For Drawing a Tree, Bruno Munari proposes: "When drawing a tree, always remember that every branch is more slender than the one that came before. Also note that the trunk splits into two branches, then those branches split in two, then those in two, and so on, and so on, until you have a full tree, be it straight, squiggly, curved up, curved down, or bent sideways by the wind."
Bruno Munari was an Italian artist and designer, who contributed fundamentals in many fields of visual arts (paint, sculpture, film, industrial design, graphics) and non visual arts (literature, poetry, didactic) with the research on the game subject, infancy and creativity.
Want a great guide for how to draw a tree? This was a fun read that made me feel I could! And I did. Not as nicely as Munari, but this was my first try. Thanks to Austin Kleon who recommended it (author and artist who wrote among other books, Steal Like an Artist - I highly recommend subscribing to his weekly newsletter. I have read many of the books he recommends and have found many new writers and artists). I had fun with Drawing a Tree and won't ever look at a tree in the same way again-I'll always be looking at how it is structured so that I can draw one myself.
کتاب خیلی جالبی بود و خواهرم خیلی آن را دوست داشت، اما برای تمرین کردن درسهایش سن خواهرم خیلی کم بود و پس از تمرینات اولیه به کل بیخیال شد و آن را مثل یک کتاب داستان خواند و رفت تا آخرش!
البته نظرات کارشناسانه خواهرم (که امیدوارم روزی خودش در حساب کاربری خودش نظراتش را بنویسد و شما را مستقیما از حرفهایش مستفیض کند) در حین خواندن کتاب بدین شرح بودند: «این کتاب خیلی توضیحات جالبی داره و باعث میشه بچهها بتونن با دید بهتری به دنیای اطراف و درختها و شاخهها نگاه کنن. توضیحات جزئیش باعث میشه که آدم کلی چیز یاد بگیره ازش، اما برای تمرین کردن کتاب سختیه. البته روش زده برای بچههای بزرگتره، ولی من به عنوان یه نقاش نمیتونم ازش الگو بگیرم؛ ولی چون جزئیاتش رو بخش به بخش توضیح داده و رفته جلو خیلی دوستش دارم. کاش میشد کتابای دیگهای هم شبیه همین برای کشیدن چیزهای دیگه پیدا میکردیم و من میخوندم. مثلا برای پروانهها، رودخونهها، کوهها، آدمها و... . من حس میکنم که اگه بزرگتر چاپ شده بود، میتونست کاراییش بیشتر هم باشه!»
من هم از شنیدن کتاب و گاهی تمرین در کنار خواهرم حسابی لذت بردم.
قیمت کتاب هم به نظرم خیلی خوب بود و بابتش باید از «کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان» حسابی تشکر کرد. با کمک کتابهایی شبیه به این، بچهها میتوانند چیزهای خیلی خوبی یاد بگیرند و در این افزایش سرسامآور قیمتها به خانوادهها و بزرگترهایشان هم برای تهیه آنها فشار زیادی نخواهد آمد.
نقاشیها و طرحهای کتاب خیلی حس خوبی دارند، و مخاطب را ترغیب به بازطراحی و تمرین میکنند، البته اگر مخاطب خودش اندکی همت و علاقه به کشیدن و تمرین کردن داشته باشد و پیشینه مختصری هم در این کار داشته باشد، خیلی بیشتر این احساسات کتاب رویش اثر خواهد داشت.
i don't really know what i expected from this book but i was kind of disappointed when i finally got it
trees are my favourite creatures these days and i really wanted to dig in that subject to find out more about them in order to SEE and UNDERSTAND them better
bruno munari teaches us HOW to draw a tree but nothing more; he talks mostly about the structure of the tree (trunk, branches, bark) but not about the leaves, the fruits, the seeds which i found pretty strange
the book is full of BEAUTIFUL drawings but i really wanted something to READ i guess the funny part is to come - when i go to the park to DRAW trees myself!
p.s. i guess the most important thing to bruno munari is this: "remember that the branches that follows is always slenderer than the one before", he repeats it more than 10 times!
-این ریویو برای ترجمهی فارسی کتاب، چاپ کانون پرورش فکری است و نه خود کتاب- در بخش «معرفی کتاب» هم در وبسایت کانون و پروفایل کانون در طاقچه و هم در گودریدز، نقل قولی از کتاب نوشته شده که اشاره به نقش و الهامبخشی لئوناردو داوینچی داره در خلق این کتاب. آقای مترجم و «بازنویس» در کتاب گویا به صلاحدید خودشون این بخش (و خدا میدونه چه بخشهای دیگری از کتاب رو) حذف کرده. برای همین من هیچ مطمئن نیستم چیزی که خوندم چقدر اصالت داشته باشه و وفادار به متن اصلی بوده باشه.
Un piccolo manuale poetico che insegna a guardare prima ancora che a disegnare. Munari mostra come ogni albero nasconda un ordine naturale, trasformando l’osservazione in creatività. Un invito semplice e geniale a scoprire la bellezza della natura attraverso il segno.
Simplicidad en estado puro. Promete exactamente lo que dice el título. Un libro para todos aquellos que quieran empezar a explotar su creatividad de forma fácil y asequible
Un libro che si legge in mezz’ora ma racchiude un piccolo semino che può dare grandi frutti. Un percorso su come disegnare un albero, partendo da un segno, da un tronco. E capendo che può esserci il vento, la grandine, il sole,… che trasforma. Un esempio di come si può essere diversi ma tutti speciali e magnifici. Un percorso per ogni età, anche con esempi pratici. 5 stelle e oltre Bastano le immagini per capirlo. Un grazie all’insegnante di arte delle scuole medie di mia figlia che glielo ha suggerito. E che potete trovare anche in biblioteca.
After reading this short book, I learned that a great artist's key is to truly observe and understand the world around them. The book taught me that by understanding the fundamental patterns in nature—like those of a tree, for example—you can then "unlearn" them in a way that gives you the freedom to be creative while still staying true to life. It's a powerful mindset, and I really enjoyed the book. I'm excited to read more from this author!
"At this point someone says: I can't draw, I'm hopeless at drawing. I'm absolutely useless at drawing, I can't draw anything, nothing at all. These are people who are terrified of making fools of themselves, of drawing something wrong or everything wrong, so they refuse to draw."
Una regola. Credo che leggere Bruno Munari sia una regola per chi si avvicina al mondo della creatività. I suoi libri ti fanno guardare la realtà con occhi diversi, ti l'opportunità di giocare con le sue forme e ti insegna a dare più importanza alle piccole bellezze che ci circondano
espongo qui il flusso di coscienza che mi ha accompagnata nel corso della breve lettura:
"Ogni persona è un albero, ogni foglia contiene un albero (nervature), contengo moltitudini scrisse Whitman...La regola è una: il ramo che segue è sempre più sottile del ramo che lo precede."
I loved it. This turned out to be a more children's book than a design related novel which is just as well made it easier for me to understand in Italian. I loved the part in the end about the giant tree project. Super cute book. The illustrations were really enjoyable.