ต้มยำทำแกง

by วาณิช จรุงกิจอนันต์

รวมบทความปกิณกะสาระว่าด้วยกับข้าวกับปลา อ่านสนุก เพลิดเพลิน และยั่วน้ำลาย โดยนักเขียนในตำนาน วาณิช จรุงกิจอนันต์

ว่ากันว่า คนที่จะมองอะไรแล้วขำได้นั้น ต้องเป็นคนที่เข้าใจชีวิตมากโขอยู่ เมื่อเข้าใจแล้วก็เห็นว่าชีวิตก็เป็นเช่นนั้นเอง ที่ยึดมั่นถือมั่นเอาจริงเอาจังกันเสียเหลือเกินจึงกลายเป็นเรื่องน่าขบขัน เพราะเอาเข้าจริงๆ ก็ล้วนเป็นเรื่องสมมติทั้งสิ้น ความเข้าใจชีวิตเมื่อประกอบกับเมตตา คือความรู้สึกไม่อยากให้ท่านทั้งหลายทุกข์ร้อนกันจนเกินเหตุ ก็เกิดเป็นอารมณ์ขัน คนเรามักขำพฤติกรรมของคนอื่น ขำเพื่อนฝูง พี่น้อง คนรอบข้าง นอกจากนี้ยังมีอาการขำขื่นกับศัตรูคู่อาฆาต ว่าแหม มันช่างทำไปได้แต่ละเรื่อง ขำแล้วก็นำมานินทาให้คนสนิทใกล้ชิดฟัง แล้วก็ชวนกันหัวเราะ(เยาะเย้ย)กันขำๆ ในวงข้าววงเหล้า ส่วนเวลาเขียนหนังสือนั้น ถ้าขำตัวเองหรือขำสังคมได้จะปลอดภัยกว่าขำคนอื่น เพราะการเขียนถึงคนอื่นนั้นสุ่มเสี่ยงต่อการที่ผู้ที่ถูกเขียนถึงจะไม่ขำด้วย-อย่างนี้จะขำไม่ออกไปหลายวัน

การเขียนหนังสือให้ขำ ทั้งคนที่ถูกเขียนถึงและคนอ่านนั้น นับเป็นเสน่ห์ที่ใช่ว่านักเขียนจะมีกันทุกคน นักเขียนเพื่อชีวิต นักเขียนเพื่อค้นหาจิตวิญญาณอันสูงส่งของตนเองนี่ส่วนใหญ่จะไม่ขำทั้งในงานเขียนและในชีวิต ส่วนนักเขียนที่ไม่ได้ถือสากับชีวิตมากนัก ทั้งอาจารย์คึกฤทธิ์ ปราโมช 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ชาติ กอบจิตติ นั้นขำกันทุกคน ขำกันได้ทั้งคืนจนถึงเช้า ถ้ายังไม่นอนก็คงจะขำต่อไปได้เรื่อยๆ

พี่วาณิช จรุงกิจอนันต์ ของเราก็น่าจะจัดอยู่ในหมวดหมู่นี้

- ภิญโญ ไตรสุริยธรรมา -

294 pages, Paperback

First published January 1, 2011

About the author

เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2491 เป็นคนจังหวัดสุพรรณบุรี จบการศึกษาจาก คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มีผลงานมากมาย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเขียนบทความ ชื่อ "จดหมายถึงเพื่อน" ตีพิมพ์เป็นประจำในนิตยสารลลนาระหว่างเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ผลงานที่มีชื่อเสียงอีกเรื่อง คือ นวนิยายเรื่อง แม่เบี้ย ตีพิมพ์ในนิตยสารลลนา เมื่อนำมารวมเล่มก็ได้รับความนิยม และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง

วาณิช จรุงกิจอนันต์ ได้รับรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2527 จากนวนิยายเรื่อง ซอยเดียวกัน

นอกจากนี้ยังเขียนคอลัมน์ให้กับนิตยสารในเครือมติชน และเป็นกรรมการบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)
วาณิช จรุงกิจอนันต์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคลูคีเมียเฉียบพลัน

Reviews

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้อ่านได้เพลินๆ
ได้ทั้งรสชาติอาหาร และรสชาติชีวิต
บรรยากาศของคนยุคเก่า รุ่นพ่อแม่ของเรา
เหมาะกับการอ่านเอาเพลินมากกว่าเอาไปทำค่ะ
เว้นแต่คุณมีพื้นฐานในการทำอาหารอยู่แล้ว
เล่มนี้ต่อยอดจินตนาการคุณได้ค่ะ