ที่บริษัทแห่งนี้มีตอนจบอย่างที่คุณต้องการ

by Nozomi Katsura, 桂 望実, พิมพ์พชร คุณโสภา (Translator)

เรื่องราวของคน 5 คนที่มาใช้บริการหรือมีความเกี่ยวข้องกับบริษัทมัมปูไกซึ่งให้บริการรับปรึกษาการวางแผนสำหรับการเสียชีวิต

หญิงโสดอายุ 55 ปีที่ทุ่มเทให้กับงานเพียงอย่างเดียวมาตลอด
ชายอายุ 68 ปีที่ต้องเห็นพี่ชายที่ตัวเองนับถือกลายเป็นโรคสมองเสื่อม
แม่เลี้ยงเดี่ยวอายุ 32 ปีที่ต้องยุ่งกับงาน, การเลี้ยงลูกและการดูแลแม่ที่ป่วย
เชฟอัจฉริยะอายุ 33 ปีที่ป่วยหนักอย่างกะทันหัน
และเจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษาของมัมปูไกอายุ 53 ปีที่ได้รู้ว่าเงินเก็บจะหมดในตอนที่ตัวเองมีอายุได้ 70 ปี

Genres: Fiction

264 pages, Paperback

Published May 1, 2023

Reviews

[lostlessboy* · Rating 4 out of 5]

ความเข้าอกเข้าใจในชีวิตนับเป็นเรื่องยาก แต่การนำเอาความเข้าใจนั้นมาเขียนผนวกกับเรื่องราวและตัวละครนั้นยากกว่ามาก

หนังสือเล่มนี้พาผมย้อนทบทวนชีวิตผ่านหลากตัวละครที่มาปรึกษาเตรียมตัวสำหรับความตายที่บริษัทมัมปูไค ตอนอ่านเรื่องแรก รู้สึกไม่ชอบเลยด้วยความที่หนังสือเล่าเรื่อยๆ ไม่ได้มีหมัดฮุคสักเท่าไร แต่พออ่านบทอื่นๆ ก็พบว่าอาจเป็นผมเองเหมือนกันที่ต้องจูนความเร็วเข้ากับหนังสือ และพอ pace ของผมและเค้าไปด้วยกันได้แล้วความเรื่อยๆ นั้นก็กลับกลายเป็นความสงบ

หลังๆ จากไม่ชอบเลยกลับเป็นชอบ ชอบที่หนังสือก็ให้อารมณ์คล้ายกับบันทึกหรือสมุดที่ให้ตัวละครแต่ละคนกรอกเพื่อทบทวนชีวิตตัวเอง คือมันเป็นนิยายแต่กลับนิ่งจนผมรู้สึกว่ากำลังอ่านความเรียง ตอนอ่านก็เลยไม่ได้เห็นภาพเป็นฉากๆ เหมือนที่มักเจอตอนอ่านนิยาย แต่เป็นในเชิงรับรู้เรื่องราวมากกว่า

หลายเรื่องของผู้มาใช้บริการที่เล่านั้น แฝงสัจธรรม ไม่ว่าจะ สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้โอเคไหม ได้พบสิ่งที่อยากทำหรือยัง ไปจนถึงรูปธรรมอย่าง วางแผนรับมือกับค่าใช้จ่ายหลังเกษียณหรือยัง ส่วนตัวคิดว่าต้องมีสักเรื่องสักคนในเล่มแหละที่ทัชใจ (ผมชอบตอนที่สอง) และที่ชอบอีกอย่างคือในความเล่าเรื่อยๆ ประโยคธรรมดา ก็เจอประโยคท่อนที่ฮุคผมได้จนต้องถ่ายเก็บไว้นี่แหละ

[ANKO · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่ดีมากให้เรากลับมาทบทวนตัวเอง
ตระหนักว่าชีวิตเรา ไม่แน่ไม่นอน และสั้นมากแค่ไหน

[Kat Sira · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกก ชอบที่สุดของครึ่งปีนี้แล้วค่ะ

อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ตื่นเต้น ไม่หวือหวา แต่มันอบอุ่นใจ เป็นแนว slice of life

ไว้ว่างๆจะมาเขียนรีวิวเต็มๆอีกทีนะคะ

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรก ๆ รู้สึกว่าเรื่องราวเนิบนาบเอื่อยเฉื่อยยังเลย แต่อ่านไปเรื่อย ๆ เริ่มจับประเด็นได้ว่าผู้เขียนต้องการสื่ออะไร

อาจจะเพราะสำหรับคนทั่วไป การวางแผนเตรียมตัวสำหรับความตายดูเป็นเรื่องไกลตัว
ผู้เขียนจึงค่อย ๆ ปูเรื่องราวให้เราเห็นความสำคัญ
โดยยังไม่จำเป็นต้องคิดถึงตอนตายหรอก
แต่ถ้าว่าง ๆ หรือช่วงไหนที่ชีวิตติดขัดไม่เป็นดั่งใจ
ก็ลองทบทวนชีวิตดูว่าตอนนี้เรายืนอยู่ ณ จุดไหน
มีความสุขดีหรือยัง เรามีเป้าหมายอะไร
ในวัยยี่สิบเราอาจจะมีเป้าหมายนึง แต่ในวัยสี่สิบที่ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเราก็อาจจะต้องเปลี่ยนแฝเป้าหมายไปตามสถานการณ์ วางอดีตแล้วอยู่กับปัจจุบัน

พอทบทวนชีวิตแล้ว วันดีคืนดีก็ให้ลองมองไปยังอนาคต เราวางแผนการเงินไว้อย่างไร จัดเตรียมเอกสาร พินัยกรรมต่าง ๆ ไว้พร้อมหรือยัง
ในวาระสุดท้ายอยากมีชีวิตแบบไหน อยากจัดงานศพแบบใด มีเรื่องติดค้างคาใจอีกหรือไม่
ซึ่งจริง ๆ พอตายไปเราก็ไม่รับรู้อะไรแล้วนั่นแหละ
แต่ก็คิดซะว่าทำไปเพราะเห็นแก่คนที่ยังอยู่เถอะ

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

ดีกว่าที่คิดไว้เยอะมากกกเลย อ่านแค่บทแรกก็รู้สึกตรงกับชีวิตในอนาคต ดีทุกบทเลย ที่สร้างตัวละครที่ต้องตรงกับชีวิตคนอ่านบ้างไม่มากก็น้อยล่ะ มันคือเรื่องไกลตัวที่มันใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิด ทำให้ฉุกคิดว่าควรต้องวางแผนชีวิตในอนาคตหลังเกษียณและหลังความตาย

ชอบประโยคนี้ที่พูดถึงในเล่มนี้
-คนเราควรต้องทบทวนชีวิตเป็นระยะ ควรทำในจังหวะของตัวเอง
-อยากเป็นคนที่สังเกตุเห็นความสุขที่พอดีกับตัวเองในชีวิตนั้นและพอใจกับมัน
-ทบทวนชีวิตบ่อยๆคือเรื่องสำคัญ แล้วต้องไม่ลืมทบทวนแผนการใช้เงินด้วย
-ชักชวนแมวตัวโปรด กวักมือเรียกมานั่งเป็นเพื่อน กินเหล้าเคล้าแสงจันทร์

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

ใครคิดชื่อเรื่องหนอ ไม่ดึงดูดใจให้ซื้อเลยซักนิด
ถ้าเจอหนังสือเล่มนี้ที่ร้าน ก็คงมองผ่านไปเลย ดีนะที่มีเพื่อนแนะนำให้อ่าน

Super touching
อาจเพราะอายุที่ล่วงเลยมาสู่วัยกลางคนได้ยังไงก้อไม่รู้
อาจเพราะจู่ๆ ก้อได้ไปงานศพแทบจะทุกอาทิตย์
อาจเพราะพ่อแม่ก้อแก่ชราลงทุกวัน พร้อมด้วยโรคภัยที่มาเยือนอยู่เนืองๆ
หนังสือบอกเล่าเรื่องราวแสนธรรมดา ของคนธรรมดาๆ
อย่างเราๆท่านๆ ที่ความตายของตัวเองหรือคนที่เรารักจะมาถึงไม่ช้าก้อเร็ว เราได้เตรียมตัวเผื่อไว้บ้างหรือป่าว
บางทีเราก้อใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย จนลืมว่า เราทุกคนมีเวลาจำกัด จริงๆแล้วชีวิตเราสั้นนิดเดียว
อ่านแล้ว ได้คิดหลายเรื่อง ได้ทบทวนชีวิตไปพร้อมๆกับตัวละคร
ที่ผ่านมา เราจัดเวลาให้สิ่งสำคัญ คนสำคัญในชีวิต โอแล้วใช่มั้ย
ทำยังไง เราถึงจะไม่มานั่งเสียดายทีหลังว่ารู้งี้น่าจะ…
เรื่องเล่าด้วยภาษาอบอุ่น อ่อนโยน อ่านแล้วน้ำตาไหลบ้างเป็นช่วงๆ
งานของผู้เขียนเหมือนจะมีแปลไทยแค่เรื่องเดียว
อยากอ่านเรื่องอื่นๆด้วย ถ้าสนพ นำมาแปลด้วยจะซื้อค่ะ
แนะนำอย่างยิ่งนะคะ😍😍😍

[Nattatida · Rating 3 out of 5]

ไม่ว่าใครก็ต้องมีวันสุดท้ายของชีวิต วันนั้นอาจจะเป็นเหมือนคุณยูโงะตอนอายุ 33 ปี หรืออาจจะเป็นเหมือนคุณคิโยชิตอน 53 ปี แต่สุดท้ายแล้ว หนังสือเล่มนี้ก็ช่วยกระตุ้นให้เราตระหนักว่า การวางแผนชีวิตหลังความตายก็เป็นอีกหนึ่งสิ่งสำคัญ ที่ช่วยแบ่งเบาภาระของคนข้างเราที่เค้าต้องอยู่ต่อบนโลกใบนี้ และช่วยให้เรากล้าที่จะใช้ชีวิตให้เต็มที่กับปัจจุบัน

[Mam Yanisa · Rating 3 out of 5]

3.5 อบอุ่นใจดี​ ชอบคอนเซปการทบทวนชีวิตกับหาความสุขที่เหมาะกับตัวเอง​ ชอบหัวข้อการออกแบบชีวิตก่อนตาย​ เหมือนเป็นเรื่องไกลตัวแต่จริงๆแล้วมันก็คือการใช้ชีวิตของเราในทุกวันนี้แหละ​ ตัวเราในวันนี้เป็นคนกำหนดตัวเราในอนาคต​

[Thursday,nightmare · Rating 4 out of 5]

ได้ใช้ชีวิตอย่างที่วาดฝันแล้วหรือยัง…?

เป็��หนังสือนิยาย slice of life ที่ให้แง่คิดในการดำเนินชีวิตให้ดีสำหรับปัจจุบันและสำหรับอนาคต เรื่องการวางแผนก่อนตาย การเตรียมตัวตาย ยังคงเป็นเรื่องไกลตัวผู้คนในปัจจุบัน เพราะคนเรามักคิดว่าความตายคือสิ่งที่น่ากลัว บริษัทมัมปูไค รับบทเป็นศูนย์กลางในการดำเนินเรื่อง ทำหน้าให้คำปรึกษาสำหรับผู้คนที่ต้องการตระเตรียมตัวเองก่อนตาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเอกสารต่างๆ พินัยกรรม ที่ปรึกษาการเงิน การจัดการศพ การพูดคุยกับญาติและที่สำคัญที่สุดคือ การทบทวนชีวิตผ่าน ”บันทึกมัมปูไค“ ที่เป็นเหมือน customized/tailor made คัมภีร์สำหรับผู้คนทุกแบบ หนังสือเล่มนี้ยังพาให้ผู้อ่านได้ย้อนกลับไปทบทวนชีวิตที่ผ่านมา ผ่านเรื่องราวของตัวละครในแต่ละบท โดยตัวละครจะเริ่มบันทึกชีวิตตั้งแต่อัตชีวประวัติจนไปถึง เป้าหมายก่อนตาย ซึ่งในแต่ละบทตัวละครในเรื่องก็จะมีจุดโฟกัสที่ต้องการลงมือทำแตกต่างกันไปซึ่งอาจหมายถึงสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเขา ณ เวลานั้น และเป็นสิ่งที่ไม่อยากให้ค้างคาใจก่อนจากโลกนี้ไป

- ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายจากวันนี้ไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตของสาวโสดวัย 55 ปี
- เป้าหมายของชายวัยเกษียณที่เป็นน้องคนเล็ก ที่ชื่นชมพี่ชายคนโต เสมือนฮีโร่คนแรกและคนสุดท้ายของชีวิต หลังจากได้ทบทวนชีวิตและเรื่องราวต่างๆ ของตัวเองที่ผ่านมาจึงตัดสินใจออกเดินทาง road trip กับพี่คนโต คนกลาง ขณะที่ตัวพี่คนโตเริ่มมีอาการสมองเสื่อม
- นักกฎหมาย ลูกสาว แม่เลี้ยงเดี่ยว ที่ต้องเผชิญความยากลำบากในชีวิตเพราะฐิถิของตัวเอง ได้ค้นพบสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต คือ พ่อแม่ ที่ไม่เคยทิ้งเธอไปไหน
- เชฟหนุ่มอายุ 33 ปี ไฟแรงและทะเยอทะยาน ผู้ต้องละทิ้งความฝันที่ใหญ่โตเพื่อต่อสู้กับโรคมะเร็ง ท้ายที่สุดแล้วความฝันที่แท้จริงอาจจะไม่ใช่ภาพที่มีเขาไปถึงจุดสูงสุดนั้นเพียงผู้เดียว แต่คือการก้าวไปอย่างมั่นคง และเรียบง่ายไปกับผู้คนที่สนับสนุนเขาอยู่
- พนักงานบริษัมมัมปูไค อายุ 53 ปี ผู้ที่ซึ่งแนะนำลูกค้าให้ทบทวนชีวิต แต่ไม่ได้คิดถึงชีวิตตัวเองในวันข้างหน้า การที่เขาพยายามจะทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อให้คนที่เขารักสบายนั้นเป็นการผลักคนรอบตัวถอยห่างออกไปโดยใช้เหตุ ดังนั้นการได้มีจังหวะทบทวนสิ่งที่ตัวเองทำที่ผ่านมา จนถึงว่าอนาคตจะทำอะไร จึงทำให้เขามีโอกาสได้พาผู้คนที่รัก อย่างลูกๆ ของเขากลับมาใกล้ชิดเขามากขึ้น แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

นอกจากแง่คิดในเรื่องความตายและการทบทวนชีวิตแล้ว หนังสือเล่มนี้ยังสะท้อนมุมมองและวัฒนธรรมของคนญี่ปุ่นไว้ได้ชัดเจน มีทั้งที่น่าชื่นชมและไม่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่าง ทำให้เราเข้าใจวิถีของผู้คนบนประเทศเกาะแห่งนั้นมากยิ่งขึ้นอีกด้วย

[Guunguun · Rating 3 out of 5]

ที่บริษัทแห่งนี้ มีตอนจบอย่างที่คุณต้องการ โดย อ.คัตสึระ โมโนมิ แปลโดยคุณพิมพ์พชร คุณโสภา เป็นนิยายที่พล็อตน่าสนใจดี คือบ.มัมปูไค เป็นบริษัทแยกของบ.จัดงานศพ ให้บริการวางแผนช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ไม่ใช่แค่เตรียมงานศพให้ตัวเอง แต่คือทบทวนเลยว่า ตอนนี้ชีวิตเทียบกับความตั้งใจแล้ว ยังอยู่ในแนวเดียวกันไหม และต้องวางแผนอย่างไรต่อ พล็อตยิ่งใหญ่อีกแล้ว

เนื้อเรื่อง แบ่งออกเป็น 5 องก์ แต่ละองก์มีตัวละครหลักคนละตัว มีแค่มิซากิ ที่เป็นพนักงานของมัมปูไคคนเดียวที่อยู่ครบทุกองก์

แต่ละตอนก็คือ เนิบ ๆ เรียล ๆ เลย เป็นการเล่าแบบปัจจุบัน ตัดกลับไปกลับมากับการทบทวนชีวิตของตัวละครแต่ละตัว ไม่มีการหักมุม หวือหวา บทสรุปหรืออะไร เป็นการบรรยายไปเรื่อย ๆ จนจบองก์ แล้วก็ขึ้นองก์ใหม่ เวลาอ่านจะรู้สึกอิหยังวะหน่อย ๆ ว่า เอ้า! ละใส่ฉากนี้มาทำไมนะ? นึกว่าตัวละครที่โผล่มาจะมีบทต่อเนื่อง แต่ก็เปล่า โผล่มาแค่โผล่มาเฉย ๆ นี่แหละถึงบอกว่าเรียลจัด เพราะชีวิตคนปกติก็คงไม่ได้เกี่ยวข้องกับทุกคนที่ทักทายกันขนาดนั้น

ตอนที่ชอบที่สุดคือ ตอนคุณตา สามพี่น้อง และตอนคุณเชฟ โดยเฉพาะตอนคุณตา อ่านแล้วมีความ nostalgia และทั้งเศร้าทั้งซึ้งมาก

ใครคาดหวังความสนุก พักได้ มันไม่ได้สนุกขนาดนั้น แต่ถ้าคาดหวังหนังสือที่ให้อารมณ์เรื่อยเปื่อย ปลุกการทบทวนชีวิตที่ผ่านมาในอดีตและวางแผนอนาคต ก็ควรไปตำอย่างยิ่ง ในหนังสือแถมสมุดมันปูไคเล่มเล็ก ๆ ให้ด้วย

[Froggie · Rating 3 out of 5]

คอนเซ็ปท์ของบริษัทน่าสนใจดี ผู้มารับบริการจะได้สมุดเล่มหนึ่งชื่อว่า บันทึกปิดฉากชีวิต เพื่อไปวางแผนตัวเองก่อนตาย ในแง่หนึ่งคล้ายๆ "สมุดเบาใจ" ของกลุ่ม Peaceful Death ( https://baojai.co/ ) พอเขียนเสร็จ เจ้าหน้าที่ของ ซาลอน มัมปูไค ก็จะแนะนำบริการของบริษัทแม่ ซึ่งขายบริการจัดการงานศพ ในแง่หนึ่งจึงเหมือนทำ PR บริษัทไปในตัว

หนังสือจะเล่าชีวิตของลูกค้า 5 คน ซึ่งมีอายุและปัญหาแตกต่างกันไป ส่วนตัวรู้สึกว่าสองเรื่องแรกเล่าได้ดี อันที่จริงประทับใจเรื่องที่ 2 มากจนน้ำตาซึมเลย เรื่องที่เหลือก็ปูพื้นได้ไม่เลว แต่ตัวละครดูจะเปลี่ยนมุมความคิดง่ายไปหน่อยสำหรับปัญหาที่เจอ พูดง่ายๆคือไม่ค่อยซื้อ โดยเฉพาะเรื่องที่ 3 ที่น่าสนใจมาก แต่กลับจบแบบพลิกกลับฉึบฉับ

ส่วนเรื่องที่ 4 ชอบประเด็นที่ตัวเอกไม่อินกับคำว่า "พยายามเข้านะ" (น่าจะเหมือน สู้ๆนะ ของไทย) มันเกือบจะดีจนกระทั่งลงท้ายแบบเมโลดราม่า เรื่องที่ 5 บอกไม่ถูก เหมือน non-fiction แนะนำทางเลือกต่างๆสำหรับจัดการศพมากกว่านิยาย

เป็นหนังสือที่ดีแต่ไม่สุดสำหรับเรา แต่แนะนำนะ คนที่ไม่เคยนึกถึงความตายของตัวเองมาก่อนอ่านแล้วน่าจะเป็นโอกาสให้ได้คิดทบทวนชีวิตตัวเอง

3.5 ดาว

[Thammalux Chaopanon · Rating 4 out of 5]

ตอนหยิบหนังสือนี้มาจากร้านหนังสือ นึกว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับบริษัทต่างๆ แต่ละบริษัทจะวิธีการดูแลคน และงาน อย่างไร แล้วเล่าเรื่องบริษัทในอุดมคติ ......... พอเปิดอ่านต้องวางแล้วตั้งสติใหม่

เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตเรามากที่สุด การเตรียมการให้พร้อมเป็นสิ่งที่น่าสนใจ และน่าสนใจยิ่งกว่าคือการทบทวนชีวิตเป็นระยะๆ หนังสือเล่มนี้ให้มุมมองที่ดีมาก อ่านแล้วเห็นภาพ น่านำไปทบทวนใช้งานครับ .... ให้ประโยชน์มาก

[Kanyada Kongtrakool · Rating 3 out of 5]

การเตรียมตัวล่วงหน้าก่อนวันที่เราต้องจากไป บริษัทมัมปูไครับดำเนินการให้ แต่กว่าจะไปถึงจุดนั้น คุณต้องทบทวนชีวิตของตัวเองที่ผ่านมาก่อน รวมถึงวาดสิ่งที่ต้องการในอนาคตเอาไว้ ด้วยการเขียนบันท���ก

ช่วงเวลาการเขียนบันทึกของตัวละครในแต่ละตอน คนอ่านจะได้ตระหนักถึงชีวิตของตัวเองไปด้วยพร้อมๆกัน

Concept ของเรื่องค่อนข้างแปลกใหม่ พออ่านจบก็รู้สึกว่า หรือว่าเราควรเตรียมวางแผนอนาคตให้มากกว่านี้ดีนะเหมือนกัน

ให้ 3.5 ดาว เนื้อเรื่องดี อ่านแล้วได้คิด แต่ยังไม่โดนใจมากค่ะ

[Wanlert · Rating 4 out of 5]

ธีมเรื่องเป็นเรื่องใกล้ตัวแต่ไม่เคยคิดถึงอย่างจริงจังมาก่อน ระหว่างอ่านก็ได้ตั้งคำถามและคิดทบทวนไปพร้อมกับตัวละครว่าที่ผ่านมาตัวเองใช้ชีวิตแบบไหน ต่อจากนี้อยากทำอะไรบ้าง ชอบการเขียนถึงลูกค้าของมัมปูไคที่มีหลายช่วงอายุ ทำให้เห็นว่าไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ทุกคนก็สามารถเตรียมพร้อมสำหรับความตายได้

[Eveevaa · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ อ่านแล้วอยากทำตามในหนังสือเลยค่ะ ใช้ชีวิตช้าๆทบทวนชีวิตที่ผ่านมา วางแผนอนาคต

[wanpetch · Rating 4 out of 5]

ดีมากๆ อ่านจบแล้วรู้สึกใจสงบนิ่งขึ้นมาเฉย ตัวละครแต่ละตัวมีความเป็นมนุษย์จริงๆ ได้ new words ให้ความคิดที่เรามักคิดวนๆ บ่อยๆ มามากมาย

[gingerlemoneal · Rating 4 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ พออ่านแล้วก็ได้ทบทวนตัวเองไปด้วย

[Kamonporn Chongpiyachot · Rating 5 out of 5]

หนังสือที่ทุกคนจะได้ทบทวนตัวเองไปพร้อมๆกับตัวละคร แนะนำมาก รู้สึกคิดได้ว่าชีวิตไม่แน่นอน สิ่งใดที่ยังอยากทำแล้วยังไม่ทำ ควรให้คุณค่ากับสิ่งใด ชอบมาก

[bam2gr · Rating 4 out of 5]

ทบทวนชีวิตหนึ่ง

[ToonToon.piyachat · Rating 1 out of 5]

ไม่เข้าใจ
ไม่ซึ้งใด

[Fang J. · Rating 3 out of 5]

ทำให้ตระหนักถึงความสำคัญในการทบทวนชีวิตที่ผ่านมา และวางแผนวันข้างหน้าของชีวิตมากขึ้น
เรื่องไม่มีอะไรหวือหวา เลยไม่ได้มีอะไรประทับอยู่ในใจชัดเจนขนาดนั้น
แอบสับสนการเรียกชื่อ นามสกุลตัวละครบ่อยๆ

[Book Beforebed_ · Rating 3 out of 5]

แต่ละบทจะแบ่งเป็นเรื่องราวของลูกค้าทั้ง 4 คนที่มาใช้บริการ รวมไปถึง "คิโยชิ" ที่เป็นพนักงานให้คำปรึกษาเองด้วย ลูกค้าที่มารับบริการต่างก็คือคนที่ผ่านการใช้ชีวิตมานานพอที่จะคิดวางแผนเรื่องการตายของตัวเองได้แล้ว ตอนที่เราอินคือตอนที่พูดถึงการวางแผนชีวิตหลังเกษียณ ด้วยเงินเก็บจำนวนเท่านี้ จะใช้ชีวิตแบบใดได้บ้าง อ่านแล้วย้อนมานึกถึงตัวเองที่เคยคิดอยากไปอยู่คนเดียวที่บ้านพักคนชราเลย อันที่จริงมันก็ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดซักนิด เพราะก็ต้องมีเงินเก็บมากพอสมควรแหละ ...

ความเห็นส่วนตัว ในส่วนของการเล่าเรื่อง มันค่อนข้างเนือย ๆ และอ่านยากไปนิด เนื้อหาบางตอนเศร้าแต่ยังไม่สามารถดึงให้เรามีอารมณ์ร่วมได้ แต่ใด ๆ ก็คือ เราชอบพล็อตอะไรแบบนี้มาก เพราะมันทำให้เราฉุกคิดเกี่ยวกับอนาคตตัวเองได้หลายอย่างเลย