Ποίηση και αφηρημένη σκέψη: Η καθαρή ποίηση

by Paul Valéry, Χριστόφορος Λιοντάκης (Translator)

Το τελευταίο, και σίγουρα το πιο ενδιαφέρον στην ιστορία των γαλλικών γραμμάτων στον 20ο αιώνα σχέδιο του Βαλερύ, το οποίο όμως από τη φύση του δεν μπορούσε παρά να μείνει ημιτελές, ήταν το σχεδίασμα της Ποιητικής. Ένα από τα πιο παλιά σχέδια του Βαλερύ, αφού ανάγεται στην εποχή που ανακάλυψε τον Πόε, δηλαδή το 1892, που έμελλε να βρει την οριστική του διατύπωση το 1936. Ήταν τότε υποψήφιος καθηγητής στο College de France. Κέρδισε την εκλογή χάρη στη φήμη του αλλά και στο πρόγραμμά του, και η έδρα πήρε το όνομα που ο ίδιος είχε προτείνει: έδρα Ποιητικής.
Με τη μορφή μαθημάτων, τα οποία δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να ανασυγκροτηθούν με βάση τις σημειώσεις που έφτασαν ως εμάς, ο Βαλερύ, από το 1937 ως τις παραμονές του θανάτου του το 1945, πρόσφερε μια διδασκαλία την οποία μπορούμε να χαρακτηρίσουμε προφητική από πολλές απόψεις και η οποία τον καθιστά σύγχρονο της πιο πρόσφατης και ανανεωτικής κριτικής.
Ο Γιάκομπσον κι ο Τοντορόφ έστρεψαν την έρευνά τους περισσότερο στην ανάλυση των μορφών απ' ότι στην εσωτερική λειτουργία της δημιουργίας. Ωστόσο, δανείσθηκαν απο τον Βαλερύ τον όρο Ποιητική, κι αναγνώρισαν έτσι το χρέος τους απέναντι σ' εκείνον ο οποίος, σαν πρωτοπόρος του σύγχρονου στοχασμού, θέλησε να τοποθετήσει τον ευατό του στο μεταίχμιο της επιστήμης και της τέχνης με την επίμονη μετριοφροσύνη ενός ερασιτέχνη. (Απόσπασμα από το βιβλίο "Η Λογοτεχνία στη Γαλλία μετά το 1945", Κεφ. VIII Εκδόσεις Bordas, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

97 pages, Paperback

Published January 1, 1999

About the author

Ambroise-Paul-Toussaint-Jules Valéry was a French poet, essayist, and philosopher. His interests were sufficiently broad that he can be classified as a polymath. In addition to his fiction (poetry, drama and dialogues), he also wrote many essays and aphorisms on art, history, letters, music, and current events.

Valéry is best known as a poet, and is sometimes considered to be the last of the French Symbolists. But he published fewer than a hundred poems, and none that drew much attention. On the night of 4 October 1892, during a heavy storm, Paul Valéry entered an existential crisis, which made a big impact on his writing career. Around 1898, his writing activity even came to a near-standstill, due partly to the death of his mentor Stéphane Mallarmé and for nearly twenty years from that time on, Valery did not publish a single word until 1917, when he finally broke this 'Great Silence' with the publication of La Jeune Parque at forty-six years of age. This obscure but superbly musical masterpiece, of 512 alexandrine lines in rhyming pairs, had taken him four years to complete, and immediately secured his fame. It is esteemed by many in France as the greatest French poem of the 20th century.