Un hombre obligado a permanecer toda su vida inmóvil probablemente es parapléjico; en todo caso, está confinado a una silla de ruedas trata de someter al mundo a la misma inmovilidad; de hecho, lo consigue con los perros Pastor Belga Malinois de los que es criador, con un halcón amarrado a su percha, con periquitos de Australia que mantiene enjaulados, con su cuidador-enfermero, con su hermana y con la madre de ambos. Probablemente también con el lector, quien sentirá que una jaula empieza a encerrarlo y se hace pequeña gradualmente. La secuencia de hechos inquieta y pone en tensión; también ofrece múltiples posibilidades de interpretación, entre ellas la de que los personajes representen, en sentido metafórico e irónico, realidades colectivas. Ello desde el subtítulo de la novela: "Tratado sobre el futuro de América Latina visto a través de un hombre inmóvil y sus treinta Pastor Belga Malinois": ¿qué o quién nos gobierna y hacia dónde nos lleva (si es que hacia algún lado vamos)? Esta novela postula como ficción una serie de hechos que no terminan de parecerlo; quizá sean reales. Acompaña a la novela un folleto de 32 páginas con fotografías a color que muestran lugar, personajes, atmósferas, perros héroes.
Mario Bellatin grew up in Peru as the son of Peruvian parents. He spent two years studying theology at the seminary Santo Toribio de Mogrovejo and graduated from the University of Lima. In 1987, Bellatin moved to Cuba, where he studied screenplay writing at the International Film School Latinoamericana. On his return to Mexico in 1995, he became the director of the Department of Literature and Humanities at the University of the Cloister of Sor Juana and became a member of the National System of Creators of Mexico from 1999 to 2005. He is currently the director of the School of Writers Dynamics in Mexico City.
Bellatin ile Güzellik Salonu ile tanışmış ve yazarın dilini, işlediği konuyu ve bu konuyu anlatış/aktarış biçimini çok sevmiştim. Bu defa da Kahraman Köpekler ile farklı bir yolculuğa çıktık. Bu kitapla da yine, yazarın genelden ayrışan, marjinal grupları ve marjinal insanları odağına alan anlatımı ile çepeçevre sarılıp sarmalandım. Ama bu sevgi dolu bir kucaklaşmadan öte bir mengene gibiydi.
Yazarın anlatım dili o kadar vurucu/çarpıcı ki anlattığı konudan bağımsız olarak sadece bu sözcükleri ve bir araya geliş biçimlerini görmek, deneyimlemek için bile bu kitabı okumaya değer. Çünkü edebiyat, veya genel olarak yazma eylemi, tam da bunun üzerine kurulu. İnsanın ağzından çıkan, aktarılan, değişen ve dönüşen sözcüklerin bir araya geliş biçemlerindeki farklılıklar ve zenginlikler...
Kitap biterken yine kendimi bir başka Bellatin eseri okuma ihtiyacında hissettim. Bu oldukça ilginç bir duygu. Nedendir bilmiyorum, bu ara beni en çok etkileyen eserler, kısa ama bir o kadar yoğun anlatıma sahip eserler oluyor. Konudan ziyade -ki konusu da ilginç bu kitabın- dil kullanımına odaklanmış durumdayım.
Imagine usted un lugar con treinta perros pastor belga malinois muy, muy bravos, un parapléjico (dueño de los perros), un entrenador (de los perros) que es también enfermero (del parapléjico), media docena de pericos australianos, un ave de cetrería, un mapa de América latina, dos mujeres (madre e hija) (del parapléjico) con pañuelos en la cabeza clasificando bolsas de plástico vacías, a oscuras... Imagine todo esto habitando una casa de dos pisos en una calle enrevesada.
Imagine además que cada pieza de esto que no es una historia y sin embargo lo es es la pieza de un rompecabezas que, al final, ofrece imágenes de casi todo lo antes descrito.
De repente estou lendo Ionesco, Buñuel, Beckett, Dalí, Jarry, Korine, e tendo vontade de observar o Bellatin chegando numa mesa de bar com todos esses. Que confusão ia dar, meu deus.
Obra desconcertante do escritor mexicano Mario Bellatin traz um "homem imóvel", que de sua cama controla trinta cães pastores belga malinois. Ele divide seu cômodo com um falcão e periquitos, e é cuidado por um enfermeiro-treinador. Ambos dividem a casa com a mãe e a irmã do homem, encarregadas de misteriosa atividade com sacolas plásticas.
Os únicos seres com nome na obra são o preferido e feroz cão Annubis e a cadela Shakura. O que o tratado tem a dizer sobre o futuro da América Latina? Com o leitor, a resposta. Leitura instigante.
Na mesma linha da novela, a bela edição da Cosac Naify embala a narrativa em um livro inacabado, com a costura exposta na lombada, e as folhas ímpares "em branco", sem texto, na verdade roxas como a capa. O texto é impresso em tamanhos variados de letras apenas nas páginas pares. O texto em tradução de Joca Wolff.
hayal ettirmeye çalıştığı evren hoşuma gitmedi. bana neden özellikle bu evreni hayal ettirmeye çalıştığını da anlamadım. sevmeyip sadece anlasam kabul edecektim halbuki. sevmedim de. istemiyorum banane.
Ne yazık ki Bellatin’in en sevmediğim kitabı oldu. Kitap elbette yine çok güzel yazılmış. Bu kısacık öyküde karakterler yine çok güzel anlatılmış. Ama çok şiddet hissettim - hissettim diyorum çünkü hiçbir şiddet eylemi açıkça anlatılmamış - bu da beni çok rahatsız etti. Bir de söz konusu köpekler olunca bam telime basılmış oldu. “Vahşi köpek yoktur, vahşi sahip vardır,” sözü kitap boyunca kulaklarımda yankılandı. Bu sebeple de kitabın yazılma tekniğine 5/5 ama konu itibari ile 1/5, ortalama 3/5 yıldız oldu.
"Perros héroes representa un trabajo acaso más importante en tanto récord creativo que como pieza de literatura tradicional. Está bien: hace décadas que en el mundo del arte lo que importa son los registros y no las obras"
"Cerca del aeropuerto de la ciudad vive un hombre que, aparte de ser un hombre inmóvil, es considerado uno de los mejores entrenadores de Pastor Belga Malinois del país."
Numa realidade alternativa, ocorre o seguinte cenário: Franz Kafka e Luis Buñuel decidem morar juntos, longe do burburinho cultural. Compram uma chácara desativada no interior da Bélgica e trazem ao local um cão pastor para afastar os paparazzi. Adotam um menino e passam seus anos investigando as possibilidades do sexo bucólico e ensinando seu protegido a escrever com força. Quando o rapaz completa seus 18 anos, agradece a seus pais publicando um romance surrealista e lisérgico, vagamente amparado na comunidade que o cerca. É essa porralouquice aqui. Nem dá para falar do enredo, tiraria a graça.
Una obra inquietante y atrapante que abre a múltiples interpretaciones a partir de situaciones delirantes. Un “hombre inmóvil”, parapléjico, es considerado uno de los mejores entrenadores de Pastor Belga Malinois. Vive junto a su madre, su hermana, su enfermero-entrenador y treinta Pastor Belga Malinois adiestrados para matar. Alrededor de su habitación se intuye una atmósfera que guarda relación con el futuro de América Latina. A partir de capítulos cortos, abruptos y asépticos se tejen metáforas misteriosas y alegorías en las cuales personajes y animales representan con ironía realidades colectivas.
"Apesar das opiniões contrárias, principalmente de falsos especialistas, o enfermeiro-treinador trata de convencer as visitas de que o pastor belga malinois é o cão ideal para pessoas com peculiaridades em seus corpos. Usa como exemplo o homem imóvel, ao qual em voz alta e diante dos presentes qualifica de fardo. Afirma que qualquer cão normal o teria comido há tempos. As visitas escutam em silêncio as palavras do enfermeiro-treinador. Depois de alguns minutos, sugerem que não chame de fardo o homem imóvel." Página [20]