

Πολύ πετυχημένη ματιά μέσα σε ένα θέμα τραγικό μα, δυστυχώς, πάντα επίκαιρο. Ο συγγραφέας καταφέρνει να σε κάνει να βλέπεις την ιστορία μέσα από την οπτική ενός 'αντικειμενικά μισητού', θα έλεγε κανείς χαρακτήρα, χωρίς, όμως, να τον μισείς πραγματικά. Αυτό μάλλον βασίζεται ακριβώς στο ότι η ιστορία προσπαθεί να δείξει πώς ένας καθημερινός νέος, το παιδί της διπλανής πόρτας, μπορεί να βρει τον εαυτό του μπλεγμένο σε μία τόσο τοξική κατάσταση χωρίς να συνειδητοποιεί πόσο άσχημο είναι αυτό που κάνει. Δεν είναι από τη φύση του σε καμία περίπτωση 'κακός' άνθρωπος αλλά δεν δείχνει την απαραίτητη κρίση και αντίδραση μέχρι γεγονότα που θα τον στιγματίσουν να τον κάνουν να καταλάβει πόσο λάθος φέρεται. Δεν είναι εύκολο να γράφεις από την οπτική ενός 'αχώνευτου' πρωταγωνιστή μα ο Βασίλης Παπαθεοδώρου το έκανε με τον καλύτερο τρόπο.
Γράψιμο απόλυτα πιστό στον χαρακτήρα αλλά χωρίς να υποβαθμίζεται και η ικανότητα του ίδιου του συγγραφέα στο γράψιμο.
Η ιδέα με τα τραγούδια στην αρχή του κάθε κεφαλαίου επίσης πολύ έξυπνη και ταιριαστή με την ιστορία.

[Athena_Ζ · Rating 4 out of 5]

Το καλύτερο βιβλίο του συγγραφέα που διάβασα μέχρι τώρα. Εδώ θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Καστανιώτη που έκαναν τα βιβλία του διαθέσιμα δωρεάν σε μορφή ebook.
Η γραφή του συγγραφέα με τις ίδιες αρετές όπως στα προηγούμενα βιβλία του, αλλά περισσότερο ώριμη. Ταυτόχρονα, η γλώσσα του έφηβου Θανάση και των υπόλοιπων εφήβων-ηρώων είναι πολύ ζωντανή και καθόλου επιτηδευμένη.
Ένα βιβλίο ενηλικίωσης για το πώς ένας έφηβος αφήνει πίσω του τις προβληματικές συμπεριφορές του παρελθόντος μέσα από τις γεμάτες πόνο καταστάσεις που βιώνει για να γίνει αυτός που θέλει να είναι.
Πολύ ωραία ιδέα και εκπληκτικά υλοποιημένη η σύνδεση κάθε σκηνής-κεφαλαίου με ένα τραγούδι.

[Psyxiatroz Omen · Rating 4 out of 5]

A story of a teenager trying to put his thoughts/life into order. I read it in just one day. Well maybe you think that 4 stars are too much but the way you can experience the story through the eyes of a 17 years old kid makes it up.