Jozef "Jef" Nys was een Belgische (Vlaamse) striptekenaar. Zijn voornaamste stripreeks is Jommeke. Op 17 december 2005 kreeg hij de gouden Adhemar als bekroning van zijn oeuvre, een eer die voor hem enkel Marc Sleen te beurt viel.
Het 250ste album van Jommeke is het laatste dat Jef Nys zelf superviseerde. Jommeke overleeft zijn geestelijke vader echter, want in het testament van Jef Nys is immers vastgelegd dat Jommeke, onder de strikte regels van 'geen geweld, geen wapens, geen seks, geen drugs...', blijvend getekend mag worden door een aantal opvolgers.
Jozef "Jef" Nys was a Belgian comic book creator. He is mostly known for his comic strip Jommeke. On december, 17 2005 he was awarded 'de gouden Adhemar' for his complete work. This award was only awarded once before, to Marc Sleen.
Album 250 was the last one supervised by Jef Nys himself. However, Jommeke survives his spiritual father, because Jef Nys stated in his testament that Jommeke can be drawded indefinitely by a number of successors, under the strict rule of 'no violence, no weapons, no sex, no drugs...'
De versie van dit album heeft het nummer 58 maar in de vernieuwde versies is dat veranderd naar nummer 59. Dit komt omdat de albums 57 Het Geheim van Macu Ancapa en 58 De Strijd om de Incaschat destijds niet op elkaar volgden en dit album zat daar tussenin. Ik heb dus ook nog een versie waarin de laatste zes pagina's van dit album enkele gags zijn, blijkbaar had Jef Nys niet genoeg inspiratie om een volledig album te maken of hij had nog enkele gags over die niet in het album 'De Jommekesclub' meer geraakten. De zes gags zijn wel heel grappig en zeker een leuke toevoeging aan het avontuur rond de Kuko-eieren. (In de latere herdrukken zijn deze gags vervangen door een verdere uitwerking van Anatools verhaal)
De Miekes maken zich zorgen over de professor, die al lang van zich niet meer liet horen. Ze trekken samen met Choco naar Jommeke om hun zorgen te uiten. Jommeke ontdekt dat het die dag net Gobelijns verjaardag is dus gaan ze richting de professor zijn huis. Flip moet onderweg Filiberke en Pekkie op gaan halen. Maar Flip is getuige van een razende Pekkie die Filiberke aanvalt. Hij schakelt onmiddellijk de veldwachter in, die de twee uit elkaar tracht te halen maar er enkel in slaagt de vader van Filiberke een bult te bezorgen. En dan blijkt ook nog eens dat de twee vechtersbazen eigenlijk aan het spelen waren.
Eens ze allemaal bij de professor thuis zijn raken ze niet binnen. De melkboer komt net aan met de vraag of de professor nog eens vijfhonderd eieren nodig heeft, zoals eerder. Dit roept enkele vragen op bij de vrienden. En dan ziet Flip door een raam dat de professor op de grond ligt. Dankzij Choco en Flip geraken de vrienden binnen en beseffen ineens waarom de professor flauw is gevallen, het is er snikheet binnen. Ze openen de ramen waardoor Gobelijn gelukkig terug bij bewustzijn komt. Maar hij roept onmiddellijk op om de ramen zo snel mogelijk te sluiten. Al snel wordt duidelijk waarom, en Choco leert dit 'the hard way', want de professor heeft een nieuwe uitvinding gedaan waarbij hij eieren inspuit met een product dat ervoor zorgt dat ze snel groeien en een parel kweken, dit op vraag van zijn Japanse collega professor Kuko. Maar het kleinste zuchtje wind kan ervoor zorgen dat de eieren ontploffen.
De professor en Jommeke vertrekken met enkele eieren naar Japan maar natuurlijk verloopt hun reis niet vlekkeloos. De politie veroorzaakt een ontploffing van drie van de eieren en het laatste ei wordt het doelwit van een oude bekende, die getuige was van de ontploffing van de eieren én een parel heeft gevonden, namelijk Anatool. Die reist hen achterna naar Japan om het ei te kunnen stelen.
Een korter avontuur, met een bekende formule maar daarom zeker niet minder grappig noch minder plezant om van te genieten.