Die beste Freundin. Die erste Liebe. Der größte Schmerz. Eve und Lily waren von klein auf ein Herz und eine Seele. Doch dann, an der Schwelle zum Erwachsenwerden, zerrissen die Ereignisse eines Sommers das Band, das sie zusammenhielt. Seitdem haben sie sich nicht wiedergesehen. Zwanzig Jahre später überlebt Eve nur knapp einen schweren Unfall. Als sie erwacht, steht eine Krankenschwester an ihrer Seite – Lily. Beide merken schnell: Jede wünscht sich sehnlichst die Freundin aus vergangenen Tagen zurück. Doch die alten Wunden sind nicht verheilt, und Lily ist noch immer mit dem Mann verheiratet, den Eve so sehr hasst ...
Anna McPartlin is an international best selling author, currently published in 15 languages across 18 countries. Pack Up The Moon and The Last Days of Rabbit Hayes were nominated for Irish book awards. Rabbit Hayes also won a silver readers book award in Germany. In the UK it was a Simon Mayo and Richard and Judy book club pick and in the USA it was a Barnes & Nobel Book of the Month. In the last few years Anna has been honing her TV scriptwriting skills working on medical drama ‘Holby City’ for the BBC (UK), legal drama ‘Striking Out,’ for RTE (IRE) and historical adaptation Jesus His Life for History Channel (USA). Anna was nominated for an Irish Film & Television Academy award for her one off bi-lingual drama ‘School Run,’ and is currently in development with Hot Drop Films / Treasure Entertainment and funded by Screen Ireland for the film adaptation of ‘Rabbit Hayes.’ She is also in development for a crime series ‘Serious Crimes,’ with Blinder Productions (Virgin Media) in IRE. A historical crime drama with Noho Film & TV (UK) and ‘Richter,’ an RTE/NZ TV co-production crime drama with Blinder Productions. Anna’s first children’s book the ‘Fearless Five’ came out May 2019. Her next fiction novel ‘Below The Big Blue Sky,’ is on shelves in UK and IRE in April 2020 and she is currently working on her ninth commercial fiction title. Anna started out briefly as an actress and stand-up comedian but although her heart wasn’t in performance, she revels in storytelling and shining a light in dark places. Anna’s USP is in tackling difficult subjects with understanding, empathy and humour that spills onto every page.
Gefangen. Das ist es, wie Lily sich fühlt. Gefangen in Ihrem Leben. Gefangen in Ihrer Ehe. Lily ist die Protagonistin aus 'Niemand kennt mich so wie du' von Anna McPantlin. Sie und Ihre Freundin Eve waren von klein auf wie Pech und Schwefel. Doch nach einem Verhängnisvollem Sommer, entfernte sich Eve von Lily. 20 Jahre später, sehen sich die beiden wieder. Sie vermissen ihre Verbundenheit. Doch Lily ist immer noch mit dem Mann verheiratet den Eve so sehr hasst... • Dieses Buch hab ich einmal spontan gekauft, als ich es auf einem Spiegel-Besteller Regal stehen sah. Für mich klang es interessant, doch ich hatte keine Übermäßig großen Erwartungen an den Roman. Zwei Mittvierzigerinnen die nach Jahren der Trennung ihre Freundschaft wieder aufleben lassen. Ein gutes Buch für zwischendurch, dachte ich mir. Umso mehr überraschte mich die Intensität der Gefühle, welches durch das Buch in mir ausgelöst wurden. Ich war sofort gefesselt, konnte das Buch einfach nicht mehr aus der Hand legen und verschlang es innerhalb einer Nacht. Es brachte mich zum Grinsen, aber auch fürchterlich zum weinen. Der Roman hat mich mit aufgewühltem Herzen zurückgelassen.
Gostei bastante deste livro. Um romance escrito de uma forma muito agradável e com uma história diferente dos romances cor de rosa habituais, num tom que nos deixa a querer ler sem parar e a tentar adivinhar como será o final, que nos deixa tudo em aberto, para usamos a nossa imaginação. Um livro que reocmento para quem gosta de romances
Quem de nós não teve uma melhor amiga com quem perdeu o contacto? Lily e Eve foram melhores amigas durante quase vinte anos, até que aconteceu... Decland. Problematico, egoísta, odioso!
Vinte anos passados e voltam a encontrar-se, embora numa situação terrível, as duas mulheres sentem voltar ao de cima tudo o que partilharam.
Anna McPartlin tem uma maneira muito especial de contar estórias, a partilha, a dor, a alegria, a perda são uma constante nos livros desta autora. Imagens que bem poderiam ser reais.
"Do livro resultam chamadas de atenção para a importância de valores como a amizade e solidariedade, bem como a necessidade de enfrentar situações graves transversais a todas as épocas e sociedades, como é o caso da violência doméstica [e só por este detalhe tão realista, já merece a autora ver reconhecido o seu talento para a escrita e a sua sensibilidade].
Todo o livro traduz uma mensagem muitíssimo humana e positiva de lutar por ser feliz e realizar os nossos sonhos. Nunca é tarde para recomeçar do zero, para repensar atitudes e comportamentos, e para melhorarmos a nossa vida em todos os planos em que esta merece ser vivenciada em pleno.
Um romance bem escrito, que nos fala, afinal,da própria vida como ela é, como poderia ter sido, ou de como poderá ainda ser.
Sofrimento, amizade, paixão, coragem, esperança, são palavras facilmente evocáveis durante a leitura desta obra!
A história de 2 amigas que separadas por uma razão reencontram-se depois de mais de 20 anos, com medo e apreensão. As circunstâncias que as unem fazem com que Lily repense na sua vida e o modo como vive a mesma e se é feliz. Eve vê a sua vida mudar depois da morte de Danny o seu pai.
Como tem na discrição do livro "cada uma vê claramente como a outra precisa de mudar a sua vida". Dando assim uma segunda chance a esta grande amizade que foi interrompida anos antes.
Foi o primeiro livro que li da autora. Gostei, mas esperava um pouco mais, depois de ter lido as críticas. Gostei mais da parte do meio e do final. A primeira parte achei um pouco aborrecida. Mesmo assim vou ler mais livros da autora.
In alles tussen ons gaat het over Lily en Eve, die vroeger beste vriendinnen waren maar elkaar 20 jaar niet gesproken of gezien hebben. Door een ongeluk raakt Eve gewond en beland op de afdeling waar Lily werkt als verpleegkundige. Vanaf het moment dat beide vrouwen elkaar in het oog krijgen, wordt de vriendschap weer opgebouwd. Beide kampen met geheimen die na 20 jaar eindelijk boven water komen. Eve is een dame die zegt waar het op staat terwijl Lily sneller iets voor zich houdt. Beide zijn totaal verschillend maar kennen elkaar door en door en weten wat ze aan elkaar hebben.
Het eerste boek dat ik van Anna McPartlin las, las ik met tranen in mijn ogen. Het was prachtig en ontroerend. De verwachtingen van dit boek waren ook wat hoog.
Tijdens het lezen merkte ik dat de lange hoofdstukken mij tegenstonden waardoor waarschijnlijk ik ook vaak pas later in de gaten kreeg wie de ik persoon was. Het verhaal schommelt niet alleen tussen Eve en Lily, maar tussen alle mensen die direct met deze twee personages iets te maken hebben. Tevens begint elk hoofdstuk met een brief uit het verleden geschreven door een van de dames. Dit is op den duur heel verhelderend voor het verhaal.
Ik vond het verhaal wat traag en onbegrijpelijk in het begin. Later met meer beseffing vond ik het een prachtig verhaal en eindigt het weer zielig en ontroerend. Doordat ik in het begin minder geboeid was geef ik drie sterren.
Wel vraag ik me nog af, of Eve hoort bij het boek The last Days of Rabbit Hayes aangezien Eve dezelfde achternaam heeft. Maar de dochter van Rabbit heette geen Eve...
wat een ontzettend mooi verhaal heeft Anna McPartlin weer geschreven, ze heeft zo'n fijne stijl van vertellen. echt een aanrader voor iedereen die van Marian Keyes houdt. het was niet zo intens als Rabbit Hayes, maar evengoed 4* want dit is gewoon genieten.
Może odrobinę słabsza od dwóch poprzednich powieści Anny, ale i tak daje 5⭐️, bo niesamowicie mocno pokochałam tę autorkę. Bardzo żałuje, że w Polsce nie doczekaliśmy się więcej jej książek. Jeśli kiedyś wpadną Wam w ręce to bierzcie w ciemno, nie zawiedziecie się. 💚💙🩷
Anna McPartlin is an author that has shot up my radar since I read Pack Up The Moon at the beginning of last year. It was a marvellous novel, full of warmth, humour and heart and it really did blow me away. I then picked up her most latest release The One I Love (also published as Alexandra, Gone in the US and So What If I’m Broken in Ireland) and, again, it was a brilliant, brilliant read. I mean, McPartlin is just a genius storyteller. She is, without doubt, one of the best Irish writers around and her talent should not go undiscovered. I was inexplicably pleased when a new book The Space Between Us was announced and I couldn’t wait to read it, hoping for a read just as good as the previous two I’ve read.
The Space Between Us is a novel of friendships. Of how your life can turn out to not be as perfect as you thought it would be. Of how you can become stuck in a rut and not even notice. Of how one massive accident can change the course of your life and perhaps make it better than it was. Eve and Lily grew up as best friends. They did everything together and when Lily had to go and live with her Uncle to earn money before going off to College, the two girls kept in touch with letters; they were as close as sisters and Eve’s family treated Lily like their own. Fast forward eighteen years, and an incident from that summer Lily was away destroyed the friendship and Lily and Eve no longer speak. Lily’s married to Declan, has two kids, and loves her job as a nurse and Eve is a rich, jewellery designer who, after her Dad dies, decides to come back to Ireland to start over, to retire… Until a car accident brings Lily and Eve back into each other’s lives and they both begin to question how their lives turned out the way they did…
Each chapter of The Space Between Us starts with a letter – from Eve to Lily or from Lily to Eve, that takes place during the fateful summer it all went wrong for the girls, when they ended up not speaking again before it comes back to the present day. I found the letters fascinating. In fact, I would have happily read a novel filled with letters back and forth between the teenage Eve and teenage Lily as they were hugely absorbing. It set the tone for each chapter, it was a nice way to lead into it and it also fulfilled the quest of telling us exactly what happened that summer, slowly but surely. The plot itself was also hugely readable. I like books about friendships. They’re very rare, mainly focusing on romance or finding love, so a novel about two friends is sometimes a nice relief. (Not that there’s anything wrong with an excellent love story, of course.) I liked that despite so many years apart, Lily and Eve were able to fall back into the same easy friendship as Lily tended to Eve after her accident. I liked how the tragic accident made them question their lives and re-examine everything. It was hugely absorbing.
Eve and Lily aren’t exactly people you would suspect would be friends, Eve being forthright and honest, whereas Lily mainly wants to please people and look after people and want people to need her. But the love they have for each other (not in a lesbian way!) is something and their friendship just so easily rolls back the years. I found both characters fascinating. They are very different people, but they’re both so likeable. They’re both so lovely. I loved Lily, I really did. I respected how she’d put her life on hold for her husband Declan and kids, even if Declan was a bit of a horror. But I also liked Eve’s forthrightness. How she called a spade, a spade. How she wasn’t afraid to go for what she wants. The book is mainly about Eve and Lily, as it should be, I feel, but there was a very welcome cast around them who added to the story – Eve’s brother, Clooney; the aforementioned Declan, along with Lily’s kids Scott and Daisy; friends of Eve and Lily: Gina, Gar, Paul.
The Space Between Us is very well written and I found myself easily caught up in the story. I wanted Eve to get better, I wanted Lily to have everything she ever wanted… The ending was quite poignant. I sensed what was coming, I sensed we hadn’t been told everything, and it made me kind of sad, but it also made me hopeful. Anna McPartlin can do that. She can make you feel despair and sadness but she can also make you see the light at the end of the tunnel. It’s quite an impressive feat. If you haven’t already tried Anna McPartlin then you are definitely missing out. She is one of the finest writers around and I’m 3-for-3 of her 5 novels. The Space Between Us is one of the best tales of friendship and I really, really enjoyed it. I definitely recommend the book and I recommend McPartlin as an author. She’s a true storyteller and this novel confirms it for me.
Mooi boek met goed beschreven karakters, niet alleen van de hoofdpersonen Eve en Lily, maar ook van de andere personen uit hun vriendenkring daterend uit hun middelbare schooltijd, waardoor het soms wel wat erg breedvoerig wordt. Het boek bestaat uit 12 vrij lange hoofdstukken die alle beginnen met een brief van beurtelings Eve aan Lily en Lily aan Eve uit juli/augustus 1990 (hun eindexamenjaar, toen zij nog hartsvriendinnen waren en Lily gedurende de zomermaanden in het café-restaurant van haar oom in Cork moest helpen terwijl Lily thuis bleef en beide jonge vrouwen elkaar enorm misten), waarna de gebeurtenissen in het heden volgen, zo'n twintig jaar later, wanneer Eve als gevolg van een ernstig ongeluk in het ziekenhuis belandt en Lily haar verpleegster blijkt. Stukje bij beetje wordt uit die correspondentie van zomer 1990 duidelijker wat heeft geleid tot de jarenlange breuk tussen de twee vriendinnen. Hun hernieuwde contact na al die jaren heeft een ingrijpende maar positieve invloed op beider leven.
McPartlins development of characters is like I have never seen before. Each and every person in this book was real to me. It was the depth of personality and mixture of characteristics in each one that made them so realistic and believable. The story line it's self had the perfect mix of sad circumstance and humour.
I think what I loved most about this book was the unusual use of past vs present. The two ran along each other in such a clever way and created the intrigue necessary for a brilliant page turner.
I can't wait to read more from this author and highly recommend 'The Space Between Us'.
Aqui vemos a história de uma grande amizade entre Eva e Lily, separadas por 17 anos devido a uma grande discussão, vemos a reatar esta amizade. Não é fácil estar separada da nossa melhor amiga, por causa de coisas tolas é verdade, e eu já passei e passo por isso. Mas Eva e Lily conseguem dar a volta por cima e pôr de lado as diferenças que em tempos passados era problemático.
Lily Brennan i Eve Hayes były nierozłączne: dorastały razem i były najlepszymi przyjaciółkami. Tam, gdzie była Lily, była i Eve, a tam, gdzie pojawiała się Eve, nie brakowało Lily. Jednak kiedy dziewczyny miały osiemnaście lat, podczas lata wydarzyło się coś, co rozdzieliło je na całe życie. Spotykają się dopiero dwadzieścia lat później dzięki zupełnemu przypadkowi, kiedy Eve ulega wypadkowi i trafia do szpitala, gdzie Lily pracuje jako pielęgniarka. To spotkanie daje im szansę na odbudowanie przyjaźni i odkrycie sekretów i tajemnic, które podzieliły je wiele lat wcześniej.
To, co nas dzieli to wzruszająca powieść o przyjaźni i miłości oraz o błędach, które warto naprawiać nawet po latach.
Po powieść Anny McPartlin sięgnęłam w zasadzie bez jakiejkolwiek wiedzy o fabule książki lub autorce. Kojarzyłam ją tylko ze wspominek o innej powieści – Ostatnie dni królika – o której swego czasu słyszałam naprawdę dużo pozytywów. W końcu stwierdziłam, że warto spróbować czegoś nowego i zdecydowałam się sięgnąć po To, co nas dzieli.
Już od samego początku wiedziałam, że zabrałam się za powieść McPartlin w złym momencie. Tak się złożyło, że książką, którą czytałam bezpośrednio przed Tym, co nas dzieli, było Światło, które utraciliśmy Jill Santopolo. Była to książka tak świetna, że każda inna z podobnego gatunku, jaką czytałabym po niej, wypadałaby blado, tak więc nawet najlepsza powieść McPartlin nieuchronnie byłaby skazana na taki los. Druga sprawa to podobieństwa tych dwóch historii. Jeśli też macie obie książki za tobą, to prawdopodobnie będziecie wiedzieli, co mam na myśli, a może nawet też zwróciliście zwróciliście na to uwagę. Otóż w obu powieściach, Santopolo i McPartlin, pojawiły się podobne wątki, które często mieszały mi się w głowie.
Jestem pewna, że był to całkowity przypadek, ponieważ książki naprawdę się różnią, jednak kilka elementów się ze sobą pokrywało. W obu powieściach główną bohaterką była kobieta, imiona postaci były do siebie dziwnie podobne (Deklan – Darren), pojawił się wątek wyjazdu jednego z bohaterów w miejsce, w którym toczy się wojna (były to kolejno Bliski Wschód oraz Afganistan). Jeszcze nie pozbyłam się z głowy poprzedniej historii Lucy i Gabe’a, którą czytałam, a już moje myśli zajęło coś, co w niektórych momentach było dziwnie znajome. Możecie się domyślić, że z tego powodu w moim umyśle zapanował niemały mętlik i nie potrafiłam odpowiednio wczuć się w historię Lily i Eve.
Odchodząc już od tematu niefortunnego czasu, w jakim sięgnęłam po To, co nas dzieli, i pomijając trudności z wczuciem się w powieść, nie mogę powiedzieć o tej książce złego słowa. Była to słodko-gorzka opowieść o paczce przyjaciół, którą połączył jeden nieszczęśliwy wypadek, zbliżając ich do siebie ponownie po dwudziestu latach. Ten opis zapowiada poruszającą, miejscami humorystyczną historię i faktycznie taka ona jest.
Zawsze cieszę się, kiedy mogę przeczytać historię grupy przyjaciół, a jeśli tym samym opowiada ona o ich losach w dorosłym życiu, to jestem zachwycona. Przy takich powieściach najłatwiej jest mi się zrelaksować, a dodatkowo napełniają mnie one nadzieją na nieskończone przygody i dobre życie w przyszłości – niekoniecznie za dwa, trzy lata, ale za dziesięć, piętnaście lub dwadzieścia. Krótko mówiąc, pokazują mi one, że życie nie kończy się wtedy, kiedy pierwszą cyfrą wieku staje się dwójka czy trójka. Powieść McPartlin doskonale obrazuje to, jak zaskakujący i nieprzewidywalny może być los, nawet, a może szczególnie wtedy, kiedy najmniej się tego spodziewamy.
To, co nas dzieli zawiera jeszcze jedno najważniejsze przesłanie. Życie Lily pod pewnymi względami potoczyło się fatalnie. Szczerze mówiąc, nie wiem, jak zdołała przetrwać tak wiele lat u boku takiego człowieka jak Declan. W pewnym momencie Lily zaczyna mocniej zastanawiać się nad tym, jak wygląda jej codzienność oraz coraz częściej zadaje sobie pytanie, które jest zarazem myślą przewodnią tej książki: Gdybym wiedziała, że wkrótce mam opuścić tę planetę, czy zrobiłabym wszystko inaczej?
Lily przekonuje się, że zawsze mamy prawo pragnąć dobrego życia i powinniśmy wykorzystać każdy z danych nam dni, tak jakby był on tym ostatnim.
Z biegiem czasu coraz bardziej wkręcałam się w tą powieść. Nie było tu może nie wiadomo jakich fajerwerków, wybuchów i szalonej miłości, ale stopniowo zaczynałam darzyć tę książkę coraz większą sympatią. Bardzo przyczynili się do tego bohaterowie, którzy byli dobrze wykreowani i wyjątkowo interesujący. Nagroda dla najlepszej postaci trafiłaby jednak bezkonkurencyjnie do Eve Hayes, która swoją ekscentrycznością, bezpośredniością i zabójczą szczerością zmiotła ze sceny resztę aktorów. Eve to twardo stąpająca po ziemi babka, która nie da sobie w kaszę dmuchać!
To, co nas dzieli okazało się wartościową, przyjemną opowieścią, której można bez trudu poświęcić dwa/trzy letnie wieczory. Znajdziemy tu wyjątkowy wątek przyjaźni i walki o własne szczęście, który tych bardziej wrażliwych czytelników mógłby narazić na mnóstwo wylanych łez. Ja jednak sięgnęłam po tę powieść w złym momencie, kiedy moją głowę zaprzątała jeszcze inna znakomita historia z poprzednio przeczytanej książki, więc nie potrafiłam całkowicie dać się porwać Annie McPatlin. Mimo wszystko polecam Wam tę książkę – idealna opowieść na lato!
Czasami przyjaźń wystawiana jest na ogromne próby. Eve Hayes i Lilly Brennan są jak siostry, nie wyobrażają sobie życia bez siebie. Jednak w wakacje poprzedzające pójście do college’u coś się wydarzyło, co zaważyło na ich przyjaźni. Dwadzieścia lat później Eve Hayes, znana projektantka biżuterii, wraca w rodzinne strony, wspominając przeszłość, która była znacznie mniej skomplikowana… Pewnej nocy kobieta zostaje potrącona przez pijanego kierowcę i trafia do szpitala, w którym pracuje Lilly. Stopniowo odżywają wspomnienia o łączącej ich więzi, jednak czy będą one na tyle silne, by pokonać to, co podzieliło przyjaciółki?
Anna McPartlin to irlandzka autorka, która zadebiutowała w 2006 roku powieścią „Pack up the moon”. Nadto, jest autorką komediodramatu telewizyjnego „School Run”, który był nominowany do kilku znaczących nagród. Jej powieści zostały przetłumaczone na język niemiecki, polski i rosyjski.
Przed sięgnięciem po jej najnowszą książkę wydaną w Polsce przeczytałam kilka recenzji jej poprzednich pozycji. Większość z nich była pozytywna, dlatego chciałam jak najszybciej zabrać się za „To, co nas dzieli”. Początkowo nie potrafiłam się wgryźć w historię. Rozdziały rozpoczynają się od listów, które stopniowo naprowadzają czytelnika na to, co zniszczyło więź między Eve i Lilly. Podobnie jak korespondencja, historia przedstawiona jest z perspektywy obu kobiet, które się uzupełniają, dzięki czemu czytelnik otrzymuje pełny wgląd do życia każdej z nich. Byłam zdziwiona, gdy dowiedziałam się, że wypadek, który Anna McPartlin opisała w „To, co nas dzieli” wydarzył się naprawdę i to ona była w nim poszkodowaną. Autorka przemyciła ten wątek z własnego życia i uczyniła go momentem zwrotnym w historii Eve i Lilly. Cała powieść pokazuje przede wszystkim siłę przyjaźni, lecz widoczny jest w niej również wątek matki, typowej kury domowej i motyw kłamstwa.
Bohaterki mają diametralnie różne charaktery, jednak mimo tych sprzeczności, więź ich łącząca jest niesamowita. Eve jest bezczelna, wybuchowa, prawdomówna, ceni sobie samodzielność, jednak tym, co najbardziej je doskwiera jest samotność. Tymczasem Lilly od dawna ma rodzinę, która traktuje ją niczym służącą, jest pomiatana, wykorzystywana i mimo tego, że dostrzega beznadziejność swojej sytuacji, gniew dusi w sobie. Każda z nich reprezentuje odmienny model współczesnej kobiety. Nie potrafię powiedzieć, że którąś z nich polubiłam, jedynie współczułam im, że spotkał je taki los.. Nie potrafię sobie wyobrazić co bym zrobiła, gdyby przyjaźń z najbliższą mi osobą rozpadła się w jednej chwili.
„To, co nas dzieli” z całą pewnością wzrusza i ukazuje oblicze prawdziwej przyjaźni. Lekki i plastyczny styl sprawił, że lektura powieści zajęła mi zaledwie kilka godzin, gdyż nie mogłam się oderwać od tej historii. Nie znam poprzednich książek Anny McPartlin, ale jeżeli są równie dobre jak ta, to na pewno po nie sięgnę 😉 ______________ https://ja-ksiazkoholik.blogspot.com/...
4 our of 5 only because I can’t do half stars - c’mon goodreads let’s get on it.
Avid lover of Anna McPartlin with her being one of my top read authors. She makes it easy to love and hate characters.
Addressing the elephant in the room straight away, the reason I didn’t give this book a five star rating ... the letters at the beginning of each chapter. Although necessary for the plot of the story, the ramblings of teenage drama was a bit daunting at points. Worth a half star reduction!!
The remainder of the book was made by Eve one of the main characters of this book. Her sharp and witty tongue paired with her shoot from the hip honesty is something I can relate to, so naturally I LOVED this character. I found myself cheering her on as if she could do no wrong and found myself easily turning pages to see how such a strong friendship could have gone so wrong creating a 19 year silence.
If you have no soul this book isn’t for you. If blood makes you squeamish, warning. If you’re a sucker for karma - read. this. book
Wszystko tu jest - i przyjaźń, i miłość, i relacje, i przemoc, i dojrzewanie (w latach i w rozum), i miód, i dziegieć (dzięcielina, elo!) - i jest super!
"Gdybym wiedziała, że wkrótce mam opuścić tę planetę, czy zrobiłabym wszystko inaczej?".
A nice easy read. Got through this over two days poolside on holidays. It's what I'd class as 'Chick Lit' and it ticks all the boxes for this genre. It certainly won't tax the brain but sometimes that's what you need when you're relaxing!
Nie mogłam się jakoś wkręcić w tę książkę, a fabuła wydawała mi się naprawdę fajna plus czytałam jedną pozycję od tej autorki i byłam zachwycona. A tutaj przez to, że nie potrafiłam się wkręcić, to jakoś nie wyczułam tego zachwytu. Może po prostu czytałam ją w złym okresie.
It seems that in every book written by Anna McPartlin someone dies and this book is no exception. I like how she has the ability to change her characters from strangers to at the end they feel like they are your friends. This book was read in a day, a great heartbreaking story.
I was thoroughly disappointed in this book after reading and immensely enjoying 'the last days of rabbit Hayes' by the same author. It lacked any real storyline and replacing swear words with words like 'fudge cakes' really irked me. I wouldn't recommend this particular book
This book was one which was recommended for our book club and much to my amazement found it was the best book I’ve read in a long long time, the love that was portrayed by Lily and Eve was lovely. I will definitely recommend this to friends and family.
3.5 stars good storytelling and a interesting cast of characters. I’m not sure that I enjoyed the structure - the letters at the beginning of each chapter, whilst a useful ‘vehicle’ to convey the back history, for me, detracted from the overall flow.