Ein prägnanter Überblick über die Entwicklung der niederländischen Sprache vom Indoeuropäischen bis in seine Gegenwart, verständlich geschrieben und sehr gut ins Deutsche übersetzt. Es enthält viele Textbeispiele aus unterschiedlichen Jahrhunderten und weiterführende Informationen über geschichtliche Zusammenhänge und einzelne Personen. Vorkenntnisse des Niederländischen sind auf jeden Fall hilfreich beim Verständnis.
Besonders gespannt war ich auf das letzte Kapitel, in dem es um die Zukunft dieser Sprache gehen sollte. Leider war es dann nur eine Art Zusammenfassung und ein Verweis auf die häufig zu hörende Klage, dass die Sprache bedroht zu sein scheint, verbunden mit einer trotzigen Rechtfertigung und einer übertrieben wirkenden Lobhudelei auf die zeitgenpssische niederländische Literatur. Da das Buch allerdings von einem Verein zur Pflege ebendieser Sprache herausgegeben wurde, ist das nicht besonders überraschend.
Ik las de de derde herziene druk uit 2025, met de ondertitel een taal in beweging. Het boek wordt gepresenteerd als een nieuw werk maar het is dus grotendeels oud werk, met aanvullingen over de laatste jaren.
Het boekje beschrijft in een notendop de geschiedenis van het Nederlands. Veel zaken worden aangestipt, weinig zaken uitgediept. De geïnteresseerde lezer wordt ook niet op weg geholpen daarbij want een literatuuropgave ontbreekt. Dat kan eigenlijk niet meer in 2025. Heeft Daniëls iets te verbergen?
Er staan een paar schilderijen als illustratie in maar soms is volstrekt onduidelijk wat de link met de tekst is. Bijvoorbeeld de septemberdagen in 1830 op bladzijde 71. Ook de zeilwagen van Stevin op bladzijde 57 is weinig functioneel.
Inhoudelijk laat Daniëls ook wat steekjes vallen. Hij beweert dat de eerste officiële spelling van het Nederlands is opgesteld door Siegenbeek en Weiland maar voor zover mij bekend schreef die laatste de eerste officiële grammatica van het Nederlands. Waar Daniëls deze informatie vandaan heeft is helaas niet te achterhalen. Zie pagina 66
Ook spreekt hij naar aanleiding van Huydecopers Proeve van taal- en dichtkunde dat dit boek ook wel De grammatica van Huydecoper wordt genoemd maar die aanduiding ben ik nog nooit ergens tegengekomen. Zie pagina 65
Het onderscheid tussen vervoegen (van werkwoorden) en verbuigen (van o.a. naamwoorden) schijnt Daniëls ook niet te kennen.
Daniëls heeft in het verleden tal van aardige taalboeken geschreven over uiteenlopende onderwerpen. Daarin schuilt zijn kracht, niet in het schrijven van een geschiedenis van het Nederlands.