What do you think?
Rate this book
Night without Day
When Blanche, a nightclub singer, and Lucas, a student, meet accidentally on the beach, their mutual attraction--and dislike--hurtles them into a short-lived affair in which the two lost souls look to each other for deliverance
171 pages, Hardcover
First published January 1, 1985
10 people are currently reading
171 people want to read
About the author
Marie Billetdoux
14 books4 followersRaphaële Billetdoux a choisi, depuis 2006, d'écrire sous le prénom de Marie que son père voulait lui donner.
AKA
Raphaele Billetdoux
AKA
Raphaele Billetdoux
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
November 11, 2017
“Ακόμη και για το πέταγμα της ηδονής επέτρεψες στον εαυτό σου να υποσχεθεί και να αναγγείλει:
« Και τότε, μικρές μου, εκείνη τη στιγμή η γυναίκα βγαίνει από το σώμα της, βλέπει τα έλατα, τους χείμαρρους, τους πιο αιχμηρούς πάγους, είναι νύχτα κι ωστόσο ο ήλιος είναι εκτυφλωτικός», και τα λοιπά και τα λοιπά, δε θα συνέλθω ποτέ απ’ αυτό. Έπρεπε να μας πεις πρώτα ότι, αν θέλαμε να συνεχίσουμε να φιλιόμαστε το ίδιο ειλικρινά, το ίδιο υπέροχα, όπως όταν μας φιλούσες εσύ βράδυ και πρωί, έπρεπε να ψάξουμε πολύ, μακριά για χρόνια, να υποστούμε πολλές δοκιμασίες και ότι κινδυνεύαμε να μη βρούμε ποτέ παρά μητριές και πατριούς, σαν αυτούς που κρύβονται πίσω απ’ τον κορμό κάθε δέντρου στο δάσος, που μ’ αυτό μας φοβέριζες όταν ήμαστε παιδιά, στρογγυλεύοντας το στόμα σου. «Και τότε…» έλεγες εσύ. Και τότε; Και τότε μαμά; Τι έγινε; Ξέχασες τη συνέχεια; Τώρα όμως τα παιδιά, την ξέρουν τη συνέχεια. Την είδαν, την έμαθαν με δικά τους έξοδα. Και μπορούν να σας τη διηγηθούν τη συνέχεια, και πως το παραμύθι με τις νεράιδες γίνεται εφιάλτης, και πως υπάρχει εξαπάτηση στην ιστορία και πως, για να χαρίσετε στα παιδιά δεκαπέντε χρόνια ευτυχίας, τους ετοιμάζετε πενήντα χρόνια γεμάτα χτυπήματα και απογοητεύσεις…”
Σε ένα μικρό βιβλιαράκι 205 σελίδων πως χώρεσε τόσο πάθος, τόσο συναίσθημα, τόσος πόνος, τόση ζωή.
Μια ολόκληρη ζωή που κράτησε λιγότερο απο δυο μέρες.
Μια γνωριμία τυχαία και μοιραία.
Ένας έρωτας παράφορος, υπέρτατος, μοναδικός,επικίνδυνος.
Έφταναν στην ηδονή χρησιμοποιώντας τα κορμιά τους με υπερβολή.
Πόσες απανωτές εκρήξεις ερωτικής απόλαυσης και ακόρεστης ηδονής μπορεί να αντέξει ένα σώμα με δυο ψυχές.
Πόσα όνειρα προλαβαίνουν να κατασκευαστούν μέσα σε δυο αλησμόνητες και ατέλειωτες νύχτες σωματικής και ψυχικής μέθεξης.
Πότε αρχίζει ο εφιάλτης;
«Πέμπτη βράδυ:το μόνο πραγματικά δύσκολο εκείνη τη στιγμή-Παρασκευή:η λάμα του μαχαιριού πάνω στο τραπέζι-Σάββατο:αφού ξανάκλεισε το κρεβάτι-Κυριακή πρωί: πρίν την αυγή της τρίτης μέρας»
Ο Λούκας που βασανίζεται απο τους παιδικούς του τρόμους, απο τους οικογενειακούς εφιάλτες που τον έφεραν μπροστά στο αναπόδραστο.
Η Μπλανς που τραγουδάει και θέλει να αρέσει σε όλους. Έχει αρρωστημένη σχέση με τη μητέρα της και διατηρεί φιλική σχέση με τον πρώην σύζυγο της.
Και οι δυο τόσο νέοι, τόσο διψασμένοι για ζωή, τόσο μόνοι, τόσο απογοητευμένοι.
Γνωρίζονται.
Κάνουν τις νύχτες τους ομορφότερες απο τις ημέρες όλων των άλλων πάνω στον πλανήτη και ταξιδεύουν υπεργαλαξιακά σε άλλους χωροχρόνους, σε πεδία έλλειψης βαρύτητας, με σώματα φορτισμένα ικεσία, εξιλέωση και κατοχή.
Όταν ενώνονται με ένταση ανυπόφορη και απεγνωσμένη λαχτάρα και ταραχή κάνουν τους αγγέλους να χαμογελούν, ενώ αυτοί κλαίνε απο ηδονική ευδαιμονία.
Πιστεύει πως τώρα πια είναι δική του. Είναι η γυναίκα του. Του ανήκει.
Άγνωστοι μεταξύ τους ψάχνουν επιβεβαίωση μιας διαίσθησης.
Αδιαφορώντας για το χρόνο που είχαν χάσει με άλλους, για τον κόπο που θα χρειαστεί, ένιωσαν πως για πρώτη φορά έβρισκαν το σκοπό τους, την πλήρωση και το τέλος...αυτών, που μες τον πυρετό τους ψάχνουν αδιάκοπα για το απόλυτο και πάνε ακούραστα απο ξεκίνημα σε ξεκίνημα.
«Ζούσαν τις ώρες όπως οι σύζυγοι τα χρόνια. Έφθασε μεσημέρι χωρίς να’χουν ακόμη βιώσει τα μεσάνυχτα».
Ένα εκπληκτικό βιβλίο.
Η συγγραφέας καταφέρνει να μας μεταδώσει με συμπυκνωμένη και διεισδυτική γραφή όλο το πάθος και τη φλόγα της περιεκτικής λογοτεχνικής διάστασης.
Σε αυτές τις σελίδες που δεν μπορείς να σταματήσεις μέχρι την τελευταία μεγαλουργεί υμνώντας το θρήνο των ηδονών και των μη αναστρέψιμων αποχωρισμών.
Εμπειρίες, ζωή, έρωτας που πάει να ενωθεί με τα «πρέπει» αλλά αποτυγχάνει,φλυαρία της μοναξιάς,λακκούβες με λιμνάζοντα νερά στην ψυχή, τρέλλα στο βλέμμα της απουσίας,προδωμένες προσδοκίες, όνειρα που παραπλανούν, χάνουν νόημα και ουσία, προδίδουν και στο τέλος σκοτώνουν.
🖤💕🖤💫⭐️💫✨🌙✨💫🌟
Καλή ανάγνωση!!
Πολλούς ασπασμούς!!
« Και τότε, μικρές μου, εκείνη τη στιγμή η γυναίκα βγαίνει από το σώμα της, βλέπει τα έλατα, τους χείμαρρους, τους πιο αιχμηρούς πάγους, είναι νύχτα κι ωστόσο ο ήλιος είναι εκτυφλωτικός», και τα λοιπά και τα λοιπά, δε θα συνέλθω ποτέ απ’ αυτό. Έπρεπε να μας πεις πρώτα ότι, αν θέλαμε να συνεχίσουμε να φιλιόμαστε το ίδιο ειλικρινά, το ίδιο υπέροχα, όπως όταν μας φιλούσες εσύ βράδυ και πρωί, έπρεπε να ψάξουμε πολύ, μακριά για χρόνια, να υποστούμε πολλές δοκιμασίες και ότι κινδυνεύαμε να μη βρούμε ποτέ παρά μητριές και πατριούς, σαν αυτούς που κρύβονται πίσω απ’ τον κορμό κάθε δέντρου στο δάσος, που μ’ αυτό μας φοβέριζες όταν ήμαστε παιδιά, στρογγυλεύοντας το στόμα σου. «Και τότε…» έλεγες εσύ. Και τότε; Και τότε μαμά; Τι έγινε; Ξέχασες τη συνέχεια; Τώρα όμως τα παιδιά, την ξέρουν τη συνέχεια. Την είδαν, την έμαθαν με δικά τους έξοδα. Και μπορούν να σας τη διηγηθούν τη συνέχεια, και πως το παραμύθι με τις νεράιδες γίνεται εφιάλτης, και πως υπάρχει εξαπάτηση στην ιστορία και πως, για να χαρίσετε στα παιδιά δεκαπέντε χρόνια ευτυχίας, τους ετοιμάζετε πενήντα χρόνια γεμάτα χτυπήματα και απογοητεύσεις…”
Σε ένα μικρό βιβλιαράκι 205 σελίδων πως χώρεσε τόσο πάθος, τόσο συναίσθημα, τόσος πόνος, τόση ζωή.
Μια ολόκληρη ζωή που κράτησε λιγότερο απο δυο μέρες.
Μια γνωριμία τυχαία και μοιραία.
Ένας έρωτας παράφορος, υπέρτατος, μοναδικός,επικίνδυνος.
Έφταναν στην ηδονή χρησιμοποιώντας τα κορμιά τους με υπερβολή.
Πόσες απανωτές εκρήξεις ερωτικής απόλαυσης και ακόρεστης ηδονής μπορεί να αντέξει ένα σώμα με δυο ψυχές.
Πόσα όνειρα προλαβαίνουν να κατασκευαστούν μέσα σε δυο αλησμόνητες και ατέλειωτες νύχτες σωματικής και ψυχικής μέθεξης.
Πότε αρχίζει ο εφιάλτης;
«Πέμπτη βράδυ:το μόνο πραγματικά δύσκολο εκείνη τη στιγμή-Παρασκευή:η λάμα του μαχαιριού πάνω στο τραπέζι-Σάββατο:αφού ξανάκλεισε το κρεβάτι-Κυριακή πρωί: πρίν την αυγή της τρίτης μέρας»
Ο Λούκας που βασανίζεται απο τους παιδικούς του τρόμους, απο τους οικογενειακούς εφιάλτες που τον έφεραν μπροστά στο αναπόδραστο.
Η Μπλανς που τραγουδάει και θέλει να αρέσει σε όλους. Έχει αρρωστημένη σχέση με τη μητέρα της και διατηρεί φιλική σχέση με τον πρώην σύζυγο της.
Και οι δυο τόσο νέοι, τόσο διψασμένοι για ζωή, τόσο μόνοι, τόσο απογοητευμένοι.
Γνωρίζονται.
Κάνουν τις νύχτες τους ομορφότερες απο τις ημέρες όλων των άλλων πάνω στον πλανήτη και ταξιδεύουν υπεργαλαξιακά σε άλλους χωροχρόνους, σε πεδία έλλειψης βαρύτητας, με σώματα φορτισμένα ικεσία, εξιλέωση και κατοχή.
Όταν ενώνονται με ένταση ανυπόφορη και απεγνωσμένη λαχτάρα και ταραχή κάνουν τους αγγέλους να χαμογελούν, ενώ αυτοί κλαίνε απο ηδονική ευδαιμονία.
Πιστεύει πως τώρα πια είναι δική του. Είναι η γυναίκα του. Του ανήκει.
Άγνωστοι μεταξύ τους ψάχνουν επιβεβαίωση μιας διαίσθησης.
Αδιαφορώντας για το χρόνο που είχαν χάσει με άλλους, για τον κόπο που θα χρειαστεί, ένιωσαν πως για πρώτη φορά έβρισκαν το σκοπό τους, την πλήρωση και το τέλος...αυτών, που μες τον πυρετό τους ψάχνουν αδιάκοπα για το απόλυτο και πάνε ακούραστα απο ξεκίνημα σε ξεκίνημα.
«Ζούσαν τις ώρες όπως οι σύζυγοι τα χρόνια. Έφθασε μεσημέρι χωρίς να’χουν ακόμη βιώσει τα μεσάνυχτα».
Ένα εκπληκτικό βιβλίο.
Η συγγραφέας καταφέρνει να μας μεταδώσει με συμπυκνωμένη και διεισδυτική γραφή όλο το πάθος και τη φλόγα της περιεκτικής λογοτεχνικής διάστασης.
Σε αυτές τις σελίδες που δεν μπορείς να σταματήσεις μέχρι την τελευταία μεγαλουργεί υμνώντας το θρήνο των ηδονών και των μη αναστρέψιμων αποχωρισμών.
Εμπειρίες, ζωή, έρωτας που πάει να ενωθεί με τα «πρέπει» αλλά αποτυγχάνει,φλυαρία της μοναξιάς,λακκούβες με λιμνάζοντα νερά στην ψυχή, τρέλλα στο βλέμμα της απουσίας,προδωμένες προσδοκίες, όνειρα που παραπλανούν, χάνουν νόημα και ουσία, προδίδουν και στο τέλος σκοτώνουν.
🖤💕🖤💫⭐️💫✨🌙✨💫🌟
Καλή ανάγνωση!!
Πολλούς ασπασμούς!!
February 22, 2021
«Toute rencontre est un risque; à la première minute, aux premiers mots échangés, l'histoire, déjà, est en marche.»
A história de um encontro de amor total (ou desejo?). Ele soube que ela se chamava Blanche, que ia para o Sul ter com uns amigos, no final de Agosto, que a sua melhor amiga era a mãe e que tinha uma irmã, ainda mais frágil.
Ela soube que ele se chamava Lucas, que detestava as férias, que trabalhava há dois anos num ensaio sobre a linguagem e as suas armadilhas.
Não desejavam saber mais nada um do outro. Nada daquilo tinha importância, como não tinha importância a noite que sabiam ir terminar hoje.
Blanche e Lucas conhecem-se numa esplanada em Paris para tudo terminar antes da madrugada do terceiro dia. Personagens doentias e tristes - ele violento e traumatizado por um acontecimento familiar e ela perdida - associadas a uma culpa desmedida e que sentem apenas um desejo imenso de ir para a cama.
A escrita demasiado lírica confere inverosimilhança à situação, ou talvez, eu não tenha entendido este livro galardoado com o Prémio RENAUDOT 1985.
«E, quando fosse velha, a marca de todos aqueles gestos que ele fizera sobre o seu corpo, numa manhã de Verão – na manhã em que ele a quisera – fá-la-iam ainda sofrer como outras tantas bofetadas inexplicadas.» pág. 72
«O mar, recuando, tinha-lhe aberto a cama - quando todas as criadas deste mundo, para lhe estragarem a vida, tinham teimado sempre em fechar-lha e entalar-lhe bem a roupa - , o que há de mais simpático do que uma cama aberta?, caminhando, caminhando sempre em frente, vai calcando aquele leito sólido onde, um pouco mais longe, os grandes lençóis da noite se erguem em murmúrios.» pág. 129
A história de um encontro de amor total (ou desejo?). Ele soube que ela se chamava Blanche, que ia para o Sul ter com uns amigos, no final de Agosto, que a sua melhor amiga era a mãe e que tinha uma irmã, ainda mais frágil.
Ela soube que ele se chamava Lucas, que detestava as férias, que trabalhava há dois anos num ensaio sobre a linguagem e as suas armadilhas.
Não desejavam saber mais nada um do outro. Nada daquilo tinha importância, como não tinha importância a noite que sabiam ir terminar hoje.
Blanche e Lucas conhecem-se numa esplanada em Paris para tudo terminar antes da madrugada do terceiro dia. Personagens doentias e tristes - ele violento e traumatizado por um acontecimento familiar e ela perdida - associadas a uma culpa desmedida e que sentem apenas um desejo imenso de ir para a cama.
A escrita demasiado lírica confere inverosimilhança à situação, ou talvez, eu não tenha entendido este livro galardoado com o Prémio RENAUDOT 1985.
«E, quando fosse velha, a marca de todos aqueles gestos que ele fizera sobre o seu corpo, numa manhã de Verão – na manhã em que ele a quisera – fá-la-iam ainda sofrer como outras tantas bofetadas inexplicadas.» pág. 72
«O mar, recuando, tinha-lhe aberto a cama - quando todas as criadas deste mundo, para lhe estragarem a vida, tinham teimado sempre em fechar-lha e entalar-lhe bem a roupa - , o que há de mais simpático do que uma cama aberta?, caminhando, caminhando sempre em frente, vai calcando aquele leito sólido onde, um pouco mais longe, os grandes lençóis da noite se erguem em murmúrios.» pág. 129
December 10, 2020
' Minhas noites são mais belas que vossos dias—— fala do Sonho do Amor Absoluto. '
Daqueles a sublinhar , absorver , revelar ___ até e porque não , pôr em prática subtilmente .
Daqueles a sublinhar , absorver , revelar ___ até e porque não , pôr em prática subtilmente .
August 9, 2022
Well... baffled, shocked, confused. Yep that pretty much covers it. This book was a wild ride, from the writing style to the strange 3 day story in the short 177 pages. I'm not sure if I really ever grasped what was going on but I sure did enjoy it. Love story...maybe. Murder...maybe. Lost in translation...yep, lol. This is not for everyone and I can see why others gave it such a low rating. It was translated and I'm sure there was some details lost in that. The writing style was also very poetic and I can see that being a turn off as well. It really felt like a challenge and I was up for it! Would not recommend to everyone, but if you are looking for a little something to cause you to question "what did I just read?". Then this little jewel is just for you!
February 19, 2018
مما قرأته عن الكاتبة الفرنسية رفلئيل بييدو أن لغتها ساحرة، ولكن النص العربي جاء مملاً، حيث الجمل قصيرة ومرتبة كتعداد لنقاط متتالية وليست نصا متصلا. وحتى لا أظلم الترجمة وفيها جهد مشكور على كل حل، فإن الرواية بطيئة قليلة الأحداث تعتمد على مقاطع وصفية دون حبكة واضحة، الواضح الوحيد هو الشخصية المرضية (بفتح الميم والراء) لبطل الرواية لوكا، وهي شخصية متبعة . لربما كانت الرواية أجمل، ولربما غيرت رأيي لو امتلكت القدرة على قراءتها بالنص الفرنسي الأصلي، وهو ما لاأجيده
November 1, 2021
Το αρρωστημένο πάθος που οδηγεί στην εμμονή και στην συνέχεια στο φόνο, είναι το θέμα του μικρού αυτού βιβλίου. Μια απλή ιστορία, δοσμένη με ποιητική πρόζα, που ίσως κουράζει σε σημεία αλλά σίγουρα καταφέρνει να εγκλωβίσει συναισθηματικά τον αναγνώστη. Ιδιόμορφα επίκαιρο σήμερα λόγω των δυσάρεστων γεγονότων με τις δολοφονίες γυναικών από τους συντρόφους τους, μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα καθώς κάπου ένιωσα ότι η συγγραφέας ζορίζεται να πάρει ξεκάθαρη θέση: βάζει δλδ ενώ παρουσιάζει την εμμονή του Λούκας κάπου φαίνεται σαν να την δικαιολογεί προτάσσοντας τον έρωτα του για την Μπλάνς. Ίσως πάλι να είναι η οπτική μιας άλλης εποχής και άλλων βιωμάτων...ο καθένας να κρίνει μόνος του.
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 21, 2024
Il m’a fallu 40 pages pour comprendre comment le lire. Après c’est assez prenant, parfois émouvant, mais le personnage de Lucas est insupportable. L’écriture est très belle, mélangeant violence et sensualité dans plein de couleurs.
August 13, 2023
Night Without Day by Marie (Raphaele) Billetdoux, translated by Derek Mahon.
Given Paris in July, an accidental encounter in a cafe between a glamorous musician and a jaded author of scholarly monographs, you have all the essentials for one of the supremely Gallic, wonderfully sophisticated novels at which the French excel. Extrapolating from past experience, you’d have every reason to expect something slight but haunting. The woman, of course, would be married; the man easily able to afford the flowers, champagne, hotel suites and whimsical gifts these affairs require.
At the end of the book, they would part with great tenderness and rueful resignation. Unlike Americans, who tend to make a mess of such matters, the lives of hero and heroine would be enhanced. She would go back to her complaisant husband and her flourishing music career; he would return to his worldly responsibilities. There would be no regrets and no recriminations. You would put down the novel enviously, wishing life could be more like fiction, or the United States more like France.
But not this time. “Night Without Day” isn’t a romantic souffle, but a dark story of pathological sexual obsession, played out in the feverish perceptions of Lucas, the student of language. As the sun sets over Paris, he sees “the most violent earthly landscapes, the most amazing animals . . . in a purple of dying angels of which nothing now shone but the refracted gold of trumpets.” While he is in this hallucinatory state of mind, a gold lighter drops at his feet, the property of a young woman seated at the adjoining table.
Simultaneously thinking of the word’s girl and blood, he picks up the lighter and offers her a drink, surprising himself with the ordinariness of the action. She refuses, and he throws her lighter to the ground. The agreeable young Frenchman in the white summer suit has vanished; not to be seen again in that innocuous light.
Torment by Fantasies
Blanche, a violinist and singer with a performance scheduled for the following day at a seaside resort, is intrigued. “This time you really interest me,” she says, and she accepts not only the drink, but dinner as well. In the course of that meal, they’re struck by a simultaneous coup de foudre --”love at first sight” in English, literally thunder and lightning. Though Blanche and Lucas go their separate ways, each is tormented by erotic fantasies of the other.
The following day, Blanche reappears at the cafe where Lucas is waiting for her, and after a brief, elliptical conversation, embrace so passionately that the customers of the cafe call for their bills in embarrassment. When a waiter says, “There’s a hotel across the street for that kind of thing,” Lucas knocks him down, shouting, “That creep insulted my wife!”
By now it’s apparent that Lucas is in the grip of a dangerous delusion. He refuses to let Blanche take a taxi to her concert engagement, and instead insists on driving her to the resort on his motorcycle. Though he roars away after leaving her at the door, he returns to the concert hall where his fantasies spin out of control. Bolting from the room during the performance, he rents a hotel suite. When waiting proves impossible, he runs half-dressed to the casino to meet Blanche at the end of the program. By now as obsessed as he, she promises to come to his room.
A Compressed Lifetime
In the next two days, Blanche and Lucas live an entire lifetime in that hotel suite, consumed by insatiable passion for each other. “Now that they’d slept together, now that they’d told each other the important things, what remained but days of rain, cold mornings, restaurant dinners, silent walks in search of a cinema, endurance and improvisation?” In short, reality.
So far, we’ve remained well within the established parameters of this worldly literary genre. Two people meet, desire each other, brush away all obstacles and prepare for the inevitable separation. This time, however, there are disconcerting intimations that parting will be neither easy nor pleasant.
Submitting physically and mentally to Lucas, Blanche seems ready to abandon her promising career, the recognition she has worked for all her life, to become his wife. “The hell with fame! The hell with casino managers! I want to be his wife! I have only gone through what I’ve gone through, in order, one day, to be loved as he loves me!”
And then Blanche makes a fatal mistake. Lucas buys her a dress so that she needn’t leave their hotel suite to change for her concert, and she says she has all the clothes she needs “at home.” That casual phrase sends him over the edge; reminds him that she will return to the concert hall, the friendly, understanding husband, the domineering mother, the circle of admirers and friends. She will, in short, behave like the heroine of a French novel by another writer altogether--Francoise Sagan, or perhaps Marguerite Duras. Lucas cannot bear this, and he takes steps to ensure that it doesn’t happen.
Told in the super heated language of a man who delves for the meaning beyond the meaning in everyday conversation, “Night Without Day” is incantatory, surrealistic, full of overextended metaphors and psychedelic images. Though Blanche contributes several interior monologues of her own, the novel remains Lucas’ book, an exploration into the tortured psyche of a man who writes essays on “Language as a Disease,” “Toward a Second Explanation of the Silence of God,” and “Mama, the First and Last Intelligible Word”; a man whose appearance and background belie the fact that he is utterly and indisputably mad.
By Elaine Kendall 1988 for The Los Angeles Times
Given Paris in July, an accidental encounter in a cafe between a glamorous musician and a jaded author of scholarly monographs, you have all the essentials for one of the supremely Gallic, wonderfully sophisticated novels at which the French excel. Extrapolating from past experience, you’d have every reason to expect something slight but haunting. The woman, of course, would be married; the man easily able to afford the flowers, champagne, hotel suites and whimsical gifts these affairs require.
At the end of the book, they would part with great tenderness and rueful resignation. Unlike Americans, who tend to make a mess of such matters, the lives of hero and heroine would be enhanced. She would go back to her complaisant husband and her flourishing music career; he would return to his worldly responsibilities. There would be no regrets and no recriminations. You would put down the novel enviously, wishing life could be more like fiction, or the United States more like France.
But not this time. “Night Without Day” isn’t a romantic souffle, but a dark story of pathological sexual obsession, played out in the feverish perceptions of Lucas, the student of language. As the sun sets over Paris, he sees “the most violent earthly landscapes, the most amazing animals . . . in a purple of dying angels of which nothing now shone but the refracted gold of trumpets.” While he is in this hallucinatory state of mind, a gold lighter drops at his feet, the property of a young woman seated at the adjoining table.
Simultaneously thinking of the word’s girl and blood, he picks up the lighter and offers her a drink, surprising himself with the ordinariness of the action. She refuses, and he throws her lighter to the ground. The agreeable young Frenchman in the white summer suit has vanished; not to be seen again in that innocuous light.
Torment by Fantasies
Blanche, a violinist and singer with a performance scheduled for the following day at a seaside resort, is intrigued. “This time you really interest me,” she says, and she accepts not only the drink, but dinner as well. In the course of that meal, they’re struck by a simultaneous coup de foudre --”love at first sight” in English, literally thunder and lightning. Though Blanche and Lucas go their separate ways, each is tormented by erotic fantasies of the other.
The following day, Blanche reappears at the cafe where Lucas is waiting for her, and after a brief, elliptical conversation, embrace so passionately that the customers of the cafe call for their bills in embarrassment. When a waiter says, “There’s a hotel across the street for that kind of thing,” Lucas knocks him down, shouting, “That creep insulted my wife!”
By now it’s apparent that Lucas is in the grip of a dangerous delusion. He refuses to let Blanche take a taxi to her concert engagement, and instead insists on driving her to the resort on his motorcycle. Though he roars away after leaving her at the door, he returns to the concert hall where his fantasies spin out of control. Bolting from the room during the performance, he rents a hotel suite. When waiting proves impossible, he runs half-dressed to the casino to meet Blanche at the end of the program. By now as obsessed as he, she promises to come to his room.
A Compressed Lifetime
In the next two days, Blanche and Lucas live an entire lifetime in that hotel suite, consumed by insatiable passion for each other. “Now that they’d slept together, now that they’d told each other the important things, what remained but days of rain, cold mornings, restaurant dinners, silent walks in search of a cinema, endurance and improvisation?” In short, reality.
So far, we’ve remained well within the established parameters of this worldly literary genre. Two people meet, desire each other, brush away all obstacles and prepare for the inevitable separation. This time, however, there are disconcerting intimations that parting will be neither easy nor pleasant.
Submitting physically and mentally to Lucas, Blanche seems ready to abandon her promising career, the recognition she has worked for all her life, to become his wife. “The hell with fame! The hell with casino managers! I want to be his wife! I have only gone through what I’ve gone through, in order, one day, to be loved as he loves me!”
And then Blanche makes a fatal mistake. Lucas buys her a dress so that she needn’t leave their hotel suite to change for her concert, and she says she has all the clothes she needs “at home.” That casual phrase sends him over the edge; reminds him that she will return to the concert hall, the friendly, understanding husband, the domineering mother, the circle of admirers and friends. She will, in short, behave like the heroine of a French novel by another writer altogether--Francoise Sagan, or perhaps Marguerite Duras. Lucas cannot bear this, and he takes steps to ensure that it doesn’t happen.
Told in the super heated language of a man who delves for the meaning beyond the meaning in everyday conversation, “Night Without Day” is incantatory, surrealistic, full of overextended metaphors and psychedelic images. Though Blanche contributes several interior monologues of her own, the novel remains Lucas’ book, an exploration into the tortured psyche of a man who writes essays on “Language as a Disease,” “Toward a Second Explanation of the Silence of God,” and “Mama, the First and Last Intelligible Word”; a man whose appearance and background belie the fact that he is utterly and indisputably mad.
By Elaine Kendall 1988 for The Los Angeles Times
May 19, 2016
I read this book in literally 3 hours. It left me with a weird feeling. I wasnt quite fond of how Billetdoux manipulated the language (using kind of poetic language and all- it kind of felt really tiring trying to concentrate on the main plot and getting lost in metaphors instead!!) but I did like the plot and the characters. It is definitely one of the oddest yet intriguing books I have ever read!!
August 3, 2025
Weer een beetje een boek waarvan ik niet weet waarom ik het heb gekocht, wel makkelijk uitgelezen. Zou het niet nog eens lezen. Prima
June 13, 2024
I don't know what I expected, but not this. It's the horrifying story - beautifully told - of a short-lived "love affair" that ends in a tragedy. They are both obsessed with each other, he decidedly more than her - and even that seems like an understatement. At first, I thought that he was just a classic asshole confusing love with a need to completely control and possess a woman, but he turned out to be much worse than I expected.
This book gets five stars from me because I could hardly put it down. The writing is breathtakingly good, the literary quality astounding. Stories able to evoke so many contradictory feelings inside of me always receive the highest rating.
This book gets five stars from me because I could hardly put it down. The writing is breathtakingly good, the literary quality astounding. Stories able to evoke so many contradictory feelings inside of me always receive the highest rating.
June 20, 2020
Une fois encore je botte en touche avec ce roman de Raphaële Billetdoux récompensé par le prix Renaudot en 1986! Un début prometteur, original, une rencontre improbable. Un homme , une femme, une terrasse de café, Paris, en été...
Cabourg quelques heures plus tard, un homme une femme mais déjà la faille se fait sentir.
Si Je reconnais à l'auteure une maitrise du mot, du phrasé, je déplore cependant une atmosphère glaciale et glaçante même lorsque les scènes sont chaudes. Les personnages m'ont laissée de marbre. Seule la brièveté de ce roman m'a convaincue d'aller à son terme.
Cabourg quelques heures plus tard, un homme une femme mais déjà la faille se fait sentir.
Si Je reconnais à l'auteure une maitrise du mot, du phrasé, je déplore cependant une atmosphère glaciale et glaçante même lorsque les scènes sont chaudes. Les personnages m'ont laissée de marbre. Seule la brièveté de ce roman m'a convaincue d'aller à son terme.
January 3, 2024
L’histoire laisse un goût amer mais agréable, car inattendu. L’inattendu fait du bien et se rapproche de la réalité. Raphaële Billetdoux use de mots crus et de tournures de phrases inspirantes pour montrer les risques d’une passion, l’oubli de soi, l’inconnu. J’aurais aimé connaître la réaction de l’entourage et ce qui s’en suit. La dernière page permet de comprendre la patte de l’auteure: elle nous a laissé des indices pour que l’on puisse comprendre ou s’attendre à cette fin.
En somme, un livre court et intriguant, qui se lit rapidement!
En somme, un livre court et intriguant, qui se lit rapidement!
January 8, 2025
J’ai un avis mitigé sur ce livre. Le style est particulier, poétique par moments mais souvent un peu trop alambiqué à mon goût.
Sur le fond, le sujet est intéressant - relation d’emprise et violence conjugale. Mais la encore je n’arrive pas à savoir si j’apprécie le traitement qui en est fait ou si je déteste sa poétisation et presque l’excuse donnée à l’homme.
J’y réfléchis encore 😅
Sur le fond, le sujet est intéressant - relation d’emprise et violence conjugale. Mais la encore je n’arrive pas à savoir si j’apprécie le traitement qui en est fait ou si je déteste sa poétisation et presque l’excuse donnée à l’homme.
J’y réfléchis encore 😅
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 9, 2024
Comme le montre mes 2 *, j'ai été très déçue par ce roman, dont j'aime beaucoup le titre. Le style, qui a été très encensé, me paraît trop sophistiqué, surréaliste. Et aucun des 2 personnages n'est vraiment sympathique !!
December 15, 2024
Un amore totale, totalizzante e a tratti tossico fra due persone disperate. Una storia tragica descritta con una scrittura che cerca di essere costantemente poetica, rischiando talvolta qualche svolazzo di troppo. A tratti mi ha scioccato.
May 15, 2025
Histoire qui démarre lentement. C’est difficile de se plonger dedans. Mais la deuxième moitié du lettre ne cesse de nous surprendre jusqu’à la fin. C’est dommage que seulement la moitié du livre soit efficace 🙁
August 3, 2018
Écriture minimaliste pour aventure passionnée envoûtante, "erotisante"...des passages très beaux et chauds.
March 10, 2020
Beau, étrange. J’ai parfois eu du mal à comprendre avec la tournure particulière des phrase, d’où ma note. Un peu de mal avec la manière de parler des femmes qui ne serait plus permise aujourd’hui.
February 16, 2021
A short contemporary romantic tragedy.
I read it decades ago, but the book is so strong that's difficult to forget it.
I read it decades ago, but the book is so strong that's difficult to forget it.
March 17, 2021
Hyvin tulkinnanvarainen, paikoitellen jopa absurdi kuvaus kahden erilaisen ihmisen kohtaamisesta. Mielenkiintoista vaihtelua perusproosaan
August 4, 2024
Μαρτυρική ανάγνωση, χαμένος χρόνος. Άτεχνο, ανόητο.
livres-donnés
April 13, 2025Donné
July 21, 2023
La esperaba más fuerte
Original
3.75
Original
3.75
March 14, 2011
This book is one of my favourites. There's nothing else to say really. You either love it or hate it I guess.
August 31, 2012
In zeer barokke stijl geschreven roman over een wel zeer onvoorwaardelijke liefde tussen een eenzame veertiger en een jonge zangeres.
March 4, 2015
I was was wrong thinking Marguerite Duras was the author... Long time ago. Loved it.
September 30, 2021
Förstår inte vad som var så fint/bra att boken fått nåt pris.
May 21, 2018
One of those odd cases where seeing the movie first made reading the book more fun, as opposed to the reverse. I love love love the movie that this novel inspired, and have seen it many times. The prose of this book seemed a bit wet for my tastes at first, but having the imagery of the film in my mind gave the words a vivid life and this drew me in completely.
Displaying 1 - 29 of 29 reviews