فک میکنم تنها قانون منصفانه دنیا همینه که در ازای چیزی که داریم، چیزی رو هم ازدست میدیم!!!(دایره ناکاملی بود که دوست داشت کامل بشه چون در اونصورت میتونست خیلی راحت تر قل بخوره و سرعتش هم بیشتر میشد غافل ازاینکه نمیدونست چه اتفاقی در انتظارشه، با این حال خیلی گشت تا قطعه گمشدشو پیدا کرد ولی... دایره ناکامل قبلا میتونست آواز بخونه، چون سرعتش کم بود میتونست با گل حرف بزنه، از طبیعت لذت ببره و وقت زیادی صرفش کنه اما دیگه چون کامل شده بود خب همه این ها رو از دست داد.درنهایت قطعه رو ول کرد و رفت عین سابق یه دایره ناکامل باشه ولی الان میدونست چه مزیت هایی داره)
نصف بیشتر خواسته ها و آرزوهامون سرابیه که مسلما وقتی بهش برسیم عین همین دایره ناکامل میذاریمش و برمیگردیم به حالت اولمون.