What do you think?
Rate this book
Hayatında Değil Yerin
Öykü toplamı Asker Daha Fazla Elliot Smith Dinlemek İstemiyor ve romanı Kusursuz Bir Mesafe’yle tanıdığımız Utku Yıldırım’ın üçüncü kitabı: Hayatında Değil Yerin. İkinci öykü toplamında, sanatın işlevini gündelik akışın içinde sorgulayan, bir çıkış bulabilmek için müziğin, edebiyatın peşinde takılan ve bir türlü hayattaki yerini bulamayanları anlatıyor Utku Yıldırım. Dünyayı inşa eden notalar ve sözcükler, dünyadan kaçmak için yeterli olabilir mi?
“Dünya taşıyamayacak bu ağırlığı, gücü yok. Biz mi güçsüz kıldık dünyayı, düşünüyorum bazen. Onca kestik, biçtik, üzdük, kırdık, ne bileyim, oynayıp durduk. Küçülttük, eciş bücüş bir hâle getirdik. İki ucundan hoyratça bastırdık da şeklini bozduk, zıt kutuplardaki duygularımız yüzünden bir yanı buzlarla doluyken bir yanı çöllerle kaplandı. İnsanca mı, çok mu insanca? Her şeyin orta yerine koydum mu kendimi, tamam bu iş, hemen bir üzüntü çıkardım demektir.”
“Dünya taşıyamayacak bu ağırlığı, gücü yok. Biz mi güçsüz kıldık dünyayı, düşünüyorum bazen. Onca kestik, biçtik, üzdük, kırdık, ne bileyim, oynayıp durduk. Küçülttük, eciş bücüş bir hâle getirdik. İki ucundan hoyratça bastırdık da şeklini bozduk, zıt kutuplardaki duygularımız yüzünden bir yanı buzlarla doluyken bir yanı çöllerle kaplandı. İnsanca mı, çok mu insanca? Her şeyin orta yerine koydum mu kendimi, tamam bu iş, hemen bir üzüntü çıkardım demektir.”
88 pages, Paperback
Published May 17, 2023
About the author
Utku Yıldırım
3 books4 followers1988’de İstanbul’da doğdu. Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünden mezun oldu. Edebiyat öğretmenliği yapıyor. Sahtegi adında bir müzik grubunda şarkılar söylüyor. Yayımlanan eserleri: Asker Daha Fazla Elliott Smith Dinlemek İstemiyor (2018), Kusursuz Bir Mesafe (2021)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 27, 2025
Yazar bu eseri ile 2024 Yılı Fakir Baykurt Öykü Ödülü’nü aldı.
Yedi öyküden oluşan bir kitap. İlk öyküyü, konusundan dolayı hiç sevmedim. ‘Kalan’ başlıklı öyküyü, anlatımının karmaşıklığından dolayı çok zor kavradım. ‘Mancar’ başlıklı öykü ile ‘Her Ne Yaşıyorsan’ başlıklı öykü, yalın anlatımı ile çok başarılı.
Öykülerde biraz acı, biraz öfke var. Farklı üsluplar dikkat çekici.
Beğendim.
Yedi öyküden oluşan bir kitap. İlk öyküyü, konusundan dolayı hiç sevmedim. ‘Kalan’ başlıklı öyküyü, anlatımının karmaşıklığından dolayı çok zor kavradım. ‘Mancar’ başlıklı öykü ile ‘Her Ne Yaşıyorsan’ başlıklı öykü, yalın anlatımı ile çok başarılı.
Öykülerde biraz acı, biraz öfke var. Farklı üsluplar dikkat çekici.
Beğendim.
Read
July 27, 2023utku yıldırım’ın önceki kitaplarını okumadım. fakat kendisini kitap yorumladığı bloğundan, türk edebiyatına düşkünlüğünden ve “vay be benim kadar yeni yerli okuyan biri” diye düşündüğümden, bilirim. sonra zaten tanıştık, “hayatında değil yerin” sayesinde, sanki yıllardır tanışız gibi de muhabbet ettik ve azıcık gıybet 🙈
kitapta 7 öykü var ve nerdeyse edebiyat kadar müzik var. açıkçası müziği öykülere bu kadar yedirmeyi kıskandım. niye bilmiyorum. öykü yazarı değilim sonuçta ama başka başka disiplinlerden anlayan insanlara dair bu haset, çünkü ben hep edebiyat.
ilk öykü “kopya”da ikili ilişkilerden çıkışsızlığa, orta sınıf standartlarına eleştirel bir ton olsa da kendini keserek rahatlamaya çalışan ve “kendisi” olmaktan vazgeçmek istemeyen bir adamın hezeyanı oldukça derin verilmiş. sevdiğim öykülerden biri bu.
“füg”de ise bu kez bambaşka bir yerden, terk edilen annenin yanındaki küçük çocuktan bakıyoruz öyküye. çocuğun hayatına miras kalan müzik, annenin sevgilisi bir abiden. annesiyle o abiyi aramaya gitmeleri, annenin kim bilir belki rezil olması, oturup oğluyla ağlamaları kısacık bir yer kaplasa da öyküde, az cümle, küçük detayla çok etkili olmuş.
bilen bilir ben taşranın ustalıkla girdiği öyküleri çok severim. “mancar” da böyle. zonguldak’a atanan müzik öğretmeninin yerel halkla karışması yavaş yavaş ve çok komik bir biçimde aktarılıyor. mancar meselesi ise düğüm noktası. kitabın en sıcak öykülerinden biri.
utku yıldırım öyküleri benim çok tarzım değil mesela, tarzım ne deseniz, tam da anlatamam ama diyalog severim. uzun uzun anlatıcının konuşmasını, kendini açıklamasını pek sevmem. yine de bu bahsettiğim öykülerde utku’nun kalemiyle bağ kurabildim bence.
son öykü “her ne yaşıyorsan” ise bence tüm yazarların, memlekette okur kadar yazar var zaten, hadi her okurun ve yazarın okuması gereken bir öykü olmuş bence. yazarlarını imzaya, söyleşiye zorlayan yayınevleri de unutulmasın. yazar kimdir, kurmaca nedir, gerçek insanlar kurmacaya nasıl yansımalı sorularını arayan bir öykü diyelim. utku yıldırım’ın parıldayan mizahı bu öyküde de ön planda.
ve tanıştığıma memnun oldum, kendisiyle de öyküleriyle de 🥰
kitapta 7 öykü var ve nerdeyse edebiyat kadar müzik var. açıkçası müziği öykülere bu kadar yedirmeyi kıskandım. niye bilmiyorum. öykü yazarı değilim sonuçta ama başka başka disiplinlerden anlayan insanlara dair bu haset, çünkü ben hep edebiyat.
ilk öykü “kopya”da ikili ilişkilerden çıkışsızlığa, orta sınıf standartlarına eleştirel bir ton olsa da kendini keserek rahatlamaya çalışan ve “kendisi” olmaktan vazgeçmek istemeyen bir adamın hezeyanı oldukça derin verilmiş. sevdiğim öykülerden biri bu.
“füg”de ise bu kez bambaşka bir yerden, terk edilen annenin yanındaki küçük çocuktan bakıyoruz öyküye. çocuğun hayatına miras kalan müzik, annenin sevgilisi bir abiden. annesiyle o abiyi aramaya gitmeleri, annenin kim bilir belki rezil olması, oturup oğluyla ağlamaları kısacık bir yer kaplasa da öyküde, az cümle, küçük detayla çok etkili olmuş.
bilen bilir ben taşranın ustalıkla girdiği öyküleri çok severim. “mancar” da böyle. zonguldak’a atanan müzik öğretmeninin yerel halkla karışması yavaş yavaş ve çok komik bir biçimde aktarılıyor. mancar meselesi ise düğüm noktası. kitabın en sıcak öykülerinden biri.
utku yıldırım öyküleri benim çok tarzım değil mesela, tarzım ne deseniz, tam da anlatamam ama diyalog severim. uzun uzun anlatıcının konuşmasını, kendini açıklamasını pek sevmem. yine de bu bahsettiğim öykülerde utku’nun kalemiyle bağ kurabildim bence.
son öykü “her ne yaşıyorsan” ise bence tüm yazarların, memlekette okur kadar yazar var zaten, hadi her okurun ve yazarın okuması gereken bir öykü olmuş bence. yazarlarını imzaya, söyleşiye zorlayan yayınevleri de unutulmasın. yazar kimdir, kurmaca nedir, gerçek insanlar kurmacaya nasıl yansımalı sorularını arayan bir öykü diyelim. utku yıldırım’ın parıldayan mizahı bu öyküde de ön planda.
ve tanıştığıma memnun oldum, kendisiyle de öyküleriyle de 🥰
May 1, 2026
Bayağı güzel..yazarın ilk kitabiyla edebi olarak gelişimini izleyebildim. Ve son kitabı en iyi kitabı diyebilirim. Dramatik olaylar esprili şekilde anlatılmış. Alıcı ve okuması zevkli.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews