Het bedrog is een roman over vriendschap, teleurstelling en verraad. Olof Bergman is een romantische zielepoot die geen meisje kan versieren, terwijl Sander Geelkamp - met wie Olof een kwart eeuw bevriend zal zijn - een matador op de matras kan worden genoemd. Na vijfentwintig jaar gaat het fout tussen Olof en Sander: de vriendschap komt ten einde en Olof vraagt zich af: waarom? Olof ontdekt dat hij zijn vriend jarenlang als een soort substituut-vader heeft beschouwd, een rol die hij hem te lang heeft opgedrongen. Dat de vriendschap bij nadere beschouwing minder mooi en idealistisch was ontdekken de vrienden pas later.
Het bedrog luidt een nieuwe fase van Boudewijns Büchs schrijverschap in. Hij lijkt zijn jongensjaren verlaten te hebben en beschrijft voor de eerste keer een denk- en leefwereld van gearriveerde veertigers. Dat deze roman desondanks toch ook een geheim ontraadselt dat in zijn succesromans De kleine blonde dood, Het dolhuis en De rekening aan de orde kwam, plaatst hem onmiskenbaar in Büchs comédie humaine.
"Vriendschap is dat je samen verder loopt, ook als er geen weg vooruit meer lijkt te zijn. Zelfs door een tranendal kun je smalle weggetjes of paadjes vinden die naar een resultaat (bijv. vrijheid) kunnen leiden."
"We konden het verdriet van de buitenwereld niet verdragen. We waren zelfs niet in staat om ons eigen verdriet - hoe klein soms ook - te 'behappen'."
"Het verleden is een aaneenschakeling van leugens geweest, van illusies en dromen die niet gerealiseerd zijn."
"Ik mis de vertrouwde dingen, onuitgesproken gevoelens en kleine gebaren horend bij een vriendschap, allemaal dingen die ik geen plaats kan geven in een enigszins coherent verhaal omdat mijn kwaadheid alles overwoekert."
"De wereld heeft mij nooit iets beloofd, maar ik beloofde de wereld noodgedwongen het een en ander. Ik was er gekomen omdat mijn ouders dat zo beslisten. Ik heb zelden genoten op aarde. Vrienden - al waren het er niet veel - deden mij in mijn jongere jaren geloven dat het hier iets zou kunnen worden.[...] Ik heb fouten gemaakt, ben trouweloos en onvriendschappelijk geweest, maar ik bleef geloven in vriendentrouw. Van dat geloof is niets over. Het bleek inderdaad 'geloof' te zijn en 'geloof' is wel de slechtste garantie voor een gelukkig bestaan."
Mooi om dit met andere ogen te lezen na de biografie Boud van Eva Rovers. De autobiografische elementen zijn duidelijk te herkennen, en er wordt bedrog op verschillende manieren en door verschillende personages gepleegd.