El Eternauta: Ο κοσμοναύτης του απείρου: Τόμος 1

El Eternauta: Ο κοσμοναύτης του απείρου #1

by Héctor Germán Oesterheld (writer), Francisco Solano López (artist), Ντίνα Σώτηρα (translator)

Δημιούργημα των Έκτορ Έστερχελντ και Φρανσίσκο Σολάνο Λόπες, το El Eternauta παραμένει σήμερα (μισό αιώνα από τη δημιουργία του) ένα από τα σημαντικότερα έργα επιστημονικής φαντασίας, αλλά κι ένα από τα λαμπρότερα δείγματα γραφής της ένατης τέχνης. Κλειστοφοβικό, αγωνιώδες και περιπετειώδες, αλλά συνάμα συναισθηματικό, γεμάτο συμβολισμούς και πολιτική αλληγορία, είναι ένα έργο απαιτητικό και πολυεπίπεδο που σίγουρα δεν μπορεί να αφήσει κανένα αναγνώστη αδιάφορο.
Όλα ξεκινούν με μια παράξενη χιονόπτωση...

«Η ιστορία του Ετερνάουτα είναι η ιστορία του ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με τη μοίρα. Ή, καλύτερα, με την εξουσία. Του ανθρώπου που βλέπει να αλλάζει η ζωή του σε ένα λεπτό. Που φοβάται, που νιώθει αδύναμος να αντιδράσει, που πρέπει να παλέψει για να επιβιώσει αλλά δεν ξέρει πώς. Τα καταφέρνει, όμως, επειδή έχει αρχές, επειδή έχει ευθύνη απέναντι στο είδος του, στην οικογένειά του, στους φίλους του, στον εαυτό του. Επειδή το ένστικτο τον οδηγεί άνευ όρων να περισώσει όπως μπορεί το ύψιστο αγαθό της ανθρώπινης ύπαρξης: την ελευθερία».
Από την εισαγωγή του Γιάννη Κουκουλά.

Genres: Comics

188 pages, Hardcover

Published February 1, 2009

About the author

Héctor Germán Oesterheld Puyol fue un guionista de historietas y escritor de relatos breves argentino de ciencia ficción y novelas

Seudónimos: H. Sturgiss, C. de la Vega, Francisco G. Vázquez, Germán Sturgiss, Héctor Sánchez Puyol, Joe Trigger, Patrick Hanson.

Nació en el año 1919 en Buenos Aires. Hijo de Ferdinand Kurt. Estudió y se graduó en la carrera de geología. Fanático de H. Melville y Joseph Conrad. A partir de 1950 cuando comienza a escribir guiones de historietas y relatos de aventuras. Entre muchos otros artistas, trabajó con sus hermanos Jorge Mora Oesterheld y Nelly Oesterheld.
Publicó en las revistas "Misterix", "Hora Cero", "Frontera", entre otras. Sus personajes más conocidos son Sargento Kirk, Bull Rocket, Ernie Pike, Sherlock Time y Mort Cinder. Pero es sin dudas El Eternauta la creación que le ha dado un lugar entre los maestros de la historieta, y le permitió superar ampliamente el género. Apareció por primera vez en 1957, en la revista "Hora Cero Semanal" con dibujos de Solano López. Más tarde modifica algunos detalles del guión y la publica en "Gente" con dibujos de Alberto Breccia, pero por problemas con la editorial, Oesterheld es obligado a terminar la historia en tres entregas, transformándola en un resumen de la historia original de "El eternauta". En la década del setenta aparece la segunda parte en la revista "Skorpio", otra vez de la pluma de Solano López. A principios de la década del setenta se incorporó a la organización Montoneros. El 27 de abril de 1977 fue secuestrado en La Plata. Estuvo detenido en Campo de Mayo y en una cárcel clandestina de La Tablada. Se cree que fue asesinado en Mercedes.
Sus cuatro hijas también están desaparecidas. Oesterheld desapareció en 1977, durante la última Dictadura Militar. Los sobrevivió su viuda, Elsa Sánchez de Oesterheld.

Reviews

[Alex · Rating 5 out of 5]

Αριστούργημα. Από τα πιο εύκολα δεκάρια που έχω δώσει με την καρδιά μου. Τίποτα λιγότερο για αυτό το έργο τέχνης.

Από την πρώτη στιγμή δεν το είδα σαν κόμικ επιστημονικής φαντασίας. Ήμουν προϊδεασμένος. Καλώς; Κακώς; Δεν θα το μάθω ποτέ. Έτσι όπως το "διάβασα" πάντως, ήταν χωρίς περιθώρια ισοπεδωτικό. Ισοπεδωτικά πολυεπίπεδο για να το θέσω με τρόπο που με καλύπτει λίγο παραπάνω. Αφού μου άφησε τρικυμία εν κρανίω μετά την ανάγνωση, δεν φταίω εγώ.

Δεν υπάρχει αυτό που λένε κάποιοι ξεπερασμένο σχέδιο. Είναι ντροπή να χρησιμοποιείται αυτή η έκφραση στην ίδια πρόταση με το κόμικ αυτό. ;)

Για την έκδοση τι να πω; Ότι ήταν πιο επαγγελματική από διεθνείς εκδοτικούς οίκους; Ότι δεν χρειαζόταν τέτοιο πρόλογο και επίλογο πολύ απλά γιατί ελάχιστοι του χώρου έχουν το δικαίωμα να μιλήσουν για ένα τέτοιο μεγαθήριο; Τα συγχαρητήρια μου Λευτέρη για την δουλειά που έριξες και την επιλογή σου να το εκδώσεις. Νομίζω ανέβασε κάμποσα σκαλιά τον μέσο όρο της εκδοτικής πορείας όλων των ελληνικών εκδόσεων. :clap2: Μια απορία μόνο: τα διάφανα φύλλα μπρος και πίσω για ποιο λόγο υπάρχουν;

Το αν πρέπει να επιλεχθεί, δεν είναι καν θέμα συζήτησης. Θα αισθάνεστε πιο πλούσιοι πνευματικά και αρκετά πιο πραγματιστές.

[Konstantina]

Ένα πολύ σημαντικό έργο, όχι μόνο για τον χώρο των κόμικς ή των graphic novels. Βρισκόμαστε σε μία πόλη όπου μία παράξενη χιονόπτωση σκοτώνει τους κατοίκους τον έναν μετά τον άλλο. Μια ομάδα ανθρώπων που τυχαία βρίσκεται κλεισμένη σε ένα σπίτι προσπαθεί να επιβιώσει φτιάχνοντας ειδικές στολές για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν έξω. Σύντομα ανακαλύπτουν ότι δεν είναι μόνοι τους και ο αγώνας για την επιβίωση αποδεικνύεται πολύ σκληρός.
Η ιστορία δημιουργεί όντως μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και το αίσθημα της απελπισίας. Από τη μία στιγμή στην άλλη βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που είχαν έναν συνηθισμένο τρόπο ζωής να εγκλωβίζονται στο σπίτι τους και να έρχονται αντιμέτωποι με το ακατόρθωτο, αφού είναι ολοφάνερο ότι οι δυνατότητες επιβίωσης είναι σχεδόν μηδαμινές. Αυτό δημιουργεί έντονο σασπένς και αγωνία στον αναγνώστη. Πέρα όμως από την εξέλιξη, υπάρχει διάχυτος συμβολισμός για τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στην καταπίεση και στα στενά όρια που του επιβάλλονται από κάποια, ίσως, άγνωστη αρχή.
Ο Hector Oesterheld, ο δημιουργός που είχε συνεργαστεί με τον Hugo Pratt και άλλους γνωστούς σχεδιαστές, είναι μια ιδιαίτερη φιγούρα. Ο αντίκτυπος που προκάλεσε η δουλειά του στην Αργεντινή αλλά και στον ίδιο ήταν συγκλονιστικός. Όποιος διαβάσει για τη ζωή του, θα ανατριχιάσει...

[Periklis · Rating 5 out of 5]

The finest alien invasion story I've read...

[Master Commander · Rating 5 out of 5]

Πρόκειται για την επιτομή του graphic novel επιστημονικής φαντασίας. Η δομή και το ξεδίπλωμα της ιστορίας είναι αριστουργηματικό και δημιουργεί στον αναγνώστη μεγάλο σασπένς για την εξέλιξη της υπόθεσης.

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Έπεσε τελικά στα χέρια μου κι αυτό το κλασσικό κομμάτι της όγδοης τέχνης. Παλιακό σχέδιο, παλιακές σχέσεις. Αλλά χαρακτήρες αρχετυπικοί και ιστορία με ενδιαφέρον. Το δεύτερο μισό του με όλο του το μιλιταριστικό ύφος δε με κέρδισε, μου φάνηκε βαρετό. Αλλά το χιόνι, τα Χέρια, τα σκαθάρια, ο ευφυής εφευρέτης... ήταν υπέροχα.