Alex is een kleine jongen die onhandelbaar is in de klas van juf Karin, wiens vermoedens dat hij wordt mishandeld bevestigd worden op de dag dat ze brandwonden van sigaretten op zijn lichaam ontdekt. De kinderbescherming wordt ingeschakeld en de jongen wordt uit huis geplaatst, weg van de vader die ze verdenken van de mishandeling. De moeder is blijkbaar een bloedmooie maar een beetje labiele vrouw die beterschap belooft zodat Alex uiteindelijk met midzomernacht een weekendje naar huis mag om te vieren. Helaas komt dan de papa langs en gebeurt er vanalles waardoor Alex nu verdacht wordt van moord.
Op de achterflap wordt bijna meteen verwezen naar deze moord, maar als lezer is het wachten tot over de helft van het boek voor dit daadwerkelijk gebeurt. Het verhaal van Alex wordt vanuit verschillende standpunten verteld: de juf, zijn crazy moeder en Sophie Weber, zijn advocate. Van mij had dat niet gehoeven, want dat maakt het verhaal er absoluut niet spannender op, integendeel net langzamer - er gebeurt nu eens echt niks, en dit is dan een thriller? En om eerlijk te zijn: de hele procedure over hoe een kind in Zweden uit huis wordt geplaatst etc etc, interesseert mij geen barst. Omdat je weet dat die moord eraan komt, zit je daar eigenlijk op te wachten.
Blijkbaar is advocate Sophie Weber het eigenlijke hoofdpersonage, want de reeks is naar haar vernoemd en dit is het eerste boek ervan. Ik ben niet meteen geneigd om ook de andere te gaan lezen. Ik vond haar als personage weinig verfrissend, niet diepgaand genoeg uitgewerkt en eigenlijk een irritant mens dat niet door heeft dat ze dringend aan haar privé-leven moet werken in plaats van met getrouwde mannen in bed te duiken (een scène die ik bij hun eerste ontmoeting al had voorspeld, echt, jesus hoe oppervlakkig kan het weer allemaal zijn).
Daarnaast is alles ook nog eens keivoorspelbaar, want het is vanaf regel één gewoon duidelijk wie Alex mishandeld heeft en wie zijn vader heeft vermoord. Het einde vind ik iets te veel drama en meligheid.
Ligt het aan de directe Zweedse schrijfstijl? Ik weet het niet; dit boek lag me totaal niet en ik las enkel verder in de hoop dat er nog een verrassende plottwist zou komen, but noooo.
Groot was trouwens mijn verrassing dat deze schrijfster ook Quicksand schreef, dat werd verfilmd tot een miniserie die ik onlangs zag en steengoed vond... Dus misschien moet ik haar toch nog een kans geven.