Of Mice and Men

by Martin Winks (Adapter), John Steinbeck

Book by

Genres: School, Classics

95 pages, Paperback

Published January 1, 1992

Reviews

[Hossein Sharifi · Rating 5 out of 5]

فوق العاده بود

SPOILER ALERT

ژانر واقع گرایی و تراژدی
درواقع نوعی خاص از واقع گرایی که به آن طبیعت گرایی میگویند. در این نوع ادبی، نویسنده شخصیت های خود را به عنوان گونه های علمی و آزمایشی مطرح میکند. جهان در این نوع ادبیات محلی است که در آن برای ادامه زندگی باید جنگید. جهانی که اخلاقیات در آن جای ندارد و هیچ اهمیتی به افراد ساکن روی آن نمیدهد.
اسم کتاب را نویسنده از شعری به نام
"To a Mouse [on turning her up in her nest with the plough],"
written by Scottish poet Robert Burns in 1785
گرفته است .
در این شعر، شاعر کشاورزی را توصیف میکند که در حال شخم زدن زمین است و به طور کاملا اتفاقی خانه یک موش را ویران میکند. در ادامه کشاورز می ایستد و به تفاوت میان بشر و حیوانات می اندیشد. به این نتیجه می رسد که هم انسان و حیوانات هر دو فانی هستند و از بین خواهند رفت. این اهمیت ندارد که آنها قدرت تفکر و تعقل داشته باشند و یا نه. همه بعد از تحمل رنج فراوانی در این دنیا، خواهند مرد.
(همه خواهند مرد ولی تنها انسان ها این را خواهند فهمید.)
در واقع این موش ها هستند که هیچ فکری نسبت به گذشته و یا آینده نمی کنند و این تنها تفاوت میان آنها با انسان هاست.
نویسنده کتاب شخصیت لنی را نماینگر همان موش های بی دفاع قرار داده است.
مکان شروع و پایان داستان که استخری در کنار یک رودخانه بود. جایی که لنی و جرج به راحتی باهم در دنیای خود نشسته و دور از اجتماع ودرگیری های روزانه به صحبت می پردازند، نمادی از یک محراب مقدس است که در آن تنها به دعا پرداخته میشود. چیزی که در تفکر و کلام خود میگذرانند، بهشتی است زاده ی تخیلاتشان. جایی که لنی مشتاق رفتن به آن است و جرج او را درین راه یاری میدهد.



اتاقی که کارگران در آن استراحت میکنند بر خلاف استخر مکانی است مملو از درد و نفرت و حسادت ... جایی که تمام درگیری ها از آنجا آغاز میشود که نمادی از جامعه و دنیای انسانی است.
اتاق کروک که کسی به ندرت به آن وارد میشود ، نمادی از ترس های جامعه بشری است. جایی که زندانی از ترس مرگ و تنهایی را برای انسان ساخته است.
طویله که به عنوان مکانی امن و سرپناهی گرم برای حیوانات است به طور کاملا طعنه آمیز و کنایی تبدیل به نمادی میشود که در آن دو مرگ صورت می گیرد. یکی توله سگ لنی و دیگری زن کرلی که هردو به دست نوازشگر لنی است.
مزرعه رویایی نماد رابطه دوستانه بین لنی و جرج است. چیزی که باعث میشود آن دو باهم همکاری کرده و از یک دیگر جدا نشوند. درواقع این نشان دهنده نوعی تفکر مذهبی بین لنی و جرج است. بهشتی که برای خود تصور کرده اند مرثیه ای میشود که در آخر برای لنی توسط جرج که اورا خواهد کشد خوانده میشود. نمادی است از آزادی و خوشحالی پایدار.
دوباره در این جا تفاوت میان انسان و حیوان دیده میشود. آیا بهشتی که بعد از مرگ یک انسان به آن برده میشود با جایی که یک حیوان برده میشود یکی است. در واقع این لذت هاست که فرق میکند. جرج که قدرت تفکر و تعقل دارد به عمق آزادی و خوشحالی می اندیشد ولی لنی تنها دوست دارد سطح نرم آزادی و لذت را لمس کند.



در این میان چندین بار به حضور خرگوش ها اشاره میکند. خرگوشهایی که هستند.ولی در آخر برای تهیه غذا و یا به دست نوازشگر لنی کشته خواهند شد. چیزی نیست جز یک توهم کودکانه! شاید کل بهشت و جهان پس از مرگ نیز توهمی بیش نباشد.
اولین حضور موش ها در ابتدای داستان است اما آن هم مرده! در میان دستی که آنها را نوازش میکند و در جیب خود میگذارد. این سرنخی می دهد که ما متوجه شویم درواقع چیزی که لنی به آن می اندیشد مرگ نیست. او تنها لطافت و نرمی اش را دوست دارد. و در آخر نیز او به آرامی با دستان کوچک و مهربان دوستش خواهد مرد.
درواقع موشی که می میرد به خاطر بی گناه بودنش نیست. این به خاطر آسیب پذیر بودن و فانی بودن اوست.
این اثری است که این جهان پوچ و فانی بر روی هر موجودی خواهد گذاشت. موجوداتی که تنها به امید فردایی بهتر و یا بهشتی توصیف شده منتظر مرگ خود نشسته اند.



خواندن این کتاب را به شدت به همه توصیه میکنم.

[soɥǝıๅɐ📚 · Rating 4 out of 5]

تصویر سازی بسیار قوی و زیبا داشت

[Mariana]

lembro que, durante meu intercâmbio, minha professora de inglês leu um livro sobre trabalhadores dos Estados Unidos que queriam um ranch para eles “realmente viverem” e terem coelhos. depois de anos, nunca esqueci da história e queria encontrar o livro para ter comigo e lembrar desse momento da minha vida.

apesar de não estar procurando por ele nesse momento (não lembrava nem do título), encontrei ele num sebo de Curitiba, numa feira de livros que teve no MON.

terminei a leitura (super rápida, só 80 páginas) e consegui me teleransportar para aqueles dias em 2019, e até lembrar da troca de vozes que a Ms. Kehler fazia para interpretar os personagens. como é incrível o impacto da leitura nas nossas vidas, né?

[Elham Najjar · Rating 4 out of 5]

Bad and sad ending but realistic

[Hal · Rating 4 out of 5]

Gripping short story about two roaming farm workers, a sort of Asterix & Obelix setup (a short smart man and a huge innocent hulk who can't always handle his strength), but treated in drama rather than comedy. The characters are surprisingly nuanced, given the short form. I found the chapter headings somewhat spoilery, but maybe that's just my particular edition.

P.S.: I accidentally picked up a school edition where the language was straightened out, from Steinbeck's vernacular to "proper English". Bummer!

[Namiko · Rating 5 out of 5]

I knew the story because I read it years ago in a Japanese-translated version even though I didn't remember the details. I realized that there are some foreshadowings, such as Lennie likes to stroke nice soft things with his fingers; Candy said this to George when Candy let Carlson kill his dog, "I shouldn't have let a stranger shoot my dog." Every time Lennie wants George to tell him their future plans and George does, I feel tears ready to well up.

[Cole Williams · Rating 5 out of 5]

My childhood favorite novel; it still moves me to tears every time I approach this innocent work of genius by Steinbeck. After each read, I feel like George, haunted by the presence of the precious Lennie while feeling the cruel indifference of reality at the same time. Some stories are too bright for this world!

[Peter · Rating 3 out of 5]

Normal read for 'O' stuff!

[Muad · Rating 5 out of 5]

why?

[Miriam · Rating 3 out of 5]

nechcelo sa mi do toho, ale ten koniec ma dostal..

[Sputnik277034 · Rating 1 out of 5]

had to read this back in highschool...by far the most depressing story ive ever had to endure. if it was meant to teach some kind of moral lesson it went over my head.