What do you think?
Rate this book
De Zegelring
De novellen Filip's sonatine , Homme's hoest , Geyerstein's dynamiek en De zegelring van Willem Frederik Hermans zijn krachtige en beeldende vertellingen, die in iedere zin en wending het meesterschap van hun maker verraden. Of het nu gaat om het vermeende muziektalent van het jongetje Filip of over Homme's obscure tocht door Turkije in een poging zijn auto te verkopen, de verhalen tinkelen alsof ze gisteren zijn geschreven. In alle verhalen gaat het om moedwil en misverstand, om illusie en ontgoocheling, het hermansiaanse wereldbeeld in een notendop.
72 pages, Hardcover
First published January 1, 1984
26 people want to read
About the author
Willem Frederik Hermans
140 books328 followersWillem Frederik Hermans is one of the greatest post-war Dutch authors. Before devoting his entire life to writing, Hermans had been teaching Physical Geography at the University of Groningen for many years. He had already started writing and publishing in magazines at a young age. His polemic and provocative style led to a court case as early as 1952. His caustic pieces were compiled in Mandarijnen op zwavelzuur (Mandarines in Sulphuric Acid, 1963), which was reprinted with additions a number of times. It is Hermans’s belief that in order to survive people have to create their own reality. It is inevitable that all these experiences of reality will collide. Language is essential to create order out of chaos and plays an important role in this process. In his essays on Wittgenstein, Hermans studied this problem in depth. In his novels and stories Hermans places his characters in a world of certainty for themselves but equivocal for the reader. It is in this field of tension that the intrigue in De tranen der acacia’s (Acacia’s Tears, 1949) and in De donkere kamer van Damocles (The Darkroom of Damocles, 1958) develops. Although stories such as Moedwil en misverstand (Malice and Misunderstanding) and Paranoia have a surrealistic tendency, Hermans’ novels The Darkroom Of Damocles, Nooit meer slapen (Beyond Sleep), Uit talloos veel miljoenen (From Countless Millions) are more realistic or satirical and everything in his rich oeuvre is subordinate to the author’s pessimistic philosophy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
June 12, 2025
Het is altijd een genot om Hermans te lezen. Ook zijn korte verhalen / novelles kunnen de vergelijking met bijvoorbeeld An Old Man And The Sea doorstaan wat mij betreft. Zo ook De Zegelring. Over hoe onrecht uit het verleden zijn sporen nalaat en huidige generaties beïnvloedt. Maar ook de vraag wat gerechtvaardigd is in oorlogssituaties. En is het onrecht misschien nog groter geweest dan het al was? Ik begrijp dat ik in raadselen spreek, maar ik zou anders te veel verklappen. Veel leesplezier maar weer!
July 25, 2024
Hermans schreef ook op latere leeftijd sterke boeken, zoals de novelle de Zegelring. Jasper Fraeleylema is een afstammeling van oude Friese adel, maar hoort inmiddels tot een arme tak die weinig te makken heeft. Hij heeft als symbool van zijn vader een zegelring gekregen met een familiewapen. Later geeft hij een ring door aan zijn zoon Witte, maar dat is niet dezelfde ring. Het was de ring van een Duits oorlogsslachtoffer. De ring brengt onheil, zowel bij de vader als bij de zoon. Beiden raken gehandicapt. Het valt me op dat mensen met een handicap in het werk van Hermans vaker voorkomen. De blinde portier in Nooit meer slapen, de dove chauffeur in Geyerstein’s dynamiek, de amputaties bij vader en zoon in de Zegelring. Ook hier blijkt de zegelring een surrogaat, het van oude adel zijn biedt niet meer dan een nepemotie. Witte besluit op zijn sterfbed de ring niet meer te willen dragen. Het thema van de ring die wordt doorgegeven is al oud in de literatuur.
April 3, 2018
Eerste echte literaire werk dat ik las. Heerlijk verhaal. Ik wilde meteen meer literatuur lezen. Gelukkig ben ik niet met Griet op de Beeck of zo begonnen.
September 29, 2017
Leuk verhaal en onderwerp, maar het einde gaat wel heel snel in vergelijking met de eerste 50 pagina's. Wel genieten hoe Hermans schrijft:
"De dochter van de koster zat op een zondagochtend in de kerk naar hem te kijken. Hij keek terug. Zij lachte. Hij vond haar voor het eerst van zijn leven aardig. Hieruit kwam een verloving voort."
Als het allemaal zo snel en makkelijk ging...
Of deze mooie zinsspeling:
"Ik kan met die gedacht niet leven en ermee sterven kan ik ook niet. Toch stierf hij de volgende dag."
Heerlijk Hermans, to the point.
"De dochter van de koster zat op een zondagochtend in de kerk naar hem te kijken. Hij keek terug. Zij lachte. Hij vond haar voor het eerst van zijn leven aardig. Hieruit kwam een verloving voort."
Als het allemaal zo snel en makkelijk ging...
Of deze mooie zinsspeling:
"Ik kan met die gedacht niet leven en ermee sterven kan ik ook niet. Toch stierf hij de volgende dag."
Heerlijk Hermans, to the point.
October 13, 2025
Alleen ons Willempie kan een verhaal met zoveel nonchalance van humor voorzien.
‘Hij rookte om de verveling te verdrijven, hij rookte bij gebrek aan plezier in nuttiger bezigheden. Hij rookte alsof hij een taak vervulde, zoals een houthakker die zoveel mogelijk bomen omhakt, en daarna met voldoening de verrichte arbeid overziet.
— Alweer een asbak vol, zei hij dan.’
‘Hij werd vroegtijdig kaal en met zijn steeds wantrouwig halfdicht geknepen ogen en zuinige mond, was hij geen persoonlijkheid die gemakkelijk vriendschappelijke gevoelens opwekte in de medemens.’
‘Notaris Mortel Bloemhoff, nog steeds niet dood en eigenlijk echt de kwaadste niet, had Jasper een kleine lijfrente toegedacht, als een soort hulde, jongen, aan je vader, die voor ons kantoor van onschatbare waarde is geweest.’
‘Hij rookte om de verveling te verdrijven, hij rookte bij gebrek aan plezier in nuttiger bezigheden. Hij rookte alsof hij een taak vervulde, zoals een houthakker die zoveel mogelijk bomen omhakt, en daarna met voldoening de verrichte arbeid overziet.
— Alweer een asbak vol, zei hij dan.’
‘Hij werd vroegtijdig kaal en met zijn steeds wantrouwig halfdicht geknepen ogen en zuinige mond, was hij geen persoonlijkheid die gemakkelijk vriendschappelijke gevoelens opwekte in de medemens.’
‘Notaris Mortel Bloemhoff, nog steeds niet dood en eigenlijk echt de kwaadste niet, had Jasper een kleine lijfrente toegedacht, als een soort hulde, jongen, aan je vader, die voor ons kantoor van onschatbare waarde is geweest.’
December 25, 2021
6 dagen en 9 boeken te gaan
July 3, 2024
De zegelring van Hermans
Een journalist besluit onderzoek te doen naar wat er van de adel is overgebleven in de moderne tijd. Hij wil mensen vinden die een eenvoudig leven leiden maar beroemde voorouders hebben. Zijn zoektocht leidt hem naar Fraeylema, een (nuchtere, verbitterde weduwnaar) notarisklerk in het oosten van Gelderland, die niets weet en niets geeft om adellijke afkomst “Trouwens als de geschiedenis zo eens naging, al die verwaten edelen, dat waren in feite struikrovers en moordenaars geweest, verder niets”. Zijn zoon, Jasper, daarentegen, is zeer geïnteresseerd en werkt samen met de journalist aan een artikel voor 'De Illustratie'. Jasper, die een ultrasnelle fiets bouwt en nog op het gymnasium zit, kan geen beroep kiezen “echtelieden hadden geen beroep. Die beheerden hun landerijen, wijden zich in de herfst aan de jacht, vermaakten zich in de winter met biljarten in hun biljartkamers” moet het leger in en toen op 10 mei 1940 de Duitse troepen ook Nederland overrompelden , lag hij in de Grebbelinie en hij verloor daar zijn linkerbeen bij een aanval van de Duitsers.
Na de oorlog overlijdt Fraeylema aan een hersenbloeding en Jasper neemt zijn baan over, want hij kon niet weg ‘t was misschien zijn oeroude dadelijke bloed dat hem ketende aan de bodem waar hij opgegroeid”. Jasper verlooft zich met de dochter van de koster en samen krijgen ze een zoon Osbert Dajo Mellom Wittekind of wel Witte. Op een dag ziet Jasper een dode Duitse soldaat met een zegelring met een familiewapen en steelt deze door met een knipmes de Duitser zijn vinger af te snijden. Jaren later, op zijn sterfbed, geeft Jasper de ring aan Witte en vertelt hem dat het het familiewapen van de Fraeylema’s is. Witte draagt de ring en trouwt uiteindelijk. De ring “om zich groter te tonen dan hij was. Om te doen alsof hij echt van die oude Fraeylemas afstemde, waar geen enkele bewijs voor bestond. Zijn zoon, die nooit anders wenst dan zijn vader wilde. Een vader bedroeg deze zoon door hem blij te maken met een gestolen ring, andere mans familiewapen”.
Witte raakt betrokken bij een auto-ongeluk waarbij zijn hand geamputeerd moet worden. In het ziekenhuis herkent een zuster de ring als het familiewapen van haar vader, die door de Duitsers is vermoord. De ring wordt als ongeluksbrenger beschouwd en uiteindelijk opgeborgen in de linnenkast van de zuster's moeder. Witte overlijdt en het verhaal van de ring wordt jaren later door de zuster aan een journalist verteld en gepubliceerd.
De zegelring, die door de generaties heen ongeluk lijkt te brengen, symboliseert de tragiek en de vervloekte nalatenschap van de familie Fraeylema.
Een journalist besluit onderzoek te doen naar wat er van de adel is overgebleven in de moderne tijd. Hij wil mensen vinden die een eenvoudig leven leiden maar beroemde voorouders hebben. Zijn zoektocht leidt hem naar Fraeylema, een (nuchtere, verbitterde weduwnaar) notarisklerk in het oosten van Gelderland, die niets weet en niets geeft om adellijke afkomst “Trouwens als de geschiedenis zo eens naging, al die verwaten edelen, dat waren in feite struikrovers en moordenaars geweest, verder niets”. Zijn zoon, Jasper, daarentegen, is zeer geïnteresseerd en werkt samen met de journalist aan een artikel voor 'De Illustratie'. Jasper, die een ultrasnelle fiets bouwt en nog op het gymnasium zit, kan geen beroep kiezen “echtelieden hadden geen beroep. Die beheerden hun landerijen, wijden zich in de herfst aan de jacht, vermaakten zich in de winter met biljarten in hun biljartkamers” moet het leger in en toen op 10 mei 1940 de Duitse troepen ook Nederland overrompelden , lag hij in de Grebbelinie en hij verloor daar zijn linkerbeen bij een aanval van de Duitsers.
Na de oorlog overlijdt Fraeylema aan een hersenbloeding en Jasper neemt zijn baan over, want hij kon niet weg ‘t was misschien zijn oeroude dadelijke bloed dat hem ketende aan de bodem waar hij opgegroeid”. Jasper verlooft zich met de dochter van de koster en samen krijgen ze een zoon Osbert Dajo Mellom Wittekind of wel Witte. Op een dag ziet Jasper een dode Duitse soldaat met een zegelring met een familiewapen en steelt deze door met een knipmes de Duitser zijn vinger af te snijden. Jaren later, op zijn sterfbed, geeft Jasper de ring aan Witte en vertelt hem dat het het familiewapen van de Fraeylema’s is. Witte draagt de ring en trouwt uiteindelijk. De ring “om zich groter te tonen dan hij was. Om te doen alsof hij echt van die oude Fraeylemas afstemde, waar geen enkele bewijs voor bestond. Zijn zoon, die nooit anders wenst dan zijn vader wilde. Een vader bedroeg deze zoon door hem blij te maken met een gestolen ring, andere mans familiewapen”.
Witte raakt betrokken bij een auto-ongeluk waarbij zijn hand geamputeerd moet worden. In het ziekenhuis herkent een zuster de ring als het familiewapen van haar vader, die door de Duitsers is vermoord. De ring wordt als ongeluksbrenger beschouwd en uiteindelijk opgeborgen in de linnenkast van de zuster's moeder. Witte overlijdt en het verhaal van de ring wordt jaren later door de zuster aan een journalist verteld en gepubliceerd.
De zegelring, die door de generaties heen ongeluk lijkt te brengen, symboliseert de tragiek en de vervloekte nalatenschap van de familie Fraeylema.
November 28, 2022
De Zegelring - W F Hermans
In deze novelle uit 1984 beschrijft Hermans, als in een ballade, het lot van drie generaties Fraeylema, samengeklonken door de ring in de titel.
In directe en eenvoudige taal vertelt Hermans een sprookje-een gruwelijk sprookje-van adel en bijgeloof, onschuld en erfzonde: “ … hij was van hetzelfde bloed als zij, hij voelde geen enkel berouw.”
Ook in dit verhaal zet de oorlog het verhaal op scherp - gebeurtenissen hebben lichamelijk letsel en de dood tot gevolg.
Een boek dat groter is dan haar 70 bladzijden - het bevreemdt me dat er (nog) geen film van gemaakt is.
Jan Zijlstra, Nashville, TN
In deze novelle uit 1984 beschrijft Hermans, als in een ballade, het lot van drie generaties Fraeylema, samengeklonken door de ring in de titel.
In directe en eenvoudige taal vertelt Hermans een sprookje-een gruwelijk sprookje-van adel en bijgeloof, onschuld en erfzonde: “ … hij was van hetzelfde bloed als zij, hij voelde geen enkel berouw.”
Ook in dit verhaal zet de oorlog het verhaal op scherp - gebeurtenissen hebben lichamelijk letsel en de dood tot gevolg.
Een boek dat groter is dan haar 70 bladzijden - het bevreemdt me dat er (nog) geen film van gemaakt is.
Jan Zijlstra, Nashville, TN
April 29, 2023
Heerlijke novelle van Hermans, mijn favoriet van 'De Grote Drie', van wie ik sinds jaren weer eens iets las. Allerlei bekende thema's komen weer langs in een grappig verlopend verhaal dat zich met zevenmijlslaarzen door de tijd ontvouwt. Geschreven op zijn oude dag - het is een van zijn laatste werken - zie ik nu eens geen boze en polariserende, maar een gniffelende Hermans voor me.
September 22, 2024
Novelle, eerder een kort verhaal. Geschreven in Mei en Juni 1984 - in twee maandjes dus. Het heeft er alles van weg dat dit een kort bijprojectje was, waar hij zelf niet enorm bij betrokken leek. Dit zal nergens bekendstaan als een van de beste romans van Hermans. En toch kan het geen kwaad het te lezen.
Hermans lijkt de neiging te hebben zijn eigen personages te pesten. Ik zie een patroon.
Hermans lijkt de neiging te hebben zijn eigen personages te pesten. Ik zie een patroon.
April 23, 2023
Mooi geschreven novelle waar een licht ongemak wordt afgewisseld met een gevoel van opluchting. Helaas bedacht Hermans op driekwart plotseling dat het wel een novelle moest blijven en wordt in sneltreinvaart het einde uitgerold.
September 4, 2020
"De onsterfelijke is niet sterfelijk, het sterfelijke niet onsterfelijk. Wat gezaaid is, wordt niet altijd geboren; wat geboren wordt, is altijd gezaaid."
July 26, 2016
Zeker niet het sterkste verhaal van W.F. Hermans. Eén van de gebeurtenissen in het verhaal is een beetje te toevallig, omdat het erg veel moeite kost twee personen die cruciaal zijn voor de ontknoping bij elkaar te brengen.
October 31, 2021
Zeer leuk, leest snel, alleen voelde het niet erg speciaal voor de rest.
Read
October 31, 2022Grappig.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews