Αναφέρεται στο διάστημα που ακολουθεί τη μάχη του Μαραθώνα, οπότε ο Ξέρξης μετά το θάνατο του Δαρείου αποφασίζει να υποδουλώσει την Ελλάδα. Το μεγαλύτερο τμήμα του βιβλίου αναφέρεται στην ετοιμασία του στρατού και στην διαδικασία της συγκέντρωσης κι της αργής (λόγω όγκου) προέλασης. Τελειώνει με τη μάχη στις Θερμοπύλες. Ειδικά το μέσο τμήμα του είναι κουραστικό αφού περιγράφει τους συμμετέχοντες στην εκστρατεία με τα διάφορα χαρακτηριστικά τους. Πολύ λεπτομερείς και οι σημειώσεις του τόμου όπως πάντα, πλήρεις μεν, αλλά υπερβολικές για τον μέσο αναγνώστη.
"Σ'ένα λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, κι αν ακόμα κάτι του εναντιωθεί στη ζωή, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι υστερούν σε ορθότητα οι αποφάσεις του, αλλά δείχνει απλώς ότι οι υπολογισμοί του ανατράπηκαν από τυχαία γεγονότα."
"Ανάλογα δηλαδή με τις έγνοιες που έχει κάποιος κατά τη διάρκεια της ημέρας, τέτοια κυρίως είναι και τα είδη των ονείρων που συνήθως πλανώνται κατά τη διάρκεια του ύπνου μας." (2.500 χρόνια πριν!)
"Οι περιστάσεις καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά και όχι άνθρωποι τις περιστάσεις... Οι επιτυχίες ποτέ δεν προκαλούν κορεσμό στον άνθρωπο... και συνετότερο αναδεικνύεται ο άνθρωπος εκείνος, ο οποίος όταν καταστρώνει τα σχέδια του, είναι διστακτικός και έχει διάθεση να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε εμπόδιο, ενώ αντίθετα δείχνει τόλμη κατά την πραγματοποίηση των σχεδίων του.... επομένως είναι προτιμότερο αντιμετωπίζοντας κανείς όλα με θάρρος να παθαίνει τις μισές από τις συμφορές, παρά φοβούμενος εκ των προτέρων κάθε εμπόδιο να μην διακινδυνεύει απολύτως τίποτα... από την αρχή κάποιας πράξης δε γίνεται έκδηλο ποιο ακριβώς θα είναι και το τέλος της."
"Δεν υπάρχει κανένας θνητός ούτε και θα υπάρξει, που, από τη στιγμή που θα γεννηθεί, δεν θα τον βρεί κάποιο κακό. Αντίθετα μάλιστα, στους ισχυρότερους ανθρώπους συμβαίνουν και οι μεγαλύτερες συμφορές."