Λεύκες

by Βίκυ Κλεφτογιάννη

104 pages, Paperback

Published January 1, 2022

About the author

Η Βίκυ Κλεφτογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Άσκρη Βοιωτίας. Σπούδασε Βιολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και συνέχισε με μεταπτυχιακή ειδίκευση και διδακτορική διατριβή σε θέματα συμμετοχικής περιβαλλοντικής διαχείρισης. Το πρώτο της διήγημα συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Θεσσαλονίκη 2012, διαγωνισμός διηγήματος (εκδόσεις Ιανός).

Reviews

[Πάνος Τουρλής · Rating 4 out of 5]

Η Βίκυ Κλεφτογιάννη, μετά τις «14 ζωές στη Σαλονίκη», επιστρέφει με μια νέα συλλογή διηγημάτων, αφιερωμένων στις γυναίκες-λεύκες, που χαρίζουν το ασήμι τους στον ήλιο. Είκοσι τρία διηγήματα κυρίως δύο και τριών σελίδων με ταξίδεψαν, με γοήτεψαν, με ξάφνιασαν.

Στη συλλογή καταγράφονται ποικίλες ιστορίες με θεματικό άξονα τις γυναίκες. Τα κείμενα ξεδιπλώνονται με υπονοούμενα γύρω από την εκάστοτε ιστορία και καταφέρνουν σε αυτές τις λίγες σελίδες να με γεμίσουν εικόνες αλλά και απορίες που απαντώνται σχεδόν αμέσως. Δεν έχουμε δηλαδή μια ευθύγραμμη ρεαλιστική αφήγηση αλλά κείμενα-ποταμάκια που κυλάνε πότε φεγγοβολώντας και πότε κάτω από σκιές ώσπου να βγουν στη θάλασσα του τέλους κι έτσι να αποκτήσουμε ολοκληρωμένη εικόνα. Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης στην «Πλατεία Ελευθερίας», η λύτρωση από την κακοποίηση αλλά και τα δεσμά της ηρωίδας που λες ότι φτιάχτηκε από «Από πέτρα», ο λόγος που δεν άφησαν τη «Στεφανία» να αποχαιρετήσει τη νεκρή μητέρα της, «Η στροφή» κι εκείνο το μοιραίο ατύχημά της, το ρολόι του ναυαγού που έσωσε η ιδιοκτήτρια του «Αμέρικα», η έλλειψη έμπνευσης που δε γεμίζει τη «Λευκή σελίδα» της, ένα κορίτσι που ζει με τη γιαγιά της περιμένοντας τους γονείς της που είναι μετανάστες στη Φρανκφούρτη κι είναι αισιόδοξη γιατί το φθινόπωρο είναι «Ένας πολύ καλός άνθρωπος», «Η γάτα» που ξυπνάει τα πρώτα του ερωτικά σκιρτήματα όταν τον στέλνει για τσιγάρα, η γυναίκα που κατάφερε να γλυτώσει από το βομβαρδισμένο Χαλέπι και κατέφυγε στο «Δέλτα Αξιού» γεμάτη αγωνία για κείνη και για το τι απέγινε ο γιος της, «Μνήμη από πορσελάνη» για μια γυναίκα που έζησε αξέχαστα γεγονότα και τώρα δύει η μέρα της, ένα κορίτσι ντύνεται άντρας για να δουλέψει στο καρνάγιο και φτιάχνει τον «Δίκταμο», το πρώτο της σκαρί και πολλά άλλα κείμενα μου κράτησαν υπέροχη συντροφιά.

Οι «Λεύκες» έχουν όμορφο λεξιλόγιο, ζωντανές σκηνές και ποικίλους χαρακτήρες, είναι ξεχωριστές κι έχουν την εξής ιδιομορφία: δε βιάζονται να τελειώσουν και να ξεδιπλωθούν αλλά ταυτόχρονα αφηγούνται ολοκληρωμένα και χωρίς βιασύνες ή προχειρότητες αυτό που θέλουν παρά το στενό όριο των σελίδων. Από τα νησιά του Αιγαίου, την Αμοργό, τη Χίο, στη βόρεια Ελλάδα κι από κει σε αυλές, σε σπίτια, σε αγκαλιές και σε βουνά, παντού μας ταξιδεύει η συλλογή αυτή, που είναι ντυμένη με καλολογικά στοιχεία και διακριτικό λυρισμό.

Πρώτη δημοσίευση στο site https://www.vivliokritikes.com/%ce%bb...

[Stavroula · Rating 2 out of 5]

2,5 μικρά διηγήματα καθημερινής ζωής του'' πάλαι ποτέ''. μερικά δεν τα κατάλαβα. δεν με συγκίνησαν, ίσως κάπου να τα έχω διαβάσει με διαφορετικά λόγια.

[Zozoka · Rating 5 out of 5]

Οι "Λεύκες" είναι μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων με κεντρικό θέμα το θηλυκό βίωμα στην Ελλάδα, κυρίως στην επαρχία. Γυναίκες σε άμεση επαφή με τα στοιχεία της φύσης, αντιμέτωπες με τη σκληρότητα της ζωής, αλλά και τα πάθη και τα όνειρά τους. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί εδώ αφαιρετική και σχεδόν ποιητική γραφή, πολύ πιο ώριμη πλέον σε σχέση με το προηγούμενο βιβλίο της. Με ταξίδεψε και με μάγεψε. Ξεχώρισα το συγκλονιστικό τέλος του διηγήματος "Από πέτρα", το αποκαλυπτικό "Στεφανία", τις αντιθέσεις του "Δέλτα Αξιού", τις ολοζώντανες εικόνες του "Λευκό", την ευαισθησία της "Μνήμη από πορσελάνη", και την ένταση του έρωτα της "Μαστίχας".