Sevinç Kuşları serisinin 2.kitabı Kısas.
En az birincisi Deccalin Hatırı kadar başarılı bir kitap. Kaymazın kalemi müthiş.
Kitabın bendeki özeti; karakterler cümbür cemaat feleğin çemberine binmişler, önce hep beraber yokuş yukarı itiyorlar çemberi, sonra zayi ziyanları yolda fırlatıp atıp yokuş aşağıya geçiyorlar, sizde ağzınız açık okurken yaşanan olayları, hem gülüp hem düşünüp hemde salya sümük ağlayarak bitiriyorsunuz kitabı, en azından bende öyle oldu.
(karakterler derken üç beş kişiden bahsetmiyoruz kadro kalabalık, kimi ararsanız var içinde, doktoru, mafyası, polisi - işadamı, boşgezeni, sokakçocuğu- delisi, akıllısı, sapığı, psikopatı- cinsiyetlisi, cinsiyetsizi - kedisi, köpeği, ağacı, çiçeği, hatta kargası bile var)
Kitapla ilgili minik not: homofobikseniz hiç başlamayın bu seriye, birde normalde çocuk istismarıyla ilgili bir kitabı okuyamam ama buradaki hengame içerisinde okundu bitti.
Herkese keyifli okumalar.
İnsanlar mantığı kendi söyledikleri doğru görünsün diye icat etmişlerdir.
"Savaş bitti," demişti Kıvırcık.
Ne basit bir söz.
Her şey başlardı sadece ve kılık değiştirerek devam ederdi; biten hiçbir şey yoktu, olmazdı.
Sen birini gömecektin, sanki ekmişsin, yerine üçü baş verecekti topraktan.syf31
Diyelim'di ki: "El çek sormaktan artık. Gitti işte.
Kaldın işte. Tıpkı geldiği gibi, -buldun işte- bir arı, ne bileyim bir kelebek, bir rüzgâr. Hep sebep!"
"Tarif edemeyiz biz aşkı," diyelim'di.
"Kendini kendi, acısını acısı, hasretini hasreti tarif eder onun."
Aklının ermediği bir yerde dikilir karşına. Akıllının harcı degildir hiç. Ama onu bulmak için de akıl lâzımdır sana gene. Delicedir. Bir māşuk bulursun kendin olmayanda, bir de bakarsın bir âşık bulmuşsun kendinde. İkinizi birden ara dur sonra. Onda veya sende. Bulmak, aramanın sonu değildir çünkü, başıdır.syf70