Η πρώτη στα χρονικά Ανθολογία Κουήρ Ποίησης με ποιήματα αποκλειστικά από ποιήτριες/ες/α που γεννήθηκαν, κατάγονται ή ζουν στην Ελλάδα εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Θράκα, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ- παράρτημα Ελλάδας. Η Ανθολογία αποτελείται από ποιήματα γραμμένα από σύγχρονους κουήρ δημιουργούς.
Nikolas Koutsodontis was born in 1987 in Athens. He studied Sociology at Panteion University of Social and Political Sciences and has published three collections of poetry: Decalcomania (Edypois Editions 2017, Thraca Editions 2024), Just don’t bring anyone home (Thraca Editions, 2021, 2nd edition 2023) and Maybe you’ll go abroad (Thraca Editions, 2024). He has translated a poetry book by the Croatian poet Marko Pogačar (Sunday Collector, Thraca Editions, 2024) and was also the main anthologist of the first Anthology of Greek Queer Poetry (Thraca Editions, Rosa Luxemburg Institute- Office in Greece, 2023). His own poems have been translated into German (https://signaturen-magazin.de/edition...), English, Slovenian(http://vrabecanarhist.eu/nikolas-kout...), Croatian, Italian (https://poesiainverso.com/2022/07/25/...) and Albanian.
Ανάμεσα σε χιλιάδες τίτλους «ετεροκανονικών» εκδόσεων, η ροζ ανθολογία Κουήρ Ποίησης συνιστά ένα εκδοτικό statement και ταυτόχρονα ένα αποκούμπι ανανέωσης, διαφορετικότητας και φρεσκάδας.
Όπως θα ήταν αναμενόμενο σε μια συλλογή κουήρ ποίησης, στην παρούσα αναδεικνύονται θέματα όπως ο ομόφυλος έρωτας, η ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητας (με την έννοια της ταυτότητας και με αυτή της επιθυμίας), το τρανς βίωμα, η αποκήρυξη των ετεροκανονικών πλαισίων προσδιορισμού, η δυσφορία φύλου και η έμφυλη βία, ενώ δίνεται χώρος για έκφραση βιωμάτων αθέατων και διαχρονικά αποσιωπημένων, όπως το κουήρ ανάπηρο βίωμα. Όπως παρατηρείται στο επίμετρο της έκδοσης, η χαρά απουσιάζει από το μεγαλύτερο μέρος των ποιημάτων. Κοινός τους τόπος είναι η θλίψη και η οργή απέναντι σε ένα σύστημα περιθωριοποίησης, η μάταιη διεκδίκηση της ορατότητας αλλά και της ελευθερίας μέσα σε μια συνθήκη πατριαρχικής καταπίεσης.
Ακόμα και σε τέτοιες συνθήκες ωστόσο, σχεδόν όλα τα ποιήματα ορθώνουν το κουήρ ανάστημά τους με μια απενοχοποιημένη αυτοαναφορικότητα, ακόμα κι αν αυτή είναι ειρωνική. Η εικονοπλαστική ιχνογράφηση του κουήρ αντιστέκεται στους εξαντλητικούς ορισμούς που θα το εγκλώβιζαν και που το ίδιο αποκηρύσσει.
(αποσπάσματα από κριτική δημοσιευμένη στο online περιοδικό Εξώστης)
Υπέροχη η βραδιά της 11ης Ιουνίου που έγινε η παρουσίαση της συλλογής στο θέατρο Εμπρός και διαβάστηκε μέρος των ποιημάτων. Συγκλονιστική ανθολογία, τη λάτρεψα. Όλα τα άτομα που συμμετείχαν έχουν τόσο ταλέντο, τόσο όμορφη σκέψη, τόση ελεύθερη σκέψη, τόσο πάθος, τόση ενσυναίσθηση, τόση αγάπη. Ακόμα και τους φόβους τους όμως ή τη λύπη τους τα κάνουν ποίηση, τα μεταμορφώνουν σε τόσο σπουδαία τέχνη. Μόνο υπόκλιση στο ταλέντο και συγχαρητήρια.