The Explorer's Daughter : A Young Englishwoman Rediscovers Her Arctic Childhood

by Kari Herbert

For the first two years of her life Kari Herbert lived with her mother and father, the explorer Sir Wally Herbert, among the Inuit people in the vast snowy wastes of the High Arctic. Her first words were Inuktun, her first friends the children of hunters, and the pull of the place and its people lured the family back several times during her childhood. Then in 2002 she returned to the Arctic alone. The Explorer's Daughter tells the story of her return to this place of savage beauty, where her childhood friends still hunt with ferocious huskies and eat bloody whale meat; and where she rediscovers a compelling world where light and darkness dominate life, and where past and present uneasily coexist.

Genres: Travel, Nonfiction

Hardcover

First published January 1, 2004

Reviews

[Audra · Rating 3 out of 5]

This book was written by a English woman whose parents took her to western Greenland when she was 10 months old to live on Herbert Island in the early 70s for two years. They returned for a short time when she was 9. In her thirties she decided to return for an extended visit.

In the early 70s, the community she lived in was still a traditional hunter/gatherer community. But the interesting thing was that in 1999, when she returned, although the community had been resettled to the mainland, the traditional ways had not yet been forgotten. In fact, even in 1999 the community still uses dogsleds and harpoons to hunt polar bears and narwhals.

It's a book that could have been longer; she examines the problems of the community - the younger generation being caught between two worlds, the effects of alcohol, the limitation on traditional hunting grounds - and covers some historical facts I was unaware of (the crash and subsequent radiation poisoning of a B-52 bomber; the forced resettlement of a community to make room for an air base) without drawing conclusions. If you want your lessons tied up and handed to you, this book isn't for you. Some problems are too complex to have sound bite answers.

But if you want to know what living in the farthest north is like - I never thought about the fact that you would have to go fetch ice to melt all the water needed for cooking and drinking - this is a great book.

[Saskia (Smitie) · Rating 3 out of 5]

Aan de ene kant interessant, aan de andere kant wat langdradig. Het blijft fascinerend hoe mensen in de meest barre omstandigheden een thuis creeeren en leven in harmonie met de natuur. Een harmonie die wordt verstoord door de westerse invloeden die meer comfort biedt maar tegen een grote prijs van vervuiling, alcoholmisbruik en verlies van de traditionele identiteit. Kari observeert en probeert haar herinneringen weer terug te halen, al is de realiteit soms wat weerbarstiger.

[indy · Rating 3 out of 5]

The hunting of narwhals has always been a controversial issue when discussed online/internationally, however through this book I'd have to agree with Herbert; you could not afford to be sensitive in the Arctic. Harsh conditions cause a 'harsh' way of living. Narwhal hunt is inevitable and crucial for the people there. They hunt not for entertainment but for their basic needs. This was good.

[ros · Rating 5 out of 5]

this was so refreshing and informative. herbert combines anthropology, history, personal life, and vivid descriptions of the arctic— this has helped so much with my understanding of life in the far north, and with my personal statement. it still holds up after i first read an extract in an english lesson a few years ago :)

[madziar · Rating 3 out of 5]

Córka Wally'ego Herberta, zdobywcy bieguna w roku 1969, wraca po latach, już jako dorosła kobieta, do Inughuitów, wśród których żyła z rodzicami na Wyspie Herberta, przez dwa lata od 10 miesiąca życia. "Nawet jeśli ponowna wizyta okazuje się inna, niż się miało nadzieję, to przynajmniej twoje wspomnienia stają się przez to jeszcze cenniejsze." (s. 318) Miasteczko Qaanaaq pełne jest teraz nowoczesności - eksmitowano tu myśliwych po tym, jak baza wojskowa w Thule rozszerzyła działania militarne. Powoli ukazuje się obraz miejsca, które się przeobraża - prawdopodobnie lata 70-te były dla Eskimosów ostatnimi, gdzie kultywowało się stare myśliwskie tradycje. Eskimosi współcześnie określają się nazwą Innuici - prawdziwi ludzie. Pracują etatowo, nieliczni jeżdżą w lato na polowania. Obecne są wszystkie plagi cywilizacji. Na wodach okalających Granlandię szerzy się ogromne skażenie radioaktywne z zalegającego tam ładunku nuklearnego Amerykanów. Każdego roku pokrywa lodowa topi się zastanawiające wcześnie. Dzieci przypominają nastolatki z każdego innego miejsca w Europie. Pomimo tego - jest to miejsce magiczne, gdzie trudne warunki życia i oszałamiające przyroda zostają na długo w pamięci. Świat jest teraz inny, ale nie oznacza to, że gorszy - nadal żyją tam wspaniali ludzie a czysta biel nawołuje myśliwych i podróżników. Pisarce nie do końca starczyło talentu, żeby stworzyć książkę wybitną - ale zbiór informacji, które tu zostawiła są bardzo cenne dla każdego wielbibciela Arktyki.

[Mathilde · Rating 4 out of 5]

Kari Herbert heeft met haar boek een goed beschrijving gegeven over hoe de inuit van Groenland leefden en leven. Er is behoorlijk veel veranderd tussen haar 1e reis als kind naar Groenland en haar laatste reis zo'n 30 jaar later. Juist in deze tijd van klimaatverandering en berichten over het poolijs is het goed om te lezen over de mensen die daar leven. Ik en mijn generatiegenoten hebben les gehad over noordpool en over dieren als ijsberen, walrussen etc. De kinderen van nu weten er zoveel minder vanaf. Ze leren soms wel iets over het smeltende ijs en het stijgende water daardoor. Maar weten bar weinig over de mensen en de dieren. Dat is iets wat ik jammer vind. Zeker als je Herbert's boek leest; dan denk je dat juist kinderen ook over al die aspecten moeten leren.

[Pippa · Rating 4 out of 5]

A fascinating book by an extremely interesting woman.