Στους χερσότοπους, τους βαλτότοπους, στην γεμάτη έλη και καλαμιές μέσα σε νεκροταφεία απο βούρκους, ανάμεσα σε τεράστιες πέτρες που ξεχερσώνονται σε άγονα, λασπωμένα και σκληρά απο χιόνι και παγους εδάφη, στα βόρεια της Νορβηγίας, εκεί, κάπου εκεί,
στα ακατοίκητα και απερίφραχτα στρέμματα συντελείται μια ευλογημένη μακαριότητα μόχθου και ανάγκης.
Εμφανίζεται κάποιο ομιχλώδες πρωινό ενός βαρύ χειμώνα του 19ου αιώνα ένας έποικος, ένα υπαρξιακό άξεστο φάντασμα, ένα δυνατό ανθρώπινο πλάσμα, άσχημο φαινομενικά, με αγγέλους στην ψυχή, φτιαγμένο για σχέσεις πίστης και αφοσίωσης, δύναμης, κούρασης, προκοπής και εγκαρτέρησης με την αιώνια νομοτέλεια της φύσης.
Τα βουνά, ο ουρανός, το χώμα της γης που πατάει, οι πέτρες που σπάει, οι κομμένοι κορμοί των δέντρων που σέρνονται δεμένα απο το σαρκίο του είναι αυτά και
μόνο που τον γειώνουν στωικά και τον βαπτίζουν δούλο της γης, χωρικό του εδάφους, θεριστή της άγριας φύσης, της παγωμένης ψυχής και του γόνιμου σώματος.
Ένας άνδρας που έρχεται απο την άβυσσο της δημιουργίας, απο τα πυκνά σκοτάδια των καιρών και απο τα απροσμέτρητα βάθη του χρόνου και του απολίτιστου παράδεισου των προσδοκιών του.
Οι προσευχές του γίνονται ευχές της αναπαραγωγής, ελπίδες της καρποφορίας, κατάρες των χυδαίων μετεωρολογικών που καταστρέφουν και δυσκολεύουν τον αιώνιο, τον πρωτόγονο έρωτα ανάμεσα σε φύση και επιβίωση, ανάμεσα στην Αγία γραφή και το καθαρτήριο της συνείδησης, ανάμεσα στην χαμένη γη της επαγγελίας και την υπέρλαμπρη αλήθεια που η κοσμοθεωρία του ανθρώπου φιλάει με πάθος και αγκαλιάζει την πλάση, πλάθει μικρόκοσμους και τους χαρίζει υπομονή, επιμονή, πείσμα, μαζί με όλα τα άχραντα μυστήρια που συνθέτουν το ουράνιο τόξο. Αυτό το φυσικό φαινόμενο που αρχίζει και τελειώνει αθώρητο μα υπαρκτό και αφόρητα συνδεδεμένο με στοιχεία απλής, πλουσιοπάροχα φτωχής ζωής και πρωτόγονα υβριδικής καρποφορίας φυτών και ζώων.
Η ερημιά της σκανδιναβικής ορεινής γης αγαλλιάζει με την αγκαλιά της έναν χειρώνακτα της γης έναν αγρότη, έναν καλλιεργητή που γίνεται κτηνοτρόφος και καταλήγει σε μεγαλοκτηματίας, γαιοκτήμονας, σύζυγος και πατέρας, ευλογημένος στα γεννήματα και τους καρπούς, μα, καταραμένος να βιώσει όλη την χρονική ύπαρξη της οντότητας του φυλακισμένος ανάμεσα σε βουνά, δέντρα. βράχους, χωμάτινα οχυρά που χτίστηκαν και εξελίχθηκαν μαζί με μυρωδιές, γκρεμούς, γεύσεις και ζεστές αγκαλιές αφής, με την υγρασία των μακρινών φιόρδ να θυμιατίζει τον κόσμο που αποίκησε αργά και σταθερά την οικιστική κοινότητα.
Καθώς περνούν τα χρόνια και η προ - βιομηχανική εποχή πλησιάζει κοντά στους χωρικούς με μηχανήματα και ανακαλύψεις που διευκολύνουν τον κάματο τους, μα αφήνουν την αίσθηση πως τους απομακρύνουν απο την πραγματική μαγεία της άγριας φύσης.
Στο πέρασμα των καιρών η οικογένεια που πρωταγωνιστεί στην ευλογία της γης φορτίζεται με εμπειρίες, γνωριμίες, με ηθικές συνιστώσες που τεκμαίρονται απο βρεφοκτονίες και αλλά σκληρά ζωώδη ένστικτα τα οποία αντιπαραβάλλονται με νόμους και θεσμούς όμως τελικά ακόμη και η πιο προκλητική σκέψη ιδιοτέλειας είναι ένας κύκλος τόσο των μεμονωμένων ανέκφραστων απο συναισθηματική ευφορία ανθρώπους μέχρι την ευρύτερη πολιτική και πολιτισμική κοινότητα.
Πλάσματα της γης πρωταγωνιστούν σε αυτό το επικό ανάγνωσμα, όχι αφεντικά της.
Στα τέλη του 19ου αιώνα η Νορ��ηγία έρχεται σε αντίθεση με μια βαθιά ριζωμένη σύνδεση - γείωση, με το έδαφος, πρωτόγνωρα συναπαντήματα με τον πρόσφατα αναδυόμενο ρηχό υλισμό της επιβίωσης και την ιστορική πομπή της αστικής ζωής, σε μια ωδή προς την ανθρωπιά. Ανιδιοτελή θυσία έναντι της προσωπικής απόλαυσης και της προσποίησης που δεν επιτρέπει συναισθηματικά ξεσπάσματα για πάθη και τρυφηλότητα. Ταπεινότητα έναντι εγωισμού και η ματαιότητα της ανθρώπινης υπερηφάνειας. Η αποδοχή και η χαρά της ανθρώπινης ανισότητας παρέχουν στον Χάμσουν μια ποιητική σύνδεση με το έδαφος που είναι πέρα από την πνευματικότητα. Επιπροσθέτως σε αυτό ο συγγραφέας προσυπογράφει τα αιώνια συμβόλαια αναφορικά με την μοναδική κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής και της καλλιτεχνικής ανάπτυξης χαρακτήρων, χαρίζοντας ένα λόγιο αρχέγονο, ένα κλασικό της σύγχρονης λογοτεχνίας.
Καλή ανάγνωση
Πολλούς και σεμνούς ασπασμούς.