این اثر گزیدهای از «تذکرهالاولیا» اثر عارف نامی، فریدالدین عطار نیشابوری است که در آن بخشی از زندگانی و حکایتهای برخی از اولیای بزرگ تصوف آورده شده است.
Farid ud-Din Attar فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. نام او «محمّد»، لقبش «فرید الدّین» و کنیهاش «ابوحامد» بود و در شعرهایش بیشتر عطّار و گاهی نیز فرید تخلص کردهاست. ـ
راستش انتظار یک متن کهن پارسی داشتم مثل تاریخ بیهقی اما اینطور نبود. تفاوت نثر فارسی در طول چند قرن بین نوشته شدن تاریخ بیهقی و تذکره الاولیا واقعا قابل توجه هستش.
این گزیدهها واقعا خوبن. خصوصا که آثار مهم و البته حجیم رو در یک حجم کوتاه ارائه میدن و بخش های انتخابی هم عموما بر اساس ذوق هنری و زیبایی ساختار زبانی انتخاب میشه. البته توی این یکی معیار اعتقادات هم درمیون بوده. اما در کل برای مواجهه با این آثار ارزشمند یکی از بهترین قالبها همین گزیدههای نسبتا کوتاهه. خود کتاب برام خیلی جذاب نبود. همونطور که از اسمش مشخصه وصف تعدادی از بزرگان تصوفه و کرامات و بخشی از سخنانشونه. برای درک درستش شاید نیاز به آشنایی با اصول و لمور عرفانی باشه.
و بزرگی دیگر قیامت به خواب دید که ندایی درآمدی که مالک دینار و محمد واسع را در بهشت فروآورید. گفت: بنگرستم تا از این کدام پیشتر در بهشت رود؛ مالک از پیش درشد. گفتیم: ای عجب محمد واسع فاضلتر و عالمتر. گفتند: آری. اما محمد واسع را در دنیا دو پیراهن بود و مالک را یک پیراهن. این تفاوت از آنجاست که اینجا هرگز پیراهنی با دو پیراهن برابر نخواهد بود.