What do you think?
Rate this book
Nightfather: A Novel
The legacy of the Holocaust is passed on to a young girl through her father's stories in this celebrated novel. "When I was in the camp," her father's stories always begin. Although she lives in the everyday world of school and friends, a daughter is compelled by love to enter her father's harrowing world of hunger, death, and survival in the concentration camp. In a moving Afterword, the author sets the historical context for the novel and speaks directly about her own father, upon whom the novel is based. "An extraordinary novel written with passion, lucidity, and restraint" ( The Forward ).
135 pages, Paperback
First published January 1, 1991
12 people are currently reading
266 people want to read
About the author
Carl Friedman
13 books10 followersCarl Friedman (1952) debuteerde in 1991 met de alom geprezen novelle Tralievader. Hiervan verschenen inmiddels vertalingen in het Duits (Vater, eine Erzählung, 1993), Engels (Nightfather, 1994), Italiaans (Come siamo fortunati, 1997), Frans (Mon père couleur de nuit, 2001) en Spaans (Al otro lado de la alambrada, 2001). Voorts werd het boek verfilmd door Danniel Danniel, de film werd in 1997 uitgezonden op de NPS-televisie.
In 1993 verscheen de roman Twee koffers vol. Opnieuw volgden vertalingen, in het Duits (Zwei Koffer, 1996), Engels (The shovel and the loom, 1996), Frans (Une histoire perdue, 2003) en Russisch (Dva tsjemodana vospominani, 2004) en een verfilming, ditmaal door Jeroen Krabbé onder de titel Left Luggage (1998). Friedmans derde boek, De grauwe minnaar, verscheen in 1996. Deze bundel bestaat uit drie lange verhalen en werd door de Raad voor Cultuur genomineerd voor de Europese literatuurprijs 1997 (Aristeionprijs) en in 1998 voor de Prix des Ambassadeurs, een prijs ingesteld door 25 in Nederland werkzame buitenlandse ambassadeurs. Een Duitse vertaling verscheen in 1997 (Der graue Liebhaber), een Engelse in 1998 (The Grey Lover) en een Italiaanse in 2001 (L'amante biglio).
Carl Friedman woonde en werkte in Amsterdam. Zij schreef columns in Trouw en Vrij Nederland. In november 2001 verscheen een bundeling van deze columns onder de titel Dostojevski's paraplu. In het najaar van 2004 verscheen een tweede bundeling van haar beste columns: Wie heeft de meeste joden.
Voor haar werk ontving de schrijfster in januari 2004 de E. du Perronprijs 2003 van de Gemeente Tilburg en de letterenfaculteit van de Universiteit van die stad.
In 1993 verscheen de roman Twee koffers vol. Opnieuw volgden vertalingen, in het Duits (Zwei Koffer, 1996), Engels (The shovel and the loom, 1996), Frans (Une histoire perdue, 2003) en Russisch (Dva tsjemodana vospominani, 2004) en een verfilming, ditmaal door Jeroen Krabbé onder de titel Left Luggage (1998). Friedmans derde boek, De grauwe minnaar, verscheen in 1996. Deze bundel bestaat uit drie lange verhalen en werd door de Raad voor Cultuur genomineerd voor de Europese literatuurprijs 1997 (Aristeionprijs) en in 1998 voor de Prix des Ambassadeurs, een prijs ingesteld door 25 in Nederland werkzame buitenlandse ambassadeurs. Een Duitse vertaling verscheen in 1997 (Der graue Liebhaber), een Engelse in 1998 (The Grey Lover) en een Italiaanse in 2001 (L'amante biglio).
Carl Friedman woonde en werkte in Amsterdam. Zij schreef columns in Trouw en Vrij Nederland. In november 2001 verscheen een bundeling van deze columns onder de titel Dostojevski's paraplu. In het najaar van 2004 verscheen een tweede bundeling van haar beste columns: Wie heeft de meeste joden.
Voor haar werk ontving de schrijfster in januari 2004 de E. du Perronprijs 2003 van de Gemeente Tilburg en de letterenfaculteit van de Universiteit van die stad.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 60 reviews
March 19, 2010
I don't generally use fiction to teach about the Holocaust. There are too many good "true stories" available to represent the many dark years of that experience. I don't consider "The Diary of Anne Frank" true Holocaust lierature (though not fiction) nor am I fond of "Number the Stars" but occasionally a piece of fiction comes along that opens the conversation in a way that complicates rather than simplifies the complexity of that ordeal. "Milkweed," by Jerry Spinelli, is one of them and "Nightfather" by Carl Friedman is the other.
"Tell us a story, the children say."
Through the eyes of the children- two boys and a girl- we become the frightened witnesses to their father's strange behaviors and his stories about the camp:"Camp is not so much a place, it's a condition. 'I've had camp,' he says. That makes him different from us."
How is a child, safe, secure, raised in America who has never experienced war, or hunger, or brutality, supposed to understand a father who "has camp"? It "simply" cannot be explained.
Through my experience as a docent, I've been privileged to know many survivors, and children of survivors. "Camp" is difficult. For years it couldn't be spoken about, yet the clues emerged, and sometimes the scars did not heal, and always nightmares refused to end. Friedman tells his story based on the experience of his own father, and he tries to explain why each generation continues to be a victim of the Holocaust. This is a powerful book with powerful themes. It is one of my choices for use with a middle school reader. Personally, I don't think they're ready for "Night", though it's often read in 7th and 8th grade. Check this one out instead for possible use in your classroom.
"Tell us a story, the children say."
Through the eyes of the children- two boys and a girl- we become the frightened witnesses to their father's strange behaviors and his stories about the camp:"Camp is not so much a place, it's a condition. 'I've had camp,' he says. That makes him different from us."
How is a child, safe, secure, raised in America who has never experienced war, or hunger, or brutality, supposed to understand a father who "has camp"? It "simply" cannot be explained.
Through my experience as a docent, I've been privileged to know many survivors, and children of survivors. "Camp" is difficult. For years it couldn't be spoken about, yet the clues emerged, and sometimes the scars did not heal, and always nightmares refused to end. Friedman tells his story based on the experience of his own father, and he tries to explain why each generation continues to be a victim of the Holocaust. This is a powerful book with powerful themes. It is one of my choices for use with a middle school reader. Personally, I don't think they're ready for "Night", though it's often read in 7th and 8th grade. Check this one out instead for possible use in your classroom.
May 1, 2018
במתכונת בספרות שנערכה בתיכון שבו אני מלמדת, שאלת ה"אנסין" הייתה על הסיפור הקצר "נחמד" של קרל פרידמן. אחרי שקראתי את הסיפור, רציתי מאוד לקרוא דברים נוספים של אותה סופרת (כן, זו סופרת ולא סופר). כך הגעתי אל הספר הזה.
זה ספר מדהים. הכתיבה התמימה והפשוטה, מנקודת מבטה של ילדה, בת לאב ניצול שואה, שחוזרת על סיפוריו וגם מספרת עליו, מצמררת וחודרת. קראתי אותו בנשימה עצורה. כל סיפור וסיפור דקר אותי בכל הגוף. זהו ללא ספק הספר הטוב ביותר שקראתי על השואה, ולא ברור לי מדוע לא מלמדים אותו כיצירת חובה בתיכון, ולמה רק בגיל 39 שמעתי עליו במקרה. ספר שחובה לקרוא אותו.
זה ספר מדהים. הכתיבה התמימה והפשוטה, מנקודת מבטה של ילדה, בת לאב ניצול שואה, שחוזרת על סיפוריו וגם מספרת עליו, מצמררת וחודרת. קראתי אותו בנשימה עצורה. כל סיפור וסיפור דקר אותי בכל הגוף. זהו ללא ספק הספר הטוב ביותר שקראתי על השואה, ולא ברור לי מדוע לא מלמדים אותו כיצירת חובה בתיכון, ולמה רק בגיל 39 שמעתי עליו במקרה. ספר שחובה לקרוא אותו.
June 4, 2016
Weer een heel andere invalshoek op de gevolgen van de holocaust op een vaak ontroerende wijze verteld uit het oogpunt van een kind.
July 25, 2024
Vanuit het perspectief van een kind wordt beschreven hoe de vader wordt gekweld door zijn kampverleden. De korte hoofdstukjes zelf lezen vaak lichtvoetig; dat contrasteert met de gruwelijkheden die de vader gevraagd en ongevraagd vertelt. Het maakt de wrangheid van het naoorlogse gezinsleven mooi voelbaar.
August 11, 2023
Mooi boek met fijne schrijfstijl waarin kind verhalen aanhoort van zijn vaders ervaringen in een concentratiekamp, het perspectief van het kind voegt iets moois toe!
April 2, 2024
"'Is dat nou Eichmann?' zeg ik teleurgesteld. 'Hij ziet er helemaal niet gemeen uit, hij lijkt op meneer Klerkx van onze school.' Mijn vader knikt.
'Hij lijkt op de postbode en de bakker. De postbode bezorgt brieven, de bakker bakt brood en Eichmann heeft hele volksstammen naar de gaskamer vervoerd. Hij deed gewoon zijn werk, zoals anderen hun werk doen. Het is om beroerd van te worden.'"
'Hij lijkt op de postbode en de bakker. De postbode bezorgt brieven, de bakker bakt brood en Eichmann heeft hele volksstammen naar de gaskamer vervoerd. Hij deed gewoon zijn werk, zoals anderen hun werk doen. Het is om beroerd van te worden.'"
April 9, 2011
This book is awesome! I picked it up last week and thought that it looked kinda scary, but it was a Holocaust book so I had to read it. This is a very fast read. It is told from the point of view of a young girl whose father was in a concentration camp during World War II. It never says whether or not he is Jewish, but he is very open with his family and is constantly telling stories about his time in the camp and the horrible experiences he had. The interesting part is that he often tells stories that are not negative in nature. Or rather, his telling of the experiences is not negative. He almost seems to have a fondness for the experience, because it was so monumental. The father obviously has some issues. He can't sleep at night, he is sick, and he doesn't seem to understand what an impact his stories are having on his children, particularly the younger two.
This book reminded me a lot of "The Boy in the Striped Pajamas", in that the main character is so naive and is not able to fully comprehend what her father is saying, just as Bruno couldn't understand the cruelty that Schmuel faced. The narrator believes that her father has a sickness called "camp." She is afraid of being caught by the SS. She buries all her toys in the backyard so that when the SS come for her, they will not find them. At school, she draws pictures that are very different from all the other students, and the teacher, oddly enough, doesn't seem to notice or care.
I wish this book could have had another forty chapters. The writing is beautiful and the story will definitely change the way you look at Holocaust survivors and their families.
This book reminded me a lot of "The Boy in the Striped Pajamas", in that the main character is so naive and is not able to fully comprehend what her father is saying, just as Bruno couldn't understand the cruelty that Schmuel faced. The narrator believes that her father has a sickness called "camp." She is afraid of being caught by the SS. She buries all her toys in the backyard so that when the SS come for her, they will not find them. At school, she draws pictures that are very different from all the other students, and the teacher, oddly enough, doesn't seem to notice or care.
I wish this book could have had another forty chapters. The writing is beautiful and the story will definitely change the way you look at Holocaust survivors and their families.
December 3, 2022
Carl Friedman debuteerde in 1992 met de bundel ‘Tralievader’ met 40 columns/korte verhalen over de Duitse concentratiekampen en de gevolgen na de oorlog. Ze beschrijft een gezin met een vader, moeder, twee zoons en een dochter, de ik-figuur. De vader heeft een concentratiekamp verleden en lijdt aan oorlogstrauma’s die het gezinsleven overheersen. Het is Carl Friedman wel eens kwalijk genomen dat zij met haar verhalen en met de door haar gekozen schrijversnaam suggereerde van Joodse origine te zijn, terwijl dat niet zo was. Ik heb die aarzeling ook wel gevoeld, maar bij herlezing van dit boek vallen me ook wel positieve dingen op. Het boek bevat goed toegankelijke verhalen over de doorwerking van de holocaust. Een jongen of meisje in vier havo moet ze goed kunnen lezen en begrijpen. Ze helpen bij het je inleven in een oorlogstrauma en in de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog en de massale vernietiging van mensen. Daarom waardeer ik dit boek.
November 3, 2025
Marga Minco meets Primo Levi: in korte (op de achterflap staat terecht "laconieke") stukjes vertelt een dochter, wiens vader een concentratiekamp-gevangene was, over kleine gebeurtenissen die het hele gezin telkens weer terugvoeren naar papa's herinneringen en trauma's van "kamp". Want ook al is de oorlog al vele jaren voorbij, vaders hoofd zit nog steeds achter tralies.
Tragisch, schrijnend, perfect gedoseerde humor.
Tragisch, schrijnend, perfect gedoseerde humor.
September 7, 2021
“Meestal laat hij voor het gemak het verleden deelwoord weg. Dan zegt hij: ‘Ik heb kamp,’ alsof de toestand voortduurt. En eigenlijk is dat ook zo.”
December 11, 2017
The book Nightfather was amazing. For starters it gives you tons of information but in a interesting way. At the beginning it can be a little confusing with all the characters but, you get the hang of it after a few chapters. I would recommend this book to 6-9 graders because of the serious topic world war 2. I absolutely loved this book.
July 4, 2012
There have been many stories written about the horrors of the concentration camps and the terrible crimes inflicted upon the Jews by the Nazis but this book deals with aftermath of that. A man survives, finds his love and they have children - but of course the horrors of the concentration camp - both mental and physical - do not simply vanish like a fog. The man explains his history to his children and thus they also must deal with the "camp" and what was done to their father - and their fear that it may be their turn next. It also touches upon the disbelief the children encounter as they go to school and express their history with a class that is not Jewish and has a different history of the war.
All of it is gently told, through the eyes of a daughter. It is haunting, beautiful and sad and it reminds us, as all good books should, to be ever vigilant, ever prepared to stand up for the good of humanity no matter their difference in skin, belief or language - fitting for these times really.
I recommend this book to anyone.
All of it is gently told, through the eyes of a daughter. It is haunting, beautiful and sad and it reminds us, as all good books should, to be ever vigilant, ever prepared to stand up for the good of humanity no matter their difference in skin, belief or language - fitting for these times really.
I recommend this book to anyone.
August 12, 2016
It was dark and repetitive, but i loved the ending.
August 31, 2023
Die niederländische Autorin Carolina Klop schrieb unter der Pseudonym Carl Friedman das autobiographische Werk "Vater", worin die Nachwirkungen des Zweiten Weltkriegs und des Lagers auf das Leben einer Familie beschrieben werden: Der Überlebende Vater leidet an PTBS und erzählt in kurzen Berichten, welche Gräueltaten er im KZ erlebt hat. Seine drei Kinder saugen diese Geschichten auf und werden somit in die traumatischen Erinnerungen miteinbezogen. Ein Werk über die Postmemory-Generation, die Marianne Hirsch folgendermaßen beschreibt:
„'Postmemory' describes the relationship that the 'generation after' bears to the personal, collective, and cultural trauma of those who came before — to experiences they 'remember' only by means of the stories, images, and behaviors among which they grew up. But these experiences were transmitted to them so deeply and affectively as to seem to constitute memories in their own right. As I see it, the connection to the past that I define as postmemory is mediated not by recall but by imaginative investment, projection, and creation. To grow up with overwhelming inherited memories, to be dominated by narratives that preceded one´s birth or one´s consciousness, is to risk having one´s own life stories displaced, even evacuated, by our ancestors. It is to be shaped, however indirectly, by traumatic fragments of events that still defy narrative reconstruction and exceed comprehension. These events happened in the past, but their effects continue into the present.“
Zwischen Vorwürfen, Unverständnis und Sorge um den Vater, wachsen die Kinder auf und wünschen sich, der Vater würde manchmal die Shoah vergessen und stattdessen mit ihnen umbekümmert spielen: "Du magst nur die SS-ler. Wenn wir essen, erzählst du nur von Hunger. Wenn wir erkältet sind, redest du nur von Flecktyphus. Andere Väter spielen auf der Straße Fußball, aber wenn ich einmal einen Freund mit nach Hause bringe, redest du über das Lager. Das Lager da und das Lager dort, immer das Lager."
„'Postmemory' describes the relationship that the 'generation after' bears to the personal, collective, and cultural trauma of those who came before — to experiences they 'remember' only by means of the stories, images, and behaviors among which they grew up. But these experiences were transmitted to them so deeply and affectively as to seem to constitute memories in their own right. As I see it, the connection to the past that I define as postmemory is mediated not by recall but by imaginative investment, projection, and creation. To grow up with overwhelming inherited memories, to be dominated by narratives that preceded one´s birth or one´s consciousness, is to risk having one´s own life stories displaced, even evacuated, by our ancestors. It is to be shaped, however indirectly, by traumatic fragments of events that still defy narrative reconstruction and exceed comprehension. These events happened in the past, but their effects continue into the present.“
Zwischen Vorwürfen, Unverständnis und Sorge um den Vater, wachsen die Kinder auf und wünschen sich, der Vater würde manchmal die Shoah vergessen und stattdessen mit ihnen umbekümmert spielen: "Du magst nur die SS-ler. Wenn wir essen, erzählst du nur von Hunger. Wenn wir erkältet sind, redest du nur von Flecktyphus. Andere Väter spielen auf der Straße Fußball, aber wenn ich einmal einen Freund mit nach Hause bringe, redest du über das Lager. Das Lager da und das Lager dort, immer das Lager."
May 22, 2019
I think this book is sort of interesting as it introduces the Holocaust in a different angle from what I have studied in other literary works. It is quite unique as the perspective of this book is set on a girl whose father survived WWII's concentration camp. The father would tell his children stories of him in the camp at night when he could not fall asleep, yet, he doesn't know how much those stories are affecting his young children in their lives. This plotline and perspective of the story allow the readers to understand the harsh effects that the survivors of WWII are bringing to their families. However, I gave it 3 stars because the twists in this book were sometimes too confusing to the readers as people might not know who is saying which things or simply what is happening in the plot. However, I would recommend this book to everyone who is interested to study the Holocaust.
December 17, 2018
This book was not a very easy book to understand it had lots of twists and turns i was confused what was going on and with who. This book taught me a lot about how the reminiscence of war and how its long lasting affects are just as bad as war it self. I was very confused as i read to a new page it would start out in a new place talking about a new person. I found the book hard to follow but on the other hand the book teaches the reader a lot about how war can still have lasting affects on people. I could not really comprehend what the main story or theme of the book was. There were lots of problems in the book so i couldn't really put my finger on what the main issue was. The book is not well written its confusing and hard to follow.
January 6, 2020
Vader Jochel heeft een kampsyndroom. Zwaar getraumatiseerd vertelt hij zijn vrouw en zijn drie kinderen over zijn ontberingen, angsten, lijden en de totale ontmenselijking. Het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van het jongste kind. De verhalen van vader zetten de toon in het jonge gezin. Hoe gaan de kinderen ermee om? En welke rol heeft moeder? In 129 pagina's wordt het verhaal van vader indirect maar vrijwel chronologisch verteld, terwijl we zien hoe de gezinsleden reageren op vaders kamptrauma.
De zeer eenvoudige woorden maken het kinderlijke perspectief geloofwaardig. Maar echt spannend wordt het verhaal niet. Tralievader lijkt vooral een bij uitstek geschikt boek voor adolescenten die nog niet veel ervaring met oorlogsliteratuur hebben. In twee uurtjes heb je het uit.
De zeer eenvoudige woorden maken het kinderlijke perspectief geloofwaardig. Maar echt spannend wordt het verhaal niet. Tralievader lijkt vooral een bij uitstek geschikt boek voor adolescenten die nog niet veel ervaring met oorlogsliteratuur hebben. In twee uurtjes heb je het uit.
December 17, 2018
The book was a pretty good it is a very suspenseful novel that you don't want to put down until your done. It is about a boy whose dad who went to camp and he tells stories about it during the holocaust. The book is definitely hard to follow for younger audiences including me. Some parts of the novel can be very confusing. There were many problems that occurred in the novel so it was really hard to tell what the real problem was. The book also states problems in the family that were confusing, but added to the plot. The book all around was very good and the suspense was intense and you never want to put it down.
January 10, 2019
Un récit morcelé et assez court sur la réalité et l'immersion dans les camps de concentration.
J'ai préféré lire tout à la suite, mais comme l'auteur du dossier le précise, il est fort possible de lire de manière décousue l'histoire qui est une tranche de vie à l'intérieur du camp.
Ce camp, on arrive à l'avoir, grâce aux récits poignants de Jochel, le déporté, qui livre de façon crue et obsessionnelle ce qu'il a vécu, sans épargner ses enfants, qui parfois, comme Max, se rebellent ou se plongent dans une réalité parallèle où les SS pourraient resurgir.
A lire vraiment ! Le texte ne semble pas très connu !
J'ai préféré lire tout à la suite, mais comme l'auteur du dossier le précise, il est fort possible de lire de manière décousue l'histoire qui est une tranche de vie à l'intérieur du camp.
Ce camp, on arrive à l'avoir, grâce aux récits poignants de Jochel, le déporté, qui livre de façon crue et obsessionnelle ce qu'il a vécu, sans épargner ses enfants, qui parfois, comme Max, se rebellent ou se plongent dans une réalité parallèle où les SS pourraient resurgir.
A lire vraiment ! Le texte ne semble pas très connu !
March 15, 2025
Un récit particulier sur le thème de vivre après la shoah. Il est particulier parce qu'il est raconté par une petite fille de 10 ans environ, tout se fait par son regard et par les mots simples qu'elle utilise. Les chapitres sont courts et sont chacun des tranches de vie quotidienne de la fillette, d'une manière assez décousue mais formant cependant une unité. On y trouve le traumatisme du père revenu d'un camp, qui "a le camp" comme une maladie dont il ne peut pas guérir. Un père qui en garde des séquelles physiques et psychologiques, qui n'arrive pas à penser à autre chose, à parler d'autre chose. Un père aussi que ses enfants nés après la guerre interrogent et observent, avec leurs mots et leurs yeux d'enfants qui ne comprennent pas tout mais qui comprennent que leur père est différent. Le récit permet de saisir les répercussions sur les enfants, en butte souvent avec un extérieur qui les comprend encore moins, qui ressentent tout ce que leur père a vécu, lui en veulent parfois d'être ainsi ou alors anticipent le moment où les nazis reviendraient.
June 26, 2023
An emotional story told by the author's father - a concentration camp survivor - mostly around the dinner table. His children always wondered what their father went through, so he told them in nightly stories. Very moving.
December 5, 2017
This book is very interesting and really gives an incite on what it was like in the concentration camps
April 18, 2020
Again I Just Picked This One Up On A Whim But Did Not Enjoy Read It In A Day The Chapters Were Short Which Was The Only Good Thing About This Book But Overall Not My Favorite Book
July 10, 2023
I read this for the first time over 20 years ago and it has stayed with me ever since. Still hauntingly beautiful. A must read to remember our history.
July 26, 2023
Het Dolhuis van Boudewijn Büch is beter.
January 1, 2024
Mooi boek, de eenvoud van het schrijven past bij het verhaal. De passages waar de kinderen in voorkomen zet het trauma van vader scherp in beeld
October 10, 2024
Een van de beste oorlogsboeken
Want to read
January 2, 2025I feel sure that I’ve read this book before, but I went back through my book journals starting with 1995 and couldn’t find it.
January 15, 2026
Snap niet zo goed waarom m’n Nederlands docent hier altijd zo lyrisch over was
January 4, 2019
Nightfather is a really good book it gets kinda confusing in some parts sometimes you don't know who is talking at some points but overall the book is really good and when the father is telling all his children about the times of the concentration camps the book gets way more better i would definitely give this book a shot if you like learning about the holocaust.
Displaying 1 - 30 of 60 reviews