What do you think?
Rate this book
زندگی به روایت بودا:مجموعه ای از تعالیم آچاریا فیلسوف معاصر هندی
Paperback
First published January 1, 2007
4 people are currently reading
45 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
June 1, 2022
اگر احساس خرسندی داشته باشی متحول خواهی شد شروع میکنی به تغییر و تبدیل وجودت از فلز کم بها به طلا این همان چیزی است که ماهیت سلوک را تشکیل می دهد. سلوک، دانش تحول و تبدل نازل به متعالی است و پل آن هم سپاسگزاری و خرسندی است.
اگر روند هر کاری را غیر خودکار کنید آگاهی عظیمی رو می نمایاند. اگر تجربه حضور در لحظه به لحظه زندگی را پیدا کنید رفته رفته قادر خواهید بود همه چیز را عوض کنید: خوردن، راه رفتن، نفس کشیدن، و حتی عشق ورزیدن بدل به پدیده های آگاهانه و هشیارانه می شوند.
اگر قدر چیزهای بی فایده (مراقبه) را ندانی نمی توانی دم از چیز های با فایده بزنی. چیز ها مفیدند زیرا چیزهای بی فایده وجود دارند تمام روز را بیداریم و شب می خوابیم فایده خواب چیست؟هدر دادن است نه وقت کمی، هشت ساعت در شبانه روز، فایده اش چیست؟ احساس تر و تازگی، سرزندگی و سبکباری می کنید این ها همه از بی فایده می آیند. برای همین است که مراقبه بزرگترین قدرت مشاهده را به شما اعطا می کند خیلی راحت در سکوت (امر بی فایده) فرو می روید این از خواب مهم تر است چراکه شما در خواب، ناهشیار هستید چه بسا در بهشت سر می کنید اما خودتان خبر ندارید.
انسان همان چیزی که بوده هست و دنیا همان محنت سرایی است که بوده فقط چهره ها و برچسب ها عوض شده، اما بدبختی ادامه دارد. مسأله بر سر آن نیست که دنیا را عوض کنیم (به کرّات انقلاب کرده ایم اما چیزی عوض نشده است) دنیا چیزیش نیست: شما چیزیتان می شود. سوال اصلی این است که چگونه شما عوض بشوید.
چگونه خودم را عوض کنم پرسشی مذهبی است. «چگونه دیگران را عوض کنیم؟» پرسشی سیاسی است اما متأسفانه سیاستمدار خیال می کند که خودش عیبی ندارد، فی الواقع نمونه ایست که تمام دنیا باید به شکل او درآید. همه آدم ها به هم شبیه اند. کشف این نکته که شما معمولی هستید غیر معمول ترین چیز در این دنیاست زیرا هر ذهن
معمولی خیال می کند استثنایی است.
راه تغییر خود، از طریق یوگا که به معنی یگانگی است می گذرد موانع موجود در این راه دنیاست که به معنی جست و جوی قدرت است هر قدرتی که ما به دست می آوریم چه قدرت بدنی، چه ذهنی و یا روحانی صرفاً شخص شما را قوی می کند و این قدرت نشانه ی مقابله ی نفس است با حقیقت، درحالی که یوگا جست و جوی آرامش و خلاء است در این جستجو شما به تدریج محو می شوید و استحاله پیدا می کنید. وقتی که راه های معمولی مشاهده ی چیز ها که دوگانه است مثل بد-خوب، مرگ-زندگی، تابستان-زمستان کنار گذاشته شود صاف و خالص می شوید زیرا که شروع می کنید به یکی دیدن همه چیز. در فرایند مراقبه توانایی های شما از مغز به قلب منتقل می شود چون که قلب غیرمنطقی است و از این طریق می توان پلی ساخت رنگین کمانی برای عبور به سوی ناشناخته و نهایتاً به سوی غیر قابل شناخت. تمرکز کار ذهن است مثل نور متمرکز چراغ قوه است و علت تشنج و عصبانیت اما وقتی مراقبه می کنی تمرکز رخت بر می بندد کمی احساس گمگشتگی می کنی اما اگر ادامه دهی به حالت هشیاری و سبکی می رسی که مثل هشیاری نور پخش و نامتمرکز چراغ حباب دار است. وقتی مراقبه حاصل شد، تمرکز در دست شما مثل اسباب بازی کودکانه است هروقت بخواهی آسان می توانی آن را پیدا کنی اگر آگاهانه قدم در این راه بگذارید می توانید برگردید چون راه بازگشت را بلدید. در ابتدا مدیتیشن، شما را با چهره ی اصیل و واقعی خودتان روبرو می کند چراکه زشتی ها در سطح قرار دارند به محض اینکه با این زشتی ها (نفس=میلیون ها کیلومتر دور بودن از خدا)مواجه شدید باید آن را از میان بردارید، باید همه ی صورتک های زشت را کنار بگذارید و در پس این پوست انداختن چهره اصیل شما، چهره الهی است.چون در گوهر و ذات خود از خداوند جدا نیستید اما به صورت شخص جدا خواهید ماند.پس عاجز و ناتوان باش بدون هیچ کنترلی بدون هیچ کنترل کننده ای و آن وقت متعجب خواهی شد؛ خدا همه چیز را در دست خود خواهد گرفت.
همه جانوران و طبیعت بر اساس یک برنامه ریزی به دنیا آمده اند یعنی یک درخت درخت به دنیا می آید درخت زندگی می کند و درخت از دنیا می رود اما تنها انسان است که بدون برنامه متولد شده آزادی محور اصلی او و روح اوست.لحظه ای که از آزادی انسان سر باز می زنیم گوهر وجودی او و عالم او را نادیده می گیریم یادتان نرود شما مخلوق خودتان خواهید بود چراکه آفرینش یک نیایش است شبیه کار خدا با ما.
بدن / قلب / سر/
/Ego /Superego /Id
ناهشیار (فاقد خود) /فوق هشیار (فاقد خود) /هشیار(دارای خود)
مانند طبیعت و حیوانات/بعضی از انسان ها مثل بودا/ انسان
۱۶ فروردین ماه ۱۴۰۱
ویرایش در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۴۰۱
اگر روند هر کاری را غیر خودکار کنید آگاهی عظیمی رو می نمایاند. اگر تجربه حضور در لحظه به لحظه زندگی را پیدا کنید رفته رفته قادر خواهید بود همه چیز را عوض کنید: خوردن، راه رفتن، نفس کشیدن، و حتی عشق ورزیدن بدل به پدیده های آگاهانه و هشیارانه می شوند.
اگر قدر چیزهای بی فایده (مراقبه) را ندانی نمی توانی دم از چیز های با فایده بزنی. چیز ها مفیدند زیرا چیزهای بی فایده وجود دارند تمام روز را بیداریم و شب می خوابیم فایده خواب چیست؟هدر دادن است نه وقت کمی، هشت ساعت در شبانه روز، فایده اش چیست؟ احساس تر و تازگی، سرزندگی و سبکباری می کنید این ها همه از بی فایده می آیند. برای همین است که مراقبه بزرگترین قدرت مشاهده را به شما اعطا می کند خیلی راحت در سکوت (امر بی فایده) فرو می روید این از خواب مهم تر است چراکه شما در خواب، ناهشیار هستید چه بسا در بهشت سر می کنید اما خودتان خبر ندارید.
انسان همان چیزی که بوده هست و دنیا همان محنت سرایی است که بوده فقط چهره ها و برچسب ها عوض شده، اما بدبختی ادامه دارد. مسأله بر سر آن نیست که دنیا را عوض کنیم (به کرّات انقلاب کرده ایم اما چیزی عوض نشده است) دنیا چیزیش نیست: شما چیزیتان می شود. سوال اصلی این است که چگونه شما عوض بشوید.
چگونه خودم را عوض کنم پرسشی مذهبی است. «چگونه دیگران را عوض کنیم؟» پرسشی سیاسی است اما متأسفانه سیاستمدار خیال می کند که خودش عیبی ندارد، فی الواقع نمونه ایست که تمام دنیا باید به شکل او درآید. همه آدم ها به هم شبیه اند. کشف این نکته که شما معمولی هستید غیر معمول ترین چیز در این دنیاست زیرا هر ذهن
معمولی خیال می کند استثنایی است.
راه تغییر خود، از طریق یوگا که به معنی یگانگی است می گذرد موانع موجود در این راه دنیاست که به معنی جست و جوی قدرت است هر قدرتی که ما به دست می آوریم چه قدرت بدنی، چه ذهنی و یا روحانی صرفاً شخص شما را قوی می کند و این قدرت نشانه ی مقابله ی نفس است با حقیقت، درحالی که یوگا جست و جوی آرامش و خلاء است در این جستجو شما به تدریج محو می شوید و استحاله پیدا می کنید. وقتی که راه های معمولی مشاهده ی چیز ها که دوگانه است مثل بد-خوب، مرگ-زندگی، تابستان-زمستان کنار گذاشته شود صاف و خالص می شوید زیرا که شروع می کنید به یکی دیدن همه چیز. در فرایند مراقبه توانایی های شما از مغز به قلب منتقل می شود چون که قلب غیرمنطقی است و از این طریق می توان پلی ساخت رنگین کمانی برای عبور به سوی ناشناخته و نهایتاً به سوی غیر قابل شناخت. تمرکز کار ذهن است مثل نور متمرکز چراغ قوه است و علت تشنج و عصبانیت اما وقتی مراقبه می کنی تمرکز رخت بر می بندد کمی احساس گمگشتگی می کنی اما اگر ادامه دهی به حالت هشیاری و سبکی می رسی که مثل هشیاری نور پخش و نامتمرکز چراغ حباب دار است. وقتی مراقبه حاصل شد، تمرکز در دست شما مثل اسباب بازی کودکانه است هروقت بخواهی آسان می توانی آن را پیدا کنی اگر آگاهانه قدم در این راه بگذارید می توانید برگردید چون راه بازگشت را بلدید. در ابتدا مدیتیشن، شما را با چهره ی اصیل و واقعی خودتان روبرو می کند چراکه زشتی ها در سطح قرار دارند به محض اینکه با این زشتی ها (نفس=میلیون ها کیلومتر دور بودن از خدا)مواجه شدید باید آن را از میان بردارید، باید همه ی صورتک های زشت را کنار بگذارید و در پس این پوست انداختن چهره اصیل شما، چهره الهی است.چون در گوهر و ذات خود از خداوند جدا نیستید اما به صورت شخص جدا خواهید ماند.پس عاجز و ناتوان باش بدون هیچ کنترلی بدون هیچ کنترل کننده ای و آن وقت متعجب خواهی شد؛ خدا همه چیز را در دست خود خواهد گرفت.
همه جانوران و طبیعت بر اساس یک برنامه ریزی به دنیا آمده اند یعنی یک درخت درخت به دنیا می آید درخت زندگی می کند و درخت از دنیا می رود اما تنها انسان است که بدون برنامه متولد شده آزادی محور اصلی او و روح اوست.لحظه ای که از آزادی انسان سر باز می زنیم گوهر وجودی او و عالم او را نادیده می گیریم یادتان نرود شما مخلوق خودتان خواهید بود چراکه آفرینش یک نیایش است شبیه کار خدا با ما.
بدن / قلب / سر/
/Ego /Superego /Id
ناهشیار (فاقد خود) /فوق هشیار (فاقد خود) /هشیار(دارای خود)
مانند طبیعت و حیوانات/بعضی از انسان ها مثل بودا/ انسان
۱۶ فروردین ماه ۱۴۰۱
ویرایش در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۴۰۱
March 20, 2017
آنچه احتیاج داری این است که چشم باز کنی و ببینی کجا هستی. چرا که در همین جا, در همین دم, شما کاملید.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews