What do you think?
Rate this book
Γιώργος Σαραντάρης: Ο μελλούμενος
Πρωϊνό στο γραφείο καθηγητών της Σχολής Μωραΐτη. Ανάμεσα στα σκόρπια βιβλία, βιβλία σχολικά, Βιβλία Ύλης κι ένα βιβλίο Ποίησης. Πάνω γράφει: «Γιώργου Σαραντάρη, Ποιήματα».
Ξεφυλλίζω αφηρημένα. Κι όλο και λιγότερο αφηρημένα. Ξυπνώ. Μέσα απ' τα τετράδια και τους καταλόγους και τα Βιβλία Ύλης και τα κουδούνια και την υποχρεωτική συμβίωση με ανθρώπους που άλλοτε έχεις κι άλλοτε δεν έχεις κάτι να πεις, μια φωνή ανοίγει δρόμο κι έρχεται και μου μιλάει για να με σώσει - για την ψυχή της, για την ψυχή μου, για την ψυχή. Για τη ζωή της, για τη ζωή μου, για τη ζωή.
Διαβάζω καθώς τα δάκτυλα γυρνούν τις σελίδες:
«Τη σιωπή όπου βάζεις το κεφάλι
Και το παίρνεις πίσω γιομάτο χαράματα»
«Γίνου γυναίκα αν και γυναίκα είσαι»
«Ένα φεγγάρι πες μου»
«Αποκάλυψη σοφίας η μοναξιά»
«Κι' αν κάποτε πνίγουμε, κάτι από τη φωνή μας θ' ανακαλύψουμε στο βυθό της θάλασσας»
«Να νοιώθω γαλάζιο τον εαυτό μου κι' ας μην τον βλέπω»
«Θέλω να πω σε σένα λίγον ήλιο»
«Μια τέλεια μουσική μας ικετεύει»
«Άγαλμα σιωπής και προσευχής
αντιμέτωπο στη μοναξιά του απείρου»
«Έλεος στα περιστέρια και στην ψυχή μας!»
«Σε ποια μουσική ανήκω;»
Η φωνή σπάει τα τζάμια του γραφείου, θαμπώνει τα πρόσωπα, σβύνει τα τετράδια, κι έρχεται με το σωσίβιο της Ποίησης να με σώσει. Η φωνή ανήκει σ΄ ένα αληθινό, σ΄ ένα μεγάλο, σ΄ ένα απέραντο ποιητή!
-Ποιανού είν΄ το βιβλίο;
-Του Μιχάλη του Μερακλή.
Αργότερα:
-Μιχάλη, ποιος είν΄ αυτός ο ποιητής;
Κουνάει το κεφάλι με το χαρακτηριστικό του εκείνο τρόπο:
-Ο Γιώργος Σαραντάρης. Σπουδαίος!
(Ολυμπία Καράγιωργα, από τον πρόλογο του βιβλίου)
Ξεφυλλίζω αφηρημένα. Κι όλο και λιγότερο αφηρημένα. Ξυπνώ. Μέσα απ' τα τετράδια και τους καταλόγους και τα Βιβλία Ύλης και τα κουδούνια και την υποχρεωτική συμβίωση με ανθρώπους που άλλοτε έχεις κι άλλοτε δεν έχεις κάτι να πεις, μια φωνή ανοίγει δρόμο κι έρχεται και μου μιλάει για να με σώσει - για την ψυχή της, για την ψυχή μου, για την ψυχή. Για τη ζωή της, για τη ζωή μου, για τη ζωή.
Διαβάζω καθώς τα δάκτυλα γυρνούν τις σελίδες:
«Τη σιωπή όπου βάζεις το κεφάλι
Και το παίρνεις πίσω γιομάτο χαράματα»
«Γίνου γυναίκα αν και γυναίκα είσαι»
«Ένα φεγγάρι πες μου»
«Αποκάλυψη σοφίας η μοναξιά»
«Κι' αν κάποτε πνίγουμε, κάτι από τη φωνή μας θ' ανακαλύψουμε στο βυθό της θάλασσας»
«Να νοιώθω γαλάζιο τον εαυτό μου κι' ας μην τον βλέπω»
«Θέλω να πω σε σένα λίγον ήλιο»
«Μια τέλεια μουσική μας ικετεύει»
«Άγαλμα σιωπής και προσευχής
αντιμέτωπο στη μοναξιά του απείρου»
«Έλεος στα περιστέρια και στην ψυχή μας!»
«Σε ποια μουσική ανήκω;»
Η φωνή σπάει τα τζάμια του γραφείου, θαμπώνει τα πρόσωπα, σβύνει τα τετράδια, κι έρχεται με το σωσίβιο της Ποίησης να με σώσει. Η φωνή ανήκει σ΄ ένα αληθινό, σ΄ ένα μεγάλο, σ΄ ένα απέραντο ποιητή!
-Ποιανού είν΄ το βιβλίο;
-Του Μιχάλη του Μερακλή.
Αργότερα:
-Μιχάλη, ποιος είν΄ αυτός ο ποιητής;
Κουνάει το κεφάλι με το χαρακτηριστικό του εκείνο τρόπο:
-Ο Γιώργος Σαραντάρης. Σπουδαίος!
(Ολυμπία Καράγιωργα, από τον πρόλογο του βιβλίου)
452 pages, Paperback
First published June 1, 1995
2 people want to read
About the author
Ολυμπία Καράγιωργα
11 books1 followerΟ πατέρας της καταγόταν από το Ροεινό της ορεινής Αρκαδίας και η μητέρα της, Αλεξανδρινή με καταγωγή από τη Λέρο.
Η ίδια υπήρξε μαθήτρια στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας, ενώ στη συνέχεια σπούδασε Κοινωνιολογία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Κατόπιν, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Stanford των Η.Π.Α απ’ όπου απέκτησε ΜΑ in Creation Writing και English and American Literature. Το 1961 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο “Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης”. Το 1966 ήρθε η δεύτερη, με τίτλο “Τα μεγάφωνα”.
Το 1969 η Ολυμπία Καράγιωργα ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου και σπούδασε θέατρο με τον Χρήστο Βαχλιώτη.
Ακολούθησαν οι συλλογές: Το μεγάλο κύμα (1974), Ποιος (1985), Προχωρώντας στο χρόνο, Σκόρπια (1997), Μάτια του έρωτα (1997), Χειμώνας στη Λέρο (Μελάνι, 2009). Έχει μεταφράσει Φ. Γκ. Λόρκα, Ντ. Χ.Λώρενς, Αλμπέρ Καμύ και Ευριπίδη. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του Καλιγούλα του Αλμπέρ Καμύ, το 2010 έλαβε το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της Χειμώνας στη Λέρο και το 2011 με το βραβείο «Όμηρος» του 1ου φεστιβάλ Μεσογειακής Ποίησης.
Η ίδια υπήρξε μαθήτρια στα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια Μανσούρας, ενώ στη συνέχεια σπούδασε Κοινωνιολογία στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου. Κατόπιν, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Stanford των Η.Π.Α απ’ όπου απέκτησε ΜΑ in Creation Writing και English and American Literature. Το 1961 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της με τίτλο “Χιλιάδες πρόσωπα της τύχης”. Το 1966 ήρθε η δεύτερη, με τίτλο “Τα μεγάφωνα”.
Το 1969 η Ολυμπία Καράγιωργα ήρθε και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, όπου και σπούδασε θέατρο με τον Χρήστο Βαχλιώτη.
Ακολούθησαν οι συλλογές: Το μεγάλο κύμα (1974), Ποιος (1985), Προχωρώντας στο χρόνο, Σκόρπια (1997), Μάτια του έρωτα (1997), Χειμώνας στη Λέρο (Μελάνι, 2009). Έχει μεταφράσει Φ. Γκ. Λόρκα, Ντ. Χ.Λώρενς, Αλμπέρ Καμύ και Ευριπίδη. Το 2002 τιμήθηκε με το βραβείο της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του Καλιγούλα του Αλμπέρ Καμύ, το 2010 έλαβε το Βραβείο Λυρικής Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της Χειμώνας στη Λέρο και το 2011 με το βραβείο «Όμηρος» του 1ου φεστιβάλ Μεσογειακής Ποίησης.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.