Ο συγγραφέας συνεχίζει την έρευνα των ξεχασμένων πειραϊκών μνημονικών τόπων, καταθέτοντας ένα πλήθος νέων τεκμηρίων. Παράλληλα, δίνει τον πρώτο λόγο στα υποκείμενα που έζησαν και διαμόρφωσαν το ιστορικό παρελθόν. Μέσα από συναρπαστικές βιωματικές αφηγήσεις, το βιβλίο χαρτογραφεί την ανθρωπογεωγραφία του κοινωνικού περιθωρίου του περασμένου αιώνα με τις διαδρομές των γυναικών και των ανδρών που το πλαισίωσαν. Οι μαρτυρίες τους αποτελούν πολύτιμες πηγές συλλογικής μνήμης για το περιβάλλον της μαγκιάς, τις πτυχές της ερωτικής εργασίας, την ταξική της διαστρωμάτωση, τις έμφυλες σχέσεις και τις πολιτισμικές εκφάνσεις μίας εποχής που ανασύρεται από τη λήθη.
Ο Βασίλης Πισιμίσης γεννήθηκε το 1960 στο Βλόγγο Γορτυνίας και από το 1967 κατοικεί μόνιμα στο Κερατσίνι. Είναι μανιώδης συλλέκτης και μελετητής της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά και έχει πλούσια πολιτιστική και συλλεκτική δράση. Το 1989 δημιουργεί το Ιστορικό Λαογραφικό Αρχείο Κερατσινίου. Είναι συνεργάτης του περιοδικού "Συλλογές" και πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλεκτικού Συλλόγου Κερατσινίου. Εκτός από την έρευνα και τη συλλογή ιστορικών ντοκουμέντων και τεκμηρίων του ευρύτερου Πειραιά, έχει ασχοληθεί με τη λαϊκή ζωγραφική και τη γελοιογραφία. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί σε εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία και λευκώματα. Το 1985 εξέδωσε ένα λεύκωμα με γελοιογραφίες σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων με τίτλο "Νιόνιος". Το 2003 εκδόθηκε το βιβλίο του "Το Ρολόι του Πειραιά: Το Παλιό Δημαρχείο" (εκδ. Συλλογές).
Η σεξεργασία και η ιστορία των Βούρλων και της Τρούμπας παραμένει γενικά θέμα που έχει καταχωνιαστεί στην Ιστορία από τους επίσημους φορείς, σε αντίθεση με τις τέχνες -και ειδικά τον κινηματογράφο και τη μουσική- αποτέλεσε έμπνευση ή υπόβαθρο για ταινίες και ρεμπέτικα τραγούδια. Ο Βασίλης Πισιμίσης, ο μεγαλύτερος ίσως γνώστης του θέματος, καταπιάνεται ξανά με αυτό. Όχι στεγνά, αλλά μεταφέροντας ανθρώπινες ιστορίες, αφτιασίδωτες, με ευαισθησία.
Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο από το πρώτο του βιβλίο στην ίδια θεματική, το Βούρλα - Τρούμπα: Μια περιήγηση στο χώρο του υποκόσμου και της πορνείας του Πειραιά, είναι πως αναδεικνύονται, μέσα από τις ιστορίες/μαρτυρίες των ανθρώπων που συμμετέχουν, τόσο οι έμφυλες σχέσεις -η σεξεργασία αφορά κυρίως τις γυναίκες, αλλά κουμάντο κάνουν οι άντρες- όσο και οι ταξικές.
Απαραίτητο βιβλίο το Τρούμπα, Βούρλα, Λιμάνι , μακάρι να ανοίξει τον δρόμο για μια πιο επίσημη, ακαδημαϊκή ας πούμε, έρευνα.