Ένα γρήγορο βιβλιαράκι που αποτυπώνει τη μοναδική ευφυΐα και το αστείρευτο πνεύμα του Ουάιλντ. Με χιούμορ, αφορισμούς, ειρωνεία και φιλοσοφική διάθεση, σχολιάζει –μεταξύ άλλων–, την τέχνη, την κοινωνία, και την ανθρώπινη φύση, προσφέροντας ένα απολαυστικό ανάγνωσμα για όσους αγαπούν την οξυδέρκεια και τη λογοτεχνική σπιρτάδα. Κάποια γνωμικά/αποφθέγματα αλληλοσυγκρούονται μεταξύ τους, πράγμα λογικό αφού υποθέτω γράφτηκαν σε διαφορετικές εποχές της ζωής του, αλλά αυτό δεν έχει και πολλή σημασία. Γενικά, το προτείνω. (Φυσικά πάνω από όλα προτείνω το "Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ", το οποίο και θεωρώ αριστούργημα.)