Παιδί της γενιάς της, με τα αντίστοιχα βιώματα και τους ανάλογους προβληματισμούς, η Αθηνά Αραπάκη καταθέτει τη δεύτερη ποιητική συλλογή της μετά το Amatum-19 (πάλι από τις Εκδόσεις Στοχαστής). Λέξεις προσεγμένες, βιωματικές εικόνες μιας δυστοπικής πραγματικότητας, εκεί όπου η αθωότητα ορθώνει ασπίδα απέναντι στη μάτσο αντρίλα της πατριαρχίας και το θηλυκό πρόσημο, ο έρωτας, η τρυφερότητα, η νοσταλγία οριοθετούν την ισορροπία του κόσμου (της). Σοβαρή και συνάμα νεανική γραφή, ευαίσθητη και, μέσα σε όλο τον ζόφο μιας σκληρής εποχής, δεν διστάζει να αντιπαρατεθεί με τις παγιωμένες αντιλήψεις και συμπεριφορές μιας κοινωνίας βαθιά συντηρητικής. Όμορφο, άμεσο, ζεστό!