Αν και ο Εθνικός Διχασμός των ετών 1915-1917 εξακολουθεί να επηρεάζει την πολιτική σκέψη και εν πολλοίς συμπεριφορά των Ελλήνων, η σχετική έρευνα ελάχιστα έχει προχωρήσει κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Έτσι, οι ερμηνείες που συνεχίζουν να δίνονται παραμένουν απλουστευτικές - αν όχι απλοϊκές - και, από καιρό, έχουν πάψει να είναι πρωτότυπες. Στο ανά χείρας βιβλίο προβάλλεται ως παράγων σημασίας συχνά αποφασιστικής η θρησκευτική διάσταση του όλου ζητήματος: Αν και αυτή αποσιωπάται συνήθως, ωστόσο αποτελεί «πρίσμα» μοναδικό όσον αφορά τη θεώρηση και, συνακολούθως, την ερμηνεία των φαινομένων. Πράγματι, μόνο αν δει κανείς τα πράγματα και από την οπτική γωνία των θρησκευτικών πεποιθήσεων, μπορεί να κατανοήσει γεγονότα όχι απλώς της πολιτικής μα και της διεθνούς ζωής που διαφορετικά μένουν ανεξήγητα.
O Δημήτρης Μιχαλόπουλος (γεν. 1η Μαΐου 1952, στην Αθήνα) είναι Έλληνας ιστορικός. Με διαδοχικές υποτροφίες σπούδασε στην Ιταλική Σχολή Αθηνών (1964-1970), στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1970-1974) και στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales του Παρισιού, όπου και αναγορεύτηκε, το 1978, διδάκτορας Ιστορίας.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ταξινόμησε τα Ιστορικά Αρχεία του Πολεμικού Ναυτικού (1979-1980). Μέλος του ιδιαίτερου γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Καραμανλή, κατά τα έτη 1980-1981, δίδαξε στη συνέχεια, ως λέκτορας και μετά ως επίκουρος καθηγητής Διπλωματικής Ιστορίας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1982-1994). Υπήρξε διευθυντής του Μουσείου Βούρου-Ευταξία της Πόλης των Αθηνών από το 1990 έως το 2000 και του Ιδρύματος Ιστορίας του Ελευθέριου Βενιζέλου και της αντίστοιχης εθνικής περιόδου κατά το διάστημα 2004-2011.
Σήμερα παραμένει διοικητικός σύμβουλος αυτού του τελευταίου. Κατά τα τελευταία χρόνια ασχολείται συστηματικά με το ζήτημα του Εθνικού Διχασμού.
Στο συγκεκριμένο βιβλίο ο συγγραφέας έχει την πρόθεση να αναδείξει μιά καινούρια, άγνωστη διάσταση του Εθνικού Διχασμού, τη θρησκευτική διάσταση. Αρχικά ο συγγραφέας μας δίνει τα γεγονότα που οδήγησαν στον εθνικό διχασμό, έπειτα αναλύει τη θρησκευτική διάσταση και στη συνέχεια τονίζει την σπουδαιότητα του πολεμικού ναυτικού. Τέλος, καταλήγει σε συμπεράσματα. Η αρχική ιδέα της θρησκευτικής διάστασης, έχει αν μη τι άλλο ενδιαφέρον και είναι πρωτότυπη. Όμως ο συγγραφέας θέλει να πει τόσα πολλά και αδυνατεί να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του με αποτέλεσμα να δίνει πληθόρα πληροφοριών στον αναγνώστη χωρίς όμως να τις συνδέει γερά μεταξύ τους και ως συνέπεια ο αναγνώστης μάλλον μπερδεύεται και να αδυνατεί στο τέλος να κατανοήσει την "άλλη διάσταση". Καλό ως πρόθεση, κακό ως εκτέλεση.