Je mag mij altijd bellen

by Karin Kuiper

In dit boek vertelt Karin Kuiper over de eerste 1001 dagen na de dood van 'haar betere ik', haar man (en schrijver) Karel Glastra van Loon... Op zijn veel te vroege dood volgde een periode van vallen en opstaan, waarin het verlies als zoutzuur doorvrat. Plotseling behoorde Karin tot dat lastige volkje van weduwen en weduwnaars. Zonder hulp van anderen redt niemand het, maar toch stond bovenaan haar ergernissenlijst het goedbedoelde zinnetje 'Je mag me altijd bellen'. Want hoe welgemeend ook, dit is 'hulp' die je met lege handen achterlaat... Omdat je in je diepste wanhoop niet wilt bellen en niet kán bellen, omdat je slechts denkt: Nee, het gaat niet! Zij moeten mij bellen! Het duurde honderden dagen, maar uiteindelijk volgde er een periode waarin ze terugveerde en haar levenslust hervond. Je mag mij altijd bellen is een boek voor lotgenoten én hun omstanders.

Genres: Nonfiction

224 pages, Paperback

First published January 1, 2008

Reviews

[Anne · Rating 3 out of 5]

Rauw rouwen. Ondanks dat er wordt gezegd dat dit voor alle mensen in rouw is, vind ik toch echt dat het specifiek voor rouwende weduwen is. Voornamelijk die met kleine kinderen. Desalniettemin een goede kijk in 'het' rouwproces. Met tips over hoe anderen hierbij tot steun te zijn. Geen slap gelul, maar gewoon doen. Fysiek aanwezig zijn. Doen.

Veel herhaling in de hoofdstukken wat jammer is bij zo'n relatief dun boekje (ik had het vrij snel uit).

[Marina · Rating 4 out of 5]

Het is gewoon heel goed om te lezen.of nuttig. Ook voor diegenen die iemand in de rouw willen bijstaan. Het helpt om niet de verkeerde of pijnlijke dingen te zeggen. Om datgene te doen wat echt helpt. Er bestaat ook een website met adviezen hoe iemand te helpen. Gewoon met alledaagse dingen.

En ook de rouwenden worden geholpen met dit boek. Leren omgaan met degenen die om je heen staan en soms nét het verkeerde doen.

[Nico · Rating 3 out of 5]

Vlot geschreven boek dat ik vooral gekocht had vanwege de herkenbare ergernissenlijst op de flaptekst: het onbegrip (en wellicht onmacht) van de omgeving staat vooral in de eerste hoofdstukken redelijk centraal. Een aantal generieke ervaringen zullen breed herkenbaar zijn, maar de persoonlijke situatie (moeder van 3 kleine kinderen) maakt dat het boek eigenlijk meer voor een specifieke niche-doelgroep is geschreven en/of deze aan zal spreken. De korte hoofdstukjes maken de leeservaring ietwat fragmentarisch maar daardoor is het boek eigenlijk best een goede afspiegeling van de hoofdchaos van veel mensen in de overall doelgroep is.
Omdat het boek min of meer chronologisch van opzet is (dagboekstijl) en de beschrijving een periode van ongeveer 3 jaar beslaat doorloopt het boek ook meerdere fases in rouwverwerking. Ik vermoed dat veel lezers nog midden in de rouwverwerking zitten, en voor wie het laatste deel van van het boek waarschijnlijk lastiger leesbaar maakt. Ongetwijfeld is het bedoeld als een vorm van troost, als een soort doorkijkje naar een mogelijke toekomst. Maar juist daar maakt de auteur dezelfde uitglijer die de mensen uit haar omgeving ook maken: als een rouwende nog niet toe is aan een volgende fase biedt het geen soelaas om te deze te beschrijven. Er zullen ongetwijfeld lezers zijn die het positieve eindperspectief fijn vinden (wellicht mensen die in de zelfde levensfase zitten), maar persoonlijk had ik er moeite mee.

[Hanny Ouden · Rating 5 out of 5]

Fijn geschreven ervaringsboek over het rouwproces van een vrouw met drie kleine kinderen na het overleden van haar man/hun vader. Het prooces van ongeveer drie jaar is redelijk in chronologische volgorde verteld en daardoor zie je het grillige onvoorspelbare verloop van rouw: niets geen fases. Het zijn korte stukjes die een bepaald onderwerp van het leven als vader en moeder tegelijk in een goed bedoelende, maar vaak onhandige en/of tekortschietende sociale omgeving uitlichten. Heel informatief over wat iemand in rouw in die omstandigheden nodig heeft (niet: " je mag me altijd bellen"). Ook eerlijk en nietsontziend.

[Inez · Rating 2 out of 5]

Niet helemaal wat ik er van verwacht had. Af en toe wel wat herkenbaars te lezen maar verder is het boek wel echt vooral voor moeders die hun partner verloren zijn.
Door de korte hoofdstukken las het boek wel lekker snel weg.

[Chiraag Lodhia]

Voor iemand in rouw echt heel fijn om te lezen. Enorm veel herkenningen van gebeurtenissen. Ik kon er zelfs om lachen vanwege de "ohh jaa dit herken ik" momenten. Liefs en dannk aan Karin Kuiper voor dit boek.

[Lisa O · Rating 3 out of 5]

Mooi boek over het verlies van een partner en het doorgaan van het (gezins)leven met kleine kinderen. Minder herkenbaar voor rouwenden die jong hun beide ouders hebben verloren.

[Inge Vliek · Rating 2 out of 5]

Mooi boek om te lezen tijdens de rouw om te ervaren dat je niet alleen bent. Het boek is wel echt vooral voor moeders die hun man verloren hebben en hierdoor kon ik me niet altijd identificeren met wat ze vertelde.

[Lotus · Rating 5 out of 5]

3,5 sterren

Dit is niet het eerste boek wat ik de afgelopen periode over rouw heb gelezen. Wel het eerste boek wat gaat over een weduwe, inplaatsvan het verlies van een ouder (mijn eigen ervaring). Misschien dat dit er wel mede al voor zorgt dat ik in dit boek dus minder herkenning kon vinden dan in boeken die echt over hetzelfde gingen.

Dat gezegd hebbende weet ik dus niet of het alleen daaraan ligt. Wat ik namelijk ook merkte tijdens het lezen van dit boek is dat alle hoofdstukken erg kort zijn. Denk hierbij aan meestal 2, tot soms max 5 pagina's.
Misschien is het niet mijn smaak een vinden anderen het wel fijn. Maar bij mij zorgde het er voor dat ik toch erg lang over dit boek heb gedaan. Doordat er bijna elke bladzijde weer een nieuw hoofdstuk begon/eindigde, zorgde dat ervoor dat ik niet echt aangetrokken werd om verder te lezen. Juist eerder dat ik dacht van oke we doen het boek weer dicht.

Wel vind ik dat Karin haar verhaal erg mooi, open en eerlijk heeft opgeschreven. Dat vind ik dan wel erg fijn en ik haalde ook echt herkenning uit sommige stukken. Daarnaast is het ook heel fijn en helpend dat ze soms duidelijk opschrijft wat je als naaste kan doen of beter wel/niet kan zeggen. En je hierbij ook kan lezen wat sommige goedbedoelde uitspraken bij een rouwende van binnen doen.

[Remke · Rating 4 out of 5]

Mooi, ontroerend, irritant, confronterend, geruststellend, rauw, verdrietig, hoopvol, ontluisterend, humoristisch, veelkleurig en eerlijk. Net zoals een rouwproces.