იუპიტერის სინანული

by Jemal Karchkhadze

იმპერატორი ნერონი საბედისწერო გადაწყვეტილებას იღებს: დედამისი დედოფალი აგრიპინა, უნდა მოკვდეს! რა შეიძლება მოხდეს, როდესაც ერთ ადამიანში ჩაბუდებულია ტირანის დაუოკებელი ნება და ხელოვანის პატივმოყვარეობა? ისტორიის უზადო ცოდნითა და შინაარსთან ლამის შეუსაბამო მსუბუქი თხრობით შექმნილი ეს ნაწარმოები თანაბრად მიმზიდვლია როგორც ინტელექტუალი მკითველისთვის, ასევე ანტიკური ხანით დაინტერესებული ნებისმიერი ადამიანისთვის.

Genres: Georgian

126 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1994

About the author

Jemal Karchkhadze (Georgian: ჯემალ ქარჩხაძე; 1936–1998) was a Georgian writer. He is the author of six novels, some short stories and essays. His works are conceptual and gained popularity after his death. His novel Antonio and David (ანტონიო და დავითი, 1987) was published in Swedish in 2013 and in Arabic in 2014.

Jemal Karchkhadze was born in 1936 in the village of Ukhuti in Vani in western Georgia. He graduated in 1960 with a degree in Georgian language and literature at Tbilisi State University. His short story Igi (იგი) was published in 1977. This was followed by his most important novels The Caravan (ქარავანი, 1984), Antonio and David (ანტონიო და დავითი, 1987) and Zebulon (ზებულონი, 1988). He died in 1998 in Tbilisi.

Jemal Karchkhadze was granted three literary awards: 1999 – Georgian State Award for Dimension (განზომილება) and for his Contribution to the National Literature; 2007 – Award “Gala” for Complete Short Stories; 2007 – Award Librarian’s Choice for a novel Antonio and David (ანტონიო და დავითი).

Reviews

[Oto Bakradze · Rating 5 out of 5]

ქარჩხაძე არის იმ იშვიათ მწერალთაგანი, რომლის ყველა ნაწარმოები წაკითხული მაქვს და ყოველი შემდეგი წიგნის კითხვისას ფიქრობ რომ წინაზე უკეთესია, მიუხედავად იმისა, რომ წინასაც 5 ვარსკვლავი დაუწერე ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

[Sophie · Rating 5 out of 5]

ბოლოს ასე როდის ვისიამოვნე კითხვის პროცესით, აღარც კი მახსოვს.
სხვა ხიბლი აქვს ქარჩხაძეს, თურმე როგორ მომნატრებია!

❤️

[Anuka Chitishvili · Rating 5 out of 5]

❤️

[Oti Jinchveladze · Rating 4 out of 5]

ოხ ნერონ ნერონ

[Rezo Bezhanidze · Rating 5 out of 5]

დიდებულია. ❤️

[Luka Fadiurashvili · Rating 5 out of 5]

ერთ–ერთი საუკეთესო ისტორიული რომანია რაც კი წამიკითხავს.. და ეს ნაწარმოებიც ქარჩხაძის შემოქმედებაში ერთ–ერთი გამორჩეული მგონია, თუნდაც იმ მიზეზით რომ ყველა იმ ისტორიული რომანიდან რაც კი წამიკითხავს, ყველაზე "არალოკალურია" და შეიძლება თავისუფლად ითარგმნოს ნებისმიერ ენაზე.. საერთოდ ქარჩხაძეც იმიტომაა გამორჩეული ქართულ ლიტერატურულ სივრცეში, რომ ისეთ თემატიკაზე წერს, ვერ შეატყობ რომელი ეროვნების მწერალია და საერთოდ ეს (სამწუხაროდ) ბევრი ქართველის პრობლემაა (მიუხედავად იმისა, რომ მსოფლიო მნიშვნელობის ათეულობით რომანისტი გვყავს).. საკუთრივ რომანზე კი ის უნდა ითქვას, რომ ეს არაა უბრალოდ ისტორიული ფაქტების მხატვრულად გარდაქმნა.. აქ საქმე გვაქვს ძალიან სასიამოვნოდ საკითხავ ექსპრესიულ თხრობასთან და ადამიანის დამუშავებული ფსიქოლოგიის სიღრმისეულ გადმოცემასთან.. ნერონი, როგორც ცალკეული პიროვნება შესაძლებელია არსებობდა და თავისი ხაზიც დასვა ისტორიის დიდ წიგნში, თუმცა ქარჩხაძე გვანიშნებს, რომ ეს პერსონაჟი დღემდე ცოცხალია და ყოველთვის არსებობდა ჩვენს ირგვლივ, ისევე როგორც აგრიპინა, ანიკეტუსი, ბრიტანიკუსი, სენეკა და სხვები.. ამიტომაა, რომ იუპიტერი ფიქრობს თუ რა მოუხერხოს ადამიანის უბადრუკ პატივმოყვარეობას და სინანულის მორევში იძირება.

P.S.
აგრიპინა კი ერთ–ერთი ჩვეულებრივი ქალია, "რომელმაც ისტორიას კიდევ ერთი საბუთი მისცა იმისა, რომ ქალი, რაოდენ ჭკვიანიც არ უნდა იყოს, მაინც უჭკუოა" ;დ მხოლოდ ამ მონაკვეთისთვისაც კი ღირდა მთელი რომანის წაკითხვა და თანაც ასეთი რამდენი მაგარი ეპიზოდია..

[Tamari · Rating 4 out of 5]

ეგებ, სიყვარული, უბრალოდ ბნელში სჯობს, ვინაიდან ჭკუის ლამპარმა, ვინ იცის, ისეთი რამ გაანათოს, პირველი ჩრდილი სწორედ სიყვარულს დაეცეს.

[Dorothea♡ · Rating 5 out of 5]

ეგებ სიყვარული, უბრალოდ, ბნელაში სჯობს, ვინაიდან ჭკუის ლამპარმა,
ვინ იცის, ისეთი რამ გაანათოს, პირველი ჩრდილი სწორედ სიყვარულს დაეცეს...

მოკლედ რომ ვთქვა, ვნანობ აქამდე რომ არ წავიკითხე.

[Guga Maliadze · Rating 5 out of 5]

ყლერონი.

პ.ს. ოთხი ვარსვკვლავი დავუწერე თავიდან, მაგრამ მივხვდი, შევცოდე.
მოკლედ, ამ პატარა ნაწარმოებშიც კი მთელი სიცხადითაა შესაძლებელი ქარჩხაძის გენიალურობის შეცნობა.


„ო, დროის ტეხილო ხაზო - განფენილობის გეომეტრიულო ჭრილობავ!
ო, მრავალკუთხედის გვერდებო - უსასრულობის ტუსაღებო ჟამიერების საპატიმროში!
ო, მიჯნის ღვთაებრივო ჟრუანტელო!
ო, ფეხმძიმე მოლოდინო!..
ძრწოდე, სამყაროვ!
ძრწოდეთ, მოკვდავნო!
ძრწოდეთ საგნებო, სულიერნო და უსულონო!
ბედი იწერება!
განაჩენი ახლოვდება!
იუპიტერი ფიქრობს!“

[Nino~ch · Rating 4 out of 5]

ძალიან კარგია, უბრალოდ ზებულონის მერე 5 ვარსკვლავს ვერ ვუწერ :)

[Salome · Rating 5 out of 5]

მიყვარს ქარჩხაძე... ძალიან მომეწონა იუპიტერის სინანული.. ისე ლამაზად აქ გადმოცემული ნერონის და აგრიპინას ისტორია..ისე ცხადად გადმოცემული მათი ფიქრები რომ იფიქრებ თითქოს ამ ყველაფრის მომსწრე ყოფილიყოს საკუთარი თვალით.

[Tam Subeliani · Rating 5 out of 5]

http://literatori.wordpress.com/2012/...

ორიოდე სიტყვა ჩემს ბლოგზე:)

[Gia Jgarkava · Rating 3 out of 5]

ნუ, ყველაფერი ერთნაირად გენიალური ხომ ვერ იქნება, უნდა იყოს ასეთი საშუალო რამეებიც მწერლის ბიბლიოგრაფიაში. თანაც, მაინც საინტერესოდ და სახალისოდ იკითხება, ეტყობა გენიოსის ხელი

[Nanuka Shakinovi · Rating 5 out of 5]

და ტრიალებს ასე წუთისოფელი ბრმა შურისძიებასა და ცრუ იმედს შორის...
ასე უმწეოდ რისთვის დაგვყარეთ, უკვდავებო?

[Lia · Rating 4 out of 5]

ჯემალ ქარჩხაძე რომ ადამიანის შინაგან სამყაროზე, მის ვნებათა ღელვასა და მანკიერებაზე გამორჩეულად წერს ეს არც თუ ისე Იშვიათია და მისი შემოქმედების მოყვარულთათვის ეს არ ახალია. მოკლედ წაიკითხეთ იუპიტერის სინანული და დარწმუნდებით, რომ ნერონი დღესაც არსებოს, რომ ადამიანებს ყველა ეპოქაში თან გვსდევს პატივმოყვარეობის უხილავი განცდა და რომ ნერონის მსგავსად ჩვენც გვიჩნდება პროტესტი სამყაროს მიმა���თ, თითქოსდა ვინმეს შურდეს ჩვენი თავისუფლების... და როდის გვეუფლება ეს განცდა ?? როდესაც ვგრძნობთ ან შიში გვიყრობს დაკარგვის, ან უფრო მეტიც, როდესაც თავად ვუწყობთ ხელს გარემოებათა თუ ჩვენივე ამპარტავნებით იმის დაკარგვას, რაც გვაქვს.. და მთავარი, ხელოვნებამდე აყვანილი ადამიანი, ადამიანის ბუნება და თავად ცოდვაც კი, რასაც ამართლებს ნერონი შემდეგი სიტყვებით: “სამშობლო მძიმე მსხვერპლს მოითხოვს და, რადაც უნდა დაგვიჯდეს, ეს მსხვერპლი უნდა გავიღოთ”, და მართლაც სამშობლოს წინაშე მსხვერპლ შეწირვა იყო მისი ასეთი ნაბიჯი თუ როგორც სახელმწიფოს მეთაურის ბრძოლა ან ახირება, არ დაეკარგა ძალაუფლება... და კიდევ რა აახლოებს ადამიანს უკვდავებასთან ხელოვნება თუ ძალაუფლება და საბოლოოდ ნერონში რომელი უფრო იმარჯვებს ძალა სიყვარულისა თუ ძალა შიშისა ? თუ ორივე ერთად სრულყოფს იმპერატორს.. რა უფრო უკეთესია როცა შენთან ერთად ყველაფერი კვდება თუ შენი სახით რჩება სამყაროს თუნდაც ხელოვნების ერთი ნიმუში.. ..
ყველაზე მნიშვნელოვანი კი ამ ნაწარმოებში რა არის და რაზეც ძალიან ბევრს იფიქრებთ: ნეტავ რა სიმაღლიდან უნდა ვუყურებდეთ ადამიანებს და ან თუ არსებობს ასეთი სიმაღლე, და ჩვენ საკუთარ თავს როგორრ დავინახავთ იქედან ? რა მნიშვნელობას შევიძენთ საკუთარი თავისთვის....

[nemesssis · Rating 5 out of 5]

“ხმლის ძალა შიშს თესავს, ხელოვნების ძალა კი - სიყვარულს, ხოლო როცა ერთიც შენს ხელთაა და მეორეც, ისეთ სიმაღლეზე იმყოფები, საიდანაც უკვავები უფრო ახლოს არიან, ვიდრე მოკვდავები”

წარმოიდგინეთ მარკესის პატრიარქის ამბავი რომ ქართველს მოეყოლა რომაული ისტორიის კვადალკვალ, მოეყოლა ძალაუფლების მარტოობაზე, მოეყოლა დედა-შვილური კავშირის კიდევ უფრო მეტად კომპლექსურ ხასიათზე, იმაზეც, რომ ტირანიის მმართველის მანტიის მიღმა იმალება უბრალო კაცი ან საკერავ მანქანას რომ შეაკეთებს, ან კარგად სიმღერაზე რომ იოცნებებს - და ფანჯრიდან უცილობლად უნდა გამოჩნდეს ზღვა.

რა თქმა უნდა, მარკესამდე ძალიან, ძალიან ბევრი უკლია, მაგრამ მთელი ტექსტი იმ, უწინ წაკითხული რომანის ასოციაციას მიქმნიდა და ასმაგად შემაყვარა თავი.

[ხატია ნებულიშვილი · Rating 4 out of 5]

მომნატრებია ქარჩხაძე:

"ეგებ სიყვარული, უბრალოდ, ბნელაში სჯობს, ვინაიდან ჭკუის ლამპარმა, ვინ იცის, ისეთი რამ გაანათოს, პირველი ჩრდილი სწორედ სიყვარულს დაეცეს"

"მე ხომ ვიცი, რა ნაზი გული გაქვს, რა მგრძნობიარე, რა მოყვარული! დღესაც მახსოვს, ჯერ კიდევ პატარა ბიჭუნა როგორ აღელვებული დახტოდი ხოლმე სამსხვერპლოდ შერჩეული ცხოველის ირგვლივ, მერე კი, როცა დაკლავდნენ, როგორ შეუშვერდი ფუნჩულა ხელებს, როგორ აივსებდი პეშვს სისხლით და როგორ რწყავდი პაწაწკინტელა ნერგებს, რათა პაწაწკინტელა ნერგები მალე გაზრდილიყო! "

" ამაოება!... მთელი ეს უგვანი იმპერია ერთ კარგ სიმღერად არა ღირს!.. "

(იუპიტერი ფიქრობს)

[ქრისტინე კოხია · Rating 5 out of 5]

იუპიტერი ისევ ფიქრობს 🤷❤️

[Nina Lobjanidze · Rating 4 out of 5]

ისტორიული რომანი ნერონზე, მის გადაწყვეტილებებზე, განცდებზე და ფიქრებზე.

[Tatia Grigalashvili · Rating 5 out of 5]

“ასე უმწეოდ რისთვის დაგვყარეთ, უკვდავებო?”

[თინათინ გაბუნია · Rating 5 out of 5]

ისედაც მიყვარს ნერონი. ძალიან კარგი იყო. გასაოცარი მწერალია ქარჩხაძე

[Mermisi · Rating 5 out of 5]

Karchkhadze just hits different

[ნიკა ბერიძე · Rating 5 out of 5]

იმდენად გენიოსია, რომ ავტოკრატიული სახელმწიფოების პრობლემებიც აღწერა. იმპერატორ ნერონის მმართველობის მშვენიერი ასახვაა.

[lovergirl555 · Rating 5 out of 5]

ENGRAVED IN MY ❤️

[ანი ფანჩვიძე · Rating 4 out of 5]

სარკაზმი, ალბათ ამ მოთხრობის ყველაზე ძლიერი მხარეა, იმდენად შეფარულად სასაცილო იყო, ცოტა მოულოდნელიც აღმოჩნდა. ქარჩხაძე, როგორც ყოველთვის, მაღალი დონის ნამუშევარს ქმნის "იუპიტერის სინანულის" სახით.

[Mariam Khazalia · Rating 4 out of 5]

,,ნერონი უეცრად სიცივემ აიტანა. არათუ ღმერთი, არათუ მეგობარი და ახლობელი, საწამლავიც კი აღარ დარჩა, სიკვდილიც მოპარეს, რომ სიცოცხლემ რაც შეიძლება დიდხანს სტანჯოს…’’

ძალიან კარგია.