What do you think?
Rate this book
Il Nome della Rosa #1
Il nome della rosa. Vol. 1
Milo Manara, maestro del fumetto classico contemporaneo, firma l’adattamento a fumetti del capolavoro di Umberto Eco. Un’opera preziosa che mette su carta tre distinti stili grafici che si intersecano inseguendo la perfezione visiva. Ciascuno racconta un aspetto del libro di Eco: le sculture, i rilievi dei portali e i marginalia meravigliosi e surreali che corredano i libri miniati della biblioteca; il romanzo di formazione di Adso, con la scoperta della sensualità e della Donna; la vicenda storica dei Dolciniani, i cui temi della povertà degli ultimi, la non omologazione, la diversità perseguitata, il dissenso sono cruciali anche oggigiorno. Il nome della rosa di Manara trova quindi un suo spazio nell’operazione “matrioska” letteraria del libro di Eco, che è anche un libro sui libri, che contengono altri libri: non una superflua trascrizione, ma una meravigliosa chiosa visiva.
71 pages, Hardcover
First published May 2, 2023
27 people are currently reading
403 people want to read
About the author
Milo Manara
623 books358 followersMaurilio Manara – known professionally as Milo Manara – is an Italian comic book writer and artist, best known for his erotic approach to the medium.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 130 reviews
January 1, 2024
Une BD très réussie qui rend hommage au roman d Umberto Ecco j ai particulièrement aimé le choix de la palette chromatique avec des tons ocres marrons ce qui contribue à l ambiance angoissante du monastère. Je trouve aussi que passer par la bd est un bon moyen pour rendre accessible le message du roman qui retranscrit les disputes de son temps. Bref j ai hâte de lire le deuxième tome.
Read
November 2, 2024ocenię po przeczytaniu całości
March 7, 2026
PT Custa-me dar a esta obra uma classificação tão baixa, mas é o que é.
Adoro as ilustrações. Quer dizer, é Manara — como não gostar?
Também foi ótimo revisitar uma história que conheci pela primeira vez há muitos anos através do filme com Sean Connery.
O meu problema está na escrita. Sei que é fiel ao romance original, mas simplesmente não consigo conectar-me com ela. Para mim, não proporciona uma experiência de leitura particularmente fluida nem agradável e, no fim de contas, isso é o que mais importa.
Talvez um dia me habitue a ela e reveja a minha opinião. Até lá, é assim que me sinto.
--
EN It pains me to give this one such a low rating, but it is what it is.
I love the illustrations. I mean, it’s Manara — how could one not appreciate them?
It was also great to revisit a story I first encountered many years ago through the film with Sean Connery.
My issue lies with the writing. I know it remains faithful to the original novel, but I simply can’t connect with it. For me, it doesn’t make for a particularly enjoyable or fluid reading experience, and in the end, that’s what matters most.
Perhaps one day I’ll grow used to it and revisit my opinion. Until then, this is where I stand.
Adoro as ilustrações. Quer dizer, é Manara — como não gostar?
Também foi ótimo revisitar uma história que conheci pela primeira vez há muitos anos através do filme com Sean Connery.
O meu problema está na escrita. Sei que é fiel ao romance original, mas simplesmente não consigo conectar-me com ela. Para mim, não proporciona uma experiência de leitura particularmente fluida nem agradável e, no fim de contas, isso é o que mais importa.
Talvez um dia me habitue a ela e reveja a minha opinião. Até lá, é assim que me sinto.
--
EN It pains me to give this one such a low rating, but it is what it is.
I love the illustrations. I mean, it’s Manara — how could one not appreciate them?
It was also great to revisit a story I first encountered many years ago through the film with Sean Connery.
My issue lies with the writing. I know it remains faithful to the original novel, but I simply can’t connect with it. For me, it doesn’t make for a particularly enjoyable or fluid reading experience, and in the end, that’s what matters most.
Perhaps one day I’ll grow used to it and revisit my opinion. Until then, this is where I stand.
July 23, 2023
No puedo contar demasiado de esta novela porque es muy cortita y aún me falta un segundo volumen para acabarla.
.
Si puedo decir que la edición es una maravilla, si deslizáis podéis ver un video de como es por dentro.
.
La historia ambientada en el año 1327, el fraile Guillermo de Baskerville llega con su noviciado Adso llegarán a un monasterio donde están ocurriendo muertes extrañas.
.
Un thriller histórico considerado un clásico de la literatura, que aunque el lenguaje es antiguo y en ocasiones lioso las imágenes aclaran bastante y te meten en el contesto.
.
Si puedo decir que la edición es una maravilla, si deslizáis podéis ver un video de como es por dentro.
.
La historia ambientada en el año 1327, el fraile Guillermo de Baskerville llega con su noviciado Adso llegarán a un monasterio donde están ocurriendo muertes extrañas.
.
Un thriller histórico considerado un clásico de la literatura, que aunque el lenguaje es antiguo y en ocasiones lioso las imágenes aclaran bastante y te meten en el contesto.
November 20, 2023
ภาพสวยมากกกกกก แม้จะเก๊ทเนื้อหาบ้างไม่เก๊ทบ้าง ขนาดเป็น graphic novel แล้วก็ยังอ่านยากอยู่ดี ด้วยชื่อแซ่อะไรเยอะแยะแถมเกี่ยวกับศาสนาเกี่ยวกับตำนานเทววิทยาบลาๆๆ ไม่อยากตามอ่านเวอร์ชันนิยายละ คงกุมขมับกว่านี้ชัวร์😂
February 4, 2024
(in attesa del secondo)
Tutte le tavole sono molto belle, il portale è bellissimo!
Tutte le tavole sono molto belle, il portale è bellissimo!
June 17, 2024
Mucho mejor de lo que esperaba. Está claro que Milo pensó que Marlon Brando sería mejor Guillermo que Sean Connery. No le doy 5 estrellas ***** porque me ha dejado a medias, así que tocará esperar la continuación. Gráficamente como siempre muy bien y la historia todos deberían conocerla, así que poco más que añadir. Me ha gustado además el tratamiento de las escenas retrospectivas dibujadas con otro estilo más cercano a los libros iluminados de la edad media en un juego de metaficción.
4 estrellas **** y 100% recomendable
4 estrellas **** y 100% recomendable
June 25, 2023
Considerando che i testi sono ripresi direttamente e fedelmente dall'originale di Eco, di cui si riprendono, seppure in maniera riassuntiva, anche le digressioni storiche e teologiche, salto le premesse e parto subito con il punto di forza di questo volume: i disegni di Milo Manara.
Il fumettista più famoso del Triveneto si diverte con la ricchezza di dettagli che Il Nome della Rosa gli offre: il paesaggio montano e le opulente architetture goticheggianti dell'abbazia sono raccontate con vignette di grande formato, che ben rendono l'ampiezza degli spazi.
Anche con i numerosi personaggi, Manara non si tira indietro e ci restituisce una galleria di volti ben riconoscibili e francamente realistici. In un'opera così ricca di figure, difficilmente distinguibili dall'abbigliamento (sono pressoché tutti monaci), credo che sia importante. Fa eccezione, ovviamente, l'unico personaggio femminile dell'opera, che è ritratta come qualsiasi donna delle opere di Manara.
Per quanto riguarda la vicenda, essa si conclude al termine della seconda giornata; il frontespizio recita "Volume 1 di 2", ma risulta difficile credere che tutto si possa risolvere in soltanto altre sessanta pagine.
Un volume imperdibile sulle librerie di tutti coloro che hanno amato Il Nome della Rosa, ma può anche essere un punto di partenza per l'avvicinamento all'opera.
Il fumettista più famoso del Triveneto si diverte con la ricchezza di dettagli che Il Nome della Rosa gli offre: il paesaggio montano e le opulente architetture goticheggianti dell'abbazia sono raccontate con vignette di grande formato, che ben rendono l'ampiezza degli spazi.
Anche con i numerosi personaggi, Manara non si tira indietro e ci restituisce una galleria di volti ben riconoscibili e francamente realistici. In un'opera così ricca di figure, difficilmente distinguibili dall'abbigliamento (sono pressoché tutti monaci), credo che sia importante. Fa eccezione, ovviamente, l'unico personaggio femminile dell'opera, che è ritratta come qualsiasi donna delle opere di Manara.
Per quanto riguarda la vicenda, essa si conclude al termine della seconda giornata; il frontespizio recita "Volume 1 di 2", ma risulta difficile credere che tutto si possa risolvere in soltanto altre sessanta pagine.
Un volume imperdibile sulle librerie di tutti coloro che hanno amato Il Nome della Rosa, ma può anche essere un punto di partenza per l'avvicinamento all'opera.
September 6, 2025
Idea adaptowania powieści na wersje komiksowe od dłuższego czasu naprawdę mnie interesowała, ale jakoś miałem problem, żeby się za tego typu dzieła zabrać. Na pierwszy ogień poszła komiksowa wersja "Roku 1984" George’a Orwella, zilustrowana przez Fido Nesti, i muszę przyznać, że zrobiła na mnie duże wrażenie.
"Imię róży" poszło na drugi ogień i choć ponownie uważam je za udaną lekturę, to nie jestem już aż tak zachwycony. Ilustracje są piękne i fantastycznie oddają klimat pierwowzoru. Szczególnie podoba mi się otoczenie – pejzaże gór oraz sam klasztor wyglądają naprawdę monumentalnie i epicko. Projekty postaci również są udane – oddają charakter każdej z nich i są wierne opisom zawartym w książce.
Problem w tym, że "Imię róży", w przeciwieństwie do "Roku 1984", nie jest łatwe do odwzorowania graficznie. Powieść Eco w dużej mierze składa się z rozważań filozoficznych i teologicznych, które na potrzeby komiksu zostały znacznie skrócone lub całkiem usunięte. W rezultacie utracona została głębia oryginału.
O ile uważam, że graficzny "Rok 1984" mógłby stanowić zastępstwo dla pierwowzoru, o tyle komiksowe "Imię róży" traktuję raczej jako bardzo ciekawą pozycję dla fanów powieści. Kolejny tom, jeśli kiedyś się ukaże, chętnie przeczytam.
"Imię róży" poszło na drugi ogień i choć ponownie uważam je za udaną lekturę, to nie jestem już aż tak zachwycony. Ilustracje są piękne i fantastycznie oddają klimat pierwowzoru. Szczególnie podoba mi się otoczenie – pejzaże gór oraz sam klasztor wyglądają naprawdę monumentalnie i epicko. Projekty postaci również są udane – oddają charakter każdej z nich i są wierne opisom zawartym w książce.
Problem w tym, że "Imię róży", w przeciwieństwie do "Roku 1984", nie jest łatwe do odwzorowania graficznie. Powieść Eco w dużej mierze składa się z rozważań filozoficznych i teologicznych, które na potrzeby komiksu zostały znacznie skrócone lub całkiem usunięte. W rezultacie utracona została głębia oryginału.
O ile uważam, że graficzny "Rok 1984" mógłby stanowić zastępstwo dla pierwowzoru, o tyle komiksowe "Imię róży" traktuję raczej jako bardzo ciekawą pozycję dla fanów powieści. Kolejny tom, jeśli kiedyś się ukaże, chętnie przeczytam.
December 8, 2023
J'adore le roman original... alors comment ne pas aimer une adaptation BD! Très hâte de voir la suite.
November 12, 2024
Bałam się tego komiksu bardzo. „Imię róży” to jedna z moich ukochanych książek i chciałabym żeby była potraktowana wyjątkowo, tym bardziej, że czytałam tyle adaptacji dużych książek w ostatnich latach i najczęściej powierzane były komuś ze świeżym podejściem, co przekładało się na nadanie tekstowi nowych znaczeń i możliwość ponownego odkrywania. Bałam się, że oddanie powieści Manarze, który jest już mocno starszym panem i specjalizuje się w komiksach o lekkim zabarwieniu erotycznym sprawi, że to się będzie czytać jak jakąś ramotkę z lat 90 z seksistowskim vibem.
Na szczęście jest całkiem nieźle!
Nie jest to może dzieło świeże i odkrywcze, ale bardzo solidne i starające się poświęcić należną wagę każdej płaszczyźnie bardzo potężnej przecież powieści Eco. Milo Manara stara się zachować równowagę pomiędzy wątkami teologicznymi, filozoficznymi, historycznymi, jednocześnie nie tracąc tempa intrygi kryminalnej. Pomimo doskonałej znajomości tekstu czytałam komiks z zainteresowaniem i wyłapywałam smaczki. Warstwa graficzna, pomimo kilku niewielkich przebłysków klasycznego manaryzmu, jest bardzo dobra, odpowiednio oddaje mroczny i duszny klimat klasztoru, ciekawie różnicuje wprowadzane opowieści, widać w niej miłość do ksiąg i pisma, a pejzaże i kadry architektoniczne naprawdę robią wrażenie.
Jedyne, co mnie ubawiło, to że autor postanowił odciąć skojarzenia z filmem Annauda i obsadzić w rolach bohaterów inne hollywoodzkie gwiazdy, mamy więc nie tylko młodego Marlona Brando jako Wilhelma z Baskerville, ale całą gamę twarzy, na których widok myśli się „o tego to znam”.
Podsumowując - jestem usatysfakcjonowana, wstydu nie ma. Teraz czekam na drugą część, żeby już zapomnieć o tym striptizie szczegółowo ukazanym na ostatnich stronach 🙃
May 24, 2025
Een schitterende samenwerking van twee geweldige auteurs: Schrijver Umberto Eco en striptekenaar Milo Manara.
Aangezien Milo Manara is voornamelijk een erotisch striptekenaar, is hem wonder boven wonder gelukt om veeel meer vrouwelijke schoon in zijn stripversie te " smokkelen " dan ik in de gehele originele roman had ooit kans te zien.
Er is ook een schitterend verschil tussen grijze en bruine tinten van de gebouwen van de abdij complex of grouwe gestalten van andere monniken en alle kleuren van de regenboog die jonge monnik Adonso in zijn dromen, nachtmerries of wanen ziet.
Grouwe en grijze tinten van de werkelijkheid worden een kleurrijk spektakel wanneer Adonso de manuscripten zaal betreed en al die schitterend gekleurde ,prachtig getekende en fraai versierde manuscripten mag inzien.
De strip eigelijk zijn eerste deel eindigd met een ontmoeting van jonge Adonso met Gullivera ....pardon in een ontmoeting met een meisje die is zo schoon als een maagd en verschrikkelijk als een leger. zo beschrijft haar Umberto Eco.
Maar een attente lezer van verschillende werken van Milo Manara ziet haar voornamelijk. als zijn hoofdpersonage van de stripverhaal Gullivera of de heldin van Manara's reeks click.
Zoiezo is dit een prachtige versie van een beroemde klassieker.
Aangezien Milo Manara is voornamelijk een erotisch striptekenaar, is hem wonder boven wonder gelukt om veeel meer vrouwelijke schoon in zijn stripversie te " smokkelen " dan ik in de gehele originele roman had ooit kans te zien.
Er is ook een schitterend verschil tussen grijze en bruine tinten van de gebouwen van de abdij complex of grouwe gestalten van andere monniken en alle kleuren van de regenboog die jonge monnik Adonso in zijn dromen, nachtmerries of wanen ziet.
Grouwe en grijze tinten van de werkelijkheid worden een kleurrijk spektakel wanneer Adonso de manuscripten zaal betreed en al die schitterend gekleurde ,prachtig getekende en fraai versierde manuscripten mag inzien.
De strip eigelijk zijn eerste deel eindigd met een ontmoeting van jonge Adonso met Gullivera ....pardon in een ontmoeting met een meisje die is zo schoon als een maagd en verschrikkelijk als een leger. zo beschrijft haar Umberto Eco.
Maar een attente lezer van verschillende werken van Milo Manara ziet haar voornamelijk. als zijn hoofdpersonage van de stripverhaal Gullivera of de heldin van Manara's reeks click.
Zoiezo is dit een prachtige versie van een beroemde klassieker.
November 30, 2024
„Imię róży” to książka, do której się zabieram od ponad dwudziestu lat. To był ten tytuł w domowej rodzinnej biblioteczce, który mnie przerażał od zawsze, podejmowałam nawet próby, ale za czasów nastoletnich i zostałam pokonana kilkukrotnie. Dlatego ogromnie się cieszę, że taki kaliber literatury autorstwa Umberto Eco został przeniesiony przez Milo Manara do formy graficznej. Plan jest taki, żeby zapoznać się z tą wersją, a dopiero potem sięgnąć po klasyczną. Przeczytałam już tom pierwszy komiksu i eureka wciągnęłam się w historię o franciszkaninie i jego uczniu, którzy trafiają do klasztoru Benedyktynów, by odkryć tajemnice morderstwa jednego z mnichów. Udało mi się nawet kilka razy parsknąć śmiechem, więc sztywniutko wcale nie jest :) A teraz z niecierpliwością czekam na drugą część!
Wydanie książki jest zachwycające i z zewnątrz i w środku (choć do mojego dobrała się Bajk, więc mam ogryzione rogi okładki i grzbiet xD). Ilustracje typowo komiksowe i bardzo szczegółowe, dużo czasu można spędzić na samym wypatrywaniu wszystkich detali. Kolorystyka dobrana idealnie do wagi i atmosfery historii dodatkowo podbija odczuwanie klasztornego mrocznego klimatu.
Polecanko, szczególnie nada się teraz na prezenty gwiazdkowe, choć fajnie by było podarować od razu z drugim tomem, a na jego wydanie jeszcze musimy poczekać.
Wydanie książki jest zachwycające i z zewnątrz i w środku (choć do mojego dobrała się Bajk, więc mam ogryzione rogi okładki i grzbiet xD). Ilustracje typowo komiksowe i bardzo szczegółowe, dużo czasu można spędzić na samym wypatrywaniu wszystkich detali. Kolorystyka dobrana idealnie do wagi i atmosfery historii dodatkowo podbija odczuwanie klasztornego mrocznego klimatu.
Polecanko, szczególnie nada się teraz na prezenty gwiazdkowe, choć fajnie by było podarować od razu z drugim tomem, a na jego wydanie jeszcze musimy poczekać.
March 10, 2026
Milo Manara ha saputo trasformare il già bellissimo
Il nome della rosa
di Umberto Eco in una spettacolare percezione visiva, intrecciando Storia reale con la formazione umana, religiosa e sessuale del giovane novizio Adso. Immagini spettacolari che si aggiungono ad una meticolosità per i dettagli. E molto belli ed interessanti anche gli schizzi e gli studi sui disegni dei vari personaggi.
[https://lastanzadiantonio.blogspot.co...]
[https://lastanzadiantonio.blogspot.co...]
February 8, 2026
Je devrais lire l’original pour comparer, mais je retrouve dans cette BD l’ambiance lugubre et pleine de suspense du film, et peut-être que grâce à elle j’arriverai à retenter l’aventure du vrai bouquin 😌
March 21, 2026
http://looneybooks79.blog/2024/02/25/...
Iedereen kent Umberto Eco of heeft al minstens gehoord van de naam. En wie Eco kent zal ook zijn meesterwerk kennen waarmee zijn carrière als schrijver begonnen is: De Naam van de Roos… il nome della rosa… the name of the rose!
Het boek is al jaren een bestseller hoewel het niet het allermakkelijkste boek is om lezen. (Geloof me, ik spreek uit ervaring)
Het verhaal dat wordt verteld vanuit het perspectief van de novice, de Benedictijn Adson die samen met zijn meester, de Franciscaner monnik William van Baskerville, naar een abdij in de Italiaanse alpen trekken om daar verwikkeld te raken in een mysterieuze moordzaak. De Benedictijner abdij staat bekend om zijn gigantische bibliotheek die echter niet door buitenstaanders mag betreden worden. Als één van de monniken die in het scriptorium werkte, dood wordt teruggevonden aan de voet van de berg wordt eerst gedacht aan zelfmoord. Maar William is daar niet van overtuigd. Met zijn deductieve talenten kan hij al snel aantonen dat het moord was. Maar de enige personen die de kans zouden zien een monnik te doden, is een andere monnik. De duivel blijkt in één van de inwoners van de abdij geslopen te zijn.
Terwijl Adson zijn meester volgt geraakt hij zelf meer en meer in de ban van de rijke abdij en de prachtige versierde portaal van de kerk. Hij krijgt visioenen van armageddon en een titanestrijd.
Ze komen ook in contact met de andere monniken in de abdij, waaronder ook een heel eigenaardig figuur Salvatore.
Tijdens hun verblijf in de abdij valt nog een dode, die wordt teruggevonden in een vat met varkensbloed. Ook deze monnik werkte in het scriptorium. De oplossing moet in de bibliotheek liggen. William en Adson moeten dan ook zien toegang te krijgen tot de mysterieuze grote verzameling van boeken.
Had Umberto Eco nog geleefd hij had met veel plezier deze versie van zijn boek gelezen, daar ben ik van overtuigd. Niet enkel omdat hij zelf een fervent lezer van 'fumetti' (Italiaans voor strips) was maar hij was ook fan van de tekenaar van deze graphic novel, Milo Manara. Voor mij is dit een nieuwe naam maar ik ben wel fan van de heel realistische en vooral héél gedetailleerde stijl waarin hij het verhaal van Eco tot leven brengt. (ik kan al niet wachten op deel 2!)
Het voordeel van een dergelijk zwaar literair werk om te zetten in de negende kunst (het noemt zo met een reden, echt waar!) is dat het toegankelijker wordt voor mensen die anders het boek nooit zouden lezen. Dit was al het geval door de verfilming (in 1986 zette Jean-Jacques Annaud het verhaal al om in een langspeelfilm met onder andere Sean Connery en Christian Slater in de hoofdrollen) en een aantal jaren geleden dankzij de miniserie met John Turturro. (beide zijn aanraders trouwens!)
In welke vorm De Naam van de Roos ook verschijnt, ik zal altijd fan blijven en zal elke vorm dan ook lezen of bekijken. Misschien lees ik het boek in de nabije toekomst ook nog wel eens opnieuw!
Iedereen kent Umberto Eco of heeft al minstens gehoord van de naam. En wie Eco kent zal ook zijn meesterwerk kennen waarmee zijn carrière als schrijver begonnen is: De Naam van de Roos… il nome della rosa… the name of the rose!
Het boek is al jaren een bestseller hoewel het niet het allermakkelijkste boek is om lezen. (Geloof me, ik spreek uit ervaring)
Het verhaal dat wordt verteld vanuit het perspectief van de novice, de Benedictijn Adson die samen met zijn meester, de Franciscaner monnik William van Baskerville, naar een abdij in de Italiaanse alpen trekken om daar verwikkeld te raken in een mysterieuze moordzaak. De Benedictijner abdij staat bekend om zijn gigantische bibliotheek die echter niet door buitenstaanders mag betreden worden. Als één van de monniken die in het scriptorium werkte, dood wordt teruggevonden aan de voet van de berg wordt eerst gedacht aan zelfmoord. Maar William is daar niet van overtuigd. Met zijn deductieve talenten kan hij al snel aantonen dat het moord was. Maar de enige personen die de kans zouden zien een monnik te doden, is een andere monnik. De duivel blijkt in één van de inwoners van de abdij geslopen te zijn.
Terwijl Adson zijn meester volgt geraakt hij zelf meer en meer in de ban van de rijke abdij en de prachtige versierde portaal van de kerk. Hij krijgt visioenen van armageddon en een titanestrijd.
Ze komen ook in contact met de andere monniken in de abdij, waaronder ook een heel eigenaardig figuur Salvatore.
Tijdens hun verblijf in de abdij valt nog een dode, die wordt teruggevonden in een vat met varkensbloed. Ook deze monnik werkte in het scriptorium. De oplossing moet in de bibliotheek liggen. William en Adson moeten dan ook zien toegang te krijgen tot de mysterieuze grote verzameling van boeken.
Had Umberto Eco nog geleefd hij had met veel plezier deze versie van zijn boek gelezen, daar ben ik van overtuigd. Niet enkel omdat hij zelf een fervent lezer van 'fumetti' (Italiaans voor strips) was maar hij was ook fan van de tekenaar van deze graphic novel, Milo Manara. Voor mij is dit een nieuwe naam maar ik ben wel fan van de heel realistische en vooral héél gedetailleerde stijl waarin hij het verhaal van Eco tot leven brengt. (ik kan al niet wachten op deel 2!)
Het voordeel van een dergelijk zwaar literair werk om te zetten in de negende kunst (het noemt zo met een reden, echt waar!) is dat het toegankelijker wordt voor mensen die anders het boek nooit zouden lezen. Dit was al het geval door de verfilming (in 1986 zette Jean-Jacques Annaud het verhaal al om in een langspeelfilm met onder andere Sean Connery en Christian Slater in de hoofdrollen) en een aantal jaren geleden dankzij de miniserie met John Turturro. (beide zijn aanraders trouwens!)
In welke vorm De Naam van de Roos ook verschijnt, ik zal altijd fan blijven en zal elke vorm dan ook lezen of bekijken. Misschien lees ik het boek in de nabije toekomst ook nog wel eens opnieuw!
July 13, 2023
Milo Manara es un conocido dibujante de comics en España, sus publicaciones podían encontrarse en todos los kioscos de prensa hace ya muchos años. En esta ocasión ha decidido realizar su versión del clásico de Umberto Eco. Manara aporta no solo la belleza de sus personajes femeninos, amplía esa belleza a todos loas habitantes del Monasterio. Destaca su gusto por la ilustración, en este caso muy justificada por los ejemplares del scriptorium y también un naturalismo en las figuras humanas muy apreciable en un clásico del mundo del comic. Un Must-Read clarísimo.
August 11, 2023
Manara è IL MAESTRO del fumetto italiano.
I suoi disegni sono meravigliosi, la sua interpretazione del libro è suggestiva.
Aspetto la seconda parte del libro...
I suoi disegni sono meravigliosi, la sua interpretazione del libro è suggestiva.
Aspetto la seconda parte del libro...
August 23, 2023
De naam van de roos. Schrijver: Umberto Eco. Tekenaar: Milo Manara.
Het is jaren en jaren geleden dat ik De naam van de roos las (het boek) en keek (de film). Toch is iets van het verhaal altijd aan me blijven kleven, geen concrete verhaallijnen, wel de sfeer.
Jaren geleden werd mijn interesse voornamelijk aangewakkerd door de behoefte om mijn man (toen nog kersverse vriendje) te imponeren. Nu het verhaal opnieuw is verschenen, als stripboek deze keer (dank u uitgeverij Prometheus om jullie hieraan te wagen), komt de interesse helemaal vanuit mijzelf. Al mag mijn man het, nu ik het boek uit heb, ook lezen ;)
Ik vroeg me af wat ik me nog zou herinneren en of het me nu nog zou kunnen boeien: een boek gemaakt door mannen over een wereld vol mannen, waarin vrouwen quasi enkel verschijnen zonder kleren aan. Het antwoord is dat ik me nog weinig herinner maar dat tijdens het lezen en kijken stukjes en beetjes weer bij me opkomen. Dat ik me al snel weer voel meegesleept worden door het verhaal. En ja, het boeit me. Ik die al jaren bijna alleen nog maar boeken geschreven door vrouwen lees.
De tekeningen zijn donker en vaak lelijk, omdat ze over donkere en lelijke dingen gaan (de sfeer komt geweldig goed tot leven). Maar hun helderheid en gedetailleerdheid is ongelooflijk. Het zijn stuk voor stuk kleine miniatuurwereldjes. Mooi om te zien en heel boeiend. Knap gedaan door Manara! Geen wonder dat Eco fan van hem was. Een mooi eerbetoon! Ik kan niet wachten tot deel 2 verschijnt…
Het is jaren en jaren geleden dat ik De naam van de roos las (het boek) en keek (de film). Toch is iets van het verhaal altijd aan me blijven kleven, geen concrete verhaallijnen, wel de sfeer.
Jaren geleden werd mijn interesse voornamelijk aangewakkerd door de behoefte om mijn man (toen nog kersverse vriendje) te imponeren. Nu het verhaal opnieuw is verschenen, als stripboek deze keer (dank u uitgeverij Prometheus om jullie hieraan te wagen), komt de interesse helemaal vanuit mijzelf. Al mag mijn man het, nu ik het boek uit heb, ook lezen ;)
Ik vroeg me af wat ik me nog zou herinneren en of het me nu nog zou kunnen boeien: een boek gemaakt door mannen over een wereld vol mannen, waarin vrouwen quasi enkel verschijnen zonder kleren aan. Het antwoord is dat ik me nog weinig herinner maar dat tijdens het lezen en kijken stukjes en beetjes weer bij me opkomen. Dat ik me al snel weer voel meegesleept worden door het verhaal. En ja, het boeit me. Ik die al jaren bijna alleen nog maar boeken geschreven door vrouwen lees.
De tekeningen zijn donker en vaak lelijk, omdat ze over donkere en lelijke dingen gaan (de sfeer komt geweldig goed tot leven). Maar hun helderheid en gedetailleerdheid is ongelooflijk. Het zijn stuk voor stuk kleine miniatuurwereldjes. Mooi om te zien en heel boeiend. Knap gedaan door Manara! Geen wonder dat Eco fan van hem was. Een mooi eerbetoon! Ik kan niet wachten tot deel 2 verschijnt…
January 6, 2024
Nota: 4 sobre 5
Premisa:
Nos encontramos en el siglo XIV, y el franciscano Gullermo de Baskerville acompañado del novicio Adso llega a una abadía donde están sucediendo una serie de crímenes. Le es solicitado que investigue para conocer el origen de estos sucesos, pero prohibiéndole la entrada a su misteriosa y prestigiosa biblioteca.
Opinión:
Hace mucho tiempo leí la novela de Umberto Eco, y pasó a ser una de las obras de mi vida, de esas que no se olvidan, que aunque pasen los años continúan en el top de los libros preferidos. Y cuando me enteré que existía esta novela gráfica, no pude hacer otra cosa que desear leerla. Y por fin ha llegado a mis manos y he tenido la oportunidad de adentrarme en ella. Me parece que está maravillosamente retratada, que el estilo de dibujo es muy adecuado a la narrativa de Umberto Eco, además de ser muy disfrutable para el lector. La única pega que le puedo poner es que ha intentado meter mucho contenido en muy poco espacio, y la evolución de la trama me ha resultado algo atropellada. Pero reconozco que es muy difícil plasmar una novela de tal complejidad y extensión en este tipo de formato. A pesar de ello, creo que es una lectura muy recomendable. Solo puedo esperar a que salga el segundo tomo y ya estoy planificando la fecha en la que releeré el texto original.
Premisa:
Nos encontramos en el siglo XIV, y el franciscano Gullermo de Baskerville acompañado del novicio Adso llega a una abadía donde están sucediendo una serie de crímenes. Le es solicitado que investigue para conocer el origen de estos sucesos, pero prohibiéndole la entrada a su misteriosa y prestigiosa biblioteca.
Opinión:
Hace mucho tiempo leí la novela de Umberto Eco, y pasó a ser una de las obras de mi vida, de esas que no se olvidan, que aunque pasen los años continúan en el top de los libros preferidos. Y cuando me enteré que existía esta novela gráfica, no pude hacer otra cosa que desear leerla. Y por fin ha llegado a mis manos y he tenido la oportunidad de adentrarme en ella. Me parece que está maravillosamente retratada, que el estilo de dibujo es muy adecuado a la narrativa de Umberto Eco, además de ser muy disfrutable para el lector. La única pega que le puedo poner es que ha intentado meter mucho contenido en muy poco espacio, y la evolución de la trama me ha resultado algo atropellada. Pero reconozco que es muy difícil plasmar una novela de tal complejidad y extensión en este tipo de formato. A pesar de ello, creo que es una lectura muy recomendable. Solo puedo esperar a que salga el segundo tomo y ya estoy planificando la fecha en la que releeré el texto original.
November 6, 2024
Imię róży” to książka, którą próbowałam zacząć czytać już kilka razy. Pierwszy raz, jeszcze w gimnazjum, kiedy miałam fazę na klasyki i chciałam przeczytać je wszystkie. Drugi raz na studiach, bo przecież jak to na polonistyce nie przeczytać Imienia róży… A trzeci raz, kiedy zaczęła się pandemia, miała dużo wolnego czasu, więc wydawało się, że to idealny moment. No cóż, nie udało się. Przerażała mnie grubość tej książki i przerażało mnie też, że wszyscy od zawsze powtarzali mi, że to bardzo trudna i ciężka historia. I właśnie dlatego, chętnie skorzystałam z możliwości otrzymania wersji graficznej – stwierdziłam, że to będzie dobry test i możliwość sprawdzenia czy mam szansę się w tej historii odnaleźć. To książka wyrazista, dopracowana i szczegółowa. Przepiękna, klimatyczna i tajemnicza kreska Milo Marana idealnie komponuje się z całym charakterem historii i tworzy świetną całość. I faktycznie, chce się wiedzieć więcej, czytać dalej! Czekam na kolejne tomy i kto wie, może w między czasie uda mi się sięgnąć po klasyczną wersję.
April 24, 2025
Confession time: Despite trying twice, I've never managed to get through the 'Name of the Rose' (though I really liked the fim). This comic makes the story definitely more dumbed-down, I mean accessible, for Philistines like me. The medium also works quite well in showing the strange, Bosch-like illustrations, the menacing architecture, the strangeness of the some of the characters. Pity it's only half (?) of the story, but looking forward to reading more.
August 23, 2023
Wansmaak. Eco zou er ongetwijfeld van hebben gesmuld, want kitsch, maar kom op, wat een bagger en verkrachting.
July 7, 2025
Świetna kreska, pasuje do historii.
February 25, 2026
Una maravilla para los amantes de la novela; quedo ya con ganas de leer la segunda parte.
June 9, 2023
This is another book my mom had told me to read for years, so when this graphic novel adaptation came out, I decided to pick it up, and I'm very confused, but I also very much enjoyed it - the art is really well done and in a style that fits the story, and there's a good balance with text!!!
My thing with this was this in no way fits all I thought I knew about this story... and supposedly this will just be two parts, so could it all be in the other one... the mystery solving part is not really here yet (but that's not really my thing), but I was curious about the idea of making up a classic text like it existed and still missing that...
This is really good and if you've been curious about this classic, this a good chance to pick it up!!!
My thing with this was this in no way fits all I thought I knew about this story... and supposedly this will just be two parts, so could it all be in the other one... the mystery solving part is not really here yet (but that's not really my thing), but I was curious about the idea of making up a classic text like it existed and still missing that...
This is really good and if you've been curious about this classic, this a good chance to pick it up!!!
July 13, 2023
Se trata de la primera parte de la adaptación al cómic de la novela homónima de Umberto Eco, dibujada por Milo Manara.
La novela de Eco es uno de mis libros favoritos. Me faltaría una séptima estrella para calificarlo. Y Manara es toda una leyenda del cómic, reconocido incluso por alguien que, como yo, apenas conoce el género.
El dibujo es extraordinario, aunque el color quizá resulta un poco pobre, no en su ejecución (los degradados, pinceladas, texturas... están bien ejecutados) sino en su paleta, que me ha resultado demasiado plana y triste, con unas pocas viñetas que destacan en sus respectivas páginas. Me ha resultado maravillosa la página en la que se dibujan las miniaturas de Adelmo, tanto más cuanto que identifico en ellas algunas miniaturas medievales reales y sospecho que todas lo son.
Sin embargo, lo que sí me ha resultado fallido es el ritmo. En la novela original los días y las horas están claramente marcados por la oración (y lo mismo ocurre en la película de Annaud). Pero en este cómic me falta ese ritmo, algo que marque una pauta temporal, que dé la magnitud del paso del tiempo: los acontecimientos, ¿están separados horas, días...? ¿Es ya de noche? La acción se desarrolla de forma plana.
Esto le ha costado la quinta estrella.
Por lo demás, deseando tener ya en mis manos la segunda parte.
La novela de Eco es uno de mis libros favoritos. Me faltaría una séptima estrella para calificarlo. Y Manara es toda una leyenda del cómic, reconocido incluso por alguien que, como yo, apenas conoce el género.
El dibujo es extraordinario, aunque el color quizá resulta un poco pobre, no en su ejecución (los degradados, pinceladas, texturas... están bien ejecutados) sino en su paleta, que me ha resultado demasiado plana y triste, con unas pocas viñetas que destacan en sus respectivas páginas. Me ha resultado maravillosa la página en la que se dibujan las miniaturas de Adelmo, tanto más cuanto que identifico en ellas algunas miniaturas medievales reales y sospecho que todas lo son.
Sin embargo, lo que sí me ha resultado fallido es el ritmo. En la novela original los días y las horas están claramente marcados por la oración (y lo mismo ocurre en la película de Annaud). Pero en este cómic me falta ese ritmo, algo que marque una pauta temporal, que dé la magnitud del paso del tiempo: los acontecimientos, ¿están separados horas, días...? ¿Es ya de noche? La acción se desarrolla de forma plana.
Esto le ha costado la quinta estrella.
Por lo demás, deseando tener ya en mis manos la segunda parte.
May 19, 2023
Quando se junta o brilhantismo de Umberto Eco, com a genialidade de Manara, o resultado só podia ser uma adaptação fantástica deste clássico da literatura. Além de belíssimo visualmente, é uma óptima oportunidade para aqueles que não tem paciência para ler a obra original acederem a sua história através desta fiel adaptação!! Não é o meu caso, que já li o Nome da Rosa vai para uns anitos largos…
Único contra, o preço é absolutamente proibitivo para um álbum de banda desenhada, que, ainda por cima vai ter dois volumes…
Único contra, o preço é absolutamente proibitivo para um álbum de banda desenhada, que, ainda por cima vai ter dois volumes…
July 1, 2023
Un volume fantastico! Illustrato magistralmente da Milo Manara, il romanzo di Eco prende vita. Un'esperienza bellissima. Mi sono goduta ogni pagina. Ovviamente aspetto il seguito...
April 25, 2024
Um livro excelente ilustrado por um artista excelente. O que mais comentar?
Displaying 1 - 30 of 130 reviews