Multitudes

Triloxía dos seres completos #2

by María Reimóndez

Entre o desastre e a esperanza, os seres completos -parte humana e parte árbore- e as súas aliadas tentan cambiar o rumbo dun destino que, tras a Gran Desconexión, parecía de novo encamiñado á escravitude e á explotación. Desta volta, os seres humanos que procuran liberarse das cadeas que estableceron as Familias non están sós. Nunha travesía que as leva a explorar o pasado e a reescribir o presente, árbores e persoas tentarán espallar unha semente de cambio nun mundo que busca rexenerarse. Tras os acontecementos de "Cobiza", "Multitudes" retoma os seres completos nunha continuidade de acontecementos. Mentres Seh-Dong e as rebeldes loitan contra as Familias, Dandara, Tassi e o resto navegan o Mar de Plásticos na travesía contraria á que trouxo os seres completos á antiga Capital do Oeste. Na necesidade urxente de confluír, atoparán respostas, tamén sobre o que aconteceu no pasado. Cunha multiplicidade de voces e percorridos, "Multitudes" é unha chamada á rebeldía vexetal da especie humana.

Genres: Fiction

216 pages, Paperback

First published February 1, 2023

About the author

María Reimóndez Meilán was born in Lugo and is a professional translator and interpreter. Her first book published is the poetry collection Moda Galega (Edicións Positivas, 2002). In 2003 she was awarded the Premio de Novela Mulleres Progresistas de Vigo for the novel O Caderno de Bitácora (Edicións Positivas 2004). In 2005 she was short-listed for the awards Premio Merlín de Literatura Infantil for Usha (Edicións Xerais, 2006) and Xerais for O club da calceta (Xerais 2006), which was later awarded the Premio San Clemente and translated into Italian and Spanish, adapted to theatre by Teatro do Morcego and to film by Ficción Producciones.

She has also published six books for children on different Galician counties with Editorial Everest. Recently, she also published Lía e as zapatillas de deporte (Xerais 2008), Premio Frei Martín Sarmiento 2010 and O Monstro das palabras(Xerais 2009) for children, and Pirata (Xerais 2009) for adults. Reimóndez is also a well established literary translator, especially of children’s literature with over twelve books published, besides Erín Moure’s poetry collection Teatriños or the theatre play Kvetch staged in Galician by Teatro do Morcego . In 2011 she published Despois da medianoitea translation of Tamil author Salma’s The Hour Past Mid-Night. In 2009 she was granted the translation award Plácido Castro for her translation of A historia de Mary Prince, unha escrava das Illas Occidentais. In 2012 her first book as an essayist will be published in co-authorship with Olga Castro – Feminismos is an overview of feminist theories around the world. Already in 2010 Reimóndez published a chapter on the symbolic violence of literary criticism against Galician women writers in the volume Violencias visibles, violencias invisibles with the Feminario de Investigación Feminismos e Resistencias. (Icaría 2010). Also in 2010 she was writer-in-residence at Bangor University (Wales, UK), where she lectured on translation, writing and literature and she also did a reading of Pirata in London. She has also been invited to the University of Stirling and Munich and in 2011 she was one of the guests of the artist’s house Villa Waldberta in Munich, invited by the Instituto Cervantes of the city for their Autumn cultural programme.

Reviews

[Diego · Rating 4 out of 5]

Pareceume que Multitudes non se sostén tan ben como Cobiza, aínda que me gustou bastante. Os saltos temporais de Cobiza deixan de operar aquí en boa medida, aínda que non é o máis grave. A min os fragmentos de Luchiña déronme un pouquiño de cringe (non sei se era un comentario sobre a folklorización do idioma pero en todo caso sobroume un pouco coa mensaxe central da triloxía). Tamén me pasou que a evolución dalgunhas personaxes como Teo ou Alma me pareceu algo artificial. Coido que o libro adoece de subxectividades e de perspectivas diferentes entre as personaxes: quitando algúns trazos de creación das narradoras moi ben escollidos cos que consegues diferencialas bastante ben, o certo é que a maneira de pensar de calquera ser completo e das humanas é basicamente a mesma, nunha especie de mente colmea que, claro, en Cobiza funcionaba moi ben, cando as únicas narradoras eran Luz Divina e mais os seres completos. Entón, cando as humanas todas reproducen exactamente os mesmos discursos... Pareceríame máis interesante observar unha evolución desde o antigo Teo e o actual, ou unha xustificación non tan estereotípica e plana de masculinidades como as de James ou Augustus Paul (vexamos se Ruben aparece en Retorno...). Pero vaia, que fóra diso, segue a ser unha historia interesante, cunha lingua curiosísima e cunha estrutura moi ben feita. Teño mooooita gana de ler o seguinte e oxalá haxa moitos máis! Interesoume moito toda a historia de Kalpana e neste case non apareceu... igual que Lucy, por exemplo. Cumpríalles un spin-off 🫠

[Mariña Loureiro · Rating 2 out of 5]

Isto empeceino xa sen ganas, despois do pouco éxito da primeira parte da triloxía, e, aínda que me gustou máis, non chegou a convencerme.

Neste caso si puiden disfrutar da escrita, máis fluida, menos explícita, e suliñei bastantes partes que atopei ao mesmo tempo lúcidas e poéticas.

Porén, outra vez me fallou o desenvolvemento da trama, por motivos similares aos da primeira parte.

Tampoco gostei do final aberto: non me importa ler triloxías, pero necesito que algo, polo menos, remate en cada libro, e iso non pasa en ningún dos dous.

De verdade que quería que me gustase, pero non puido ser. Abandonarei aquí a saga.

[Carmen · Rating 3 out of 5]

as árbores son os mellores seres

[Eli Entrenebras · Rating 2 out of 5]

Juro que no entiendo por qué la autora se esfuerza tantísimo por ser la persona más comprometida e inteseccional del mundo y luego insiste tanto en que el veganismo y EL BIENESTAR ANIMAL (con esas palabras) son inventos de sociedades decadentes que han perdido el contacto con la naturaleza.

Quiero decir, ¿que le mola hablar de la gente inuit con ese tonito exotizante de el buen salvaje tan europeo? Pues palante, pero señora: sigue siendo usted de Lugo y fingir que matar focas es algo súper necesario y súper justo para con este planeta es una idea que podría ocupar en solitario los tres puestos del podio de unas Olimpiadas de la tontería.

pd. Mira que la autora repite veces que los modelos heteropatriarcales son negativos y mimimí, pero luego es incapaz de concebir una sola relación interpersonal sana que no esté basada casi exclusivamente en el sexo, que ya me jodería a estas alturas

pd2. Por favor te lo pido, basta de hablar del follar como de beberse, era desagradable la primera vez pero es que encima lo repite todo el rato y tengo ganas de limpiarme las retinas y las neuronas cada vez que lo leo