Cleo is een therapeute gespecialiseerd in angststoornissen. Ze heeft een eigen praktijk opgericht genaamd ‘monsters onder mijn bed’. Ze woont samen met haar vriend Dex en alles verloopt prima. Tot Julia haar praktijk binnen stapt en vertelt over haar angst en dat ze vermoedt dat ze in de gaten wordt gehouden. Cleo voelt een speciale band met de jonge vrouw en is vastberaden om haar te helpen. Het komt zelfs zo ver dat Cleo erdoor geobsedeerd geraakt en dat ze overtuigd is dat het geen ingebeelde angst is maar een levensechte stalker. Ze bijt zich er in vast en haar vriend Dex ziet alles met lede ogen aan met alle gevolgen van dien.
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Cleo waardoor je direct een goed beeld krijgt hoe ze denkt, werkt en oordeelt. We leren haar beter kennen, ook in haar relatie met Dex en haar vriendinnen. Deze stukken worden afgewisseld door 2 onbekende personen, hij en zij, die hun verhaal vertellen, maar voor de rest een groot vraagteken blijven.
De schrijfwijze is heel toegankelijk, gemakkelijk en met vlotte, alledaagse confrontaties waardoor je ook de gevoelens van de personages aanvoelt en je meegesleept wordt in de gedachtegang van Cleo. Maar dit wil niet zeggen dat je haar klakkeloos volgt, soms heeft ze wel eigenaardige kantjes. Ook bij de andere personages, die iets minder worden bloot gelegd en uitgediept, voel je toch een zekere argwaan. De angsten die ervaren worden, heeft de auteur wel goed weten over te brengen, de uiterlijke kenmerken en de emoties die plots de kop opsteken kun je moeiteloos voor ogen halen.
“Ik sluit mijn ogen en schat in dat ze bruin krullend haar heeft, bijeengebonden in een losse knot boven op haar hoofd, en ze draagt vast een groene trui op een zwarte skinny jeans. Zachtjes lach ik om mijn gekke gewoonte om het uiterlijk van een nieuwe cliënt te raden. Tot nu toe zit ik er altijd mijlenver naast, maar blijkbaar weerhoudt dat me er niet van.”
De spanning is niet heel hoog maar het intrigeert wel, je nieuwsgierigheid is gewekt. Soms wordt er iets te veel uitgebreid over zaken die niet echt ter zake doen. Wanneer de aandacht begint te verslappen, komt een nieuw elementje boven die je prikkelt waardoor je een nieuwe boost krijgt om verder te lezen en soms met een kleine wending tot gevolg die verrassend is.
Naar het einde toe wordt het tempo en de spanning iets opgedreven en dan volgt er een finale die ik absoluut niet zag aankomen. Alles wordt mooi uitgewerkt waardoor de puzzelstukjes op hun plaats vallen en je een ongemakkelijk gevoel geven, een koude rilling momentje…
Een knap debuut, meeslepend en heel vlotte stijl. De spanning miste ik wat doorheen het verhaal, ik zie het eerder als een psychologische roman maar het einde is dan weer verbluffend goed.