نام کتاب چندان روشنکننده نیست، اما نه بر جامعهشناسی هنر تمرکز دارد و نه بر زیباییشناسی هنر است. نویسنده یک پرسش اصلی دارد: در رویارویی با اثر هنری کدامیک اولویت دارند؟ جامعهشناسی یا زیباییشناسی؟ و برای پیدا کردن پاسخ این پرسش منابع زیادی را جستجو میکند، در واقع ارزشمندترین بخش کتاب جنت ولف نه پاسخی است که هرگز به آن نمیرسد، بلکه همین جستجو در منابع و فراهم آوردن فهرستی از دیدگاههایی است که اصالت را یا در متن و بستر اجتماعی تولید هنر قرار دادهاند یا در خصوصیات فرمال و زیباییشناسانه آن. برای پژوهشگران و دانشجویان این فهرست جالب توجه و مفید است، بسیاری از کتابهایی که در متن معرفی میشود خوشبختانه به فارسی ترجمه شدهاند، باقی نیز قابل دسترسیاند. به زعم من در پایان کتاب پاسخی نمییابیم، هنوز نمیدانیم جامعهشناسی اولویت دارد یا زیباییشناسی، اما همچون نویسنده که پیشتر در سمت جامعهشناسی ایستاده بود اما اکنون به آن مشکوک است، میدانیم باید مردد باشیم و در مقابل هر دو ایدئولوژی مقاومت کنیم. میدانیم هنر بیش از هرچیز امر خاص است، نه محصول مستقیمی از جامعه و نه بیاعتنا به آن.