«Για την πριγκίπισσα θα πω από την Ολαρτάνη, Που ο νους σου δεν τα βάνει, Τα βάσανα που πέρασε Σε τόπους και ταξίδια Και όσους άντρες γνώρισε, Ήτανε όλοι γίδια...»
Ένα χιουμοριστικό επικό ταξίδι σε «υβριδική» μορφή, ποίημα-κόμικς από δυο μεγάλα ταλέντα της ελληνικής κόμικς σκηνής!
Γεννήθηκα το 1978 στην Θεσσαλονίκη, όπου ζω και εργάζομαι ως δημιουργός χιουμοριστικών και ερωτικών κόμικς, αφού προηγουμένως απέτυχα παταγωδώς σε άλλες εργασίες. Στα 17 μου “ίδρυσα” την αυτοεκδοτική φάντασμα zart_corps, με την οποία έκτοτε κυκλοφορώ τουλάχιστον ένα φανζίν ετησίως σε μικρό τιράζ.
Γνωστές δουλειές μου είναι η τριλογία (τεσσάρων τόμων) YELLOW BOY από την Ένατη Διάσταση, τα ερωτικά κόμικς Ο ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΗΣ, ΝΙΚΟΛΕΤ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΑΝΙΣΤΗΡΙ, καθώς και το πειραματικό κόμικς ΕΧΕΙΣ ΠΕΘΑΝΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. Με την Jemma Press έχω κυκλοφορήσει και τα ΠΑΤΟΥΣΑΚΙΑ, μια σειρά σκίτσων με θέμα τα γυναικεία πέλματα, όπως και το χριστουγεννιάτικο ερωτικό κόμικ ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΟΥΛΙΤΣΑ (Νοέμβριος 2020). Πιο πρόσφατες δουλειές μου είναι τα: ΤΡΟΜΟΣ (Δεκέμβριος 2020, zart_corps), ΜΟΥΣΚΕΜΑ (Ιούνιος 2021, zart_corps) και ΦΕΤΟΣ ΘΑ ΠΑΩ ΔΙΑΚΟΠΕΣ (Ιούνιος 2021, zart_corps).
Στα social δημοσιεύω τακτικά σειρές strip και ορφανά σκίτσα, εμπνεόμενος πάντα από την καθημερινότητα των κοριτσιών και τις φαντασιώσεις μου.
Μια φοβερή μίξη έγινε εδώ, με στίχους από τον Σταύρο Κιουτσιούκη και σχέδια από την Έφη Θεοδωροπούλου, ένας εκρηκτικός συνδυασμούς γέλιου και φεμινισμού, στην κατάλληλη δόση, με το ένα να συμπληρώνει το άλλο απόλυτα αρμονικά. Το βρήκα υπέροχο, από την αρχή μέχρι το τέλος, από την σύλληψη της ιδέας μέχρι την εκτέλεσή της με την μορφή επικού ποιήματος όπου απόλυτα σύγχρονες εκφράσεις και λέξεις ξεπετάγονται ανάμεσα στις πιο ποιητικές, προκαλώντας το κατάλληλο comic relief, ενώ παράλληλα δίνοντας την σωστή νότα φεμινισμού σε όλο το κομικ.
This story follows Kikatridini, a young royal girl, who was very unique and rebellious from a young age. After she becomes an adult and her brothers die in the war (except from one, who is unfit to rule the kingdom), she needs to get married, in order rule herself, alongside her new husband. In the kingdom, she's unable to find anyone, because even though she's beautiful, no one wants such a free wife, who wouldn't be passive and obedient. So, she starts traveling with her horse and her cat, to find the perfect guy to marry. In her travels she'll discover that (almost) every guy sucks. This was really great. The hybrid form of epic poetry combined with comics works perfectly with this story, that resembles a more feministic version of traditional epic tales. Kioutsioukis' poetry is great and very funny. A lot of jokes made me laugh out loud and the story is also very interesting, with the artwork and the poetry combining perfectly, to create an amazing tale of love and feminism. More than anything, this is a very feministic story, in the best ways possible. Unapologetic, funny and empowering. Undoubtedly, this is one of Kioutsioukis' best works and one of the most unique Greek comics. The artwork by Efi Theodoropoulou is simply gorgeous. Her unique style fits perfectly with the story and elevates it. All the characters are amazingly drawn, with unique designs that are both interesting and amusing. Overall, this was a great Greek comic, with a very unique structure, a great message and beautiful artwork.
Θα έλεγα ψέματα αν δεν παραδεχόμουν ότι αυτό το βιβλίο, δεν είχε μπει στην λίστα μου, κυρίως επειδή πρόκειται για μια συνεργασία μεταξύ δύο αγαπημένων μου καλλιτεχνών.
Κι αν με τράβηξαν στην αρχή, τα ονόματα των δημιουργών, αυτό που με κράτησε και μού δημιούργησε τις θετικές εντυπώσεις, ήταν τα σχέδια και το κείμενο.
Πρόκειται για μια χιουμοριστική ιστορία μιας πριγκίπισσας που, προκειμένου να της επιτρέψουν να ανέβει στο θρόνο, είναι αναγκασμένη να βρει σύζυγο (αχ, πατριαρχία...) κι έτσι εκείνη, ξεκινάει ένα μακρινό ταξίδι, προκειμένου να βρει το ιδανικό ταίρι. Κι όλο αυτό, γραμμένο σε μορφή ποιήματος.
Διαβάζεται νεράκι, προσφέρει άφθονο γέλιο, τα σκίτσα είναι υπέροχα, και low-key, μού θύμισε και την ταινία Brave και γιατί και οι δύο πριγκίπισσες είναι κοκκινομάλλες και μοιάζουν αρκετά σαν προσωπικότητες, αλλά και γιατί και οι δύο ιστορίες μοιράζονται ένα ηθικό δίδαγμα.
If you made it this far, congratulations! 'Til next time, take care :) :) :)
Μου είναι αδύνατο να βάλω κάτω από πέντε αστεράκια σε δουλειά του Σταύρου Κιουτσιούκη και της Έφης Θεοδωροπούλου, πολύ περισσότερο σε αυτό το μικρό έπος (της Δόνας Κικατριδίνης της Ολαρτάνης). Το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Υπέροχο όλο ήτανε, Μα μ' άφησε κουσούρι Και τώρα σαν ποιήματα Όλα να τα διαβάζω.
Εύχομαι να φύγει το κακό Αυτή η σαχλό-κατάρα Γιατί blacksad διαβάζω Και θέλω να μπορέσω να το διαβάσω κανονικά, δεν μπορώ να σταματάω κάθε 3 και λίγο και να ψάχνω την ομοιοκαταληξεία. Αχ επιτέλους έφυγε αυτή η μαλάκια