Nesta antoloxía Antón Risco reúne vintecinco relatos, algúns inéditos, correspondentes a quince autores, entre os que figuran algúns dos máis representativos de toda a historia da narrativa galega, pero tamén outros que se daban a coñecer neste volume, como Arturo Lezcano. A escolma vén precedida dunha introdución do propio Antón Risco no que afonda na literatura fantástica e que constitúe un texto de referencia obrigada na moderna crítica literaria galega.
Fillo de Vicente Risco e Doutor en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid, exerceu a docencia na Universidade de Toulouse, onde estivo en contacto con republicanos e exiliados do franquismo. Logo dunha estancia en Oregón, en 1964 asentouse en Quebec, acadando a praza de catedrático de lingua castelá e portuguesa na Universidade de Lavale. Trala súa xubilación regresou a Galiza, onde morreu por mor dun cancro.