Η ζωή στο βουνό

by Κωνσταντίνος Θεοτόκης, Γιώργος Ξενάριος (Translator), Κωνσταντίνος Θεοτόκης

From the publisher's site:

Εκατόν τρία χρόνια μετά την πρώτη έκδοσή της Η ζωή στο βουνό παραδίδεται στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό. Γραμμένη στα γαλλικά και δημοσιευμένη στο Παρίσι το 1895, είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη. Ληστρικό μυθιστόρημα, δεν περιορίζεται όμως στην περιγραφή των ληστρικών ηθών· ο συγγραφέας αφηγείται παράλληλα μια ερωτική ιστορία, αλλά και προχωράει σε μια ανατομία της πολιτικής ζωής, όπως είχε διαμορφωθεί στην Ελλάδα κατά τον 19ο αιώνα. Παρά το νεαρό της ηλικίας του και την απειρία του, ο Θεοτόκης κατορθώνει να στήσει ένα ολοκληρωμένο μυθιστορηματικό σύμπαν, που μέσα του κινούνται, δραματικά και αποτελεσματικά, οι ήρωές του, ενώ ταυτόχρονα προβάλλεται ανάγλυφα το κοινωνικό φόντο της εποχής. Η κατά σημεία θεατρική δομή του βιβλίου συμβάλλει σε μια δραματικότερη πρόσληψη εκ μέρους του αναγνώστη, ενώ παράλληλα ζωντανεύει πρόσωπα και χαρακτήρες. Εν κατακλείδι: παρά τις αναπόφευκτες ατέλειές της ως πρωτολείου, Η ζωή στο βουνό διαβάζεται με πραγματικό ενδιαφέρον από τον σημερινό αναγνώστη και, κυρίως, φωτίζει μ' ένα καινούριο φως τη μετέπειτα πορεία του σημαντικότατου Κερκυραίου πεζογράφου.

352 pages, Paperback

First published January 1, 1895

About the author

Ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης γεννήθηκε στην Κέρκυρα και υπήρξε γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, τα μέλη της οποίας ασχολήθηκαν με την πολιτική και τη διπλωματία ήδη από τον 14ο αι.. Παρακολούθησε στο Παρίσι φιλολογία, μαθηματικά, ιατρική και χημεία, χωρίς ωστόσο να λάβει κανένα δίπλωμα. Εκτός όμως της γαλλικής γλώσσας σπούδασε αγγλική, γερμανική, ιταλική και λατινική, καθώς και σανσκριτική. Έτσι πολύγλωσσος από νεαρά ηλικία, ασχολήθηκε πέραν της πεζογραφίας με τη μετάφραση και την ποίηση. Σε ηλικία 19 ετών έγραψε στη γαλλική το πρώτο του έργο, το «Η ζωή των ορέων», που δημοσιεύθηκε και από τον Ερμή της Γαλλίας.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στη Κέρκυρα, στον εξοχικό πύργο των Καρουσάδων. Συνδέθηκε με τον ποιητή Μαβίλη και προσχώρησε από τους πρώτους στο κίνημα του δημοτικισμού. Από τότε φαίνεται ότι ασπάστηκε τις πρώτες σοσιαλιστικές ιδέες, από τις οποίες και διακρίνονται τα έργα του. Συμμετείχε στην επανάσταση της Κρήτης το 1896 ως εθελοντής και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 στη Θεσσαλία, επικεφαλής δικού του σώματος. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε ενεργό μέρος στο κίνημα της Θεσσαλονίκης. Τότε και απώλεσε ολόκληρη την προικώα περιουσία του στην Αυστρία (1917) οπότε και αναγκάσθηκε να δουλέψει αναλαμβάνοντας το γραφείο λογοκρισίας παντός εντύπου και αλληλογραφίας, θέση που διατήρησε για λίγο χρόνο.

Στην ελληνική λογοτεχνία η πεζογραφία του Κ. Θεοτόκη είχε σημαντική προσφορά. Στα εκτενή διηγήματά του: Η τιμή και το χρήμα, Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα, Ο κατάδικος και Οι σκλάβοι στα δεσμά τους διακρίνεται η δραματικότητα της αφήγησης και η ρεαλιστική απόδοση της ζωής σε μια ηθογραφική ατμόσφαιρα, που διαπνέεται και από φιλοσοφική διάθεση. Τα σύντομα διηγήματά του, τα οποία δημοσιεύτηκαν στην αρχή στο περιοδικό Τέχνη του Κ. Χατζόπουλου και στον Νουμά, και που αργότερα κυκλοφόρησαν με τον τίτλο Κορφιάτικες ιστορίες, αποδίδουν με απλότητα και λιτότητα την κερκυραϊκή ζωή της εποχής, με εικόνες αδρές και σκληρές. Γεγονός είναι ότι υπήρξε επηρεασμένος από τον Νίτσε από την πρώιμη περίοδο της συγγραφικής του δραστηριότητας, όταν έγραψε πεζογραφήματα όπως Το Πάθος (1899) και διηγήματα όπως το Πίστομα. Στη ποιητική του συγγραφή κυριαρχούν οι μεταφράσεις του Σαίξπηρ που απέδωσε έμμετρα την Τρικυμία, τον Μάκβεθ, τον Βασιλιά Ληρ και τον Οθέλλο. Επίσης μετέφρασε τα Γεωργικά του Βιργιλίου, τον Έρμαν και Δωροθέα του Γκαίτε, τον Φαίδωνα του Πλάτωνα, και από τη σανσκριτική τα: Σακούνταλα, Μαλαβίκα και Αγνημίτρα. Έγραψε επίσης και μερικά σονέτα που διακρίνονταν για τη λεπτότητα αισθήματος.

Ο Κ. Θεοτόκης γνωρίζοντας τον σοσιαλισμό, συμμετείχε επίσης στην ίδρυση του Σοσιαλιστικού Ομίλου και του Αλληλοβοηθητικού Εργατικού Συνδέσμου Κερκύρας (1910-1914), ενώ παράλληλα υποστήριξε το κίνημα για τη χειραφέτηση των γυναικών.

Πέθανε στην Κέρκυρα σε ηλικία 51 ετών, τον Ιούλιο του 1923, από καρκίνο.

Reviews

[Ianna · Rating 3 out of 5]

Η «Ζωή στο βουνό» του Κωνσταντίνου Θεοτόκη είναι ένα ληστρικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Στο κέντρο βρίσκονται ομάδες ληστών που δρουν στα βουνά, σε μια εποχή όπου οι ληστές δεν είναι μόνο εγκληματίες, αλλά και σύμμαχοι ή όργανα πολιτικών φατριών και τοπικών αρχόντων. Η αφήγηση ακολουθεί τις περιπέτειες μιας τέτοιας ομάδας, περιγράφοντας ληστείες, καταδιώξεις και συγκρούσεις με την εξουσία. Παράλληλα, ξετυλίγεται μια ερωτική ιστορία που μπλέκεται με την παράνομη ζωή των ηρώων, φωτίζοντας τις αντιθέσεις ανάμεσα στο πάθος, το καθήκον και την ανάγκη επιβίωσης.

Ο Θεοτόκης, με ρεαλιστική αλλά και σατιρική διάθεση, παρουσιάζει τους ληστές όχι μόνο ως βίαιους, αλλά και ως ανθρώπους που φιλοσοφούν και σχολιάζουν την κοινωνία γύρω τους. Μέσα από τους διαλόγους και τις συγκρούσεις, αναδεικνύονται οι αδυναμίες της πολιτικής ζωής της εποχής: οι πελατειακές σχέσεις, οι συναλλαγές με την εξουσία και η διαφθορά. Το έργο είναι γεμάτο δράση αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και κοινωνικοπολιτική σάτιρα, δείχνοντας πώς τα μεγάλα ιδανικά συχνά χάνονται μέσα στην αδικία και την εκμετάλλευση.